Kasvetli ve uzun bir gecede bir kadınla bir erkek küçük bir köprünün üzerinde karşılaşırlar. Çekingen ve yalnız bir memur olan Mario (Marcello Mastroianni) yeni geldiği bu şehirde aylak aylak dolaşmaktadır. Natalia (Maria Schell) ise bir yıl önce ayrıldığı sevgilisi (Jean Marais) ile o gece köprüde buluşmayı ummaktadır. Her iki yanlız insan da birbirlerine ilgi duymaya başlarlar. Beklenen sevgili o gece gelmez. İki yanlız insan üç gece daha buluşurlar. Bu buluşmalarda Natalia Mario’ya hayatını anlatır, gençliğinin nasıl boşa harcandığından bahseder, kiracıları olan adama nasıl aşık olduğunu anlatır. Aşık olduğu bu adam bir denizcidir ve bir yolculuğa çıkıp bir yıl sonra döneceğine söz vermiştir. Söz verdiği saatte köprüye gelmeyen denizcinin bir otelde kalıyor olabileceğini düşünen Natalia, Mario’dan ona bir mektup götürmesini ister. Mario ise mektubu yırtıp atar ve sonraki buluşmalarında da Natalia’yı denizcinin dönmeyeceğine ikna etmeye çalışır. Ancak dördüncü gece beklenen gizemli yabancı ortaya çıkınca Natalia hemen kendini onun kollarına atar.İyi seyirler..

Filmde, 1860’ların İtalyası’nın hızla değişen toplumsal yapısına uyum sağlamaya çalışan yaşlı bir prensi canlandıran Burt Lancaster, statüsünü ve yaşam tarzını sağlama alma çabasıyla yeğeni Tancredi’nin (Alain Delon) zengin bir tüccarın kızı olan Angela’yla (Claudia Cardinale) evliliğini ayarlar; ve filmin final bölümünü oluşturan neredeyse bir saate yakın balo sahnesi boyunca, hem ait olduğu toplumsal sınıf hem de kendi geçmişiyle bugünü üzerine derin düşüncelere dalar. Birey ve toplum arasındaki etkileşimi büyüleyici ve görkemli bir dille anlatan böyle bir filmi, ancak Visconti gibi aristokrat kökenli bir Marksist yönetebilirdi. (Lancaster, rolünü Visconti’nin karakterinden yola çıkarak canlandırdığını söylemiştir). Aristokratların artık gücün yeni zenginlerin eline geçtiğini kabullendikleri balo sahnesi, haklı olarak sinema tarihinin en ustaca çekilmiş sahnelerinden biri olarak kabul edilir.

Sibernetik ve Gelecek Araştırmaları Enstitüsü’nün en önemli projesi, bütün politik, toplumsal ve ekonomik olayları öngören Simulacron 1 isimli elektronik bir canavardır. Bazıları Simulacron 1’i kendi çıkarları için kullanmak isteyince, iyi ve kötü arasında bir savaş başlar. Bu projenin yöneticisi Profesör Vollmer, gizemli bir şekilde intihar ettiğinde Dr. Stiller onun yerine geçer. Fakat Stiller’de de tuhaf semptomlar belirir. Acaba Stiller şizofren midir? Pek çok kişi öyle olduğunu düşünür – ta ki Stiller bir gün rutin bir bilinç aktarması sırasında Simulacron’un devrelerinde eski bir tanıdığını görene kadar.

Japonya’daki ahlaksızlık. Tome 1910’ların sonunda Japonya’nın kırsal kesimlerinde yoksul bir ailede doğmuştur. Babası Chuji onu çok sevmektedir. Tome bir komşularının metresi olur, 2. Dünya Savaşı kızışınca onun fabrikasında çalışmaya başlar ve daha sonra bir kızı olur. Fabrika amirlerinden biriyle ilişki yaşadıktan sonra, Tokyo’ya giden Tome kızı Nobuko’yu babasına bırakır. Bir genelevde çalışmaya başladıktan sonra bir işadamının metresi olur ve koruması altına girer. Kısa bir süre sonra da patron olur. Chuji yaşlanır, Nobuko büyür; peki Tome’un planları konforunun devam etmesini sağlayacak mıdır?

16 – 17 yaşlarında, büyüyüp de küçülmüş gibi görünen küçük, tatlı ve ateşli bir yeni yetme Monika! Evden tüyüp, bir an önce özgürlüğüne ve hayatın zevklerine doğru kanatlanmayı bekleyen bir küçük kadın! Genç, toy ve saf Harry, Monika’nın cilvelerine kayıtsız kalamaz. Hatta ona sırılsıklam aşık olur. Günün birinde evden kaçmak için fırsat kollayan Monika, babasının sarhoş bir anında ona vurmasıyla bavulunu toplayıp Harry’nin evine koşar. Evde kalmaları mümkün olmayınca Harry, Monika’ya babasının motorunda kalmayı önerir. Şehrin sıkıcılığından, işe gitme zorunluluğundan sıkılan gençler her şeyi geride bırakıp Harry’nin motor ile adalara doğru açılırlar.

Johnny çalıntı bir arabayla geldiği Londra’da ilk önce eski sevgilisi Louise’in evine gider. Bir müddet burada kalsa da, hiçbir yere ait olmayan bu adamı bağlayan hiçbir şey yoktur. Johnny bavulunu alır ve Londra sokaklarında dolaşmaya başlar. Canının istediği yerde canının istediği gibi davranmakta, köşe başlarında kitap okumakta ve yeni insanlarla tanışmaktadır…

Kültür Ateşesi Jerome Lake Annecy'de bekar olarak son günlerini geçirdiği tatili esnasında İtalyan bir yazar ve eski bir arkadaşı olan Aurora ile karşılaşır. Aurora, Jerome'u ev sahibinin genç kızı Laura ile flört etmeye ikna eder, ancak Jerome Laura'nın üvey kız kardeşi Claire'e aşık olur ve dizini okşamak için arzu duymaya başlar.

Kiralık katil Jef Costello, cinayet işlerken görülür. Fakat gece kulübünün piyanisti Valérie, polise yalan söyler ve Jef’e yardımcı olur. Jef’in kız arkadaşı Jane de onunla olduğunu söyleyince polis onu serbest bırakır. Jef’in evine gelen karanlık bir tip, ona silah zoruyla bir iş daha verir ve öder.

Karin, kocası Martin, babası David ve kardeşi Minus'la beraber bir adada tatil yapmaktadır. Karin, hastalığından dolayı birkaç ay akıl hastanesinde kalmıştır. Kocası Martin, karısını çok sevmesine karşın onunla iletişim kurmakta ve ona ulaşmakta güçlük çekmektedir. Babası David, kendi dünyasına kapanmış bir yazardır. Duygusal olarak izole bir ortamda yetişen Minus, sevgi ve şefkate açtır. Aile içinde gelişen beklenmedik olaylar, bütün ilişkileri kökten değiştirecektir.Ingmar Bergman, dokuz kez Oscar®'a aday gösterilmiş, insan ruhunun hem karanlık ve umutsuz, hem en eğlenceli ve umut dolu yanlarını aynı ustalık ve derinlikle filmlerine yansıtmış bir yönetmendir. Filmleri, gerek görsel gerekse karakter derinliği ve olay örgüsü açısından modern sinema yönetmenleri için çok önemli bir ilham kaynağı olmuştur.

Eski bir yazar olan ve bohem bir hayat süren Marcel Marx, liman şehri Le Havre'de gönüllü bir sürgün hayatı sürmekte, kentte ayakkabı boyacısı olarak yaşayıp gitmektedir. Büyük bir edebiyatçı olma hayallerini geride bırakarak işi, karısı Arletty ve akşamları demlendiği bar arasında gidip gelen Marcel'in çizdiği bu sade hayat yasa dışı yollardan kente gelen Afrikalı bir göçmen ile alt üst olur...Bir yandan da eşi Arletty ciddi bir hastalığa yakalanınca Marcel için kılıçlarını yeniden kuşanma vakti gelmiştir...

Wenders, Patricia Highsmith'in Ripley'in Oyunu (Ripley's Game) adlı romanından uyarladığı bu filmde Dennis Hopper, Nicholas Ray ve Samuel Fuller gibi Amerikan sinemasının 3 usta oyuncusunun bir araya getirmektedir. Amerikalı Arkadaş 'Kara Film (Film Noir)' türünün en iyi örneklerinden biri olarak kabul edilir. Filmde Ripley (D.Hopper), sahte tabloları, sanat koleksiyoncularına bile yutturarak muazzam servet edinmiş, kovboy şapkasını kafasından çıkarmayan bir Amerikalı olarak karşımıza çıkar. Önceden tanıdığı bir mafya patronu Ripley'den geçmişi temiz bir kiralık katil bulmasını ister. Ripley'in aklına gelen çerveci Zimmermann (Bruno Ganz)'dır. Kan kanseri olan Zimmermann bu işi özgür iradesiyle kabul eder. Fakat sonrasındaki geri dönülemez gelişmeler Ripley'i ilginç kararlar vermek zorunda bırakır.

Fassbinder'in İkinci Dünya Savaşı sonrası kadınlarını işlediği trilojinin ilk filmi (diğerleri Veronika Voss ve Lola). Bu filmle Fassbinder'in ünü Almanya'da ve diğer ülkelerde daha da pekişti. Açılış sahnesinde, Müttefiklerin bombalarıyla yıkılan bir Alman kentinde, Maria ve asker nişanlısı Hermann Braun evlenmektedirler. Yeni evli asker hemen Rus cephesine gönderilir. Maria geride annesi ve kız kardeşiyle yoksulluğun içinde kalır. Kocasından haber beklemekte, her gün ondan gelebilecek haberleri öğrenmek için tren istasyonuna gitmektedir. Bir gün kocasının öldüğü haberini alır ve Amerikan askerlerine hizmet eden bir barda garson olarak çalışmaya başlar. Orada iri yarı siyah asker Bill'le tanışır ve çok az konuşabilmelerine karşın sevgili olurlar. Tam da kocasını unutmak üzereyken, aç ve hadım edilmiş Hermann çıkagelir.

Otuz senesini bir masanın başında mühür basarak ve hiçbir iş yapmayarak geçirmiş olan Bay Watanabe bir seneden az ömrü kaldığını öğrenince, o güne dek hiç yaşamamış olduğunu hisseder. Fakat yaşama duygusunu kolay kaybetmeye niyetli değildir.

RKO Pictures için yapımcı Val Lewton'ın çektiği ilk korku filmi, en ürkütücü dehşet öğelerini seyircinin hayal gücüne bırakarak türün çehresini baştan tanımladı. Simone Simon, Manhattan'da yaşayan ve kadim bir lanet yüzünden sevdiği adamla (Kent Smith) kurduğu her türlü fiziksel yakınlığın onu kediye dönüşen bir avcıya çevireceğine inanan bir Sırp göçmeni canlandırıyor. Projelerinin her aşamasını bizzat yöneten, kusursuz bir yapımcı-yönetmen olan Lewton, Jacques Tourneur'da ideâl bir ortak buldu. Gölge-ışık oyunlarında usta, şaşırtıcı kompozisyonlar ve psikolojik imalarla izleyiciyi sarsmayı bilen bu stil sahibi yönetmenle birlikte, önceki canavar filmlerinin basit efektlerinden uzak durup incelikli gölge oyunları ve yaratıcı ses kurgusuyla şok etmeyi tercih ettiler. Stüdyonun 1940'lardaki en başarılı filmlerinden biri olan "Cat People", canavarlı anlatıyı zarafet ve gizem dolu yeni bir doruk noktasına taşıdı.

Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaimenin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider. Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridianayı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır.

Olaylar 1944 senesinde Nazi Almanya'sının kontrolünde Kuzey İtalya'da kurulmuş kısa ömürlü bir kukla devlet olan Faşist Salo Cumhuriyeti'nde geçer. Şehrin ileri gelen seçkinlerinden 4 sefih 9 kız 9 da erkek 18 genç insanı yakalayıp bir şatoya kapatırlar. Beraberlerindeki 4 yaşlı fahişe ile beraber bu genç kölelere bir dizi fiziksel, ruhsal ve cinsel işkence uygularlar.

Alman Yeni Sineması'nın ikonu Rainer Werner Fassbinder, genç kariyerinde yeni bir dönemi, çarpıcı filmi "Dört Mevsim Satıcısı"nı (The Merchant of Four Seasons) çekerek başlattı. İşini sürdürmekte güçlük çeken, eski bir polis ve savaş gazisi olan meyve satıcısının çöküşünü anlatan bu ıstıraplı ama aynı zamanda iğneleyici bir mizah anlayışına sahip filmde Fassbinder, başkahramanın kendini yıkıma sürükleyen hikayesini izler. Fassbinder, önceki keskin üsluplu ve hızlı çekilmiş erken dönem filmleriyle beğeni toplamıştı; ancak bu filmde daha fazla zaman harcayarak yeni bir tarz oluşturdu. Yeni keşfettiği idolü Douglas Sirk'ün eserlerinden etkilenerek, daha karmaşık bir senaryo ve anlatı yapısı ile kameranın daha sofistike kullanımını içeren bu yeni tarzın sonucu, titizlikle hazırlanmış ve amansız bir sosyal taşlama oldu.

Roman Polanski, William Shakespeare'in Orta Çağ İskoçyası'nda geçen acımasız hırs ve cinayet trajedisini oldukça sert bir şekilde uyarlayıp perdeye taşırken, filmine alışılmışın dışında bir gerçeklik ve dramatik bir yoğunluk katıyor. Rütbeleri yükselen madalyalı bir savaşçı ve hırslı karısı olarak, tahtı ele geçirmek için her yolu deneyerek birlikte entrika çeviren Jon Finch ve Francesca Annis, öfke ve cinsel çekicilikle dolu performanslar sergiliyor. Polanski ve ünlü tiyatro eleştirmeni ile dramaturg Kenneth Tynan'ın birlikta uyarladığı, Birleşik Krallık adalarının çarpıcı ve yalın manzaraları eşliğinde çekilen bu Macbeth uyarlaması, tüm Shakespeare filmleri arasında en etkileyici atmosfere ve otantikliğe sahip olanlardan biri olarak ön plana çıkıyor.

Şehrin yüksek binalarından birinin üzerinde yer alan saatin yelkovanına asılmış bir adam görüntüsü ile izleyenlerin zihnine kazınmış ve daimi bir tebessüm bırakmış olan Safety Last!, 1923 yapımı bir sessiz komedi filmidir. Para kazanma hırsıyla şehre gelen genç bir adam, bir mağazada satış sorumlusu olarak çalışmaya başlar ve müdürüyle, mağazaya dikkat çekerek müşterilerin artmasını sağlayacak olan kişiye ödül olarak para vermesi konusunda anlaşır. Ancak mağazanın bulunduğu binanın dışına tırmanması için anlaşmış olduğu kişi bir kanun kaçağı çıkınca olayların seyri tamamen değişir ve genç adam kendisini binaya tırmanırken bulur. Heyecan ve komedi yüklü filmin başrolünde Harold Lloyd bulunmaktadır.

Louis Malle'in yönettiği Ascenseur Pour L'echafaud (Elevator to the Gallows) - İdam Sehpası, patronunun karısıyla aşk yaşayan bir iş adamının, patronunu öldürüp olaya intihar süsü vermesi sırasında yaptığı ufak bir hatanın büyüyerek olayları içinden çıkılmaz bir hale dönüştürmesini anlatıyor.

Birbirlerine aşık olan Saskia ve Rex çifti, tatil yapmak amacıyla arabalarına atlayıp yola koyulurlar. Çiftimiz güle oynaya yollarına devam ederlerken Saskia Rex’e, belirli aralıklarla gördüğü ve her seferinde aynı kurgunun yaşandığı, özünde ikisinin de birbirlerine kavuşamadıklarını anlatan rüyalarından bahseder. Peşisıra patlak veren ve küçük bir anlaşmazlık sonucu yaşanan tartışma; Saskia’nın Rex’ kendisini hiç bırakmaması için yemin ettirmesiyle son bulur ve dinlenmek üzere bir benzin istasyonunda mola verirler. Saskia, kahve almak için markete gider ve geri dönmez. Ne yapacağını bilemez bir durumda olan ve belirli bir süre arabasında Saskia’yı bekledikten sonra etrafı kolaçan eden Rex, herhangi bir sonuç alamaz. Hatta müessese sahibi, Saskia’nın belki de kendi isteğiyle oradan ayrılmış olabileceğini düşünerek ortada hiçbir delil bulunmadığını ileri sürer ve polisi bile aramaya tenezzül etmez. Rex ise böyle bir varsayıma asla inanmayacaktır…

Madame Emery ve kızı Geneviève Fransa'nın Normandiya bölgesinde küçük bir liman şehri olan Cherbourg'da küçük bir butikte şemsiye satarak geçinmektedirler. Film 1957 yılında 17 yaşındaki Geneviève ile 20 yaşındaki oto tamircisi Guy Foucher'nin birbirlerine aşık olmaları ile başlar. Çift evlilik planları yaparken Guy'ın annesi buna karşı gelir. Bir süre sonra askere alınan Guy Cezayir'e savaşa gönderilir. Guy uzakta iken hamile kaldığını öğrenen Geneviève zengin bir kuyumcu olan Roland Cassard'ın evlilik teklifini kabul etmek zorunda kalır. Yaralandığı için erken terhis edilen Guy, Cherbourg'a döndüğünde Geneviève'in gitmiş olduğunu görür.

Amerikan yönetmen Stanley Donen'in çektiği sinema filmi "Charade", 1963 senesinde vizyona girdi. Peter Stone ile Marc Behm'in The Unsuspecting Wife adlı hikayesinden uyarlanan filmde Belçikalı aktris Audrey Hepburn, İngiliz aktör Cary Grant, 2000 senesinde hayatını kaybeden aktör Walter Matthau, Oscar Ödüllü aktör George Kennedy, 2002 senesinde hayatını kaybeden aktör James Coburn ve Dominique Minot gibi isimler rol alıyor. Türkçe'ye 'Öldüren Şüphe' olarak çevrilen ve 4 Milyon Dolar gibi bir bütçeyle tamamlanan film, Paris ve Kaliforniya'da çekildi. Genç bir kadın olan Regina Lampert, gittiği tatilde eşi Charles'den boşanmaya karar vermiştir. Kararını uygulamak adına Paris'e döndüğünde kocasının öldürülmüş olduğunu öğrenen Regina, küçük çapta bir şok geçirir. Çok geçmeden kocasının ölmeden evvel ortak hesaplarındaki parayı nakite çevirdiğini ve bu paranın da ölmeden önce ortadan kaybolduğunu öğrenen genç kadın, ne yapacağını bilememektedir.FBI tarafından peşine düşülen kayıp para ve şüpheli gözlerden kaçmaya çalışan Regina, kendisine yardım eli uzatan Peter Joshua'ya güvenmek zorunda kalacaktır.

Iwao Enokizu açıklanamayan dürtülerle vahşi cinayetler işleyen orta yaşlarında bir adamdır. Sonunda tüm Japonya Polisi'nin aradığı bir kaçağa dönüşmüş fakat bir şekilde yakalanmamayı başarmıştır. Bu sırada randevuevi işleten bir kadınla tanışmış ve birbirlerine aşık olmuşlardır. Ancak bu şartlarda daha ne kadar beraber olabilirler?

Fransa'dan hacı olmak üzere yola çıkan Jean ile Pierre birbirinden garip insanlarla tanışmaya başlar. Yol üstünde dilenirken bir adam onlara çocuk yapmasını ve adlarını 'Halkım Değilsiniz' ve 'Artık Merhamet Yok' koymalarını ister. Bir handa karınlarını doyurmaya çalışan ikili gittikleri her yerde İsa ve Hristiyanlık üzerine tartışmalara tanık olmaya başlar. Hikayeye bir yandan İsa ile havarilerinin yaşadıkları eşlik eder. Bu zamansızlık içerisinde 2 hikaye zamanla kesişmeye başlar. Jean'ın ve Pierre'in tanık oldukları tartışmalarla ile İsa'nın asıl yaşadıkları aslında birbirine hiç benzememektedir. Buna rağmen insanlar kendi yarattıkları dogmalar uğruna öldürmeye devam eder. Otostop çekerek İspanya'ya kadar varan ikilinin Santiago de Compostela'ya varmasına çok az kalmıştır.- Luis Buñuel'in ''Gerçeği Arayış Üçlemesi'nin ilk filmi. 1. Film: La Voie Lactée (1969)2. Film: Le Charme Discret De La Bourgeoisie (1972)3. Film: Le fantôme De La Liberté (1974)

2. Dünya savaşı 13 yıl önce sona ermiş. Fakat savaşın hem cellatları hem de kurbanları Avrupa sokaklarında. Viyanada bir otelde bir Nazi subayı ile, kamptaki esirlerinden biri karşılaşır. Başlangıçta ikisi de karşılaşmanın şokunu üzerinden atamaz. Fakat zamanla kamptaki erotik ve şiddet dolu oyunları, önce otel odasında sonra sığınacakları bir evde devam eder. Zamanında sevgi-nefret ilişkisi ile bağlı olan iki düşman, aynı tarafta yer alır.

İspanyol ustanın bu göz kamaştırıcı ilk uzun metrajlı filmi, 1940'ta, İspanyol İç Savaşının bitiminden hemen sonra, Kastilya Bölgesinin kırsalında geçiyor. Küçük Ana, köy sinemasında gösterilen James Whalein Frankeştayn filminden hem çok etkilenmiş hem de kafası karışmıştır. Ananın çokbilmiş ablası İsabel, sinsice canavarın aslında ölmediğini, ruhunun yaşadığını ve gözlerini kaparsa Ananın onu çağırabileceğini söyler. Fazla diyalogdan kaçınan bu büyüleyici, kinayeli öykü masumiyet, yanılsamalar ve çocukluk anıları hakkında şiirsel bir seyirlik.

Gri ve isimsiz bir kasabanın yakınında, askerler ve dikenli tellerle korunan Bölge bulunmaktadır. Karısının sayısız itirazlarına karşın, karanlıkların içinden gelen bir adam çıkar. Bu adam İz Sürücü'dür. Esrarengiz zihinsel yetenekleriyle, insanları Bölge'nin içindeki, gizli dileklerin gerçek olduğu Oda'ya kadar rehberlik etmektedir. Bu defa, Bölge'ye yanında 2 kişiyi götürmektedir; ilhamını kaybetmiş, alaycı ve yeteneğini sorgulayan bir yazarla, yolculuktan çok sırt çantasını önemseyen, sessiz bir profesör. Hiç kimsenin yaşamadığı Bölge'de, Oda'ya giden yol dolambaçlıdır. Oda'ya yaklaştıklarında, kurallar değişmeye başlar ve İz Sürücü kendini bir krizin içinde bulur.

Phillip Glass’ın unutulmaz müzikleriyle belleklere çakılan Koyaanisqatsi, görüntülere dair bir festivali çağrıştırıyor. 1983 yılı itibariyle devrim niteliğinde olan film hayatın imgesel dengesine(ve dengesizliğine) yakılan bir ağıt niteliğinde. Görüntüden görüntüye geçerek, sonunda tüm görüntülerin tek bir görüntünün yansımasından ibaret olduğunu ispatlamaya çalışan film, tabiat bilimleriyle ve sosyal-antropolojiyle bağlarını sıkılaştırıyor.Otuz yıldır hayatın anlamını görüntülerin toplamından çıkarsamaya çalışan yönetmen Godfrey Reggio’nun en iyi belgeseli olan Koyaanisqatsi; doğa ve medeniyet arasındaki çelişkiyi ortaya koyan, Powaqqatsi ve Naqoyqatsi ile beraber oluşan bir üçlemenin ilk ayağını teşkil ediyor. 6 yılda toplanan görüntüleri ve 3 yılda hazırlanan müzikleriyle, hiçbir diyalog içermemesine rağmen gelmiş geçmiş en etkileyici belgesellerden biri olduğuna şüphe yok.

İyi huylu, alçak gönüllü, biraz da saf bir öksüz olan Pip (Tony Wager) cadaloz kızkardeşi ve onun bir demirci olan iyi kalpli kocası ile birlikte yaşamaktadır. Bir gün kilisenin mezarlığında 2kaçak kürek mahkumu ile burun buruna gelir. Mahkumlara evden yiyecek ve zincirlerinden kurtulabilmeleri için alet temin eder, fakat mahkumlar tekrar yakalanırlar. 2 mahkumdan daha insancıl olanı (Finlay Currie) evden kaybolan yiyeceği kendisinin çaldığını söyleyerek suçu üstlenir ve Pip'i suçlanmaktan kurtarır. Artık Pip ile aralarında bir bağ kurulmuştur.Bu arada Pip,melankolik bir kadın olan Bayan Havisham (Martita Hunt) 'ın zengin konağında onun kendisi kadar küstah olan evlatlığı Estella (Jean Simmons) ile arkadaşlık etmesi için tutulur.Şımarık bir kız olan Estella erkeklerin kalbini kırmak için analığından özel talimat almıştır,zira evleneceği gün kilisede terkedilen Bayan Havisham 'ın erkeklere karşı özel bir kini vardır.Bunca aşağılanmaya rağmen Pip Estella'ya yine de aşık olur.Bir süre sonra Pip'in şansı döner,Bayan Havisham 'ın avukatı aracılığı ile esrarengiz bir hayırseverin tüm eğitim masraflarını karşılayacağını ayrıca kendisine yüklü de bir harçlık ödeyeceğini öğrenir. Seneler geçer, artık Londra'ya yerleşmiş olan Pip (John Mills) burada lüks bir hayat yaşamaya başlar, eski hayatına biraz da burun büker.Zaman geçince onca sene zannettiği gibi hamisinin Bayan Havisham olmadığını öğrenir. Hala sevdiği Estella (Valerie Hobson) 'yı bulmak üzere artık terkedilmiş harap bir mekan olan Havisham konağına dönen Pip onun da analığı gibi bir inziva hayatı yaşamaya hazırlandığını öğrenir.

Tanınmış bir yazar ve eşi, 10 senelik evliliklerinin ardından ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini farketmeye başlarlar. Kadın bu evlilikten sıkılmıştır. Bir aile dostuyla olan evlilik dışı ilişkisi, adamın aniden ölmesiyle kadını iyice umutsuzluğa itmiştir. Film bir günü ve bir geceyi anlatır. Şafak sökmeye başladığında, çiftin katılmış olduğu parti de bitmektedir ve alışkanlıklar, korku, yalnızlık ve acı, çifti son kez bir araya getirir...

1900 senesinde, elit bir kız okulu, Hanging Rock adlı dağlık bir bölgeye sevgililer gününde gezi düzenler. Fakat üç öğrenci ve bir öğretmen, bu gizemli yerde kaybolur.Herkes onları bulmak için seferber olsa da, ne onlar ne de kaybolmalarının sebebi bulunamaz, bu sorunun cevabı izleyiciye bırakılmıştır. Fakat bu kayboluş toplumdaki herkesi etkiler. Kaybolan öğrencilerden biri bulunsa da başına ne geldiğini, ya da arkadaşlarına ne olduğunu hatırlamaz.Uluslararası alanda adı duyulan ilk Avustralya filmlerden biri olan Picnic at Hanging Rock, bu anlamda sinematik ve tarihsel açıdan büyük öneme sahiptir.

Genç ve çekingen bir ögrenci Bertrand karizmatik arkadaşı Guillaume'in pesinden Latin mahallesindeki Lucon café'ye gider. Suzanne yakınlardaki bir masada oturmuş çalışmaktadır. Guillaume onunla sohbete baslar ve onu bir kaç gün sonra düzenleyeceği bir partiye davet eder. Yalnızca eğlence için onu bastan çıkarmaya koyulur ve basarili olur. Arkadaşının Don Juan hamlelerine hayranlık duyan Bertrand için fazla serbest bulduğu Suzanne'in davranışları rahatsız edicidir. Bu arada utangaç bir biçimde güzel Sophie'ye yaklaşmaya çalışır.

1970'lerdeki Latin Amerikan tarihinin belleği niteliğindeki Sıkıyönetim, ABD'nin bu kıtadaki müdahalelerini de çarpıcı bir dille gözler önüne sererken, yakın tarihin ciddi yaralarından birini deşiyor ve bir insanlık suçunun gelecek nesiller tarafından bile unutulmayacağını dehşetle gösteriyordu. Yine olağanüstü oyunculukları ve Theodorakis'in enfes müziğiyle politik sinemanın kilometre taşlarından.Film 1970'de gerçekleşen gerçek olaylara dayanan bir hikâye anlatıyor. 1960-67 seneleri arasında Uruguay'da hükümet karşıtı muhaliflerin işkence edilip mahkemeye bile çıkarılmadan hapse atılıp öldürüldükleri dönemde geçiyor. Uluslararası bir örgüt için çalışan bir adam kaçırılır. Halk, onun daima insanlığın yararına çalışan bir iyiliksever olduğuna inanmıştır. Oysa film boyunca yürütülen araştırmada, bu İtalyan asıllı Amerikalının sanılan kişi olmadığı, tersine ülkede meydana gelen birçok siyasal olaydan sorumlu olduğu anlaşılır.

Thomas Wolfe bir keresinde, "Eve bir daha gidemezsin," demişti ve John Frankenheimer'ın Amerikan banliyösündeki yabancılaşmayla ilgili Faustvari görüşünü bilen herkes bunu çok iyi anlamıştı. Ana akım eleştirmenlerinin çoktan göz ardı ettiği Seconds, kült klasik statüsüne erişmişti.Arthur Hamilton'a (John Randolph), basitçe şirket olarak bilinen kötü niyetli bir örgüt, radikal bir ameliyat geçirmesi ve geçmişini tümüyle unutması kaydıyla, orta sınıf duygusal yalnızlığını terk edip yeni bir yaşama kavuşma şansı teklif eder. Tüm cevapları bilen yaşlı adam rolünde Will Greer ve özellikle Hamilton'a nasıl yakışıklı ve yetenekli ressam Tony Wilson'a (Rock Hudson) dönüşeceğini heyecanla anlatan cehennem pazarlamacısı rolünde Jeff Corey'nin de dâhil olduğu, örgütün kara üsteli karakter oyuncuları filmi resmen çalıyorlar. Değişimin gerçekleşmesiyle birlikte, yeniden doğan kahramanımız şirketin sunduğu bohem yaşam tarzına alışamaz; ve Seconds, Kafkaerk bir kabusa dönüşür.Filmin asıl yıldızı olan tecrübeli görüntü yönetmeni James Wong Howe, deforme lensleri ve alışılmamış kamera açıları sayesinde Oscar'a aday olurken, Seconds'ı da 1960'ların sonlarının en büyük siyah-beyaz filmlerinden biri yaptı. Jerry Goldsmith, bir psikolojik dramda kullanılmış en huzursuz edici müzikleri yaparak açılış jeneriğinden paranoyak finale kadar gerçeküstücü bir hava yarattı.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği Tokyo Boshoku (Tokyo Twilight) filminde; iki kız kardeş babalarının yanında yaşamaktadır. Kardeşlerden küçüğü beklenmedik şekilde hamile kalmıştır ve sevgilisini aramaktadır. Evin büyük kızı kocasıyla sorunları nedeniyle yanına bebeğini alarak baba evine sığınmıştır. Bu sorunların ortasında kendilerini küçük yaştayken terk eden ve ölü olarak düşündükleri annelerinin şehre döndüğünü öğreneceklerdir.

Film, politikayla ilgilenen genç bir erkek ile pop müzikten başka bir şeyle ilgilenmeyen genç bir kadın arasındaki çekingen ilişkiyi anlatır ve her ikisi açısından da cinselliği sorgular. Film bu sorunu, erkeğin ikilemi olarak ele alır. Paul, komünist parti politikasının erkeksi dünyası ile pop kültürü ve tüketimin dişi dünyası arasında sıkışıp kalmıştır. Bu iki dünyanın olumlu yönlerini birleştirme çabası içindedir…Paul askerliği bitince, Paris'e döner. Yeni tanıştığı Madeleine, ona çalıştığı dergide bir iş bulur. Madeleine şarkıcı olmak istemektedir. Paul ve arkadaşları ise zamanlarının çoğunu, politikayla ilgilenerek geçirirler. Dünyanın bir çok bölgesindeki siyasi olayları takip etmektedirler. Paul kaldığı evden çıkarılınca, Madeleine'in yanına taşınır…Jean-Luc Godard'ın en önemli filmleri arasında gösterilen Masculin Féminin - Erkek, Dişi, Berlin Film Festivali'nde üç ödül birden kazanmıştı.

Havana sokaklarından Carnegie Hall sahnesine uzanan yolculuğu konu alan bu aydınlatıcı belgesel, Küba'nın parlak müzik yeteneklerinden oluşan unutulmuş bir neslin, dünya çapında beklenmedik bir şöhretle buluşma anını kayıt altına almaktadır. Deneyimli vokalist ve enstrümantalistler, Amerikalı gitarist ve kök müzik savunucusu Ry Cooder ile iş birliği yaparak Buena Vista Social Club'ı kurmuş; ça-ça, mambo, bolero ve diğer geleneksel Latin Amerika tarzlarının caz ile harmanlandığı bir repertuvar icra etmiş ve Grammy ödüllü bir albüm kaydederek uluslararası bir fenomen haline gelmişlerdir. Bu başarının ardından yönetmen Wim Wenders, topluluğun altın sesli İbrahim Ferrer ve piyano virtüözü Rubén González gibi üyeleriyle bir dizi aydınlatıcı röportaj ve canlı performans gerçekleştirmiştir. Ortaya çıkan eser, 1990'ların en sevilen belgesellerinden biri olmakla kalmamış, aynı zamanda Küba'nın devrim öncesi kültürel mirasının ihmal edilmiş bir köşesine coşkulu bir övgüye dönüşmüştür.

Genç bir kadın aşık olduğu yakışıklı Maxim De Winter'la evlendikten bir süre sonra Maxim'in eski eşi Rebecca'nın birkaç ay önce gizemli bir biçimde ölmüş olduğunu öğrenir ve kocası ile olan ilişkisinin her zaman Rebecca'nın gölgesinde kalacağının farkına varır. Film boyunca adı telafuz edilmeyen kadın, aynı zamanda kendisini evin yeni kadını olarak kabul etmek istemeyen hizmetçi Mrs. Danvers'ın kıskanç ve takıntılı tavırları ile başa çıkmaya mecburdur. Alfred Hitchcock'un Daphne Du Maurier'ın bir romanından uyarladığı Rebecca yönetmenin aynı zamanda ilk Amerikan yapımı filmi olma özelliğini taşıyor. 1940'ta En İyi Film dalında Akademi Ödülü'nü kazanan filmin yapımcısı David Selznick'in bir önceki filmi Rüzgar Gibi Geçti de, aynı dalda ödül sahibi olmuş ve efsaneleşmişti.

Film; aile ve toplumdaki dini ve ahlaki değerlerdeki aşınmayı, sosyal yozlaşmayı, toplumsak çöküşü çarpıcı ve tuhaf bir biçimde gözler önüne seriyor.Yönetmen Marco Bellocchio'nun ilk uzun metrajlı filmi olan ve henüz 26 yaşındayken çektiği I Pugni in Tasca (Fists in the Pocket) - Cepteki Yumruklar, toplam 4 ödül kazandı. Kariyeri boyunca ticari sinemayı reddetmiş olan sosyalist sinemacı Bellocchio, filmin senaryosunu da yarı-otobiyografik sayılabilecek kendi hayat hikayesinden uyarladı.