Dünya savaşları arasında Paris'in gecekondu mahallelerinde yaşayan yoksul sokak şarkıcısı Albert, güzel Rumen göçmen Pola'nın özlemini çekiyor. Pola'nın erkek arkadaşı, yerel serseri Fred, Albert'in kadınına olan sürekli ilgisini kıskanmaya başlar ve talihsiz müzisyeni kendi küçük suçlarından biri için suçlar. Ancak Albert, Fred'in suçu nedeniyle hapisteyken Pola, Albert'in sadık en yakın arkadaşı Louis'e aşık olur.

Marc Allégret’in 1955 yapımı, Brigitte Bardot’un ilk dönem filmlerinden Futures Vedettes, konservatuarın çapkın öğretmeni Eric Walter’ın (Jean Marais) genç öğrencilerini aşkla ve hayal kırıklığıyla eğitmesini konu alıyor. Brigitte Bardot, Fransa’nın en ikonik karakterlerinin başında gelir. 50’li yıllarda başlayan sanat yaşamı ile özgür Fransız kadınını temsil ederek, kadın bağımsızlığının ve cinsel özgürlüğün simgesi olmuştur. Futures Vedettes’de Sophie Dimater (Brigitte Bardot) öğretmeni Eric Walter ile gönül ilişkisi yaşar. Walter’ın eski eşiyle tekrar birlikte olmasıyla Sophie’nin aşk acısını sanatına yansıtması, sanat eğitiminde ne kadar ileri gidilebileceğinin ilk örneklerinden birini oluşturur. Şiirsel Gerçekçilik’in en belirgin özelliği, karakterlerinin umutsuz, melankolik, intihara meyilli olmasıdır ve bu karakterler Futures Vedettes’de çokça karşımıza çıkar. Eric Walter’ın bir diğer aşk yaşadığı öğrencisi Elis Petersen (Isabelle Pia) da annesinin ölümü sonrası kendisini Walter’ın kollarında teselli ararken bulur. Beklediği aşkı bulamayınca da intihara kalkışır ama piyano öğretmeni Clement (Yves Rovert) sayesinde bu düşüncesinden vazgeçer. İki kalbi kırık kızın son sahnede tüm yaşananları “Bütün bunları bir rüyaymış gibi kabul edelim.” diyerek kendilerini teselli etmesini, Şiirsel Gerçekçilik’e yaraşır şairane bir son olarak düşünebiliriz.

Izdırap içindeki genç aşıklar, toplumun gözünden düşmüş kadınlar, aranan suçlular ve her türlü sosyal dışlanmış ruh... Paris’in hareketli Canal Saint-Martin kıyılarında, kendine has o tekinsiz ve köhne atmosferiyle yükselen Hôtel du Nord’un saygınlıktan uzak sakinleri işte bunlardır. Marcel Carné’nin; aşkın, ihanetin, şenliklerin ve şiddetin bir arada örüldüğü o buruk rapsodisinde, bu hayatlar kaçınılmaz bir şekilde birbiriyle çarpışır. Ünlü Alexandre Trauner’in hafızalara kazınan büyüleyici dekor tasarımı ve klasik Fransız sinemasının en parlak yıldızlarından oluşan renkli oyuncu kadrosuyla —ki buna Annabella, Louis Jouvet ve en ikonik rollerinden birinde muazzam bir sefahat içinde devleşen Arletty de dahildir— Hôtel du Nord, sinema tarihinin nadide bir mücevheridir. Film, Carné’nin o çok övülen sinematik şiirselliğinin kutsal bir örneğini sunarken, işçi sınıfının hayatlarına ve dramlarına dokunaklı bir asalet üfler.

Yaralı asker ile usta ressam babası kızıl saçlı bir esin perisi yüzünden birbiriyle çatıştığında ya sonuç trajedi olacak ya da yeni bir sanatçı doğacaktır. 2012 Cannes Film Festivali´nin kapanış filmi, ressam Pierre-Auguste Renoir ile müstakbel film yapımcısı oğlu Jean Renoir´ın öyküsünü anlatıyor. 1915´te, 21 yaşındaki Jean savaşta kötü bir yara alır ve iyileşmek için babası ünlü empresyonist ressam Auguste Renoir´ın Fransız Rivierası´ndaki evine gider. Bu Akdeniz cennetinde babasının son modeli ve hayatının neşesiyle tanışır; özgür ruhlu, ışık saçan Andrée´yle... Andrée´nin büyüsü Jean´ı da tutsak eder. Bu tutsaklık, irade yoksunu ve savaş yorgunu Jean´ı bir sinemacıya dönüştürecektir...

Elizabeth Sloane (Jessica Chastain), kazanmak için tüm fırsatları zorlayan hırslı ve çok başarılı bir lobicidir. Yeni bir silah kontrol yasasını geçirmek üzere harekete geçer ve silah sahibi olmak için özgeçmiş bildirisinin zorunlu olduğu yasayla ilgili bir kampanya başlatır. Fakat karşısında güçlü ve tehlikeli bir silah lobisi vardır. Sloane kazanmak için ona yakın olanları tehlikeye sokacak ve kendi kariyerini de riske atacaktır.

Ettore Scola'nın yönettiği 1987 yapımı La Famiglia (The Family) - Aile, emekli profesör Carlo'nun aile apartmanını merkez alarak, geçmişe dönüp ailesinin ve haliyle İtaya ve dünyanın geçtiği zaman dilimini konu ediniyor.Oscar ve Altın Palmiye adaylığına da sahip La Famiglia (The Family) - Aile, toplam 25 ödül kazanmış bir yapım.

İşinde başarılı bir avukat olan ve Roma'da yaşayan Marcello, ufak bir liman kasabasında askerlik yapan ve görevini tamamlamasına bir ay kalan oğlu Michele ile, oğlunun izin gününde buluşur. Film, birlikte geçirdikleri 10-12 saatin hikayesidir...Ettore Scola'nın yönettiği Che Ora è? (What Time Is It?) - Saat Kaç?, Venedik Film Festivali'nde 4 ödül birden kazanmıştı.

Yönetmen Weerasethakul, Mekong Nehri kıyısındaki bir otelde 2002´de hazırladığı, inanılmaz yüksek bütçesi yüzünden gerçekleşemeyen Ecstasy Garden projesinin ekibiyle yaptığı provayı beyaz perdeye yansıtıyor. Gerçek ile kurmaca, kurmaca ile belgesel arasında gidip gelen, bu dünyadan öbür dünyaya geçiş yapan yönetmen, vampiri andıran anne ile kızı ve genç âşıklar ile nehir arasındaki bağı özgün tarzıyla yakalıyor. Sinema dünyasının son zamanlardaki en kendine has seslerinden birine ait bu son yapıt, yuva kavramına, nehirle aramızdaki güvenli alan, siyasete, yıkıma ve gelecek hayallerine dair katmanları dokuyor.

Aşırı bir su sıkıntısının hüküm sürdüğü Tayvan'da televizyonlar tasarruf yapılmasını ve su yerine karpuz suyu içilmesini önermektedir. Paris'ten, kurak Taipei'ye yeni dönen Shiang-chyi, eskiden saat satıcılığı yapan Hsiao-kang ile tesadüfen karşılaşır ve aralarında bir ilişki doğar...Sinema kariyerinde mali sorunlar yaşamaya devam ederse porno filmler yönetmek zorunda kalacağını söyleyen yönetmen Tsai Ming-liang, Tian Bian Yi Duo Yun (The Wayward Cloud) - Serseri Bulut filmini çekerken aldığı konumu “erotik yanlısı ama pornografik karşıtı” olarak tanımlıyor.

Film, Salome mitini sinema uyarlamak üzere Louvre'ya giden Tayvan'lı bir yönetmenin öyküsünü konu ediniyor...Tsai Ming-liang'ın yönettiği Visage (Face) - Yüz, Cannes'da Altın Palmiye adayıydı. Filmin toplam 5 ödülü bulunuyor.