Küçük Kemal, 1940’ların İstanbul’unda eski bir konakta fakir, aç ama sevgiyle yaşayan mutlu insanları anımsayabildiğince anlatır. Konağın bahçesindeki kuyuya düşen ışık, onların yaşamını bir sihir gibi değiştirebilecek midir? İmece, dayanışma, saygı ve sevgi... Artık kaybolmaya yüz tutmuş bu kavramları anımsayanlar, “ sadece sevgiden oluşan bir dünya içinde yaşamak ne büyük mutluluktu. ” diyebilecekler midir?“ Piano Piano Bacaksız ”, 1991 yılında İstanbul Film Festivali “En İyi Yönetmen” ödülüne layık görülmüştü.

Montgomery Brogan (Edward Norton), uzun yıllar uyuşturucu satıcısı olarak hayatını devam ettirmiş ve her şeye sahipken, günün birinde polisin ani baskını sonucunda evinde yüklü miktarda uyuşturucu ile yakalanır ve 7 yıl hapise mahküm edilir.. Hapise girmeden önceki 24 saatini, en yakın dostları ve sevgilisiyle geçirmek istemektedir. Ama aklında bir çok soru işareti bulunmaktadır, kendisini ihbar eden kimdi? Hapiste ki ilk günü nasıl geçecek? Başına neler gelecek?Korku ve nefretin birbirine karıştığı son gün ve beklenmedik olaylar...

Altı insan, altı biyografi, altı hayat yazgısal bir şekilde iç içe geçiyor. Her biri bir yolculuğa çıkıyor Gündüzlerden ve gecelerden geçen, sarp ve dikenli yollardan yaşamın kıyılarında dolaşan ve bizzat yolcuların benliğine giden birer yolculuk. Bir ucu Almanya Bremen’den başlayıp Karadeniz kıyılarına ulaşırken başka bir uç İstanbul’dan başlayıp Bremen’e ulaşmaktadır.

Küçük oğlu Jun ile, ölen kocasının doğduğu yer olan Miryang’a taşınmaya karar veren piyano öğretmeni Shin-ae, yol esnasında arızalan aracını tamir için gelen servis görevlisi Jong Chan ile tanışır. Shin-ae, Çince'de anlamı "Gizli Güneş Işığı" anlamına gelen Miryang’dan bir arsa almak, orada bir müzik okulu açarak temelli kalmak istemektedir. Yaşadığı çevrede birikmiş parası olduğu duyulduktan kısa bir zaman sonra oğlu Jun fidye için kaçırılır. Fidyeyi ödemesine karşın oğlunu geri alamayan Shin-ae’nin zaten var olan inanç bunalımı iyice artar ve hayatta neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar veremeyecek trajik bir döngüye hapsolur.

Anne ve babasıyla baş edemeyen Jeannie Tyne evden kaçar. Larry ve Lyne Tyne onu arar ve bu süreçte çocukları kaçan diğer insanlarla tanışır. Çocukları gittikten sonra ebeveynler, hayatın zevklerini yeniden keşfedecektir.

Kocasından bıkıp usanan bir kadın, onu boğarak öldürür ve cinayeti gizlemeyi başarır. Bu arada annelerinden esinlenen 2 kız kardeş de aynı yöntemi uygulamaya niyetlidir...

Başına buyruk yazar-yönetmen Juzo Itami'nin hareketli ve hüzünlü ilk uzun metrajlı filminde ölüm, Japon tarzı. Şehvet düşkünü babasının ani ölümünün ardından, başarılı bir aktör (Itami'nin eşi ve sık sık birlikte çalıştığı Nobuko Miyamoto) ve kocası (Tsutomu Yamazaki) Tokyo'dan ayrılır ve geleneksel bir cenaze törenine nezaret etmek üzere aile evlerine dönerler. Ormanda yasadışı kaçamaklar, şaşırtıcı derecede materyalist bir rahip (Yasujiro Ozu müdavimi Chishu Ryu) ve sinemanın en epik sandviç teslimini getiren üç günlük yas boyunca, kamusal nezaket ile özel ikiyüzlülük arasındaki gerilimler gözler önüne serilir. Kara komediyi dokunaklı bir aile dramıyla ustaca dokuyan Cenaze, hiçbir şeyin, ölümün kesinliğinin bile sınır dışı olmadığı Japon toplumunda eski ve yeni arasındaki çatışmanın korkusuz bir hicvi.

II. Dünya Savaşı'nın karanlık günlerinde, sekiz yaşındaki Bruno babasının mesleği gereğince ailesiyle birlikte Berlin'den ayrılır ve Polonya'ya yerleşerek artık burada yaşamaya başlarlar. Taşındıkları bu yerde, arkadaşı olmadığı ve kardeşiyle beraber eğitim almaları için babası tarafından tutulan öğretmenin dayatmaları yüzünden canı çok sıkılmaktadır.

Subay Robert Motander, üst sınıftan akrabalarıyla bir akşam yemeğine davet edilir. Yemek sırasında genç ve güzel ev hizmetçisi Iris'i gözlemler. İkisine birlikte sinemaya gitmelerini önerir. Bu, Robert'ın akrabalarının durdurmak için her şeyi yapacakları bir aşk hikayesinin başlangıcıdır. İşçi sınıfından bir metres olur ama işçi sınıfından bir nişanlı? Asla!

Politik gerilim ve hümanist drama “Başkalarının Hayatı”, Glasnost’un ve Berlin Duvarı’nın yıkılışından beş yıl önce 1984 Doğu Berlin’inde başlar ve izleyiciyi iki Almanya’nın birleştiği 1991 yılına kadar götürür. “Başkalarının Hayatı”nda Doğu Almanya’nın çok güçlü gizli polis örgütü Stasi için çalışan Yüzbaşı Gerd Wiesler’in yavaş yavaş oluşan düş kırıklığı anlatılır . Michael Haneke’nin ‘Funny Games’indeki başrolü Costa-Gavras’ın ‘Amen’indeki Dr. Mengele rolüyle tanınan Ulrich Mühe’nin oynadığı Yüzbaşı Gerd Wiesler’in görevi, ünlü oyun yazarı ve sanatçı çift Georg Dreyman (Sebastian Koch) ve Christa-Maria Sieland’ı (Martina Gedeck) gizlice gözetleyip ihbar etmektir.Kısaca GDR adıyla bilinen eski Demokratik Almanya Cumhuriyeti (Doğu Almanya) hükümeti, çöküşünden beş yıl önce iktidarını ancak son derece acımasız bir kontrol ve gözetleme sistemiyle sürdürebilecek noktaya gelmiştir. Stasi adlı gizli polis servisine bağlı binlerce muhbirin yaptığı ihbarlar sonucunda 17 milyon nüfuslu ülkede 200 bin kişi fişlenerek dosyası tutulmuştur. Hükümetin ve Stasi’nin hedefi, “başkalarının hayatları” hakkında her şeyi bilmektir.İşine çok bağlı bir Stasi polisi ve uzman sorgu yargıcı olan Wiesler, ünlü oyun yazarı Georg Dreyman’la ilgili kanıt toplama görevini üstlenir. Devlet Güvenlik Kültür Departmanı başkanı Yarbay Anton Grubitz’in (Ulrich Tukur), Dreyman’ın yeni oyununun galasına Wiesler’ı davet etmesiyle birlikte bu görev başlar. Gala gecesine katılanlar arasında Bakan Bruno Hempf de (Thomas Thieme) vardır. Bakan Hempf gala sırasında Grubitz’e başarılı oyun yazarının SED’e sadakatinden kuşku duyduğunu söyler ve geniş boyutlu bir gözetleme operasyonuna onay vereceğini açıklar. Kendi politik geleceğini aydınlatmaya istekli olan Grubitz, insanların tek tek izlenmesini içeren ve “Etkin Prosedür” adıyla bilinen yakın izleme prosedürünü uygulayacağına dair söz vererek operasyonun sorumluluğunu üzerine alır. Öte yandan Wiesler da, Dreyman’ın partiye yeteri kadar sadık olamayacağı konusunda onlarla aynı fikirdedir.

Brezilya'nın Bahia Eyaleti'nde eğitimli bir siyah adam, insanları mistisizmden, özellikle de siyasi ve sosyal baskı unsuru olarak gördüğü Candomblé dininden kurtarmak için memleketi olan balıkçı köyüne döner.

Genç bir kadın aşık olduğu yakışıklı Maxim De Winter'la evlendikten bir süre sonra Maxim'in eski eşi Rebecca'nın birkaç ay önce gizemli bir biçimde ölmüş olduğunu öğrenir ve kocası ile olan ilişkisinin her zaman Rebecca'nın gölgesinde kalacağının farkına varır. Film boyunca adı telafuz edilmeyen kadın, aynı zamanda kendisini evin yeni kadını olarak kabul etmek istemeyen hizmetçi Mrs. Danvers'ın kıskanç ve takıntılı tavırları ile başa çıkmaya mecburdur. Alfred Hitchcock'un Daphne Du Maurier'ın bir romanından uyarladığı Rebecca yönetmenin aynı zamanda ilk Amerikan yapımı filmi olma özelliğini taşıyor. 1940'ta En İyi Film dalında Akademi Ödülü'nü kazanan filmin yapımcısı David Selznick'in bir önceki filmi Rüzgar Gibi Geçti de, aynı dalda ödül sahibi olmuş ve efsaneleşmişti.

Richard Linklater'ın yönettiği Slacker, Austin, Teksas'ta eksantrik ve aşırı eğitimli gençlerin oluşturduğu gevşek örgülü bir alt kültürün hayatından bir gün sunuyor. Yazar-yapımcı-yönetmen Linklater ve arkadaşlarından oluşan ekip, sadece 23.000 dolara 16 mm'de çekim yaparak geleneksel bir olay örgüsü fikrini bir kenara atmış, bunun yerine her biri bir diğeri kadar ilgi çekici yüzden fazla karakterden oluşan bir duvar halısı yaratmayı tercih etmiştir. Slacker, agresif ve katılımcı olmayan yeni bir nesle ileri görüşlü bir bakış ve 1990'ların Amerikan bağımsız film hareketinin kilit filmlerinden biri.

Güzel ve seksi bir oyuncu, bir yönetmeni yeni projesinde kendisini oynatması için ikna etmeye çalışır. Ama bunun için kullandığı metodlar sıra dışıdır. Hedefe giden her yol mübahtır. Avusturyalı yazar Leopold von Sacher-Masoch´un 1870 yılında basılan dünyaca meşhur romanı Venus in Furs´un yeni bir uyarlaması olan yapımın yönetmen koltuğunda bu sefer Polonyalı sinemacı Roman Polanski oturuyor. Filmin baş rollerinde ise Emmanuelle Seigner ve Mathieu Amalric yer almaktadır.

Altı atın gözlerini metal bir cisimle oyan 17 yaşındaki bir genç seyisin, vakasını incelemek için Psikiyatr Martin Dysart ortaya atılır. Nevrotik bir vaka olduğuna dair hiç şüphe edilmeyen genç seyis Alan Strangın öyküsü derinleştikçe, insanlığın sorunları da derinleşir. Masaya yatırılan aslında Alan ile insanlıktır. İnsanlık Alan üzerinden sorgulanır. Normal olan, olağan olan, hatta olması gereken nedir? Nedir bizim istediğimiz? Bizim gibi olmayanlara etiket vurup, ötekileştirmek ne kadar etik ya da gerçekçi? Tüm bu arayış için de Allen de kendiyle yüzleşir ve isyan eder, hatta tanrıya bile. Kim bilir onun tanrıları atlardır. İsyanı ve öfkesi de bunadır.

Victoria dönemi İngilteresi’nde yaşayan John Merrick, ender görülen bir hastalık yüzünden ileri derecede deforme bir bedene ve yüze sahiptir. Gezici bir kumpanyada Fil Adam takma adıyla sergilenmekte ve kafes hayvanı muamelesi gördüğü çok zor bir hayat geçirmektedir. Dr. Frederick Treves adında genç bir cerrahın onu içine hapsolduğu korkunç hayattan kurtarmasıyla hiç alışık olmadığı güzel bir dünyaya adım atar. Ancak acı ve korku dolu geçmişi Merrick’i bu yeni dünyada da takip edecektir.

Elizabeth (Naomi Watts), güzelliğinin farkında olan ve bunu yararına kullanan başarılı ve zeki bir avukattır. Ne zaman bir konuda galip gelemeyeceğini veya durumla başa çıkamayacağını anlasa, cazibesini kullanır; bu patronuyla (Samuel L. Jackson) romantik bir ilişkinin başlangıcına yol açacak olsa da ya da gereğinden fazla arkadaşça davranan komşusu ve kocasını (Carla Gallo ve Marc Blucas) kontrol etmek için de olsa cazibesini kullanmaktadır. Karen (Annette Bening) ise yürekli ama bunu asla göstermeyen bir sağlık uzmanıdır. 14 yaşındayken doğurduğu kızını evlatlık vermiş ama bunu hiç atlatamamıştır – acısı onu etrafındaki herkese karşı acımasız ve sert bir hale getirmiştir, iş arkadaşı olan ve ona ilgisi açık olan Paco’ya bile (Jimmy Smits). Lucy de (Kerry Washington) kocasıyla çocuk sahibi olamamış ve hep hayal ettiği aileye sahip olmak için evlatlık almayı planlayan bir 20 yaşında bir kadındır. 3 kadının hikayesi annelik duygusu etrafında birleşir.

Kore sinemasının üretken ve yaratıcı isimlerinden Kim Ki-duk, Ağ’da Kuzey Koreli sıradan bir balıkçının içine düştüğü siyasal ve insani zorlukları odağına alıyor. Teknesinin motoru bozulunca kendisini Güney Kore’de bulan balıkçı, casus sanılarak gözaltına alınır. Sert geçen sorgu ve ikna sürecinin ardından Kuzey Kore’ye iade edilen balıkçı, burada da zorluklarla karşılaşır ve iki ideoloji arasında kapana kısılır. Ağırlıklı olarak bireylerle ilgilenen filmleriyle tanınan Kim Ki-duk, Venedik Film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan Ağ’da en siyasal filmlerinden birine imza atıyor. Ağ, doğulan coğrafyadan bağımsız, ideolojiler karşısında insanın gerçek değerimi sorgulayarak bu özel örnek üzerinden dünyanın birçok yerinde yaşanan bir dramı yakalıyor.

Sovyet seksenlerinde, 11 yaşındaki Rolanas ve Emilija, ebeveynleri boşandıktan sonra arkadaşlık kurarlar. Duvarlar, balkonlar ve prizler aracılığıyla iletişim kurarlar, ancak trajik bir kaza Emilija'nın bir randevuya çıkmasını engeller.

Birkaç genç, siyah adam San Francisco kentinin Oakland-bölgesinde yer alan Fruitvale adlı BART geçiş istasyonunda protesto eylemi yaparlar. Polisler tarafından geri püskürtülmeye çalışılan eylemcilerin sesi, duyulan birkaç el silah atışıyla kesilir… Sonraki sahnelerdeyse 22 yaşında olan ve Area Körfezi bölgesinde yaşayan Oscar adlı delikanlıyı görürüz. Dünya henüz Noel arifesindedir. Fakat Oscar Haywardda işleri yoluna koymakla mücadele etmektedir. 2008in son gününde yanında ailesi, arkadaşları, düşmanları ve hatta tanımadığı yabancıları alarak sınırları geçecektir…

Fareli Köyün Kavalcısı, Pamuk Prenses, Külkedisi, Uyuyan Güzel ve Kırmızı Başlıklı Kız… Bu hikâyelerin “İstanbul”dan anlatıldığı masallara şahit oluruz bu filmde. Yücel Yolcu, Ömür Atay, Ümit Ünal, Selim Demirdelen ve Kudret Sabancı’nın yönettiği filmde, farklı görünse de birbiriyle iç içe geçmiş 5 farklı hikâye anlatılır. Bu hikâyeler İstanbul’un karanlığına gizlenmiş “peri masalları” dır. Öyle ki bu masallar, bir Çingene klarnetçiyi Fareli Köyün Kavalcısı’na dönüştürür. Kırmızı Şapkalı Kız bir mafya kuryesidir. Sindirella ise talihsiz bir fahişe. Katilinden kaçan dünya güzeli bir prenses Beyoğlu ormanında 8. cüceyle karşılaşır. İstanbul bataklığına yeni gelmiş bir Kürt genci Uyuyan Güzel ile tanışır. Altan Erkekli, Nejat İşler, Erkan Can gibi önemli isimlerin yer aldığı filmin müzikleri Gökhan Kırdar imzalıdır.

Mathilde Tessier henüz 17 yaşında; kinik, sessiz, içine kapalı fakat açık görüşlü bir lise öğrencisidir. Bu özellikleriyle felsefe öğretmeni François Hainaut'ın ilgisini çekmesi uzun süremeyecektir. Mathilde'nin derslerine yardımcı olmak için onunla yakından ilgilenmeye karar verir. Faat, bu iletişim zamanla büyük bir aşka doğru evrilir. Kocasının yasak ve yasadışı aşkını karısının öğrenmesiyle vicdan azabı yaşayan François, karısıyla kalmaya karar verir. Fakat Mathilde, bunu kabullenemez.

1998, Nalçik. Yahudi bir ailenin başı dertte: En küçük oğlu ve gelini eve gelmiyor ve sabah bir fidye notu geliyor. Fidye o kadar yüksek ki, aile sadece küçük işletmesini satmakla kalmıyor, aynı zamanda diğer kabile üyelerinden de yardım istemek zorunda kalıyor.

Film, kocası ve küçük çocuğunu ırkçı bir bombalama olayında kaybeden Katja Şekerci rolünü canlandırıyor. Almanya?da sekizi Türk 10 kişiyi öldürmekle suçlanan aşırı sağcı terör örgütü NSU üyelerinin yargılandığı davadan esinlenilmiş senaryosuyla, batı aleminde son dönem hortlayan neo- Nazizm ve İslamofobi gibi meselelere dikkat çekmesiyle dikkat çekiyor.

"Cet amour-là," Marguerite Duras'ın son dönem ilişkisini ele alan bir film olup, Duras'ın son sevgilisi Yann Andréa ile olan tutkulu ilişkisinin portresini çizmektedir. Film, Bretagne kıyılarında geçmekte ve Duras'ın bireysel deneyimlerini derinlemesine incelemektedir."Cet Amour-là", Fransız yönetmen Philippe Garrel'in yönettiği bir filmdir ve karmaşık bir aşk üçgenini konu almaktadır. Film, geçmişte tutkulu bir ilişki yaşayan iki karakterin, yıllar sonra tekrar bir araya gelmeleriyle başlar. İlişki, aşk, kayıplar ve hatalar etrafında dönerken, karakterlerin içsel mücadeleleri ve dışsal ilişkileri derinlemesine incelenir. Film, aşkın hem güzelliklerini hem de zorluklarını gözler önüne sererek, izleyiciye duygusal bir yolculuk sunar. Estetik açıdan etkileyici sahneleri ve güçlü karakterizasyonlarıyla dikkat çekmektedir.

Wender's Der Himmel über Berlin (Wings of Desire)'in devamı niteliğinde olan film, yine Almanya'nın başkentinde özlemle insanların hayatını izleyen bir grup meleğin hikayesini anlatıyor...

Tatil otobüsü şoförü Mario, tüm hayatını kendi seyahat şirketi Paradise Trips ile yaşlı emeklileri güneşli güneye taşıyarak geçirdi. Bugün, kendi emekliliğinin eşiğinde olan Mario, Hırvatistan'daki bir psikedelik festivale alternatif parti müdavimlerinden oluşan karma bir grup getirmek zorunda. Yolculuk kısa sürede Mario'yu kendi önyargılarıyla ve uzun zamandır kayıp olan oğluyla yüzleştiren büyüleyici bir yolculuğa dönüşüyor.

Film, İç Savaş döneminde bir taraftan otorite karmaşası, diğer taraftan da sosyal ve ekonomik güçlüklerin getirdiği baskılar arasında sıkışıp kalmış iki komşu aileyi anlatıyor. Karısıyla birlikte çömlek yapıp şehirde satan Genjurô, gün geçtikçe daha da hırslanacak ve daha çok çömlek satıp daha da çok para kazanmayı hedefleyerek hırsını açgözlülüğe doğru dönüştürecektir.Diğer taraftan işsiz olduğu için sürekli karısının kendisine ettiği hakaretleri dinlemek zorunda kalan Tôbei'nin hayatta istediği tek şey samuray olmaktır. Samuray olmak için her şeyi yapmaya hazırdır ve eline bir miktar para geçince yaptığı ilk iş zırh ve samuraylık için gerekli diğer gereçleri almak olur. Ancak, gerçekten de bir samuray olmuş mudur?Japon sinemasının öne çıkan türlerinden olan dönem dramı olarak adlandırdığımız "jidaigeki" türündeki film, 1 Oscar adaylığına sahip.

İki yetimin, kanunun zıt taraflarında büyümelerine ve aynı kadına aşık olmalarına rağmen süren dostluğunu anlatan klasikler arasında yer alan yapım.

Kuzeyli mizahını özleyenler, İzlanda'nın buz tutmuş kasabalarından birindeki düşman komşuları konu alan bu kara komediden büyük keyif alacaklar. Dünya prömiyerini Venedik Film Festivali'nin Ufuklar bölümünde yapan filmin merkezinde bir ağaç var: Inga ile Baldvin'in bahçesindeki bu ağaç, Konrad ile Eybjorg'un bahçesine gölgesini düşürüyor ve bu basit anlaşmazlık önce saçmalığa, oradan da trajediye evriliyor. İzlanda'da kendini fazla göstermeyen güneş ve fazla bulunmayan ağaçlar yüzünden birçok kavga çıkmasından esinlenen yönetmen Sigurdsson, cephesi ev olan bir savaş filmi çekme niyetiyle yola çıkıyor.

Earth (1930), Ukraynalı yönetmen Alexander Dovzhenko’nun, insanın doğayla ve toplumsal değişimle olan ilişkisini epik bir şiirsellikle ele aldığı bir Sovyet sinema klasiğidir. Film, bir köyün kolektivizasyon sürecini ve bu süreçte yaşanan çatışmaları anlatırken, insan emeğini, tarımın ritmini ve doğanın gücünü büyüleyici görsellerle yüceltir. Dovzhenko’nun sembolik anlatımı ve yenilikçi sinematografisi, hem bireysel hem de toplumsal dönüşümü derin bir estetikle işler. **Earth**, yalnızca bir propaganda filmi değil, aynı zamanda yaşamın döngüsüne, ölüm ve yeniden doğuşa dair zamansız bir meditasyondur. Sovyet avangart sinemasının en önemli örneklerinden biri olarak, sinema tarihindeki yerini korumaktadır.

Bulgar kökenli Alman sinemacı Slatan Dudow’un yönettiği Kuhle Wampe oder: Wem gehört die Welt? (To Whom Does the World Belong?), 1932 yılında büyük güçlüklerle çekilmiş, uzun yıllar yasaklı kalmış bir film. Brecht’in senaryo yazımlarıyla çekimlerine bizzat katıldığı; hiçbir müdahaleye uğramadan tümüyle kendi isteklerine göre sonuçlandırabildiği ve Weimar Cumhuriyeti’nde yapılmış, komünist bakış açısını açıkça dile getiren tek film olarak bilinen Kuhle Wampe’nin müzikleri de Hans Eisler’a ait.Militan işçi sinemasının kusursuz bir örneği olarak nitelendirilen Kuhle Wampe, bir Alman ailesinin işsizlik ve yoksulluk içindeki dramını anlatır. Baba çoktandır işsizdir, oğul boşuna iş aramakta ve annesinin suçlayıcı sözleri altında ezilmektedir. Her şeye karşın aileyi ayakta tutan işsizlik sigortası da hükümet tarafından kaldırılınca oğul kendini öldürür. Bir işsiz daha eksilmiştir! Geride kalanlar, Berlin banliyösündeki işsizler kampı Kuhle Wampe’ye göç etmek zorunda kalır. Ailenin genç kızı, baştan beri yoksulluğun ve kadın olmanın tüm acılarını taşıyan Anni, yavaş yavaş olumlu kahraman niteliğine bürünmeye başlar. Bireysel çözümler aramak yerine sınıfsal bilinç devreye girer, Anni kaderine razı olmaktan vazgeçerek kendi sınıfıyla birlikte ileriye doğru yürüme kararı verir. Dörtte biri iki günde çekilen Kuhla Wampe’de bir soru atılıyor ortaya: “Dünya kimindir?” Yanıt da hemen peşinden geliyor: “Elbette bugünkü durumlarından hoşnut olmadıkları için onu değiştirecek olanların”.

Abad va yek rooz, Türkçe adıyla "Sonsuzluk ve Bir Gün" veya İngilizce adıyla "Life and a Day", 2016 yılında vizyona giren ve modern İran sinemasının en güçlü başyapıtlarından biri olarak kabul edilen sarsıcı bir toplumsal dinamik ve aile dramı filmidir. Film, 31 yaşındaki genç yönetmen Saeed Roustayi’nin ilk uzun metrajlı filmidir ve vizyona girdiği yıl İran'ın en prestijli film festivali olan 34. Fajr Film Festivali'nde 9 dalda ödül kazanarak (En İyi Yönetmen ve En İyi Senaryo dahil) büyük bir başarıya imza atmıştır.Film, Tahran'ın yoksul kenar mahallelerinden birinde yaşayan, uyuşturucu, sefalet ve geçim derdiyle boğuşan kalabalık bir ailenin hikayesini anlatır. Hikayenin merkezinde, ailenin her şeyiyle ilgilenen, evi ayakta tutan fedakar kız kardeş Somayeh yer alır.Somayeh, büyük ağabeyi Morteza'nın aracılığıyla zengin bir Afgan adamla evlenmek üzere hazırlık yapmaktadır. Ancak bu evlilik Somayeh için bir kurtuluş gibi görünse de aslında göründüğünden çok daha karmaşıktır; ağabey Morteza bu evlilikten alacağı başlık parasıyla kendi dükkanını kurtarma peşindedir. Somayeh giderse evdeki yatalak anneye, uyuşturucu bağımlısı ve satıcısı olan ortanca kardeş Mohsen'e ve ailenin tek umudu olan üstün zekalı küçük kardeş Navid'e kimin bakacağı büyük bir kriz yaratır. Somayeh’in evden ayrılma günleri yaklaştıkça, aile içindeki sırlar, didişmeler, kavgalar ve çaresizlikler doruk noktasına ulaşır.Filmin isminin çok çarpıcı bir hukuki ve felsefi anlamı vardır. İran hukukunda "Müebbet hapis cezası" alan bir mahkum, iyi halden ötürü 15-20 yıl sonra affedilebilir. Ancak hakim cezayı "Müebbet ve bir gün" (Sonsuzluk ve bir gün) olarak keserse, mahkum hapiste ölse bile cenazesi o fazladan bir gün geçene kadar hapishaneden çıkarılamaz; yani bu cezadan hiçbir kaçış yoktur. Filmde bu kavram, ailenin içine düştüğü sefalet, bağımlılık ve çaresizlik döngüsünü sembolize eder. Karakterler için o ev ve o yaşam, asla kaçamayacakları bir "müebbet ve bir gün" cezası gibidir.

Sıradışı bir David Lynch filmi. Alvin Straight ve kızı küçük bir kasabada yaşamaktadır. Çok paraları yoktur ve Alvin şeker hastasıdır. Araba kullanamaz, kendi başına yürüyemeyecek haldedir lakin söz dinlemez ve inatçı birisidir. Eve gelen bir telefonla 10 senedir görmediği abisinin bir kalp krizi geçirdiğini öğrenir. Bunun üzerine Alvin macerasına başlar, hem de bir çim biçme makinası ile...Yüzlerce mil, bir sürü yeni insan, 1.5 aylık bir macera. Sonuçta Alvin hedefine ulaşır.Filmin müziklerini her zaman ki gibi Angelo Badalomenti usta yapmış. David Lynch bu sefer basit, sıcak, düz bir filmle karşımızda.

1968 ve 1969'da Paris: Öğrenci ve sendika ayaklanmasının içinde ve sonrasında. François 20 yaşında, askerlikten kaçan bir şair. Barikatlara katılıyor ama polise Molotof kokteyli atmıyor. Afyon çekiyor ve mirasa konmuş, kendisine kalacak bir dairesi olan arkadaşı Antoine'la devrim hakkında konuşuyor. François, geçimini sağlamak için bir dökümhanede çalışan heykeltıraş Lilie ile tanışıyor. Aşık oluyorlar. Bir yıl geçiyor; François yazmaya, konuşmaya, çekmeye ve Lilie'yle birlikte olmaya devam ediyor. Lilie'nin önüne fırsatlar çıkıyor: Peki o ve François ne yapacak?

Man of the West - Batıdan Gelen Adam, 1874’de bir tren soygunuyla başlar. Haydutlar treni soyarlar bu arada yolcuların çoğu Fort Worth'a gitmeyi başarırlar. Link Jones ve Sam Beasley yanlarında olan Billie adlı kadın karşılarına çıkan ilk çiftliğe sığınırlar. Bu çiftlik haydutların yatağıdır. Reisleri ise Link Jones’un amcası bundan sonra kasabasına öğretmen aramak için yola çıkmış Link Jones kendini ve arkadaşlarını amcasının elinden kurtarmaya çalışacaktır.

Film, hayatını kırık dökük, 1920 model eski bir Chevrolet taksiyle (ismi Jaggadal'dır) yolcu taşıyarak kazanan şoför Bimal'ın hikayesini anlatır. Plakasında "BRO" yazan bu araba, Bimal için sadece bir metal yığını değil, adeta canlı bir varlık, en yakın arkadaşı ve ailesidir.Satyajit Ray'in aksine, Ghatak insan ilişkilerinden çok, manzaranın dokusunu, genişliğini ve hüznünü vurgulayan epik çekimlerle öne çıkar. Kameraman, Bengal'in kırsalının ve dağlık bölgelerinin güzelliğini ve çoraklığını yakalar.Film zamanında ticari bir başarı elde edememiş olsa da, film eleştirmenler ve sinemaseverler tarafından bir kült klasik olarak kabul görür ve Ghatak'ın dehasının en saf örneklerinden biri olarak gösterilir. Sonuç olarak Ajantrik, sıradışı konusu, şiirsel sinematografisi, dokunaklı hikayesi ve güçlü temalarıyla izleyiciyi hem güldüren hem de hüzünlendiren, üzerinde düşünmeye sevk eden bir başyapıttır. Sadece Hint sinemasının değil, dünya sinema tarihinin de önemli ve özgün yapıtlarından biridir. Ritwik Ghatak'ın dehasını anlamak için mutlaka izlenmesi gereken bir filmdir.

Hiç görmediği annesini bulmak için yola düşen 9 yaşındaki Masao ile büyükannesinin bir arkadaşının zorlamasıyla ona eşlik eden Yakuza artığı Kikujiro tuhaf bir ikili oluştururlar. İki uyumsuz karakterin maceralı yolculuğu boyunca başlarına bir çok ilginç olay gelecektir...

Bir dönemin en ilgi uyandıran çiftlerinden biri olan P.S. ve Marie Kroyerin yaşam öyküsünü konu alan Danimarka yapımı bir film, 20. yüzyılın başlarında P.S. Kroyer (Søren Sætter-Lassen), Danimarkanın en ünlü ressamıdır. Fiyatı ne olursa olsun, ülkenin tüm önemli isimleri ona resim yaptırabilmek için sıraya girmektedir. Avrupanın en güzel kadını olarak bilinen Marie (Birgitte Hjort Sørensen) ile evlenir. Kroyer çifti, bir süre sonra Vikebe adında bir kız çocuğuna sahip olur. Görünüşte muhteşem bir hayata sahip olan Kroyerlerin kapalı kapılar ardında yüzleştikleri gerçekler ise bambaşkadır...

Savaş sonrası Saraybosna... Esma 12 yaşındaki kızıyla kentin Grbavica mahallesinde yaşamaktadır. Babasının savaşta şehit olduğuna kızını inandırmıştır. Yoksulluk ve yalnızlık içinde kızını büyütmeye çalışan Esma, bir gece kulübünde garson olarak çalışmaya başlar. Savaşın yaralarını sarmak için, bir yandan da düzenli olarak kentte dul kadınların katıldığı rehabilitasyon merkezine gider. Bir gün kızı, sınıf arkadaşlarıyla okulun düzenlediği geziye katılmak ister. Geziye ücretsiz olarak katılabilmesi için de babasının savaşta şehit düştüğüne dair bir belgeye ihtiyacı vardır. Esma, kızına böyle bir belge olmadığını söylediğinde de yavaş yavaş gerçekler ortaya çıkmaya başlar...