Henry Chinaski, içkinin esiri olmuş bir serseridir. Zamanının çoğunu ucuz barlarda geçirir. Kendisi gibi sefil görünüşlü ama güzel bir kadına tutkuyla bağlıdır.Birgün yazarlık yeteneğini keşfeden zengin bir yayıncı kadınla tanışır. Bu, hayatında büyük bir değişikliği beraberinde getirir. Artık, ya yazdığı öykülere büyük paralar öneren bu kadınla başarının peşinden koşacaktır, ya da bu sefil yaşama devam edip özgürlüğün tadını çıkarmaya devam edecektir.

Faşistler için savaşmayı reddeden Silvio, eşi Elena ile birlikte direnişe katılır. Ancak Silvio, savaştan sonra yazdığı makaleleri yüzünden hapis cezasıyla karşı karşıya kalacaktır...

Genç bir subay adayı, ülkeyi Torino'dan Napoli'ye dek boydan boya kat edecek olan, emekliye ayrılmış kör bir yüzbaşının hizmetine verilir. Kendisine acınmasını istemeyen, fikir ayrılığına tahammül edemeyen ve her şeyin hesabını soran Yüzbaşı Fausto, delikanlıya Cuccio ('Tosuncuk') lâkabını takar. Yolculukları sürerken Fausto, Cuccio'dan güzel kadınların yerini saptamada kendisine yardımcı olmasını ister. Cuccio'nun betimlemelerinden tatmin olmayınca da, güzel bir kadının kokusunu alabileceğini öne sürerek bu işi kendi burnuyla halletmeye karar verir. Gösterişli kör subay çekici kadınların ilgisini çekmenin keyfini çıkarırken, kendisini karanlık bir görevin beklediği neşeli ve güneşli Napoli'ye ulaşana dek genç adama birkaç hayat dersi verir. Yolculuk boyunca yanında Sara adlı genç ve güzel bir kızın fotoğrafını taşımıştır. Sara, çocukluğundan beri Yüzbaşı'ya âşıktır, ama Yüzbaşı sakatlığını ve yardıma muhtaç bu halini genç kızın göreceği düşüncesine dayanamamaktadır...2 dalda Oscar adaylığı bulunan Profumo di Donna (Scent of a Woman) - Kadın Kokusu, toplam 9 ödüle sahip.

Bruno, tatlı hayatların temsilcisiyken; Roberto ise genç bir hukuk öğrencisidir. Bruno, hedonist (içki, sigara, biri eşi olmak üzere güzel kadınlar…) ve rahat bir karakterken; Roberto ise mahçup ve tutuktur. Sıcak bir yaz gününde geçen öykü, hayalet şehre benzeyen Roma’da bir tesadüf sonucu tanışan ayrı dünyaların insanı bu iki adamın “yolculuğu” etrafında şekillenir: Bruno’nun arabasıyla çıktıkları Toscana yolunda çeşitli “kesimden” insanlarla karşılaşırlar; muhtelif konular üzerine hafif sohbetlerde bulunurlar; birbirlerinin ailelerini ziyaret etme fırsatı yakalarlar.

Modern hiçbir şeyin erişmediği, Çinin kırsal bölgesi Yunnan, büyü ve mitin, bölgenin muhteşem manzarası kadar doğal olduğu bir yöredir. Burada insanlar atalarının uçabildiğine, kendilerinin de bu yeteneğe sahip olduğuna inanır. Pek ortak noktaları olmayan üç yolcu Yunnana doğru yoldadır; genç Japon şirket görevlisi Bay Wada, asabi ve sürekli bağıran bir yakuza olan Bay Ujiie ve yaşlı ve soğukkanlı Çinli rehberleri Bay Shen. Yolcular bölgede nadir bulunan bir tür yeşimle birlikte daha kıymetli bir şeyi daha keşfederler. Mavi gözlü bir Çinli kız, köyün çocuklarına uçma konusunda ders vermekte ve hipnotize eden bir melodiyi sürekli söylemektedir * bir şirket görevlisi ve yakuzanın para getirisi büyük olacağı düşünülen değerli taşa ulaşmak için gittiği köy ve orada yaşadıkları anlatılıyor. Başta tek amaç taşı bulmakken zaman geçtikçe uçan insanlar - inançlar ve köyün büyüleyici doğasıyla başka bir yere evriliyor film.

La Tragedia di un Uomo Ridicolo (Tragedy of a Ridiculous Man) - Gülünç Bir Adamın Trajedisi, Parma'da küçük bir peynir fabrikası sahibi olan Primo Spaggiari üzerine odaklanıyor. Primo, yoksul bir ailede büyümüş, ancak daha sonra küçük bir fabrika sahibi olmuş; Bertolucci'nin deyimiyle sıfırdan var olmuş, İtalyan ekonomisinin belkemiğini oluşturan adamlardan biridir.Ancak Primo'nun sakin yaşamı, oğlunun kaçırılışı ile altüst olur. Oğlunu kaçıran teröristlerin istediği fidyeyi verip vermeme konusunda kararsızlığa düşen Primo, bir ikilem yaşar ve karısıyla birlikte duruma çözüm aramaya çalışır.

Kraliçe Elizabeth, zamanda yolculuk yaparak 70'lerin İngiltere'sine gelme imkanı bulur ve yeraltı gruplarıyla iletişime geçer...70'lerin punk kültüründen ilham alan yapım, punk hareketinin önemli isimlerine de kamera önünde yer veriyor. Yavaş yavaş bir alt türe dönüşen 'punk sinemasının' en önemli çalışmaları arasında kabul edilen yapımın müzikleri, ambient müziğin mucidi Brian Eno'ya ait.Yönetmen Derek Jarman, kraliyet 'ağırlığı' ile punk çiğliğinin tuhaf ve sıra dışı buluşmasını ortaya koyuyor

Viyana doğumlu, Cambridge mezunu filozof Ludwig Wittgenstein'ın yaşamının ve düşüncesinin modern teatral tarzda dramatizasyonu, asıl ilgi alanı dilin doğası ve sınırlarıydı. Bir dizi eskiz, çocukluğundan, Birinci Dünya Savaşı dönemi boyunca, nihai Cambridge profesörlüğüne ve Bertrand Russell ve John Maynard Keynes ile olan ilişkisine kadar hayatının gelişimini tasvir ediyor. Bu eskizlerdeki vurgu, bir eşcinsel ve genellikle bir dahi olarak kabul edilen sezgisel, karamsar, gururlu ve mükemmeliyetçi bir düşünür olan Wittgenstein'ın fikirlerinin sergilenmesi üzerinedir.

Jeeter Lester ve ailesi, atalarının bir zamanlar zengin yetiştiricileri olduğu şimdi ise eski günleri aratır hale gelen bir arazinin sahibidir. Bu araziye sahip olup karlı tarım yatırımları yapmak isteyen bir banka tarafından tehdit edilmeye başlanır...

Yasujirô Ozu'nun yönettiği 1933 yapımı Dekigokoro (Passing Fancy), Tokyolu iki iş arkadaşının, kalacak yer arayan yoksul bir genç kadınla karşılaşmasını ve sonrasında yaşanan olayları konu ediniyor.

Bir erkek ve bir kadın, Belçika sınırına yakın bir kafe-otele gelirler. Müşteriler, adamı polis tanımından tanır. Adı Amedee Lange, Batala'yı Paris'te öldürdü. Bayan arkadaşı Valentine tüm hikayeyi anlatıyor: Lange, Batala'nın küçük matbaalarında çalışan biriydi. Batala gerçek bir piçti, herkesi dolandırıyor, Sevgililer Günü çamaşırhanesinin kadın işçilerini baştan çıkarıyor... Bir gün alacaklılarıyla yüzleşmemek için kaçtı ve işçiler çalışmaya devam etmek için bir kooperatif kurdular. Ancak arsa, Halk Cephesi'nden hemen önceki atmosferin tanımından daha az önemlidir.

18. yüzyılda geçen Le Carrosse D'or (The Golden Coach), gezgin bir İtalyan tiyatrosunun genç sanatçılarından biri olan ve en büyük hayali saygıdeğer bir aktrist olmak olan Camilla'nın öyküsünü konu ediniyor. Bağlı bulunduğu tiyatroda bu mertebeye erişmenin pek de kolay olmadığının farkında olan Camilla, son gösterilerini yapacakları küçük Amerika kasabasında, hayatının uğrayacağı büyük değişikliğin farkında değildir. Birbirinden tamamen farklı üç adam Camilla'dan hoşlanır; Camilla her biri farklı şeyler vaat eden bu adamlardan hangisini seçeceği konusunda büyük bir tereddüt yaşayacaktır.

Jean Renoir'in ölmeden yönettiği sondan ikinci filmi Le Caporal Epingle (The Elusive Corporal), aristokrat bir aileden gelen onbaşının, savaşın hemen başında esir düşmesi sonucu esir kampında arkadaşlar edinmesi, çalışma kamplarına gönderilmesi ve özgürlüğe olan hasreti yüzünden kaçmaya çalışmasının hikayesini konu ediniyor.

Jean Renoir’ın 1959 yapımı Le Dejeuner Sur L'herbe (Picnic on the Grass) adlı filmi, Édouard Manet’nin 1863 tarihli aynı adlı resim eserini çağrıştırmasından ötürü bu alımlama ve adlandırma meselesi, filmi gösterge bilimsel ve tarihsel olarak ele almaya itmektedir. Oldukça alışkın olunmadık bir konudur Renoir’ın bu filmde ele aldığı unsurlar; çünkü ‘klasik sayılabilecek pastoral bir özne’yi filminin çatısı yapmıştır.Çoklu kamera sistemi ile çekilen film, televizyon yapımlarından aşina olunan ancak beyaz perde üzerinde pek de rastlanılmayan bir tekniği göstermiştir. Filmdeki oyuncuların her biri Renoir’ın da tabiriyle sadece kendilerini oynamışlardır. Bu da kamera çekim açılarının güçlenmesini sağlamıştır; böylece, oyuncuların kullandığı ifadeler ve aktardığı cümleler daha keskin olmuştur. Filmde kesintisiz olarak devam eden çekim, sette bulunan sadece 7-8 kamera ile yapılmıştır. Bu, yönetmene çekimlerde büyük bir özgürlük alanı sağlamıştı çünkü bu teknik sayesinde bir sahneyi rahatlıkla kesmeden üzerinde düzenleme yapmak daha kolay olmuştu. Renoir, resim eserlerinde de olduğu gibi yaptığı filmlerde her zaman “gerçeklik” duygusunu vermeye çalışmıştı.Renoir’in filmleri her zaman iki dünya arasındaki mücadele ve zıtlıklar üzerinedir: kötülüğe karşı iyilik, cehalete karşı eğitim, ahlaka karşı ahlaksızlık, mutsuzluğa karşı mutluluk, şehre karşı kasaba vs gibi. Bu bağlamda Le déjeuner sur l’herbe iyi bir Renoir filmi örneğidir, çünkü bu filmde doğaya karşı bilim ile ilgili modern, masalımsı bir anlatı görüyoruz. Yönetmen, kendi pastoral dünyasının doğasına, aksanına, karakterlerine, sadeliğine film boyunca sahip çıkıyor. Yönetmenin kariyerinin son zamanlarına denk düşen, muhteşem renklerin senfonisi olan bu film, gündelik meselelere; bilimin, teknolojinin ve medyanın günlük yaşamdaki rolüne ışık tutar.

Tüm filmlerinde olduğu gibi Beyne Vurulan Damga'da da, kendi yaşamından parçaları filmine serpiştiren Guy Maddin, siyah-beyaz ve diyalogsuz bir film ortaya koyuyor.Çocukluk anılarını, bir korku ve bir dedektif filmini, bir de Grand Guignol sevdasını harmanladığı film, dolambaçlı bir senaryonun esrarengiz labirentleri ile birbirine bağlı. Yetişkin Guy Madden, doğup büyüdüğü gizemli adadaki çocukluk günlerini hatırlayıverir. Kız kardeşi, birlikte yaşadıkları diğer yetim çocuklar, zorba bir anne ve kendisini bilime adamış bir baba... Bu hali ile bile yeterince esrarengiz olan yaşayışları, adaya iki yeni yetme dedektifin gelmesi ile daha da ilginç bir hal alır...

Büyük Buhran Dönemi'nin ağırlığını fazlasıyla hissettirdiği bir dönemde, Winnipeg'de yaşayan Bira Baronesi tüm dünyanın ilgisini çekecek bir yarışma düzenler. Dünyanın En Hüzünlü Müziği'ni çalacak olan bir grup, orkestra veya müzisyen 25 bin dolar gibi bir para ödülünün sahibi olacaktır. Dünyanın her tarafından farklı kültürler kendi hüzünlerini ortaya koyan müzisyenlerle şehre akın ederler. Fakat Barones'in kişisel ilişkileri ve saplantıları yarışmanın tarafsızlığına gölge düşürecektir...Kanadalı Guy Maddin, günümüz sinemasının en sıra dışı yönetmenlerinden birisi. Gerçeküstü bir müzikal olarak tasarlanan bu yapım da klasik bir Maddin filmi. Özellikle siyah-beyazın kullanımı açısından son derece ilgi çekici. Bu ise rüya ile kabus arası bir atmosferin yaratılmasında son derece etkili. Fakat yönetmenin amacının dünyanın en hüzünlü müziklerini dinletmek olmadığını belirtmek gerek. Olayların ve karakterlerin tüm garipliğine ve karışıklığına rağmen politik göndermeleriyle de dikkat çekiyor.

Kanada Pasifik Demiryolu’nun kurucusu William Cornelius Van Horne, 1888 yılında Winnipeg’de ilginç bir oyun başlattı. Kanada’nın zorlu doğa koşullarına bile başkaldıran bu demiryolu dehasının kışın ilk gününde “başla!” komutunu verdiği bu oyun, şehrin tüm gençlerinin katılımına açıktı. Hepsinin eline birer harita veren Van Horne, onları bu haritanın gösterdiği hedefi bulmaya zorladı. Ödül, şehir dışına çıkan ilk trene “sadece gidiş” biletiydi. Buradan kurtulmak isteyen düzinelerce genç, şehrin altını üstüne getirip birinci olmaya çalışırken, büyük ödülün aslında şehirleri Winnipeg olduğu gerçeği ile yüzleştiler. Van Horne’un bu dahiyane numarası kesinlikle işe yaramıştı!

Filmin başrolü ve yönetmeni olan Nanni Moretti bizleri, günümüz İtalya'sının kültürel, siyasi ve sosyal manzarasında kendisiyle birlikte dolaşmaya çıkarıyor. Başlangıçta sessiz gözüken bu gezi, metaforlar, semboller ve ince eleştirilerle gitgide sarsıcı bir boyuta ulaşıyor.Batılı sinemaseverler için bir kült figür olarak nitelendirilen Nanni Moretti'nin yazıp yönettiği ve başrolde yer aldığı Caro Diario (Dear Diary) - Sevgili Günlüğüm, Cannes dahil birçok festivalden ödülle dönmüştü. Filmin toplamda 13 ödülü bulunuyor.

Hırsızlıktan cezaevine giren Rıza bir yolunu bulup Molla kıyafeti içinde kaçar. Ancak Molla kıyafetinden bir türlü kurtulamaz ve kendini bir köyün camiinde imam olarak bulur. Bir yandan yurtdışına kaçmanın yollarını ararken bir yandan da köyde sıradışı bir imamlık yapar. Kısa zamanda şöhreti etrafa yayılır.

Başarılı borsacı Dylan ve güzel karısı Charlotte, evlerindeki partiye arkadaşlarını davet ederler. Felix ve Emilia yeni ayrılmıştır. Boris ve Annette ise görünüşte mutlu bir çifti canlandırmaktadır. Felix ve Emilia birbirlerine karşı karışık duygular beslerken partiye çift olarak katılır. Bu arada Annette ve Boris nişanlanmak üzeredir. Fakat sanki bir şeyler bu olayı engellemek üzeredir.Gece ilerledikçe güzel anılardan, geçmişteki seks ilişkilerine kadar çeşitli konular tartışılır. Seks konuşmalarının en ateşli olduğu bir anda ortaya aniden bir bahis atılır. Çiftler gözleri bağlıyken, sevgililerini çıplak bedenlerine dokunarak tanıyacaklardır. Bahsi kabul eden Boris, Annette, Dylan ve Charlotte soyunmaya başlayınca kendileri ve birbirleri hakkında umduklarından daha fazla şeyler keşfederler...

"Her zaman bir bardak kahve içerek başlar. Sonra beraber dışarı çıkarsın, bir yemek ve bir bakarsın beraber uyuyorsun. Bir müddet sonra her şey normale döner ve bir gün çok yakınlaştığınızı düşünerek korktuğunu söyler." Bunlar geleceğinden endişe duyan 29 yaşındaki Fanny'nin sözleri. Son derece çekici ve güzel bir kadın olan Fanny, dört yıldır tek başına yaşıyor. Aslında ihtiyacı olan her şeye sahip gibi görünüyor; bir daire, bir iş ve arkadaşlar. Ancak eksik olan bir şey var...

Yakın zamana kadar üniversite profesörü, bohem bir yazar, Belgrad entelijansiyasının üyesi ve Miloşeviç rejiminin ateşli bir karşıtı olan Teja, şimdi büyük bir yayınevi işletmektedir. Bir gün tanımadığı bir ziyaretçi, elinde bir bavulla ofisine gelir. Bu adam, sabık bir Sırp Güvenlik Servisi üyesi olan ve şimdi de taksi şoförlüğü yapan Luka dır. Böylece, şaşırtıcı ve son derece sıradışı bir karşılaşma gerçekleşmiş olur. Lukanın son on yıldaki görevi her gün Tejayı takip etmek, davranış ve eylemleri hakkında raporlar yazmak ve yaşamının en mahrem anlarında bile onu gözlemektir. Birbirine hayli zıt kaderlere sahip bu iki adamın yaşamlarının son on yılı adım adım ortaya çıkar. Genellikle dokunaklı, bazen de dayanılmaz şekilde komik en beklenmedik durumlardan, en trajik olaylara ve karanlık savaş öykülerine, bir dönemin dökümü, 20. Yüzyılın sonunda bir ülkede verilen özgürlük mücadelesinin tarihi gözler önüne serilir

İlija Cvorovic, Sosyalist Yugoslavya Federasyonu’nda yaşayan sade bir vatandaştır. İmkansızlıkları yüzünden bahçedeki küçük barakasını, yurt dışında yaşamış ve yıllar sonra geri dönmüş Yugoslav bir iş adamına kiralamaya razı olur. Kiracısının kapitalist ve sistem karşıtı bir ajan olduğunu düşünmeye başlayan İlija, gönülden bağlı olduğu devletinin istikrarı için kendini görevlendirir...Yugoslav tarihinin en iyi filmleri arasında gösterilen Balkanski Spijun (Balkan Spy) - Balkan Casusu, yıllar geçse de unutulmayacak bir yapım.

Yönetmen Goran Markovic'in kendi çocukluk anılarından yansımalar içeren Tito i Ja (Tito and I) - Tito ve Ben, Tito Yugoslavya'sının sakin günlerinde, 1950’li yıllarda geçiyor. Filmin başında Zoran adlı 10 yaşındaki tonton bir çocuğun aile yaşamını bütün ayrıntılarıyla izliyor, ardından ülkenin kırsal kesiminde uzun bir yolculuğa çıkıyoruz. Zoran, Tito’yu ‘anne babasından bile daha çok’ sevdiğini anlatan şiiri sayesinde, gözüne kestirdiği kızın da katılacağı yarışmayı kazanmış ve Mareşal’in memleketi Kumroveç’e gidecek yürüyüş ekibine seçilmiştir. Ne var ki, ekibin başında düzen-nizam düşkünlüğüyle Stalin’e bile rahmet okutan bir öğretmen vardır...Goran Markoviç, tıpkı Paskaljeviç, Kusturica ve Sdrjan Karanoviç gibi Yugoslav sinemasının ‘Çek Ekolü’nden geliyor; yani Prag’daki ünlü sinema okulu FAMU’da yetişenler arasından. Filmlerinde ülkelerine belli bir mesafeden bakmaya çalışan sinemacıların, daha çok buradan mezun olanlar arasından çıkması bir tesadüf değil. Nitekim Markoviç’in yapıtları, hep kendi toplumuna ve o toplumun bireylerine farklı açılardan tutulmuş birer ayna gibidir.Filmin çekimlerinin, Yugoslavya’da iç savaşın ilk kıvılcımlarının çaktığı döneme denk gelmesi ise kaderin garip bir cilvesi olarak kaldı. Miloseviç’e ve temsil ettiği şeylere en başından beri muhalif konumunu koruyan Markoviç, Tito ve Ben’i çektikten sonra, ülkesinin karanlık bir tünele girdiğine ve artık istediği gibi film çekemeyeceğine kanaat getirdi. Bu dönemde, düşlediklerini daha özgürce gerçekleştirebileceği tiyatroya yöneldi.

Beyaz Saray, skandallar ve savaş üzerine cesur bir film...Seçimlere iki haftadan az bir süre kala patlak veren skandal, başkanın yeni dönem için seçilmesini tehdit eder niteliktedir. Olayın boyutları genişleyip önlenemez bir hale gelmeden önce, siyaseti, basını ve en önemlisi Amerikan halkını idare etmek konusunda olağanüstü yeteneği olan Conrad Brean adlı uzman Beyaz Saray’a davet edilir. İlk strateji medyanın dikkatini savaş gibi çok daha önemli bir olaya yönlendirmektir. Stanley Motss adlı bir Hollywood yapımcısının ve ekibinin yardımıyla Brean tüm Dünya’yı ilgilendiren krizi yönetmek için bir beyin takımı kurar.

2.Dünya Savaşı sıralarında işgal altında bulunan Paris'te en çok ihtiyaç duyulan şey doğal olarak yiyecek maddeleridir. Almanların ve Fransız Polisinin sıkı denetimine rağmen bazı gruplar Karaborsa olarak parası olanlara yiyecek ve içecek sağlamaktadırlar. Kasap Jambier de bu karaborsacılardan biridir. Kaçak olarak bodrumunda kestiği hayvanları zenginlere "Taşıyıcılar" vasıtasıyla gönderip büyük paralar kazanmaktadır. İşsiz olan ve eşi Mariette ile problemler yaşayan Marcel Martin, Jambier'e taşıyıcılık yapmaktadır. Ancak 100 kiloluk bir domuzun taşınması sırasında kendine eşlik edecek arkadaşının yakalanmasından dolayı gelememesi üzerine hiç tanımadığı Bay Grangil'e ortak taşıma işi teklif etmek zorunda kalır. Gece iki adam 4 valiz ve 100 kilo domuz eti ile Paris'in ara sokaklarında Nazilere ve Fransız Polisine yakalanmadan teslimatı yapmaya çalışacaktır.

II. Dünya Savaşı 'nın başlarında Güney Pasifik 'te başıboş bir hayat yaşayan ayyaş Amerikalı Walter Eckland (Cary Grant), aynı zamanda eski bir arkadaşı olan İngiliz bahriye subayı, komutan Frank Houghton (Trevor Howard)'ın oldubittiye getirmesi ile sayısız adacıklardan birinde müttefikler adına Japon uçaklarını izleme ve rapor etme görevini-istemeye istemeye de olsa- üstlenir. Ödülü de ihbar ettiği uçak başına komutanın adanın muhtelif yerlerine önceden saklamış olduğu içki şişeleridir. Yakın adalardan birinde rastladığı Fransız Catherine Frenau (Leslie Caron) ve sorumluluğundaki yedi kız öğrenciyi adadan tahliye ederek görevli olduğu adaya getirdiğinde asıl zorluklar başlar.

Arabası bozulan inşaat işçisi Homer, yakındaki bir çiftliğe sığınır, fakat burada başına beklenmedik sürprizler gelecektir. İşsiz bir inşaat işçisi olan Homer, arabası hararet yapınca çölün ortasında kalakalır. En yakındaki çiftliğe su istemek üzere gider ama rahibelerle dolu bu çiftlikte onu kimi sürprizler beklemektedir. Katı bir başrahibe olan Maria'nın yönettiği çiftlikte herkes Homer'ın tanrı tarafından gönderildiğini ve ihtiyaç duydukları kiliseyi inşa edecek kişi olduğunu düşünmektedirler.Irk olaylarıyla sarsılan 1960ların Amerika’sında büyük oyuncu Sidney Poitier’ın Oscar kazanmasını sağlayan film o dönemin Amerika’sı için büyük bir adımdır.

Film, "modern dünyada bireyin koşullanması" teması etrafında Godard, Pasolini, Rossellini ve Gregoretti'nin yönettiği dört bölümden oluşuyor. Aynı zamanda filmin adı da yönetmenlerden geliyor; Ro (Rossellini), Go (Godard), Pa (Pasolini), G (Gregoretti).

Gigi ve Giancarlonun babaları Romano ve anneleri Rosa, Apulia’daki evlerini terk edip Almanya’ya taşınmaya karar verirler. Duisburg’un gelişmekte olan tekdüze endüstriyel kesiminde mahallenin ilk pizza dükkanını açarlar. Romano, restorant sahibi rolüne kolayca alışır fakat Rosa ülkesini özlemektedir ve özlemi yıllar geçmesine rağmen dinmek bilmez. Oğulları Gigi ve Giancarlo ise içine girdikleri yeni sosyal ortamda buldukları özgürlüğün tadını çıkarırlar. İkisi de, aynı kadına aşık olunca araları açılır ve Gigi annesiyle Solino’ya dönmeye karar verir.

Amerika’nın banliyösünde “Madam Bovary” nin yankıları. Sarah, bir reklam müdürü ile yaptığı sevgisiz bir evliliğin içinde savrulurken kızı ile parkta, havuzda uzun saatler geçirerek daha fazlasını elde etmek istemektedir. Brad, bir belgesel yapımcısı ile evli olan olgunlaşmamış bir ev erkeğidir. Ronnie, hapisten henüz çıkmıştır ve yaşlı annesi May ile birlikte yaşamaktadır. Larry emekli bir polistir ve Ronnie’nin kaçmasına engel olmuştur. Sarah ve Brad kesişirler. Ronnie ile Larry’nin şeytanları vardır. Brad’in bar için çalışması gerekir ve Larry işini kaybeder. Ronnie’nin annesi de oğlunun bir kız arkadaşa ihtiyacı olduğunu düşünmektedir. Sarah, daha fazla bu mutsuz hayatın içinde sıkışık yaşamak istememektedir. Film boyunca tüm bu karmaşık hikayelerin, her birini nereye götüreceği merak konusu olur.

Film, Woody Allen’ın yazıp yönettiği bir dönem oldukça popüler olan müzikallere göndermeler yapan bir komedi. Açık fikirli avukat Bob (Alan Alda), her şeye burnunu sokan karısı, karısının eski kocası, üvey kızı, oğlu, babası, Alman hizmetçisi ve hatta eski karı ve kocaların da içinde bulunduğu alışılmışın dışında kocaman bir ailenin hikayesi... Çekimleri New York, Paris ve Venedik’te yapılan 1930’lara özgü müzikal dili ile hayat dersleri veren bir Allen klasiği.

Mavi Meanies her heryeri dondurarak Pepperlandi ele geçirir, Bu yıkımdan tek kurtulan olarak, Lord Amiral, sarı renkli denizaltı ile kaçar ve Pepperland da bulunan Beatlesın yardımına katılmak için dümeni Londraya kırar.Sarı denizaltının özelliği ise Anti-müzik füzeleri ve yeşil elma bombaları atabilmesidir. 1968 yapımı İngiliz animasyon filmi için harcanan bütçe 250.000 Sterlindir.

Yetenek avcısı ve şov yapımcısı Danglard, bir yandan tüm engellere ve kıskançlıklara rağmen ilerlemeye devam ederken bir yandan da çamaşırhanede çalışan ve Nini'ye bir kariyer hazırlama çabasındadır. Danglard'ın Moulin Rouge adlı yeni dans salonu Fransız Cancan'ın tapınağı olmak üzeredir.

Fransa, Alsace, Strasbourg'un bir banliyösünde, on yaşında bir çocuk olan Max, yaz tatilini büyükannesiyle birlikte geçirir. Yerel bir barda Manouche çingene Roman müziğinin çalındığını duyar ve buna bayılır. Gitar aramak için çingeneleri ziyarete gider ve burada genç bir Roman erkek fatma olan Swing ile tanışır. Max'i karavanlarda ve toplu konutlarda yaşayan çingene topluluğuyla tanıştırır. Birkaç gün boyunca Max, Roman yaşam tarzına, geleneklerine, bitki bilgilerine ve özellikle Manouche müziklerine tanık olmak için topluluğa alınır. Max özellikle barda ilk kez duyduğu Roman gitarist Miraldo'dan etkilenir ve onunla gitar dersleri almak ister (Miraldo, çingene cazının en büyük gitaristlerinden biri olan Tchavolo Schmitt tarafından çalınır).

Sene 1900, Paris... Georges, zengin bir adam olan amcası tarafından büyütülmüş bir gençtir. Kuzeni Charlotte'a aşık olan Georges, onunla evlenmek istemektedir. Ancak amcası, kızını zengin bir komşuya vermiştir. İçini intikam hırsı bürüyen Georges, amcasının mücevherlerini çalar. Bu hırsızlık deneyiminden çok zevk duyan genç adam, bir hırsız hayatı sürmeye başlayacaktır...

Dublinin pek iyi şöhretli olmayan bölgelerinden biri olan Barrytownda, müzik dünyasında isim yapma hayalleri kuran genç Jimmy Rabbitte, Soul çalan bir müzik grubu kurup zirveye tırmanmak üzere kolları sıvar. Yakın dostları Derek ve Outspanla birlikte yetenekli müzisyen avına girişirler. Solistleri Decoyu bir düğünde keşfederler. Vokalist kızları ise Jimmynin arka bahçesinde. Bir gazete ilanı onlara, kaşarlanmış trompetçi Joey Faganı getirecektir. Grup yola çıkar. Ufaktan isimlerini duyurmaya başlarlar. Her ne kadar cover yapsalar da, artık Dublinin de bir Soul grubu ya da deyim yerindeyse bir ruhu(!) vardır. Ne var ki Deco çekilmez birisidir, Joey ise gruptaki her kızı baştan çıkaran işe yaramaz bir serseri. Her konserleri olay olur. Egolar çatışır ve sona yaklaşırlar. Yine de gerçek bir grup olduklarını göstermek için tek bir geceleri vardır.

Paris’in sıcak bir yaz akşamında Félix, tesadüf eseri Alma’yla karşılaşır. İkisi dans eder, kahkahalar atar, geceyi parkta geçirir. Alma ailesiyle tatile çıktığı için bu macera kısa kesilir. Félix aniden yanına bir arkadaşını da alarak Alma’yı tatil yaptığı yerde ziyaret etmeye karar verir.

Film, Arjantin'in kuzey batısındaki Salta bölgesinde yaz günlerini geçiren iki burjuva ailenin hayatlarını pembe dizi ögeleriyle takip ediyor. Çocuklar sıcak havada kendilerini eğlendirmeye çalışırken, yetişkinler sürekli içki içerek günlerini geçirmektedir. Alkolün de verdiği etkiyle bir çok enteresan olaylar yaşanacaktır...Lucrecia Martel’in ilk uzun metrajlı filmi olan La Ciénaga (The Swamp) - Bataklık, toplam 16 ödül kazandı.

Lindsay Anderson'ın yönettiği O Lucky Man! - Talihli Adam, bir kahve tüccarının gerçekçilikten gerçeküstücülüğe politik geçişler yapan serüvenlerini konu ediniyor. Genç adamın en büyük hayali, çıktığı yolculukta kapitalizmin rüzgarını arkasına alarak yükselmektir. Fakat hiçbir şey göründüğü gibi değildir ve olaylar beklenmeyen gelişmeler gösterecektir.