“Cinayet Günlüğü” hikayesi gerçek olaylara dayanan bir polisiye. Başkent yakınlarındaki bir taşra kasabasında yağmurlu havalarda işlenen esrarengiz kadın cinayetlerini çözmeye çalışan 2 polis memurunun başından geçenler konu alıyor... Bu polislerden ilki yakaladıkları şüpheliyi hemen suçlu olarak damgalamak isteyen ve şiddetle itiraf almaya çalışan “geleneksel” polis ve başkentten bu işin çözülmesine yardımcı olması için yollanan şüpheliden delile değil delilden şüpheliye ulaşmaya çalışan analitik düşünce tarzına sahip polis. Fakat olaylar çetrefilleştikçe yavaş yavaş rollerin değişmeye başladığını görürüz.

Chantal Akerman’ın ilk kurmaca uzun metrajlı filmi; yabancılaşmanın ve bağ kurma arayışının ürkütücü derecede incinebilir bir keşfidir. Akerman, hem cesurca gözler önüne serilen hem de gizemini koruyan bir performansla; uzun, kendi rızasıyla seçtiği bir sürgünün ardından dış dünyaya adım atan genç bir kadını canlandırır. Burada iki bambaşka yakınlık deneyimi yaşar: İlki kendisini arabasına alan bir kamyon şoförüyle (Niels Arestrup), ikincisi ise eski bir kadın sevgilisiyle (Claire Wauthion). Lezbiyen cinselliğini beyaz perdeye daha önce görülmemiş bir açık sözlülükle taşıyan, gerçek zamanlı ve cüretkar bir bedensel buluşmayla zirveye ulaşan Je tu il elle, Akerman'ın radikal minimalizmini yeni keşfedilmiş duygusal ve psikolojik bir hassasiyetle kuşandığı bir başyapıttır.

Sidney Poitier, izleyiciyi coşkuyla sürükleyen bu ilk yönetmenlik denemesinde, aktör ve yapımcı Harry Belafonte ile omuz omuza vererek Western türünün tarihini adeta yeniden yazdı ve Siyah kahramanları, bugüne dek hep göz ardı edildikleri bu janrın tam merkezine taşıdı. Canlı bir dostluk komedisini, Black Power (Siyah Güç) döneminin yakıcı siyasi öfkesiyle harmanlayan yapımda; ketum ve çetin bir kervan liderini canlandıran Poitier ile tabancasını İncil’inden ayırmayan, düzenbaz bir "rahip" rolünde harikalar yaratan muzip Belafonte başrolleri paylaşıyor. Kölelikten henüz özgürleşmiş ve Batı’ya doğru umuda yol alan bir göçmen kervanını tehdit eden beyaz ödül avcılarına karşı, bu iki zıt karakter kader birliği yapıyor. Üstün bir sinematik işçilikle dokunmuş bu revizyonist başyapıt, Buck and the Preacher, Hollywood ezberlerini her adımda bozarak Western türünü Siyahların özgürlük mücadelesi adına yeniden fethediyor.

1951 yılında Teksas'ta "Anarene" isimli küçük ve önemsiz bir kasabada yoksul bir çevreden gelmiş olan lise öğrencileri Sonny ve Duane günlerini okul takımında futbol oynayarak, yaşlı kurt 'Aslan' Sam'in salonunda bilardo oynayarak, kasabanın tek sinemasında film seyrederek ve tabii bir de kızların peşinde koşarak geçirirler. Duane, kasabanın zengini petrolcü Gene Farrow ve Lois Farrow (Ellen Burstyn)'un kızları okulun en popüler kızı Jacy ile çıkmaktadır. Sonny ise okulun futbol koçu Popper'un ilgi yoksunu karısı Ruth ile ilişkiye girer. Bu ölü kasabada gençler için bir gelecek yoktur. Çokları hayatını kazanmak için büyük şehirlere göçmüştür. Gençlikten olgunluğa doğru geçerken gitmekle kalmak arasında kararsız bu iki genç hem dostları hem de akıl hocaları olan 'Aslan' Sam 'den yalnızlık, hayat ve kıskançlık hakkında esaslı dersler alırlar.

George Stevens’ın, Katharine Hepburn’ün The Philadelphia Story filmiyle yakaladığı çarpıcı geri dönüşün üzerine inşa etmek amacıyla tasarladığı Woman of the Year, Hepburn ile Spencer Tracy arasındaki kişisel ve mesleki birlikteliğin başlangıcını temsil etmektedir. İlerleyen süreçte birlikte sekiz film daha çekecek olan bu ikilinin yer aldığı yapım, evlenen iki gazete muhabirinin kariyerlerinin aslında pek de uyumlu olmadığını fark etmelerini konu alır. Bu hikâye, evliliğin ne olabileceğine dair taze ve gerçekçi bir bakış açısı ortaya koyar. Ring Lardner Jr. ve Michael Kanin tarafından yazılan, özgür ruhlu ancak son derece isabetli diyaloglara sahip senaryo bir Akademi Ödülü kazanırken, Hepburn performansıyla adaylık elde etmiştir. Woman of the Year, hem iş yaşamında hem de özel hayatta kadın ve erkeğin bir arada uyum içinde var olmasının gerektirdiklerini gözlemleyen; göz kamaştırıcı, komik ve aynı zamanda hüzünlü bir eserdir.

Büyük bir sigorta şirketinde çalışan Walter, sondaj işinde çalışan zengin kocası sürekli seyahat ettiği için yalnız yaşayan genç ve güzel Phyllis’in evine gider ve genç kadına kapsamlı bir sigorta paketi satmaya çalışır. Sondaj işinin tehlikelerini bilen Phyllis’in sahte korkularının altında yatan hain düşünceleri fark eden Walter, genç kadının evini terk eder.Sigorta şirketlerinden para alabilmek için çevrilen dolapların ince noktalarını dahi bilen Walter, genç kadına olan hislerine yenik düşer ve Phyllis ile kapsamlı bir cinayet planı hazırlar.Plana göre, Phyllis’in kocası sigortalanacaktır ve şirketin onay vermesi sonrasında bir tren kazasında hayatını kaybedecektir. Walter’in ustaca kurduğu bu plan yolunda giderse, Phyllis’in kocası öldükten sonra sigorta şirketi bir değil, iki tazminat ödeyecektir…

Alec Leamas, Soğuk Savaş döneminde Doğu Almanyaya gönderilmiş bir İngiliz casusudur. Dışarıdan bir göçmen, İngiltereden kaçan bir istihbarat görevlisi gibi görünse de asıl amacı komünist topraklarda bilgi kirliliği yaymaktır. Fakat görev için geldiği bu ülkede planlar işledikçe aslında kendi hükümetinin onu kullandığını fark eder. Leamas İngiliz istihbaratı için her hangi bir piyondur. Artık hem içinde bulunduğu görevden kurtulmaya çalışır hem de onu aşağılayan sistemden... Yazar John le Carre’ın aynı adlı romanından Martin Ritt tarafından uyarlanan film, ajan öyküsüne karanlık sulardan bakan bir yapım. Başrolde ise efsanevi İngiliz aktörlerden Richard Burton yer alıyor.

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

Türlerin sınırlarını yıkıp baştan inşa eden usta yönetmen Bong Joon Ho; hüznü, kara mizahı, aksiyonu ve gerilimi bir potada eriterek baş döndürücü bir yirmi birinci yüzyıl masalı fısıldıyor kulaklarımıza.Tilda Swinton, Paul Dano, Steven Yeun ve Jake Gyllenhaal gibi yıldız isimlerden oluşan dev kadroya, can verdiği Mija karakteriyle An Seo Hyun liderlik ediyor. Mija, Güney Kore’nin cenneti andıran balta girmemiş dağlarında, büyükbabası ve en yakın dostuyla büyüyen küçük bir kızdır. Bu dost, gizli bir GDO deneyi sonucu dünyaya gelen, devasa ve bir o kadar da hassas "süper domuz" Okja’dır. Günün birinde Okja aniden ve hoyratça yuvasından koparıldığında, Mija kendisini karanlık bir kurumsal komplonun tam merkezinde bulacağı, tehlikelerle dolu bir kurtarma operasyonuna atılır.Bong’un alametifarikası olan o göz alıcı ve kusursuz aksiyon sahneleri izleyiciyi büyülerken, filmin asıl atan kalbi bir kız çocuğu ile süper domuzu arasındaki o sarsılmaz bağda gizlidir. Bu bağı böylesine dokunaklı kılansa, filmin hayvan yıldızını unutulmaz bir gerçeklikle hayata döndüren o dâhiyane görsel efektlerdir.

İkinci Dünya Savaşı sırasında, Fransa’da şehir dışında rahipler tarafından yürütülen bir yatılı okulunda iki küçük çocuk arkadaş olur. Bunlardan biri Fransız Julien Quintin, diğeri ise Almanlardan okul görevlileri tarafından saklanan Yahudi Jean Bonnet’tir. Başlarda birbirine düşman olan bu iki çocuğun zamanla aralarında duygusal bir bağ doğar ve bir sırrı paylaşırlar. Hoşçakalın Çocuklar, bu iki çocuğun ilişkisine tanıklık eden Louis Malle’in perspektifinden yaklaşır.

Kör bir çiçekçiye aşık olan ve sokaklarda yaşayan iyi niyetli bir serseri, kıza kendisini varlıklı biri olarak tanıtır. Bir milyonerin hayatını kurtarmıştır ve onun kendisine yardım edeceğine güvenmektedir. Adamı ziyaret edip sevdiği kızın gözlerini ameliyat ettirebilecek kadar para ödünç alabileceğini düşünür. Ama zengin insanlar aslında ikiyüzlü bir yaşam sürmektedirler. Çoğu eleştirmene göre bu film Charlie Chaplin’in başyapıtı. Sesli sinemanın yeni yayılmaya başladığı bir dönemde, bu devrimi reddederek yine sessiz çektiği filminde, neredeyse tüm becerilerini konuşturuyor Chaplin.

Michael Curtiz, Ernest Hemingway'in To Have and Have Not filmindeki Hollywood'un ikinci çatlağı olan bu gerilimin dümenine usta bir kaptanın elini koyuyor. John Garfield, zor zamanlarla karşı karşıya kalan, teknesini kurtarmak, ailesini desteklemek ve onurunu korumak için tehlikeli yükleri üstlenen dürüst bir kiralık tekne kaptanı olan Harry Morgan'ı canlandırıyor. Bedava yüklenen bir yolcu tarafından zor durumda bırakılan Harry, kalitesiz bir avukatın (Wallace Ford) suça yönelik tekliflerinin yanı sıra arsız bir sarışının (Patricia Neal) şakacı hamlelerini eğlendirmeye başlar ve ömrünü uzatan bir dizi taviz verir. ahlakı ve evliliği kabul edebileceğinden çok daha ötede. Hemingway'in romanına Howard Hawks'ın Bogart-Bacall aracından daha yakın olan The Breaking Point, Curtiz'in zahmetsiz görsel akıcılığı ve Garfield'ın metanetli, kariyerini sınırlayan performansının rehberliğinde kara gün ışığından ve işçi sınıfı trajedisinden bir rota çiziyor.

Samuray Moritoh Enda, güzel Lady Kesa'yı şiddetli bir ayaklanmadan kurtarmak suretiyle kahramanca bir eylem gerçekleştirir. Samuray, Kesa'ya aşık olur. Ancak Wataru Watanabe adında kendinden yüksek pozisyonda bir başka samurayla evli olduğunu öğrenir. Lady Kesa'ya olan hisleri gittikçe artan samuray neler yapacaktır?Yabancı dilde en iyi film ve en iyi kostüm tasarımı dallarında Akademi Ödülü kazanan Cehennem Kapısı, Teinosuke Kinugasa'nın görsel açıdan görkemli, psikolojik açıdan nüfuz edici bir çalışması. On ikinci yüzyıl Japonya'sında destansı ve şiddetli entrikaların ortasında, bir imparatorluk savaşçısı bir leydiye aşık olur; leydinin evli olduğunu öğrendikten sonra, onun aşkını kazanmak için çılgınca girişimlerde bulunur. Kinugasa'nın renkli sinematografinin Japonya'daki ilk zaferlerinden biri olan filmi, saplantı ve karşılıksız tutkunun unutulmaz, trajik bir öyküsüdür.

László Krasznahorkai imzalı The Melancholy of Resistance kitabından uyarlanan "Karanlık Armoniler"in kolayca özetlenebilecek bir hikayesi yok.Küçük bir Macar kasabasına bir sirk gelir. Bir kamyona yüklenmiş dev bir balina ölüsü "Prens" adlı sunucu tarafından kasaba halkına gösterilecektir. Ancak "Prens" ortaya çıkmaz. Sessiz bir kalabalık dondurucu soğukta kamyonun çevresine toplanır. Bu bekleyiş kasabada büyük bir gerginliğe yol açar. İnsanlar içlerindeki şiddeti dışa vurmaya hazırdır. Darbe söylentileri ortada dolaşmaktadır. Ortam insanları ayartmak, yoldan çıkarmak için çok uygundur. Karanlık Armoniler bir süre komünizmle yönetilmiş bir ülkede düzeni ve barışı yok edip anarşik bir ortam yaratmaya çabalayanlara karşı sessiz bir çığlıktır.

Truman Capotenun en çok satan romanına dayanan, soğukkanlı bir cinayetin gerçek ve güçlü hikayesi. Başarılı ve saygın Kansas çiftçisi, karısı ve iki genç çocuğu acımasızca ve vahşice katledilirler. İki katilinde suçlarından pişmanlık duyacak kadar bile aklı yerinde değildir. Hikaye suçluların bilinçaltına girer...

Savaştan kaçarken Kuzey Avrupa’dan İtalya’ya kadar gelmiş olan Karen, esir kampından kurtulmak için Antonio ile evlenir ve bir volkanın çevresine kurulmuş küçük bir kasaba olan Stromboli’ye giderler. Stromboli kasabası her türlü imkandan uzak ve verimsizdir. Sık sık volkan patladığı için de yaşam oldukça tehlikelidir. Karen dünyadan kopunca duygusal olarak çökmeye başlayacaktır...

1970'lerin Kuzey İskoçya'sında tutucu bir kasabada Bess, kendisinin bile hayal edemeyeceği bir güzellikte aşk yaşar. Kocasının bir an önce geri dönmesi için dua eden bu çocuksu kadın, ertesi gün Jan'ın iş kazası geçirdiği haberiyle sarsılır ve Tanrı isteğini yerine getirdiği için kendini suçlu bulur.

Gözden düştüğü hissine kapılan orta yaşlı bir şair olan Orphée (Jean Marais)nin küçümsediği genç rakibi bir trafik kazasında ölünce onun patroniçesi olan güzel Prenses Ölüm (María Casares) ile tanışır ve ondan çok etkilenir. Bu arada ihmal ettiği eşi Eurydice (Marie Déa) de benzer bir kazada ölünce Orphée, onu geri getirebilmek için ölüler diyarına iner.

16 – 17 yaşlarında, büyüyüp de küçülmüş gibi görünen küçük, tatlı ve ateşli bir yeni yetme Monika! Evden tüyüp, bir an önce özgürlüğüne ve hayatın zevklerine doğru kanatlanmayı bekleyen bir küçük kadın! Genç, toy ve saf Harry, Monika’nın cilvelerine kayıtsız kalamaz. Hatta ona sırılsıklam aşık olur. Günün birinde evden kaçmak için fırsat kollayan Monika, babasının sarhoş bir anında ona vurmasıyla bavulunu toplayıp Harry’nin evine koşar. Evde kalmaları mümkün olmayınca Harry, Monika’ya babasının motorunda kalmayı önerir. Şehrin sıkıcılığından, işe gitme zorunluluğundan sıkılan gençler her şeyi geride bırakıp Harry’nin motor ile adalara doğru açılırlar.

Yankesici, Bresson’un üslubunu en iyi örnekleyen filmleri arasındadır. Film, Michel (Martin LaSalle) adında entelektüel ve asi bir gencin yankesicilik takıntısına kapılmasının hikâyesini anlatır. Michel başlangıçta, yankesiciliği basit ve geçimini sağlayan bir iş olarak görür; ancak zamanla yankesicilik bir işten çok, bir amaca ve yaratıcı bir edime dönüşür. Neredeyse anında paçayı ele verdiği amatör bir hırsızlık denemesinden sonra, kendisini eğitmesi için usta bir hırsızın yanına çırak olarak girer. Filmdeki yankesicilik sahneleri, heyecanı ve sinema dilini kullanmadaki ustalığıyla nefes kesicidir. Michel, hasta annesi ve kız arkadaşı Jeanne’la (Marika Green) görüşüyorsa da yankesicilik ona en duygusal ve manevi anlamda doyurucu insan ilişkilerini sunar. Bu durum Michel’in çalma sebebinin, sırf para kazanmak olmadığı anlaşılmaya başladığında, daha da açık bir şekilde görülür. Filmin sonunda, artık yakalanmak umurunda bile değilmiş gibidir.

Gururlu, eksantrik ve asosyal bir adam olan Monsieur Hire (Michel Simon), her zaman kendi kabuğuna çekilmiş bir hayat sürmüştür. Ancak yaşadığı Paris banliyösünde bir kadının ölü bulunmasıyla birlikte, kasabaya yeni gelen güzel bir kadına (Viviane Romance) karşı içsel bir çekim hissetmeye başlar. Bu süreçte, komşularının onun hakkında en kötüsünü düşünmeye dünden razı olduklarını acı bir şekilde fark eder ve nihayetinde işlemediği bir cinayetin zanlısı durumuna düşürülür. Georges Simenon’un bir romanından uyarlanan ve Julien Duvivier’nin Hollywood’dan Fransa’ya dönüşünden sonra çektiği ilk film olma özelliğini taşıyan bu yapıt, usta yönetmenin şiirsel gerçekçilikteki maharetini çok daha karanlık ve karamsar bir atmosferde sergiliyor. İki başrol oyuncusunun derinlikli performanslarıyla ivme kazanan bu gerilim dolu kara film örneği Panique; hem kışkırtılmış bir kalabalığın linç kültüründeki tehlikeleri gözler önüne seriyor hem de Duvivier’nin yurttaşlarının savaş sırasındaki tutumlarına dair keskin bir alegori sunuyor.

İki işsiz komedyen Joe ve Jerry, tesadüfen mafyanın sevgililer gününde yaptığı bir katliama tanık olurlar. Arkasında şahit bırakmak istemeyen gangsterler ikilinin peşine düşer. Canlarını kurtarmak için yollara düşen ikili, Miami’ye turneye gitmekte olan ve tamamı kadınlardan oluşan bir müzik grubuna katılırlar. Kadın kılığında grupla yola çıkarlar ancak her ikisi de grubun solisti sarışın bomba Sugar Kane’e aşık olurlar ancak kimlikleri ortaya çıkmasın diye güzel kadına karşı duygularını belli edememektedirler. Bunun üzerine Joe, üçüncü bir kimlik yaratarak utangaç bir milyoner olarak Kane’e yaklaşmayı dener. Öte yandan Jerry’nin de başı, kadın kimliğine aşık olan bir milyonerle derttedir.

Victoria Page, genç ve oldukça yetenekli bir balerindir. Güzel dansçının kariyeri, mükemmeliyetçi bir sahne yöneticisi olan Boris Lermantov’un ellerinde yükselişe geçer. Victoria, sahnede bir yıldız gibi parlarken, bunun bedelini ödeyeceğini henüz bilmemektedir.İdealist bir besteci olan Julian Craster, Red Shoes isimli bestesi ile ün yapmıştır. Victoria’ya aşık olan Julian, genç balerinin kalbini kazanır. Ancak her ikisinin de ummadığı bir düşmanları vardır. Boris Lermantov, Victoria’nın Julian ile olan beraberliğini onaylamaz. Bunun üzerine Victoria, Julian ile evlenmek için sahneleri ve Lermantov’u arkasında bırakır. Ancak bu bile onları Lermantov’un hışmından korumayacaktır.İyi seyirler..

Ben, iki kişinin öldüğü bir soygunun faili olarak idam cezasına çarptırılır. Ancak para ortaya çıkmamıştır çünkü Ben, tutuklanmadan önce parayı sadece küçük oğlu John'un bildiği bir yere saklamıştır. Para, John'un geleceğini garanti altına almak için yerinde beklemektedir. Bu sırada bir rahip çıkagelir. Sağ ve sol kollarında 'SEV' ve 'NEFRET ET' yazılı dövmeler bulunan ve daha önce çeşitli suçlar işlemiş olan rahip Powell, Ben'in hücre arkadaşıdır ve paranın peşindedir. Tüm denemelerine rağmen paranın yerini öğrenemeyen rahip, Ben'in uykusunda sayıkladığı bir cümleden yola çıkarak paraya ulaşmaya çalışacaktır.

Tanınmış bir yazar ve eşi, 10 senelik evliliklerinin ardından ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini farketmeye başlarlar. Kadın bu evlilikten sıkılmıştır. Bir aile dostuyla olan evlilik dışı ilişkisi, adamın aniden ölmesiyle kadını iyice umutsuzluğa itmiştir. Film bir günü ve bir geceyi anlatır. Şafak sökmeye başladığında, çiftin katılmış olduğu parti de bitmektedir ve alışkanlıklar, korku, yalnızlık ve acı, çifti son kez bir araya getirir...

Arthur ve Franz her ne pahasına olursa olsun büyük bir vurgun yapıp zengin olmak isteyen iki yakın arkadaştır. Franz yeni tanıştığı genç ve güzel Odilein büyükannesinin evinde gizlediği paralardan haberdar olduğunda hemen harekete geçerler. Sıfır hatayla planladıkları soyguna genç kızı ikna etmeleri kolay olmasa da, sonunda harekete geçerler. Ancak hayat her zaman planlananı vermez ve bazı sonuçlar beklenenden ağır olabilir * Fransız Yeni Dalgasının müstesna ismi Jean-Luc Godard, Serseri Aşıklardaki üslubunu, teknik olarak daha az deneysel olsa da, tematik olarak sürdürerek, unutulmaz bir yapıma imza atıyor. Ve dikkatli sinemaseverlerin farkedeceği üzere, Quentin Tarantinoya kuracağı yapım şirketi ismi için de ilham veriyor: A Band Apart

1950’li yıllarda, Orta Batılı bir aileyi merkezine alan film ailenin en büyük oğlu Jack’in, çocukluk masumiyetinin kaybolmasından başlayarak buruk bir yetişkinlik evresine geçişini konu alıyor. Tam bu geçiş sürecinde de babası (Brad Pitt) ile yaşadığı çalkantılı baba-oğul ilişkisi, öykünün merkezine oturuyor. Jack’in olgunluk hali (Sean Penn) artık modern çağda yolunu yitirmiş bir bireydir. Kaderin varlığını ve çıkmazlarını sorgularken, diğer yandan yaşamın anlamını bulmaya çalışır…

Hapisten yeni çıkmış olan yankesici hırsız Skip McCoy (R.Widmark) New York metrosunda kalabalıktan da istifade ederek gözüne kestirdiği Candy’nin (J. Peters) çantasından cüzdanını çalar. Cüzdanda erkek arkadaşı Joey’e (R. Kiley) son kez kuryelik yapan Candy’nin de bilmediği, şirketlerden şantajla para sızdırmak için gizli formüller içeren bir mikrofilm vardır. Tüm bunlardan habersiz Skip’in eline geçmiştir. Metroda Candy’i takip eden federal ajanlar, hırsızlığa şahit olmuş, mikrofilm ilgili adrese ulaşmayınca da Skip’in elinde olduğunu tüm hırsızları çalışma şekillerinden, polisten iyi tanıyan Moe Williams (T. Ritter) sayesinde anlamışlardır. Herkes Skip’in peşindedir artık.

İflasın eşiğindeki tüccar bir oğlu ve üç kızı ile bir köyde yaşamaktadır.Kızlardan kendini beğenmiş,bencil ve şirret olan Felicie ve Adelaide, üçüncü kız Belle üzerinde tahakküm kurmuş ve onu adeta bir hizmetçi gibi kullanmaktadırlar.Bir gün ormanda yolunu kaybeden tüccar karşısına çıkan garip bir şatoya girer. Kızı Belle için bir gül kopardığı esnada şatonun sahibi çıkagelir.Şatonun sahibi sihirli güçlere sahip yarı hayvan yarı insan bir yaratıktır.Tüccara kızlarından birisini kendisine vermediği takdirde onu öldüreceğini söyler.Kızlarından Belle babasını kurtarabilmek için kendini feda eder ve şatoya gider..

Boksör Jake La Motta’nın (Robert De Niro) kendi ağzından anlattığı şampiyonluklardan bar komedyenliğine uzanan hırslı hayat hikayesi. Usta yönetmen Martin Scorsese’nin yönettiği bu film protesto amacıyla siyah-beyaz çekilmiştir, aynı zamanda sinema eleştirmenleri ve yönetmenleri tarafından tüm zamanların en iyi filmleri içinde ilk 10 sıradadır.Sağlam performans da böyle birşey olsa gerek. Robert De Niro, Martin Scorsese’yle beraber gerçekleştirdiği başyapıtlardan Kızgın Boğa’da orta sıklet boks şampiyonu Jake La Motta’yı öyle bir canlandırdı ki, onu artık Robert De Niro’dan ayrı düşünmek zor. La Motta’nın otobiyografisinden serbest bir şekilde uyarlanan Kızgın Boğa, aslında bir yandan da spor filmi klişelerini altüst eden bir şaheser. Boks ringlerindeki sertlikle boksörün kendi iç huzurunu bulma mücadelesi yan yana gelince, sinema tarihinin en vurucu sporcu karakterlerinden biri ortaya çıkıyor.

Michael Dorsey, New York’ta yaşayan işsiz bir oyuncudur. Bir taraftan oyunculuk dersleri veriyor bir taraftan da filmlerde, tiyatrolarda rol almak için denemelere gidiyor. Fakat bir türlü istediği rolleri alamıyor, ya çok kısa buluyorlar kendisini, ya başka birini düşünüyoruz diyorlar v.s. Bir gün yakın arkadaşı Sandy ile televizyonda yayınlanan bir pembe dizi için prova yapıyorlar. Sandy’e destek olmak için onunla beraber gidiyor ve kaderin cilvesiyle sonradan rolu kendisi alıyor. Tabii Michael Dorsey olarak değil ama Dorothy Michaels olarak. Bunu yaparken de söylediği sadece arkadaşı Jeff (Bill Murray) ile beraber hazırladıkları tiyatro oyunu için gerekli parayı kazanmak. Bundan sonra Michael, ikili bir hayat sürmeye başlıyor. Aynı dizide rol alan Julie (Jessica Lange) ile tanışması işleri iyice karıştırıyor. Çünkü Michael Julie’ye aşık oluyor.

1962 yılında hem Cannes hem de Venedik Film Festivallerinden ödülle dönen, aynı yıl George Meliee ödülünün de sahibi olan Beşten Yediye Cleo, Vardanın yönetmenlik adına ilk başarısı. Kanser olduğu gerçeğiyle yüzleşen genç ve güzel bir Fransız pop şarkıcısı Cleonun öyküsü. Kendince geri dönüşleriyle hayatını irdelediği doksan dakikayı Cleoyla birlikte yaşıyoruz. Aynı zamanda Cleonun hayata dair sorularıyla da karşı karşıya kalıyoruz: Böyle bir zamanda ne yapılabilir?, Nasıl yapılır? Cleo, bu soruların cevaplarını ve kişisel ilişkilerini sorguluyor. Bu soruların cevaplarını hem bugünde, yaşadığı hayatta hem de yeni tanıdığı insanlarda arıyor. Kanser psikozunun, korkusunun çevrelediği filmde zaman ilerledikçe değişik insan yüzlerinin geçtiği Paris sokaklarına, içeriğini kaybetmiş hareketsiz ve durgun bir zamana dönüyoruz...

Anna, sevgilisi Sandro ve en yakın arkadaşı Claudia'nın da dahil olduğu bir grupla beraber bir yat gezisine çıkar. Yat Akdenize doğru açılırken, Anna sevgilisine karşı hissettiği duygularını sorgulamaya başlar. Yat bir adaya yaklaştıktan kısa bir süre sonra Anna gizemli bir şekilde kaybolur. Anna'yı arayamaya başlayan Sandro ve Claudia'nın arasında ise bir aşk başlar. Çok az dialog içeren film, gücünü yönetmenin hikayeyi anlatış tarzından ve filmdeki gizemi sürekli korumasından alıyor. Film bu sayede verdiği aşk hikayesinin yanı sıra gerilimi de koruyup tansiyonu arttırıyor. Michelangelo Antonioni'nin en yetkin filmlerinden olan L'Avventura, Akdeniz'in muhteşem güzelliğini de siyah beyaz estetikle bizlere verir.

Masaki Kobayashinin İnsan Manzaraları serisinin ilk filmi, 2. Dünya Savaşı yıllarında Japonyanın Çinin Mançurya bölgesini işgal ettiği yıllarda başlıyor. Parlak bir mühendis olmasının yanında bir hümanist ve savaş karşıtı olan Kaji (Tatsuya Nakadai), Mançuryadaki Çinli esirlerin çalışma şartlarının iyileştirilmesi üzerine yaptığı çalışma sonrasında yeni evlendiği eşi Michiko (Michiyo Aratama) ile birlikte küçük bir maden kasabasına gönderilir. Burada kendi insani politikalarını yerleştirmeye çalışırken birçok iş arkadaşıyla ters düşen Kaji, aynı zamanda Çinli esirlerin güvenini kazanmanın da kolay olmayacağını anlayacaktır.

Jean-Luc Godardın başyapıtı Pierrot le Fou (Çılgın Pierrot), yönetmenin uzun ve parlak kariyerinde önemli bir kilometre taşıdır. Karışık bir dönüm noktası olan film, Godardın Breathless (Nefes Nefese, 1960) ve Vivre Sa Vie (Hayatını Yaşamak, 1962) gibi eserlerinin deneysel yaşam gücü ve Week End (Hafta Sonu, 1967) ve Wind from the East (1969) gibi son derece politik, alaycı ve acı bir biçimde komik filmleri arasında kalır. Pierrot le Fou, her ikisinin öğelerini de barındırır ve sırf bu nedenle izleyici için zengin bir deneyim fırsatı sunar. Ancak filmin sahip olduğu bir başka koz da gerçek güzellik duygusu. Eleştirmenler, Godardın polemik yaratan üslubuna karşın zarif bir biçimde güzel filmler de yaptığını unutmaya meyilli ama Pierrot le Fou, hiç kuşkusuz Contemptle (1963) birlikte, bu açıdan değerlendirilmeli.

Varlıklı bir aileden gelen burjuva çocuğu Sergio, ailesi ve arkadaşlarının aksine ülkesi Küba'yı terk etmeyerek olan biteni anlamlandırmaya çalışır. Her zaman bir şeyler yazmak isteyen ancak bir türlü vakit bulamayan Sergio, devrimle birlikte olanların yanında kendi amacını ve anlamını da sorgulamaya başlayacaktır.Kariyerine belgesel yönetmenliğiyle başlayıp devrim sonrasında belgeselci yanını koruyarak çektiği sosyal içerikli filmlerin ardından son dönemlerinde romantik komedilere yönelen Küba’lı efsane yönetmen Tomás Gutiérrez Alea’nın 1968 yapımı filmi Memorias Del Subdesarrollo (Memories of Underdevelopment) - Az Gelişmişliğin Anıları, hem kapitalizme hem de sosyalizme getirdiği eleştireler nedeniyle hiçbir kesim tarafından sahiplenilmeyen, unutulmuş başyapıtlardan biri.

Jerome Kern ve Oscar Hammerstein II'nin Edna Ferber'in geniş kapsamlı romanından yaptıkları ölümsüz müzikal uyarlama, James Whale'in zarif yönetmenliğinde en sadık ve kalıcı sinemasal muamelesini görüyor. Değişen Amerikan eğlence geleneklerinin ve ırk ilişkilerinin zengin bir portresi olan Show Boat, 1880'lerin Güney'inde ailesinin mütevazı yüzen oyun evinden 1930'ların Kuzey'inin parlak sahne ışıklarına uzanan yolculuğunda, sahnelere hevesli bir aktör olan Magnolia'nın (Irene Dunne) talihini takip ederken elli yılı ve üç kuşağı kapsıyor. Gösteri dünyasının efsanelerinden oluşan oyuncu kadrosunda Helen Morgan, Hattie McDaniel, Charles Winninger ve "Ol' Man River "ın ikonik, ruhu sarsan yorumu Amerikan sahne ve ekranının en büyük zaferlerinden biri olan Paul Robeson yer alıyor.

Şeytan Ruhlu İnsanlar olarak Türkçe’ye geçen Les Diaboliques, korku gerilim türünün en başarılı örneklerinden biridir. 1955 yapımı film, ‘’eskiler daha iyiydi’’ savını destekleyici nitelikte. Film noir, yani kara fi lm sayılan Les Diaboliques, fi lmde geçen olayların tuhaf oluşu, zalim karakterleri ve kafa karışıklığı yaratması ile, bu kategoriye dahil olmuştur. Filmin daha sonra 1996 yılında Sharon Stone’un oynadığı bir versiyonu daha yapılmıştır ama Henri-Georges Clouzot’unki gibi bir başarıya ulaşamamıştır asla.Film, Pierre Boileau ve Thomas Narcejac’ın birlikte yazdıkları Celle Qui N’était Plus (1952) isimli romandan uyarlanmıştır. Hatta söylentiye göre, romanın fi lm haklarını satın almak isteyen bir diğer isimde A. Hitchcock’tur ama birkaç saatle bunu kaçırmıştır. Bu filmden sonra Hitchcock’un namı Psycho (1960)’yu çekene kadar Clouzot’ta kalmıştır.Les Diaboliques, Michel, kalp hastası eşi Christine ve metresi Nicole arasında Fransa’da bir yatılı okulda geçer. İki kadında birbirinden haberdardır ve Michel hem karısına hem de ilk günden itibaren Nicole’e zalimce davranır. Bütün bunlardan usanan iki kadın, Michel’i ortadan kaldırmak üzere bir plan yaparlar. Önce zehirleyip, sonra banyo küvetinde adamı boğarlar. Cesedi ise cinayet olduğunun fark edilmemesi adına, okulun havuzuna atarlar fakat sonrasında ceset bir türlü bulunamaz.Siyah beyaz olmasının da getirdiği kasvetli yapısı, karakterlerin kimi zaman tedirgin edici sakinliğiyle, kimi zaman da bakışlarındaki korkuyla, özellikle de Christine’in yaşadıklarıyla izleyiciyi filmin içine sürüklüyor. Film, bir de korku-gerilim fi lmi olunca, kalp hastası bir karakterin olması, her an beklenmedik bir şeyler olabileceği izlenimi yaratıyor, o yüzden fi lmden kopamayarak pür dikkat izliyorsunuz filmi. Zaten film de izleyicinin dikkatini dağıtmadan, izleyiciyi akıştan koparmadan izlettriyor kendini, 114 dakika boyunca su gibi akıyor zaman.Filmdeki küvet sahneleri ve Hitchcock’un Psycho (1960)’sunda geçen duş sahneleri birçok kişiyi derinden etkilemiş olacak ki, bu konuda Hitchcock’un bir mektup aldığı söylenir. Mektupta, mektubu yazan adamın kızının fi lmlerden çok etkilendiği; bu yüzden banyo yapamayıp, duş alamadığı ve bu durumdan çok müzdarip olduğunu anlatır ve ne yapacağını sorar Hitchcock’a. Ve yine söylenenlere göre Hitchcock şu cevabı verir: ‘’Kuru temizlemeciye gönderin.’’ Les Diaboliques, takdir ve olumlu eleştirilerin dışında, 1955’te en iyi yabancı dilde film kategorisinde “New York Film Eleştirmenleri Ödülü”nü almıştır. Bunun dışında Edgar Allan Poe ve Louis Delluc olmak üzere 2 ödülü daha vardır. Film izlerken gerilmeyi seviyorsanız, bu siyah beyaz Fransız filmi size beklediğinizden çok daha fazlasını verecektir.

Charles Foster Kane, Xanadu'daki görkemli malikânesinde hayata gözlerini yumar ve son nefesini verirken, başucundakilere kimsenin anlam veremediği bir sözcük fısıldar: 'Rosebud'. Gazeteciler, bu sözün anlamını bulmak için harekete geçerler ve konuşulan her kişi, Kane'in hayatının farklı bir yönünü ortaya çıkartır.

Film; bir karı koca, eşini trafik kazasında kaybetmiş bir kadın ve küçük bir kulübede yalnız yaşayan bir adamdan oluşan 4 ana karakterin öyküsü anlatıyor. Bu dört ana karakter bazen beraber yemek yer, bazen birbirlerine gidip gelir ama hepsi o kadar yalnızdır ki... Ne evlilik, ne flört, hiçbir şey insanın yalnızlığına çare değildir...