Yüzlerce küçük tesadüfün senelerce ilmek ilmek ördüğü bir aşk hikayesini anlatıyor film. Herşey mucizevi bir şekilde ama kendiliğinden gelişiyor filmde. Hayat gibi, kader gibi, aşk gibi. Filmde birçok defa karşılaştığımız yol ayrımları, bizi yormak yerine sadece kurguyu zenginleştirerek heyecanı arttırıyor. Kaderleri çok önceden çizilmiş bir erkek ve bir kadın. Onların alın yazısını birleştiren bir aşk. Aşka yol gösteren bir çizgi. Kutup çizgisi. Önce Ana nın babası ölüyor, sonra Ottonun babası annesinden boşanıyor. Yalnız bu çift birleştiklerinde; gerçek aşk, aslında çocuklarının içinde filizleniyor. Aradan seneler geçiyor, anne baba ayrılıp kendilerine başka hayatlar kuruyor, Ana ve Otto birbirlerinden ayrı düşüp başka hayatlar yaşıyor ama birbirleri için yaşamaktan da hiç vazgeçmiyor. Çizgi nerede ve nasıl sona erecek?

Yazar George Sand’ın, Polonyalı genç piyanist Frederic Chopin'le tanışması ve aralarındaki ilişkiyi konu alan James Lapin yönetimindeki film, müzik tarihinin en ilginç ilişkilerinden birini işlemiştir. Franz Lizst’in ve Chopin’in o dönemki imajlarını ve statülerini başarıyla peyaz perdeye aktaran James Lapin yönetimindeki yapım, izleyiciyi romantik dönemde bir yolculuğa çıkarıyor.

Öykü kitapları okumayı sever misiniz? Roman okumayı, uzun soluklu bir ilişkiye sahip olmaya benzetirim. Kimi zaman durgun, kimi zaman çalkantılı, her geçen gün daha çok kök salarak bağlandığınız bir ilişki gibi bağlanıverirsiniz okuduğunuz romana da. Öyküler ise daha çok tek gecelik ilişkiler gibidir. Yüreğinizde ani ve tokat gibi bir etki bırakabilir. Kısalığına tezat, etkinin kuvvetine bağlı olarak belki de bir ömür boyu unutamazsınız.Paris ve aşk güzellemesi olarak beyazperdeyi kırmızı kalplere boğan Paris, I Love You da, böyle bir etki bırakıyor izleyen üzerinde. 22 yönetmenin 5 dakikalık birbirinden farklı aşk ve Paris temalı kısa filmlerinin toplamı olan film, insan üzerinde direk, hayran olduğunuz yazarların farklı hikayelerinden oluşan toplama bir öykü kitabı okumuşsunuz izlenimi yaratıyor. Şaşkınlık, kahkaha, hayret, romantizm ve hayranlık duygularının karışımı bir etki...Ethan ve Joel Coen, Wes Craven, Alfonso Cuarón, Christopher Doyle, Walter Salles, Gus Van Sant gibi isimler yönetsin; Steve Buscemi, Juliette Binoche, Willem Dafoe, Maggie Gyllenhaal, Natalie Portman, Gérard Depardieu gibi isimler oynasın; hele bir de konumuz da aşk ve Paris olur ise heyecan duymayalım da ne yapalım!Filmekimi kapsamında da gösterilen Paris I Love You festivalin, biletleri en çabuk tükenen filmlerinden biri olmuştu. Filmi izledikten sonra yapmanız kaçınılmaz olan şeylerden biri, sizde en çok etkiyi bırakan bölümleri teker teker aklınızda yeniden canlandırmaya çalışmak. Arka arkaya, kimisine hayran kaldığınız, kimisini sadece ufak bir tebessüm ya da hüzün ile izlediğiniz, kimisinde (özellikle de Coen'lerin yönettiği Steve Bruscemi'li bölüm) kahkahalarla güldüğünüz filmler öylesine arka arkaya, siz daha tam tadını çıkaramadan sıralanıyor ki, bittikten sonra geri dönüşlü bir beyin fırtınası kaçınılmaz oluyor. Hatırlamaya çalışırken 'arada atladığım filmler var mıydı' hayıflanmaları ile kesinlikle bir kere izlemenin yeterli olmadığı filmlerden biri Paris, I Love You.Bir bütün olarak nasıl olduğunu söylemenin zor olduğu filmlerden biri karşımızdaki. Birbirinden o kadar farklı esintiler estiren kısalarla karşı karşıyayız ki... Joel Coen ve Ethan Coen'in yönettiği, Steve Buscemi'ye neden bu kadar hayran olduğumu bir kere daha anlamama neden olan bölüm, filmin en eğlenceli kısalarından. Vampirlerinin bile Paris'in romantizminden pay aldıkları, Vincenzo Natali'nin yönettiği, bilmesem kesinlikle Wes Craven imzalı olduğunu düşüneceğim bölüm, (bir çok insan hiç hoşlanmamış olmasına rağmen) bana Paris'in geçmişten günümüze pek çok özelliğini hissettirdi. Tarihin, aşkın, mistisizmin en çok yakıştığı şehirlerden biri olan Paris hakkında yapılabilecek en keyifli çalışmalardan biri kanımca.Gurinder Chadha'nın yönettiği bölüm, Doğulu göçmen bir kızla Batılı bir gencin yakınlaşması konusunda aslında pek çok açıdan klişeler barındırsa da, etkiliyici bir sevimliliği de yok değil. Çoğu zaman oryantalizm kokan bu tarz konulu yapımların klişelerini, belki de bu sevimliliği sayesinde üstünden silkmeyi başarıyor.En şaşırtıcı...

Verma Ailesi hayatını Yeni Delhide sürdürmektedir. Kızları olan Aditiyi Amerikalı aile dostlarının hali vakti yerinde oğlu Hemant ile evlendirmenin planlarını yapmaktadırlar. Genç kız ilk başta bu formülize evlendirme yöntemini yanlış bulmaktadır ancak hayatını düzene sokmak için ailesinin bu tercihini kabul eder. Düğün hazırlıkları bitmek üzeredir ve bütün uzak dostlar düğün için gelmeye başlarlar. Aditinin kuzeni olan Rianın ise içerisinde sakladığı bambaşka bir dünyası vardır.

Paris'in bir dış banliyösü, 1972. Her ikisi de on altı yaşında olan Gilles ve Christine, ailelerinin uzaklığından ve hayatlarının genel monotonluğundan bıkmış sınıf arkadaşları ve aşıklardır. Çift hırsızlık yaparken yakalandığında, Christine'in babası onu duygusal olarak rahatsız çocuklar için bir eve gönderir ve geçici olarak onunla Gilles arasında boşluk bırakır. Neyse ki onlar için kaçar ve çift birlikte kaçmayı düşünür.

Irma Vep, Olivier Assayas tarafından yazılan ve yönetilen 1996 Fransız komedi-drama filmidir. Hong Konglu aktris Maggie Cheung, istikrarsız bir Fransız film yönetmeni (Jean-Pierre Léaud tarafından canlandırılıyor) Louis Feuillade'nin klasik sessiz film dizisi Les Vampires'i (1915–1916) yeniden çekmeye çalıştığında felaketler meydana geldiğinden, kendisinin kurgulanmış bir versiyonunu oynuyor. Büyük ölçüde bir yabancının (Cheung) gözünden gerçekleştiği gibi, aynı zamanda Fransız film endüstrisinin durumu üzerine bir meditasyondur.Irma Vep, 1996 Cannes Film Festivali'nde Belirli Bir Bakış bölümünde gösterildi.

Yaz Saati, bir burjuva ailesini ve anlaşmazlıklarını, bellek ve aile kavramlarının yaşlandıkça değişen anlamlarını, nesnelerin bu süreçte oynadıkları rolleri sorgulayarak ilerliyor. Muazzam bir sanat koleksiyonu olan anneleri ansızın ölünce kırklarındaki üç kardeş, farklılıklarına rağmen birbirleriyle anlaşmak zorunda kalırlar. Tasarımcı olan Adrienne, üniversitede profesör olan Frédéric ve güçlü bir iş adamı olan Jérémie, aile eşyalarından vazgeçerken çocukluk anılarının, geçmişlerinin ve gelecekle ilgili planlarının da yok oluşuyla yüzleşirler.

Kadosh, Rivka (Yaël Abecassis) ile ateşli ve sevgi dolu 10 yıllık evliliği çocuksuzlukları yüzünden zehirlenen gözlemci bir Yahudi olan Meir (Yoram Hattab) hakkında bir tür modern Eski Ahit hikayesidir. Bu arada Rivka'nın kız kardeşi Malka (Meital Barda), kaba ve kaba Yossef ile sevgisiz bir evliliğe zorlanmıştır. Gitai, son derece soğuk ve berrak bir netlikle, bu yoğun dindar topluluktaki erkeklerin kibirini ve zulmünü gösteriyor; Kusurlu olanın Meir gibi görünmesine rağmen, "kısırlığı" nedeniyle Rifka'dan kaçınırlar.Dini ve laik dünya arasındaki fark Gitai'nin vizyonunda her zaman canlı bir şekilde mevcuttur ve sadece Malka'nın şehrin modern bölgelerine bir sevgiliyi ziyaret etmek için meydan okuyan sortileri size bu hikayenin aslında sonunda gerçekleştiğini hatırlatır. ikinci binyıl ve birincinin başlangıcı değil. Bu erkek toplumunun tüm çirkinliğine ve otoriterliğine rağmen, Gitai onda evli aşkı derinden hürmetle anmak için bir bağlam ve bir deyim bulur. Kadosh, yolun yaklaşık üçte ikisinde odağının bir kısmını kaybeder, ancak bu çok zeki ve araştırıcı bir bakışa sahip bir film.

Chagall’in tabloları ve Modiano’nun romanlarındaki duygu akışından esinlenen yönetmen Bi Gan, Cannes’da ilk gösterimini yapan filminde kayıp bir aşkın izini sürüyor. Filmin kahramanı Luo, yıllar önce terk ettiği kasabası Kaili’ye döner ve hiç aklından çıkartamadığı eski sevgilisi Wan’ı aramaya başlar. Hafıza, geçmiş ve anılar üzerine zarif bir zihin alıştırması olan film, olay örgüsünden ziyade olağanüstü görüntüleriyle aklınıza kazınacak.

Sadece dünyevi zevkler için yaşayan genç ve çekici Juliettein öyküsü: Müthiş güzelliğiyle erkekleri kendine hayran bırakan kimsesiz Juliette, kasabada çıplak ayak dolaşarak, aşk şarkıları dinleyip dans ederek geçirir tüm zamanını.