Gece Yarısına Doğru (Round Midnight), yönetmen Bertrand Tavernier’nin bebop cazın altın çağına ve 1950’lerin Paris’indeki dumanlı yeraltı kulüplerine sığınan Siyahi Amerikalı müzisyenlere yazdığı bir aşk mektubudur.Efsanevi saksafoncu Dexter Gordon, eşi benzeri görülmemiş ve Oscar adaylığına layık bulunmuş bu performansta, karakteriyle adeta tek vücut oluyor. Gordon’ın canlandırdığı Dale Turner, müziğinden adeta güzellik süzülen, ancak özel hayatı bağımlılığın pençesinde paramparça olmuş New Yorklu dahi bir caz emektarıdır.Paris’te hayata temiz bir sayfa açmak isteyen Turner, burada mücadele dolu bir hayat süren bekar bir baba ve tutkulu bir caz hayranı olan bir Fransızla (François Cluzet) sıra dışı bir dostluk kurur. Kendini feda edercesine yaşayan bu müzisyene yardım etmeye çalışan genç adamın hayatı, bu dostlukla tamamen dönüşür.Herbie Hancock’un hafızalardan silinmeyen, Oscar ödüllü özgün besteleri filmin tüm atmosferini ilmek ilmek dokur. Nihayetinde karşımızdaki yapım; yaşanmışlığın verdiği o samimi ve ruhani dokuyla parıldayan, buruk bir caz başyapıtıdır.

Marianne ve Johanın on yıllık evliliklerini masaya yatıran film, çiftin ayrılıklarını, evlilik dışı ilişkilerini, barışıp yeniden ayrılmalarını ve en nihayetinde de boşanmalarını konu ediyor. Boşandıktan sonra bile birbirinden kopamayan Marianne ve Johan çiftinin her görüşmeleri ayrı bir kavgayla sonuçlansa da birbirlerine olan sevgileri şartlar ne olursa olsun galip geliyor. Film evlilik hayatıyla ilgili çok önemli kelamlar ederken aynı zamanda izleyiciyi psikolojik olarak Marianne ve Johanın ilişkisine hapsediyor. Başta Woody Allen olmak üzere birçok yönetmeni etkileyen Bergmanın bu filmi aynı zamanda en iyi yabancı film dalında altın küre sahibi.

Jeux interdits (Forbidden Games) - Yasak Oyunlar, René Clément tarafından François Boyer’nin aynı isimli romanından beyazperdeye uyarlanmıştır. Açılış sekansında Nazi istilası altındaki Paris’ten kaçmaya çalışan insanları görürüz. Bu mücadele esnasında bir hava saldırısı gerçekleşir ve henüz 5 yaşındaki Paulette, ailesinin ve köpeğinin ölümüne tanık olur. Tek başına kalan küçük kız tesadüf eseri kendinden birkaç yaş büyük olan Michel ile tanışır ve onun ailesiyle birlikte yaşamaya başlar. Henüz ölümü bile tam anlamıyla idrak edemeyecek yaşta olan Paulette ve Michel, ölümün üstesinden geldikleri bir oyun oynamaya başlarlar.

FBI ajanı Chester Desmond, Twin Peaks isimli bir kasabadaki cinayet olayını araştırmak üzere görevlendirilir. Ceset Laura Palmer isimli bir lise öğrencisine aittir. Olayı araştırmaya başlayan Desmond, Palmer’ın lisenin en popüler genç kızı olduğunu öğrenir.Herşeyiyle sağlıklı ve normal bir hayat sürdüğü izlenimi veren, okulun en yakışıklı öğrencisi Bobby ile sevgili olan Laura, herkesten sakladığı bir sırra sahiptir. Bunu en iyi arkadaşı Donna bile bilmemektedir…

Harold 20'li yaşlarında tam olgunlaşamamış, zengin ve ölümü saplantı haline getirmiş depresif bir gençtir. Sürekli olarak cenaze törenlerine katılmakta ve annesinin önünde sayısız kere sahte intihar girişimi sergilemektedir. Katıldığı cenaze törenlerinden birinde 80'ine merdiven dayamış, ama hayattan hala zevk alabilen bir kadın olan Maude ile tanışır ve hayatında köklü bir değişiklik yaşar.

Honoré Panisse, yanında arkadaşları, karısı ve oğluyla neşeyle ölüyor. Arkadaşlarının önünde rahibe itiraf eder; doktorun dürüst olması konusunda ısrar ediyor. Ancak, oğlu Césario'ya gerçek babasının Césario'nun vaftiz babası César'ın kayıp oğlu Marius olduğunu söyleyemez. Panisse bunu delikanlının annesi Fanny'ye bırakır. Bir arkadaşını görmeye gittiğini düşünen Césario, şimdi Toulon'da bir tamirci olan Marius'u arar. Bir gazeteci olarak poz veren Césario, Marius ile vakit geçirir ve küçük bir hırsız olduğuna inanarak masallar bırakır. Ancak gerçek ortaya çıktıktan sonra Marius, Fanny, César ve Césario iyi huylu olsalar da yalanların ötesine geçebilirler.

Gordan Wellesley’in Report on a Fugitive romanından uyarlanan Night Train to Munich, İkinci Dünya Savaşı’nın hemen öncesinde Nazi Almanya’sına karşı müttefik ülkelerin yeni bir zırhlı araç geliştirme amacı için karşı karşıya gelmelerini merkeze alır. Zırh üzerine çalışmaları bulunan Dr. Axel Bomasch, şehrin işgalinden sonra Naziler adına çalışmaya zorlanmaktadır. Bunu kabul etmeyerek İngiltere’ye kaçmayı başaran bilim adamının kızı Anna ise yakalanmıştır. Önce bir toplama kampına gönderilen Anna, burada esir gibi görünen Alman subayı Karl Marsen ile yakınlaşır. Nazilerin amacı Karl vasıtasıyla planlı bir kaçış ayarlamak ve kızını kullanarak bilim adamını yakalamaktır.

Sedmikrasky (Küçük Papatyalar): her ikisi de Marie adlı, 17 yaşında iki özgür kızın (Jitka Cerhovâ ve Ivana Karbanovâ) hikâyesini anlatır. Kızların bir olay örgüsünden çok, unutulmaz bir edepsizlik sahneleri dizisi oluşturan çeşitli çılgınlıkları arasında, Chytilovânın başını hükümetle belaya sokmasına yol açan birçok penis- karşıtı gagler (salatalık ve muz soymak gibi), çirkin yaşlı adamlara eğilim ve kaliteli yemeklerin ikram edildiği herkese açık (Laurel ve Hardyye rakip olabilecek cinsten) bir parti bulunur. Bu rahatsız edici ama özgürleştirici güç gösterisi, yetenekli yönetmeninin özgürlükle neler yapabileceğini gözler önüne serer. Jacques Rivettenin Celine and Julie Go Boatingi üzerinde büyük bir etkisi olan Sedmikrasky, eleştirmen Ruby Richin de dile getirdiği üzere, Medusanın kahkahası olarak yorumlanabilecek, yıkıcı, canlı, enerjik ve çoğu erkek izleyici için (tehditkâr değilse bile) ürkütücü kadın kıkırdamalarıma dopdolu.Çekoslavakya'nın rejimi destekleyen bir mesajdan yoksun gördüğü için yasakladığı Sedmikrásky (Daisies) - Küçük Papatyalar, Çekoslavakya'nın ilk feminist sinemacısı Vera Chytilová'nın uzun bir süre film yapamamasına sebep oldu. Sovyetler'in Çekoslavakya'ya girmesinden sonra 1969-75 yılları arasında film yapması yasaklanan Chytilová, ancak cumhurbaşkanına yazdığı mektuptan sonra yeniden çalışma izni alabilmişti. Çekoslavakya'da 60'lı yıllarda çekilmiş en anarşik ve cesur film olarak kabul edilen güldürü niteliğindeki bu özgün ve avangart film, aynı zamanda anti-militarist ögeler de içeriyor.

Bütçesinin mütevazılığına rağmen görsel ihtişamıyla nefes kesen bir başyapıt olan Orson Welles’in Othello’su, yönetmenin dünyanın öbür ucuna bile gitse vizyonunu gerçekleştirme konusundaki benzersiz inatçılığının bir kanıtıdır. Shakespeare’in yaratıcı dehasına duyduğu tutku dolu bağlılıkta eşsiz olan Welles, bu kadim kıskançlık, bağnazlık ve öfke trajedisine dahice bir görsel yaklaşım getirirken, Venedikli Mağribi canlandırdığı devasa oyunculuğuyla da perdeyi sarsar. Masum Desdemona rolündeki Suzanne Cloutier ve kurnaz Iago karakteriyle Micheál MacLiammóir’in eşlik ettiği bu unutulmaz performans, üç yıl boyunca İtalya ve Fas’ta çekilmiş, sayısız lojistik zorluğa göğüs germiştir. Macbeth ve Gecenin Sesi (Chimes at Midnight) ile birlikte Welles’i sinemanın Shakespeare yorumcusu olarak en cüretkâr ismi yapan bu ateşli bağımsız yapıt, sanatçının “ne pahasına olursa olsun” manifestosudur.

“Cinayet Günlüğü” hikayesi gerçek olaylara dayanan bir polisiye. Başkent yakınlarındaki bir taşra kasabasında yağmurlu havalarda işlenen esrarengiz kadın cinayetlerini çözmeye çalışan 2 polis memurunun başından geçenler konu alıyor... Bu polislerden ilki yakaladıkları şüpheliyi hemen suçlu olarak damgalamak isteyen ve şiddetle itiraf almaya çalışan “geleneksel” polis ve başkentten bu işin çözülmesine yardımcı olması için yollanan şüpheliden delile değil delilden şüpheliye ulaşmaya çalışan analitik düşünce tarzına sahip polis. Fakat olaylar çetrefilleştikçe yavaş yavaş rollerin değişmeye başladığını görürüz.

Saldırgan mizaçlı senaryo yazarı Dix Steele (Bogart), bir cinayetten sorumlu tutulur ama yan komşusu Laurel Gray (Grahame), suç işlendiği sırada onun orada bulunmadığına dair tanıklık eder. Bu durum ikisi arasında tutkulu bir ilişkinin başlamasına yol açar; ne var ki Laurel, Dix’in vahşi yanıyla karşılaşınca çok korkar ve cinayeti gerçekten onun işleyip işlemediği noktasında şüpheye düşer. Bogart, yıllar boyunca romantik sert adamları canlandırdıktan sonra, bu filmde kendi beyazperde kişiliğinin daha derinlerine iner ve Sam Spade’e ya da Rick Blaine’e yakışmayacak bir nevrotik keskinlik sergiler. Gerek hak edenlere gerekse etmemiş olanlara tekme tokat saldırdığı öfke nöbetlerinde fazlasıyla korkutucu hale gelir.

Robert, hayatı uçlarda yaşayan, alkol, sigara ve tek gecelik ilişkilere düşkün bir yazardır. Sorumluluk duygusundan ve disiplinden oldukça uzak olan Robert'in hayatı, kardeşi Sarah'ın yanına taşınması ile farklı bir dönemece girecektir.John Cassavetes'in hem oynadığı hem de yönettiği Love Streams - Aşk Irmakları, Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ayı ve FIPRESCI ödüllerini kazandı.

Sıradan bir posta arabası yolculuğu,başlarında ünlü Geronimonun olduğu kızılderilerin saldırısı başlayınca kabusa dönüşür. Ağzına kadar dolu olan posta arabasında ayyaş bir doktor, iki kadın yolcu, müşterilerinin parasını zimmetine geçirmiş bir banker ve Ringo Kid (John Wayne) vardır.

"Badlands", 1973 tarihi bir gerilim filmi. Charles Starkweather ve Caril-Ann Fugate’in 1958 yılında işledikleri vahşi cinayetler beyazperde'ye aktarıldı. Gerçek olaylardan ilham alınan bu filmde, gençlerin içlerindeki büyük boşluk ve bunaltı, sarsıcı bir biçimde gözler önüne seriliyor. Terrence Malick'in yönetmenlik koltuğunda oturduğu filmde, genç bir çöp toplayıcısı olan Kit Carruthers ve kız arkadaşı Holly Sargis'in Güney Dakota’dan Montana’ya doğru yaptıkları kanlı yolculuk anlatılıyor. Bütün amaç, Holly’nin ilişkilerini onaylamayan babasını ortadan kaldırmaktır. Bu yolculuk esnasında kendilerini kaybeden çift, yol boyunca karşılaştıkları insanları öldürmeye başlarlar. Herhangi bir amaç gütmeden, düşünmeden yaptıkları bu eylemler onlar için yalnızca birer oyundan ibarettir. Çok geçmeden eğlenceli oyunları polisin dikkatini çeker.

Eddie Bartlett, George Hally ve Lloyd Hart; 1. Dünya savaşının sona ermesinden sonra ülkelerine en son dönen savaş gazileridir ve her üçünün de sivil hayata dönüşleri hususunda geleceğe dair farklı hayalleri vardır. Eddie Bartlett eski araba tamirciliğine dönmenin, George Hally kısa yoldan köşeyi dönen bir fırsatçı olmanın ve Lloyd Hart ise idealist bir şekilde avukatlık yapmanın hayallerini kurmaktadırlar. Ancak ülkelerine döndükten sonra hiç bir şey eskisi gibi kalmamıştır. ABD 20′li yıllardaki büyük ekonomik krizi yaşamaktadır ve tüm işler illegal yollardan yapılmaktadır. Böyle bir ortamda iş bulmak hemen hemen imkansız bir şeydir...

Abel Davos, İtalya'da pek çok suça karışmış ve polis tarafından aranan usta bir hırsız ve tetikçidir. Paris'e kaçmaya çalışan Abel, arkadaşı Raymond, karısı ve iki çocuğunu da yanına alır. Ancak kaçış yolunda yine bi soyguna karışırlar ve çıkan çatışmada Raymond ile karısı öldürülür. Abel, köşeye sıkışmıştır ve kendisini kaçırması için eski dostlarını arar. Fakat arkadaşları bu riski göze alamaz ve Eric adlı birini Abel'in yanına yollar. Çocuklarını güvenilir bir dostunun yanına bırakan Abel, Eric ile iyice dost olur. Abel, eski dostları ile arasının pek iyi olmadığını anlayınca aralarında kanlı bir hesaplaşma başlayacaktır.

Masahiro Shinoda'nın yönettiği Kawaita Hana (Pale Flower) - Solgun Çiçek, bir kentin ayak takımı arasına karışan soylu ve güzel bir kadının öyküsünü konu ediniyor.Film, 2. Dünya Savaşı sonrası Japon toplumundaki melankolizm, sınıf uçurumları, maskülen şiddet, suçun psikopatolojisi, kadın-erkek ilişkisinin kırılgan doğası gibi temaları film-noir stiliyle, pesimist bir bakışla tasvir eder.

Chantal Akerman’ın ilk kurmaca uzun metrajlı filmi; yabancılaşmanın ve bağ kurma arayışının ürkütücü derecede incinebilir bir keşfidir. Akerman, hem cesurca gözler önüne serilen hem de gizemini koruyan bir performansla; uzun, kendi rızasıyla seçtiği bir sürgünün ardından dış dünyaya adım atan genç bir kadını canlandırır. Burada iki bambaşka yakınlık deneyimi yaşar: İlki kendisini arabasına alan bir kamyon şoförüyle (Niels Arestrup), ikincisi ise eski bir kadın sevgilisiyle (Claire Wauthion). Lezbiyen cinselliğini beyaz perdeye daha önce görülmemiş bir açık sözlülükle taşıyan, gerçek zamanlı ve cüretkar bir bedensel buluşmayla zirveye ulaşan Je tu il elle, Akerman'ın radikal minimalizmini yeni keşfedilmiş duygusal ve psikolojik bir hassasiyetle kuşandığı bir başyapıttır.

Tanrının Sessizliği üçlemesinin son filmi olan Sessizlik, 2 kız kardeş arasındaki çatışma üzerinden modern dünyada iletişimsizliği konu alıyor. Ester, kız kardeşi Anna ve oğlu, Avrupa’daki yolculukları esnasında, Ester’in hastalığının iyice kötüleşmesiyle, dillerini bile bilmedikleri, isli ve sevimsiz bir şehirde konaklamak mecburiyetinde kalırlar. Yerleştikleri otelde zaman geçtikçe, kız kardeşler arasındaki mesafe ve gerginlik iyice artar. Gösterime girdiğinde ahlaksızlık suçlamalarıyla İsveç parlamentosundan kiliseye kadar birçok kurumdan çok ağır tepkiler alan film, bu sayede müthiş bir gişe başarısına ulaştı.

Sinemada gösterildiği yıllarda , tartışmalı biçimde, tamamen yanlış anlaşılmalarla dolu ve utanç verici biçimde eleştirilen, ama uzun yıllar sonra şimdi ,sadece Rossellininin en iyi filmlerinden biri olarak anılmakla kalmayıp, aynı zamanda modern sinemanın temel elementlerinden biri olarak hak ettiği yeri bulmuştur. Küçük bir ipucu verelim : Bir evlilik, İtalyaya yapılan bir seyahat esnasında kötüye gider, biz de izleriz.

Sınırda kaçakçılık yapan Hıdır, ektiği toprak çoraksa ve sürdüğü tarla kumsa yapabileceği tek işi yapmaktadır. Karşı taraftan buraya koyun gibi hayvanları kaçırarak hayatını kazanmaya çalışan Hıdır ve Hıdır'ın köyü, askerin gözünde bir suçludan başka bir şey değildir. Toprak ağalarının gözünde ise kullanılıp kenara atılabilecek bir araçtır sadece Hıdır. Çapraz ateş altında kalan Hıdır, yaşamak için kendi alanını açmaya çalışır. Bunu da temizlediği mayın bölgelerinde yapmaya çalışır.Lütfi Akad'ın ilk toplumsal gerçekçi filmlerinden biri olan Hudutların Kanunu, Yılmaz Güney'in eserinden sinemaya uyarlanmış ve başrolünü de Yılmaz Güney'in oynadığı bir film olmuştur.2011 Cannes Film Festivali'nde Martin Scorsese önderliğindeki Dünya Sinema Vakfı tarafından restore ettirilerek yeniden izleyiciyle buluşturulan Hudutların Kanunu (The Law of the Border), Türkiye Sinema Tarihinin en önemli filmlerinden biri olarak yerini almıştır.

Vérités et Mensonges (F for Fake) - Hakikatler ve Düzmeceler filminde yönetmen Orson Welles sahte olanı, taklit olanı, başkalarını aldatmayı, profesyonel dolandırıcıları ve sahte ile ilişkilendirebilecek olayları görünürdeki altı öykü üzerinden izleyicisine sunuyor.Orson Welles'in tamamlanmış son filmi olan F for Fake, ne belgesel, ne belgeselimsi, ne de kurgu denilebilecek düzeyde bir yapım.

Alfonso Cuarón'un ilk uzun metrajlı filmi olan Sólo Con Tu Pareja (Love in the Time of Hysteria) - Histeri Çağında Aşk, seks bağımlısı bir reklamcı olan Tomas‘ın kadınların arasında kaldığı gergin anları kameraya alırken; AIDS, reklamcılık, orta sınıf ve kent yaşamını da alt metninde işliyor.Sahnelerindeki başarılı ışık ve renk kullanımı ile dikkat çeken film, Alfonso Cuarón'un ilk uzun metrajlı filmi olmasına karşın, zekice oluşturulmuş diyalog ve olay örgüsüyle yönetmenin sinema kariyerindeki başarısının ilk sinyallerini vermiş olur.

1800'lerin Japonyası'da Sanjuro isimli gezgin bir samuray, 2 rakip çetenin arasında bölünmüş bir kasabaya gelir. Bir sokak savaşında yeteneklerini sergiledikten sonra, en fazla parayı veren tarafa kılıcını kiralar. Alçak ruhlu ve hain insanlar olan taraflar, Sanjuro'ya ihanet ettikçe o taraf değiştirir. Böylece iki tarafı birbirine kırdırtarak kasabayı bu musibetten temizlemeye başlar. Fakat suç lordlarından birinin kardeşi olan Unosuke kasabaya geldiğinde işler değişir. Zira genç adamın elinde o zaman için görülmemiş güçte modern bir silah vardır: bir tabanca!

Yazar Thomas Harris’in aynı adlı romanından beyaz perdeye aktarılan, yönetmenliğini Jonathan Demme’nin yaptığı, 1991 yapımı psikolojik gerilim türünde bir film. Thomas J. Harris’in romanınının bu nabızları zorlayan uyarlamasında, FBI’daki eğitimi devam eden Clarice Starling (Jodie Foster) yüksek güvenlikli bir tımarhaneye girerek bir psikiyatristken yamyamlık yapan bir kitle katiline dönüşen Hannibal Lecter’in (Anthony Hopkins) hastalıklı zihninin derinliklerine inmeye çalışmaktadır. Starling’in bir seri katili yakalamak için ipuçlarına ihtiyacı vardır. Ancak ne yazık ki, Lecter ile yaşadığı Faustiyen ilişki sonunda onun kaçışına sebep olur ve artık iki ayrı seri katil karanlıklarda serbest dolaşır. 1992 yılında 7 dalda Oscar’a aday olan film, yönetmenine ve başrol oyuncularına altın heykelciği getirirken; en iyi film ve en iyi senaryo uyarlaması dalında da ödüle layık görülmüştü. Filmde başrol oynayan Jodie Foster 30 yaşına gelmeden iki oscar kazanan nadir oyuncular arasına girdi. Anthony Hopkins, bu filmdeki toplam 16 dakikalık performansıyla en iyi erkek oyuncu Oscar’ını kazandı. Ki bu süre, bir oyuncunun bir filmde gözüktüğü en kısa süredir. En iyi film Oscarını alan tek korku filmidir. Devam filmi niteliğinde olan Hannibal, 2001 yılında Ridley Scott tarafından filme çekilmiştir.İyi seyirler..

Film, bir cellâdın kızına âşık olan bir mezarcının öyküsünü ele alıyor. Almanya’ya eğitimini bitirip dönmeye çalışan José Luis Rodríguez, bürokratik engellerle karşılaşınca kayınpederinin işini devralmaya mecbur kalır ve cellât olur. Aslında idam cezasına karşı bir eleştiri olarak çekilen bu film, komedi unsurlarını o kadar güzel kullanmıştır ki sonradan niyeti anlaşılınca bazı ülkelerde gösteriminde sorunlar yaşansa da 1963 yılında Venedik Film Festivalinde gösterildiğinde aslında eleştiri için yapıldığı anlaşılmamıştır. O sene film aynı zamanda En İyi Film adayı da olmuştur.

László Krasznahorkai imzalı The Melancholy of Resistance kitabından uyarlanan "Karanlık Armoniler"in kolayca özetlenebilecek bir hikayesi yok.Küçük bir Macar kasabasına bir sirk gelir. Bir kamyona yüklenmiş dev bir balina ölüsü "Prens" adlı sunucu tarafından kasaba halkına gösterilecektir. Ancak "Prens" ortaya çıkmaz. Sessiz bir kalabalık dondurucu soğukta kamyonun çevresine toplanır. Bu bekleyiş kasabada büyük bir gerginliğe yol açar. İnsanlar içlerindeki şiddeti dışa vurmaya hazırdır. Darbe söylentileri ortada dolaşmaktadır. Ortam insanları ayartmak, yoldan çıkarmak için çok uygundur. Karanlık Armoniler bir süre komünizmle yönetilmiş bir ülkede düzeni ve barışı yok edip anarşik bir ortam yaratmaya çabalayanlara karşı sessiz bir çığlıktır.

Film, dört ana bölümden oluşuyor. Sırasıyla, barlarda fahişeliğe zorlanan genç bir kadının; şeker kamışı tarlasının uluslararası bir Amerikan şirketine satıldığını öğrenen ihtiyar bir çiftçinin; emperyalizme karşı isyan bayrağı açan devrimci bir öğrencinin ve son olarak, başta silahlı mücadeleye karşı olsa da, devlet terörü karşısında gerilla harekete katılmayı seçen yoksul bir köylünün hikayelerine tanık oluyoruz. Tüm bu episodlar, Küba’yı temsil eden, şairane dış sesle birbirine bağlanıyor. Yer yer Sovyet propaganda filmlerinin, özellikle de Eisenstein’ın etkisinin hissedildiği filmin en büyük özelliği, devrime giden yolda kahramanlaşan isimlere hiç yer vermeden, tamamen sıradan insanların hikâyelerine odaklanması.

Ousmane Sembène, gelmiş geçmiş en büyük ve çığır açıcı yönetmenlerden biri, aynı zamanda yirminci yüzyılın en bilinen Afrika kökenli film yönetmeni olmasına rağmen, adının dünyanın geri kalanında daha iyi tanınmasını hakediyor. İlk uzun metrajlı filmini 1966'da, benzersiz ve sarsıcı bir yapıt olan "Siyah Kız" ile çekti. Senegal'de aynı zamanda saygın bir romancı olan Sembène, basit görünen bir konuyu –Fransa'ya zengin bir beyaz ailenin yanında çalışmaya giden genç bir Senegalli kadının, onların küçük dairesinde hem mecazi hem de gerçek anlamda bir hapishaneye dönüşen hayatını– sözde sömürgecilik sonrası dünyanın ısrarcı sömürgeci zihniyetine dair katmanlı bir eleştiriye dönüştürür. M'Bissine Thérèse Diop'un yürek burkan başrol performansıyla "Siyah Kız", hem sert bir insanlık dramı hem de köklü bir politik duruş – ve 1960'ların temel filmlerinden biridir.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup sıradan insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Mariayı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.

Walter Winchell tarzı sansasyonel bir köşe yazarı olan J.J. Hunsecker yazılarıyla birçok kişinin kaderini belirlemektedir. Hunsecker kızkardeşi Susan'a kur yapma cüretini gösteren caz gitaristi Steve'i hedef seçer.

Şehrin planlama dairesine atanan Von Bohm, en büyük eğlence mekanlarından birinde fahişelik yapmakta olan Lola ile tanışır. Lola, Schuckert isimli zengin bir adamın metresliğini yapmaktadır.Sevgilisi bir fahişe olduğu için, elit bir bürokrat olan Van Bohm'un ona yüz vermeyeceğini düşünen Schuckert, Lola ile adamı baştan çıkarabileceğine dair iddiaya girer.Lola, Fassbinder'in kadınlara ve Batı Almanya'ya dair öyküler sunduğu üçlemesinin son bölümü

Kadın-erkek ilişkilerinin 'üçüncü kişisi din' bakış açısıyla çekilen "Ma nuit chez Maud", Rohmer'in başyapıtı olarak biliniyor. Çekimleri Fransa'da yapılan film, her pazar günü kiliseye giderek ibadetini yerine getiren Jean Louis adındaki bir adamın kadınlarla yakınlaşmasını konu ediniyor.Uzunca bir zaman yurt dışında yaşamış olan Jean Louis, nihayet ülkesine dönmüş, kendine sakin ve düzenli bir yaşam kurabilmiştir. Sıkı bir Katolik olan Jean Louis, her pazar gittiği kilisede gördüğü sarışın bir kadından hoşlanmış ve onunla evlenmeye karar vermiştir. Fakat genç adamın bu planı, eski okul arkadaşı Vidal'ın onu Maud'da kalmaya davet etmesiyle alt üst edecektir.

Fransız sinemasının iki dev ismi Claire Denis ve Juliette Binoche, gerçek aşkın ele avuca gelmez doğasına ve onun peşinde kendimize ne denli ihanet edebileceğimize dair bu keskin bakışta ilk kez bir araya geliyor. Binoche, zengin katmanlarla örülü performansıyla; Parisli başarılı bir ressam olan, ancak dışarıdan görünen bağımsızlığı asıl arzusunu —gerçek bir gönül bağını— gizleyen Isabelle’e hayat veriyor.Isabelle, birbiri ardına yanlış adamların kollarına atılırken; içindeki derin özlemi, kırılganlığı ve direnci de gözler önüne seriyor. Denis’nin kadim dostu ve çalışma arkadaşı Agnès Godard’ın imzasını taşıyan buğulu tonlardaki sinematografisi ve Gérard Depardieu’nün muzip varlığıyla renklenen İçimdeki Güneş (Let the Sunshine In), şu sarsıcı gerçekte hüzünlü bir mizah buluyor: Kaç yaşında olursak olalım, hepimiz aşkın karşısında birer budalayız.

Çok çok eskilerde, küçücük hırsızlardan oluşan bir topluluk vardı. Dünyayı yalnızca altı günde yaratmak zorunda kalan Ulu Varlık’ın evrenin dokusunda aceleden bıraktığı zaman-mekân deliklerinden geçerek dolaşırlardı. Zaman Haydutları bu umarsız, açgözlü ama sevimli gezgin cücelerle, aralarına katılan küçük dostları Kevin’in tarih içindeki koşuşturmalarını, hem soyup hem soyuldukları serüvenleri ünlü sinema yıldızları eşliğinde anlatıyor. Öykü şöyle sürüyor: Zaman hırsızlarının elinde, zamandaki delikleri gösteren bir kroki vardır. Ulu Varlık onlara bu delikleri yamama görevi verir. Ne var ki açgözlülüklerine yenilen cüceler, asıl haritayı çalarak geçmişte kayıplara karışırlar. En büyük hatalarından biri de 1980’lerin İngiltere’sinde Kevin adlı sıradan bir İngiliz öğrencisinin katalogla alışveriş karabasanına girmeleri olur. Kevin, mutfak gereçleri çılgınlığından kaçarak sözcüklerin ve resimlerin içinde geçmişin şaşırtıcı olaylarına sığınır.

Yankesici, Bresson’un üslubunu en iyi örnekleyen filmleri arasındadır. Film, Michel (Martin LaSalle) adında entelektüel ve asi bir gencin yankesicilik takıntısına kapılmasının hikâyesini anlatır. Michel başlangıçta, yankesiciliği basit ve geçimini sağlayan bir iş olarak görür; ancak zamanla yankesicilik bir işten çok, bir amaca ve yaratıcı bir edime dönüşür. Neredeyse anında paçayı ele verdiği amatör bir hırsızlık denemesinden sonra, kendisini eğitmesi için usta bir hırsızın yanına çırak olarak girer. Filmdeki yankesicilik sahneleri, heyecanı ve sinema dilini kullanmadaki ustalığıyla nefes kesicidir. Michel, hasta annesi ve kız arkadaşı Jeanne’la (Marika Green) görüşüyorsa da yankesicilik ona en duygusal ve manevi anlamda doyurucu insan ilişkilerini sunar. Bu durum Michel’in çalma sebebinin, sırf para kazanmak olmadığı anlaşılmaya başladığında, daha da açık bir şekilde görülür. Filmin sonunda, artık yakalanmak umurunda bile değilmiş gibidir.

Babalarının ölümü sonrası Hindistan’a yolculuğa çıkmaya karar veren birbirinden ilginç karakterdeki üç kardeşin başlarından geçen fantastik olayların anlatıldığı The Darjeeling Limited, Wes Anderson imzasını taşıyor. Filmin hikayesi, birbirine yabancı üç kardeşin babalarının ölümünün ardından Hindistan’da bir tren turuna çıkmalarını anlatıyor. Hayal ürünü olan uzun mesafe treni “Darjeeling Limited”ın ismi, belli ki Darjeeling Himalayan Railway’den alıntılanmış… Bu tren yolculuğu, birbirlerini tanıyıp yakınlaşmaya çalışan kardeşlerin çabalarının arka planını oluşturuyor…

Aparajito (Yenilmez), Satyajit Ray’ın muhteşem Apu üçlemesinin ikinci filmi. Pather Panchali’de (Yol Türküsü) ablasının ölmesinin ardından küçük Apu (Pinaki Sengupta) ve ailesi Benares’e taşınmıştır. Babası Harihar (Kanu Bannerjee) Ganj kıyılarında rahiplik yaparak hayatını kazanırken çocuk da içinde barındırdığı zengin görüntü ve ses karışımından büyülenmiş ve hoşnut bir halde kenti dolaşır. Ne var ki Harihar bir hastalığa yakalanıp ölür ve Apu’nun tek başına ayakta kalmaya gücü yetmeyen annesi Sarbojaya (Karuna Bannerjee), oğlunu yeniden taşraya, kayınpederinin evine götürür. Daha büyük bir dünyanın tadını almış olan Apu, içinde büyüdüğü basit köy hayatıyla yetinemeyecek duruma gelmiştir; köyün öğretmeni de onun tutku ve meraklarını teşvik eder. 16 yaşında Kalküta’da öğrenim görmek için bir burs kazanır. Kent yaşamına kendini kaptıran Apu (artık Smaran Ghosal tarafından canlandırılmaktadır) eve çok seyrek ve gönülsüzce döner.

Türlerin sınırlarını yıkıp baştan inşa eden usta yönetmen Bong Joon Ho; hüznü, kara mizahı, aksiyonu ve gerilimi bir potada eriterek baş döndürücü bir yirmi birinci yüzyıl masalı fısıldıyor kulaklarımıza.Tilda Swinton, Paul Dano, Steven Yeun ve Jake Gyllenhaal gibi yıldız isimlerden oluşan dev kadroya, can verdiği Mija karakteriyle An Seo Hyun liderlik ediyor. Mija, Güney Kore’nin cenneti andıran balta girmemiş dağlarında, büyükbabası ve en yakın dostuyla büyüyen küçük bir kızdır. Bu dost, gizli bir GDO deneyi sonucu dünyaya gelen, devasa ve bir o kadar da hassas "süper domuz" Okja’dır. Günün birinde Okja aniden ve hoyratça yuvasından koparıldığında, Mija kendisini karanlık bir kurumsal komplonun tam merkezinde bulacağı, tehlikelerle dolu bir kurtarma operasyonuna atılır.Bong’un alametifarikası olan o göz alıcı ve kusursuz aksiyon sahneleri izleyiciyi büyülerken, filmin asıl atan kalbi bir kız çocuğu ile süper domuzu arasındaki o sarsılmaz bağda gizlidir. Bu bağı böylesine dokunaklı kılansa, filmin hayvan yıldızını unutulmaz bir gerçeklikle hayata döndüren o dâhiyane görsel efektlerdir.

Milanolu bir sanayici, durup dururken fabrikasını işçilerine hibe eder. Film, bu garip cömertliği doğuran olayları anlatır. Bundan kısa süre önce, sanayicinin evinde kalmak üzere yakışıklı ve garip bir delikanlı gelmiştir. Delikanlı ev sahiplerinden hiçbir talepte bulunmaz, ama bütün ev halkı onun cazibesine kapılmakta gecikmez. Bir süre sonra misafir aniden evden ayrılınca, burjuva ailesinin üyelerinin ve köy kökenli hizmetçilerinin hayatı altüst olur.