Lars von Trier'den ('kötü' olan - 'Antichrist' ve 'Nymphomaniac'ı yöneten) önce Marco Ferreri vardı. İtalyan senarist ve yönetmen, 1976'da 'La dernière femme'ı çektiğinde, burjuva izleyicileri (ve Cannes Film Festivali jüri üyelerini) dört erkeğin ölene kadar yemek yemek için bir araya geldiği 'La grande bouffe' filmiyle şaşkına çevirmişti. Ferreri, erotik drama 'La dernière femme' ile muhtemelen yine sınırları keşfetmeye koyuldu ve insan arzularıyla ilgili başka bir temayı ele aldı: cinsellik ve bunun erkekler ve kadınlar tarafından algılanma biçimleri. Sonuç, istediği gibi tartışmalı bir film oldu, birçok sinema pazarında yasaklandı veya belirli izleyiciler için sınırlandırıldı, sonu sinema tarihinde bir efsane haline geldi. Bu Marco Ferreri'nin son 'şok edici' filmi olmayacaktı. Ben bu filmi yapıldıktan neredeyse yarım yüzyıl sonra izledim. İnanıyorum ki bugün çekilmiş olsaydı, film daha tartışmalı olmasa bile en az onun kadar tartışmalı olurdu. Ama aynı zamanda pek çok soruyu gündeme getiren, hem tema hem de yaklaşım açısından cesur, mükemmel oyunculuklar sergileyen, ünlü oyuncuların kariyerlerinin en ilginç rollerinden bazılarını canlandırdığı ve sıcak tartışmalara yer bırakacak kadar gizem ve belirsizlik içeren bir film.'La grande bouffe'daki zengin sınıfa mensup karakterlerin aksine, 'La dernière femme'ın kahramanları, binaların dikdörtgen yapaylığı ve iç mekanların sıradanlığıyla tedirgin edici bir kentsel çevrede yaşayan sıradan insanlardır. Filmin ilk sahnesinde mühendis Gérard büyük bir kimya fabrikasındaki işinden kovulur, ancak bu durumdan hiç etkilenmiş görünmez. Onun derdi bir yaşındaki oğlunu büyütmek ve özellikle kadınların peşinden koşmaktır. Çok geçmeden, karısının kendisini feminist bir siyasi kariyere adamak ve belki de lezbiyen bir ilişki sürdürmek için onu çocuğuyla birlikte terk ettiğini öğreniriz. Gérard, oğlunu getirdiği kreşin güzel bakıcısı Valerie'yi eve getirir. Sıradan bir kaçamak olarak başlayan ilişki karmaşık bir hal alır. Gérard ve Valerie birbirlerine hiç uymuyor gibi görünmektedir, her ikisinin de bir ilişkide aradıkları şey Mars ve Venüs arasındaki ilişki kadar farklıdır. Birbirlerini sevmiyorlar, bol bol seks yapıyorlar ama ikisi de ilişkilerinde tatmin bulamıyor, mutluluktan bahsetmeye bile gerek yok. Valerie çok mu olgunlaşmamış? Gérard çok mu bencil? İkisi de birbirini ne sevebiliyor, ne ayırabiliyor, ne de yok edebiliyor. Belki de sadece kendilerini.Oyunculuk performansları müthiş. Gérard Depardieu burada ilk büyük rollerinden birini, karakterin içinde eridiği ve aynı zamanda ona hükmettiği, fiziksel güç ve kırılganlığın, samimiyet ve ölçülü şiddetin bir karışımı olan yaratımlarından birini oynuyor. Ornella Muti büyüleyici bir güzelliğe sahip, aynı anda hem dışı çekici hem de içi soğuk, siyasi militanlık için kocasını ve çocuğunu terk eden beyinsel eşin tam tersi. Karakterler yoruma açık ve her bir izleyicinin hangisinin kurban olduğuna karar vermesi gerekecek....

Genç adam Francois Nole bir bankada çalışmaktadır. Sık sık yürüyüşe çıkmaz ve bir gün işe hiç gelmez. Yatağa gider ve ayakta durmayı reddeder. Francois yaşama sevincini kaybetmiş bir eroin bağımlısıdır. Hiçbir şey onu karanlıktan ve umutsuzluktan geri getiremez, ne annesi, ne arkadaşları, ne tatiller, ne de sevgi. Bir gün aniden değişir, neşeli ve sakin olur...

Roberto Rossellini, bu etkileyici ve atmosferik biyografide, dini zulüm ve cehaletin ortasında Tanrı ile bilim arasında bir uyum olduğuna inanan filozof ve matematikçi Blaise Pascal'a hayat veriyor.

Biri görünen diğeri görünmeyen iki anlatıcı, bir dizi resim arasındaki olası bağlantıları tartışır. Ekrandaki anlatıcı, serinin önemini açıklamak için her bir resmin üç boyutlu reprodüksiyonları arasında dolaşıyor ve bazen hareket eden gerçek insanları gösteriyor.

Hapisten kaçan Luis, uzun zaman önce gizemli bir hastalık yüzünden birkaç kişinin öldüğü söylenen uzak bir adaya sığınır. Terk edilmiş büyük bir villa keşfeder. Bir gün, başka bir zamandan gelen bir grup insan içeri girer. Villa ve çevresindeki doğa garip olayların sahnesi haline gelir...

1940 yılında Fransa’da II. Dünya Savaşı’nın ilk işgalleri yaşanmaktadır. Genç ve güzel bir kız olan Lucile Angellier, üvey annesinin evde gözetiminde, savaşta esir düşen babasından haber almak için beklemektedir. Bir yandan Paris’ten gelen savaş mültecileri küçük kasabaya yerleşmeye çalışırken, diğer yandan Alman askerleri kasabalıların evlerini bir bir işgal etmeye başlar. Lucile evlerine yerleşen Bruno von Falk adlı yakışıklı askerden, başlarda hiç hoşlanmaz ve kendisini geri çeker. Fakat günler ilerledikçe iki genç arasında aşka sürüklenen bir çekim oluşur. Ama karşılarında savaşın en trajik yüzü durmaktadır.

Mesleğinde bir ömre yetecek kadar şiddete tanık olan Joe, geride kalan hayatını, seks ticareti için kaçırılan kızları kurtararak kazanmaya başlamıştır. New York senatörünün kızını kurtarması için kiralandığı zaman ise bir komplo ağının içine sürüklenir. Joe kısa sürede, kendisini ölü görmek isteyen düşmanlarıyla savaşmak zorunda olduğunu kavrayacaktır.

Huysuz bir ihtiyar olan Jacques, evsiz bir genç adam olan Lucası himayesi altına alır. Beş kez kalp krizi geçirmiş olan Jacquesın planı, işlettiği barı Lucasa bırakmaktır. Tepeden bakan, iğneleyici ve nüktedan Jacques, barı nasıl işleteceği ile birlikte Lucasa hayat dersleri de vermektedir. Ancak aralarındaki bu dostluk, bara gelen güzel hostes Aprili tanımaları ile değişir.

18. yüzyıl Fransa'sında, cesur ve macera düşkünü Fanfan, aşık olduğu güzel Adeline'in gözüne girmek için orduya yazılır. Çünkü orduya kayıt yapan çavuş Adeline'in babasıdır. Genç maceracı, yolda Kral 14. Louis'nin metresi olan Madame de Pompadour ile kralın kızı Henriette'i haydutların elinden kurtarır. Bunu kaderin bir cilvesi sayan Fanfan, olayların üstüne giderek kendisini tarihi bir komplonun içine atar. Yolun sonunda, hep peşinde koştuğu parıltılı bir zafer ve beklenmedik bir aşk onu beklemektedir.1700'lerin eli kılıçlı, şarap ve kadın düşkünü maceracısı Fanfan La Tulipe, bir çok halk şarkısının da kahramanıdır. Bundan önce bir çok kez sinemaya uyarlanan Fanfan La Tulipe'in serüvenleri arasında en çok dikkat çekenlerinden biri olan 1952 tarihli film, Christian Jaque imzasını taşıyor. İşte Jean Cosmos ve Luc Besson'un senaryosunu yazdığı bu yeni film, 1952 versiyonu baz alınarak çekilmiş.

İdam cezasının makullüğü sorunu üzerine çarpıcı bir film. Rene zeki bir adam değil. Direnişçiler ona öldürmeyi öğretmiş. Ama 2. Dünya Savaşı bitmiştir ve o öldürmeye devam etmektedir. Ölüme mahkum edilir. Hapishanede, başkanın affını beklerken, diğer idam mahkumlarıyla tanışır. Eski bir avukat tarafından yazılmış ve yönetilmiş, idam cezası karşıtı bir drama.