René Fauchois’nın bir tiyatro oyununu sinemaya uyarlamaya karar veren Michel Simon, Boudu sauvé des eaux’yu (Sulardan Kurtarılan Boudu) çekmek için Renoir’ı seçmeden önce 11 film çekmişti, ikili daha önce üç kez birlikte çalışmıştı, ikisi de sinemayla yaşıttı ve özgürlük arzusuyla, bilinmeyen toprakları keşfetme özlemiyle doluydu.Dolayısıyla Simon’un serseri Boudu’sü, terk etmek istediği hayata Lestingois ailesinin nezaketi, cömertliği ve zenginliği aracılığıyla geri getirilerek, tıpkı Afrodit’in canavarımsı bir versiyonu gibi suyun içinden yeniden doğdu. Elbette bu noktada Charlie Chaplin’in benzer durumdaki karakteriyle karşılaştırma yapma ihtiyacı duyulabilir. Gerçekten de iki serserinin birçok ortak noktası bulunuyor: yaşamın zorlukları karşısında ayakta kalma mücadelesi, toplumun kurallarıyla ahlakdışı ilişki, zengin yoksul karşıtlığına odaklanma ve cinsel dürtü. Ancak filmin vodville bağlantısı ve ondan ayrıldığı nokta (burjuva tiyatrosunun kuralları) ve Simon’un bedeni ve diksiyonuyla ilgili bu reçetenin gücü, iki karakter arasındaki farklardan kaynaklanır.Boudu karakterinde, ses ve fiziksel varlık, bir şehvet patlaması halinde birlikte çalışır; dünyanın kendi çevrelerinde dönmesini isteyen hoş insanlarla dolu hoş bir evin mutlu kuartetini bozan akortsuz ama büyüleyici bir viyolonsel gibidir. Boudu’nün en sonunda antik pınara geri dönüşü, epiküryen bir masalın gülümseyen sürprizi olmakla kalmaz, aynı zamanda en eski geçmiş ve nehrin aktığı gelecek arasındaki devamlılık kuramının rahatsız edici bir değerlendirmesidir.

Fransız animasyoncu René Laloux imzalı başyapıt, iki farklı tür arasındaki ezeli mücadeleyi anlatıyor. Dev yaratıklar ve küçük 'insansılar' arasındaki mücadele, içerdiği etkileyici fantastik unsurlara rağmen son derece tanıdık geliyor. Laloux ve senarist arkadaşları, 70'lerin politik iklimini çok iyi yansıtan bu filmde, sınıf mücadelesine dair düşüncelerini paylaşıyorlar aslında. 70'lerin en başarılı animasyon filmlerinden biri olduğunu özellikle belirtmek gerek. Saykodelik teknikleri, bilinçaltına işleyen müzikleri ve müthiş detaylar ve göndermeler içeren senaryosuyla ölümsüz bir klasik.

Azad profosyonel bir soyguncudur ve bu seferki hedefinde Tasco isimli zengin bir adamın 1.000.000 değerindeki zümrütleri vardır. Azad Tasco’nun evinin şemasını kusursuzca hazırlar ve her biri oldukça yetenekli olan grubunu toplayıp işe girişir. Fakat Amed Zacharia isimli bir polis müfettişi de bu işin peşindedir.

"Before the Rain" (Yağmurdan Önce), 1994 yapımı, Makedon yönetmen Milcho Manchevski tarafından yazılıp yönetilen bir filmdir. Film, Balkanlar'daki etnik çatışmaları ve insan ilişkilerini ele alan, üç bölümden oluşan döngüsel bir anlatıya sahiptir. Hem eleştirmenlerden büyük beğeni toplamış hem de uluslararası alanda birçok ödül kazanmıştır.

İşçilerinin ona taktıkları lakapla anılan Mao, endüstriyel palet ve kamyon tamiriyle uğraşan bir şirketin sahibidir. Arap ve Afrikalı çalışanlarıyla iyi anlaşır, onları hoşnut tutmaya özen gösterir. İşçi ve işveren arasındaki bu uyumlu hava, Mao’nun iş yerine cami yaptırma kararıyla dağılır.

Senelerdir cezaevinde yatmakta olan bir suçlu, hüküm giymeden önce bir galerinin güvenlik sisteminden sorumlu olan cezaevi arkadaşından aldığı bilgiler ışığında bu galeriyi soymaya karar verir. Tahliye olduğunda da "Sicilyalılar Çetesi" adlı suç örgütünün lideri ile tanışarak beraber çalışmaya başlarlar.

Film, 14 yaşındaki bir çocuğun, Fransa'nın zengin semti olan Dijon'da büyümesini anlatan, Fransız yönetmen Louis Mallecoming'in 1971'de çektiği Fransız filmidir. Filmin başlarında, çocuğun okuldaki ve ilk cinsel deneyimini yaşadığı bir genelevdeki maceraları anlatılıyor.

Mösyö Klein, Nazi işgali sırasında Yahudi komşularının müşkül durumundan yararlanıp kendine maddi çıkar sağlayan bir sanat simsarıdır. Birden kendisini kayıp bir Yahudi’yle karıştırdıklarını anlar. Klein, gizlenmek için onun adını kullanan, hatta o evde yokken evinde kalan adamı umutsuzca aramaya başlar. Kimliklerin karışması, Yahudilik suçlamasına karşı da kendini savunmasını gerektirir. Başkasının hayatını yaşamak ona acı bir ders olur ve mahvına doğru sürüklenir... * “Kaderi Arayan Adam”, 1976 yılında César “En İyi Film” ve “En İyi Yönetmen” ödüllerini almıştı.

İki genç ve bileği güçlü arkadaş küçük çapta serserilikler yaparak günlerini geçirirler ama mutlu ve huzurludurlar.Gün gelir bu iki serseri arkadaşın yolları Marsilyaya'yı haraca bağlamış olan gangster çetesi ile karşılaşır. Filmin konusu sanki Alain Delon ve Jean Paul Belmando'ya göre biçilmiş kaftandır. İki arkadaş dur durak bilmez ve ganster çetesiyle mücadeleye girişirler.Gün gelir kendileri Marsilya'nın en büyük gangsteri olurlar.Ama bilek ve yürek güçlerini birleştirdiklerindeki mutlu ve güçlü arkadaşlık günleri geride kalmıştır artık.

Jean Paul Belmondo filmografisinin hatırı sayılır yapıtlarından olan Le Professionnel, özellikle Ennio Morricone'nin Chi Mai soundtrack'i ve Paris sokaklarında geçen araba kovalama sahnesiyle hafızalarda yer etmiştir. Filmde Malagawi isimli Afrika ülkesinin başkanını öldürmek üzere görevlendirilen ajan Joss politik ilişkilerin değişmesiyle Fransa gizli servisi tarafından ele verilir...... ve iki senelik hapis hayatından sonra amirlerinden intikam almak üzere ülkesine döner. Belmondo'nun karizmasıyla lezzetlenen Fransız usulü aksiyon yönetmen Georges Lautner'in imzasını taşımaktadır.