Film, bir suçlunun geçmişinden kaçmaya çalışırken tekrar suç dünyasına ve eski ilişkilerine dönmesini konu alır. Alain Delon, başrol karakteri olarak bir suçlu olan ve geçmişteki hatalarıyla yüzleşen bir adamı canlandırır. Aynı zamanda eski bir aşk olan Mireille Darc ile karmaşık bir ilişki içindedir. Bu film, insanların geçmişteki hatalarıyla yüzleşmeleri, affetme, suçluluk duygusu ve içsel çatışmalar gibi temaları işler.

Film, kürtajın yasa dışı olduğu 1963 yılında Fransada geçiyor. Geleceği parlak bir öğrenci olan Anne’in hayatı, hamile olduğunu öğrenmesiyle alt üst olur. Zor bir dönemden geçen Anne, eğitimini bitirmek ve proleter ailesinin sosyal kaderinden kaçmak için kürtaj yaptırmaya karar verir.

Genç bir Tunuslu kadın olan Mariam, bir öğrenci partisinde,gizemli bir adam olan Youssef ile tanışır. Partiden birlikte ayrılırlar. Genç kadın, bir kaç saat sonra sokaklarda şok geçirmiş bir halde dolanmaktadır. Temel hakları ve haysiyeti için savaşacağı uzun bir gece daha yeni başlamaktadır. Peki ama suçu işleyenler aynı zamanda adalet sağlayıcılarsa o zaman adalet nasıl sağlanır?

Lo Straniero (1967), Luchino Visconti’nin yönetmenliğini üstlendiği ve Albert Camus'un "Yabancı" romanından uyarlanan bir film. Visconti, bu eseri kullanarak varoluşsal temaları, toplumsal yabancılaşmayı ve insan doğasını derinlemesine incelemektedir.Hiç sebep yokken, sırf güneşin kavurmasından bunaldığı için önüne çıkan masum bir insanı öldürüren.. annesi öldüğünde hiç mi hiç şaşırmayan, ağlamayan, hayatını "olsa da olur olmasa da" düsturuyla sürdüren bir karakteri anlatır film...Albert Camus’nün, "saçma" akımına da kaynaklık eden romanı "yabancı"dan uyarlanan film cezayir’de çekildi.

"Napoli Violenta" (1976), Umberto Lenzi tarafından yönetilen ve Maurizio Merli'nin başrolünde yer aldığı bir İtalyan polisiye filmidir. Bu film, 1970'lerin "poliziotteschi" (İtalyan polisiye) alt türünün tipik örneklerinden biridir ve İtalya'nın suç, şiddet ve toplumsal çalkantılarla boğuştuğu bir dönemde, özellikle "urban crime" (kent suçları) temalarını işler. Filmin, hem cinayet hem de mafya ve polis arasındaki mücadeleyi ele alışı, dönemin sinematik dilinin ve toplumsal atmosferinin bir yansımasıdır. Konu ve Temalar"Napoli Violenta", Napoli'deki karanlık ve suçla yoğrulmuş şehir ortamında geçer. Hikaye, işine sadık bir polis memuru olan Vincenzo (Maurizio Merli)'nin etrafında şekillenir. Vincenzo, şehirdeki artan suç oranını ve mafyanın gücünü fark eder ve buna karşı koymaya karar verir. Film, Vincenzo'nun mafyanın ve suçlu çetelerin başını çekmek isteyen karanlık figürlerle mücadelesini anlatırken, aynı zamanda bir intikam öyküsüne de dönüşür. Öne çıkan temalar arasında şiddet, adaletin sınırları, suçun toplumsal etkileri ve bireysel intikam arzusu yer alır.Film, tipik bir "poliziotteschi" dramadır: kötüye giden bir toplumda suç ve şiddet arasındaki karmaşık ilişkiler ele alınır ve genellikle polis karakterleri, idealleriyle mücadele ederken, aynı zamanda sistemin zayıflıklarıyla da yüzleşir.Eleştirel Bakış"Napoli Violenta", İtalyan polisiyelerinin karakteristik öğelerini taşır: sert aksiyon sahneleri, yüksek dozda şiddet, karanlık atmosfer ve toplumsal eleştiriler. Film, şiddetle olan ilişkisini son derece net bir şekilde gösterir. Vincenzo'nun polis olarak yaptığı mücadelede, çoğu zaman hukukun ötesine geçmesi, onu ahlaki olarak zor bir pozisyona sokar. Bu tür yapımlar, genellikle toplumdaki adaletin eksikliğini ve yolsuzluğu vurgularken, şiddetin de meşru bir çözüm olarak sunulabileceğini ima eder.Maurizio Merli, Vincenzo rolünde oldukça karizmatik bir performans sergiler. Merli'nin karakteri, döneminin tipik sert polis figürlerinden biri olarak, bazen acımasızca hareket ederken bazen de kendi vicdanıyla savaşan bir insan portresi çizer. Merli'nin oyunculuğu, filme özellikle güçlü bir enerji katmaktadır. Diğer karakterler ise çoğunlukla daha yüzeysel kalır; ancak film, Merli'nin tek başına taşıdığı bir yapım olarak öne çıkar.Filmdeki şiddet dozu oldukça yüksektir ve bununla birlikte, şiddetin görselliği, dönemin sinemasal dilinin tipik özelliklerinden biridir. Filmin aksiyon sahneleri, yönetmenin stilize edilmiş şiddet anlayışını yansıtır; çatışmalar, kovalamacalar ve silahlı çatışmalar, dramayı şekillendiren ana öğelerdir. Bu açıdan, film şiddeti hem toplumsal bir eleştiri aracı olarak kullanırken, aynı zamanda izleyiciyi aksiyonla da cezbetmeye çalışır.Sinematografik ÖgelerUmberto Lenzi'nin yönetmenliği, tipik 1970'ler polisiye sinemasına özgü hız ve gerilim dolu bir anlatım tarzını yansıtır. Filmdeki kamera açıları, gece sahnelerindeki gölgeler ve şehir manzaraları, Napoli'nin karanlık yüzünü çok etkili bir şekilde gözler önüne serer. Giallo (İtalyan korku-gerilim türü) unsurları da filmin genel atmosferine katkı sağlar ve suçla iç içe geçmiş bir türdeki gerilim ve korku duygusunu artırır.Bununla birlikte, "Napoli...

Bob, tarzıyla etrafındakileri büyüleyen hırsızlardan biridir. Monique ve Antoine çifti onunla tanışınca, Bob’un heyecanlı dünyası başlarını döndürür. Kısa sürede ikisi de bu adama bağımlı hale gelmiştir. Antoine, Bob’un ona yönelik ilgisine karşılık verince, üçlü bir ilişki başlamış olur.

Paris'te bir banliyöde yaşayan ve zamanla iletişimleri kopan eşlerden Julien, eve bir kedi alır ve ona tutkuyla bağlanır. Kocası Clemence'in kediden nefret etmesi üzerine ilişkileri daha da geriler. Kocasıyla neredeyse hiç konuşmayan Julien, çareyi kağıtlara notlar yazmakta bulacaktır. Georges Simenon'un aynı adlı romanından beyaz perdeye uyarlanan Le Chat, iki yaşlı çiftin yıllar geçtikçe iletişim kuramamalarını konu ediniyor.

La Veuve Couderc, Georges Simenon'un aynı adlı romanından uyarlanan 1971 yapımı bir Fransız filmidir. Film, 1973 yılında Türkiye'de "Kaçak" adıyla gösterilmiştir. Eleştirmenler tarafından genellikle karakter derinliği ve görsel anlatımı açısından olumlu yorumlar almıştır. Bir kaçak mahkum olan John, Dul Couderc'in çiftliğine sığınır. Yaşlı kadının sevgilisi olur ve kaçak olduğunu itiraf eder. Dulun kayınvalidesi onu küçümser.

Ankara merkez cezaevinde, kadınlar ve erkekler, adli ve siyasi tutuklular, ve çocuklarla dolu bir hapishanede çocuk koğuşunu anlatıyor film. Dördüncü koğuştaki çocuklar dua ederler: Allahım, beni daha iyi bir hapishaneye yolla.

"The Importance of Being Earnest" filmi, Oliver Parker'ın yönettiği ve güçlü bir oyuncu kadrosuna sahip bir uyarlamadır. Filmin önemli unsurlarından biri, oyuncuların tarzı ve karakterler arası etkileşimdir. Film, Oscar Wilde'ın komik ve eleştirel bakış açısını başarılı bir şekilde yansıtırken, sosyal normlara ve ikiyüzlülüğe dair keskin gözlemler sunmaktadır. Eleştirmenler, filmin enerjisini ve mizahını övmektedir.