Profesör Henry Jarrod, bal mumu heykelleri yapma konusunda uzmanlaşmış, onları adeta canlı gibi gösterebilen dahi bir sanatçıdır. İş ortağı Matthew Burke, Jarrod'a bal mumu yapması için verdiği parayı kurtarma umuduyla ona korkunç sergiler açması yönünde baskı yapmaktadır. Jarrod bu teklifi reddedince Matthew, sigortadan para alabilme umuduyla Jarrod'un tüm eserlerinin de içinde olduğu mekanı ateşe verir.Jarrod'un da yangında öldüğü düşünülür, ancak birkaç yıl sonra beklenmedik bir şekilde yeni bir sergi açarak ortaya çıkar. Bu sergisi, ölümü çağrıştırmaktadır. Ancak daha en değerli eseri olan Marie Antoniette'nin yenisini yapmamıştır. Yeni asistanının güzel arkadaşı Sue Allen'la karşılaşınca, mükemmel modeli bulduğunu fark eder. Ancak kimse tarafından bilinmeyen şudur ki; Jarrod'un bal mumu heykellerini yapmasının çok farklı bir yöntemi vardır...

John Forbes, Los Angeles şehir merkezinde çalışan, sıkıcı rutininden bıkmış orta sınıf bir evli bir aile babasıdır. Forbes, hapishanedeki arkadaşı MacDonald'ın sevgilisi Mona'ya aşık olur. Bunu duyan MacDonald hapishaneden çıktıktan sonra arkadaşı Forbes'ı ortadan kaldırmak için planlar yapar.

Amerikan iç savaşı sonrasında, isyancı askerlerden birisi olan Penny Baxter, eşi Orry ve 12 yaşındaki oğlu Jody ile Florida’daki ilk yerleşimcilerdendirler. Baxter çiftinin daha önce kaybettikleri 2 çocuğu Orry’nin hayata daha sert bakmasına sebep olmuştur. Buna karşılık Penny ve oğlu daha sıcak ve sevgi doludur… Pulitzer ödüllü Marjorie Kinnan Rawlings’in romanından uyarlanan filmde, fakir ailesi ile Florida Everglades’de yaşayan 12 yaşındaki Jody’nin yavru geyik ile kurduğu güçlü dostluk anlatılıyor. Filmin konusu, Amerikan içsavaşı sonrasında geçiyor. Yönetmen Rod Hardy, dönemin tarihsel ve toplumsal panoramasını başarılı sinema diliyle yansıtması, romanın ana temalarına ve özüne geniş ölçüde sadık kaldığının bir göstergesi. Filmin küçük kahramanı canlandıran Jarman’in gösterdiği üstün performans, ‘‘En İyi Çocuk Oyuncu’’ Özel Oscarı’yla onurlandırıldı..

Kahvaltıda Jane, kendisinin ve Ralph'in önümüzdeki hafta evleneceklerini duyurur. Jane ve Ralph'in tek istediği, yakın aile üyeleriyle küçük bir düğün ve resepsiyonun olmamasıdır. Bunun nedeni Jane'in ebeveynlerinin fakir olması ve Jane ile Ralph'ın balayı için araba ödünç alabilmeleridir. Ancak o gece akşam yemeğinde Ralph'ın ebeveynlerinin konuştuğu tek şey kızlarına verdikleri büyük düğünlerdir ve her şey kızışır. Bir anda yüzlerce misafirin katıldığı büyük bir düğün kahvaltısı gelir. Sorun şu ki, Tom 12 yıldır kendi taksisini ve ehliyetini almak için para biriktiriyor, ancak artık bunu yapabildiğine göre tüm parası ne kendisinin, ne Jane'in ne de Ralph'ın gerçekten istemediği bir düğüne gidiyor.

Aslında yine kendilerine ait 1930 yapımı Be Big filminin tekrar çevrimi olan bu uzun metrajlı Stan Laurel ve Oliver Hardy komedisi, ikilinin dördüncü ve muhtemelen en iyi filmiydi. Diğer Laurel Hardy filmleri, en azından öznel olarak bu filme eşit olmalarına rağmen, alışılmamış dünyalarda geçer (örneğin, Babes in the Wood’un masal âlemi ya da Way Out West-Laurel-Hardy Batıya Gidiyor’un kovboy fantezisi). Çölün Oğulları, Laurel ve Hardy’nin en klasik komedilerinden biri olduğu halde, ikilinin en muhteşem eserlerinde yaşadıkları garip ev cehennemini; yani otoriter eşler, gizli eğlenceler, yasak sigara ve içki âlemleriyle dolu tuhaf, çocuksu dünyayı en iyi temsil eden film.Filme adını veren Mason benzeri bir örgütle Hawaii yolculuğu ve Stan’le 011 e’nin bu gezintiyi karılarından gizleme girişimleri çevresinde gelişen Çölün Oğulları, temeli fars olan bir öyküyü alıp, sinemanın en muhteşem komedi ikilisi performansının aracı haline getiriyor. Yardımcı oyuncuların, özellikle de Bayan Hardy rolünde Mae Busch’un ve kendisinin sarhoş türevini canlandıran komedyen yönetmen Charlie Chase’in muhteşem oyunculuğunun yanı sıra, William A. Seiter’ın (bir başka kayda değer komedisi de Marx Kardeşler’in 1938 yapımı usta işi filmi Room Service-Oda Servisi’ydi) yetenekli yönetmenliği. Çölün Oğulları’nı 70 yıllık bir komedi filmini alışılmışın tersine hala seyredilir kılıyor.

Uzak ve ıssız bir adaya ayak basan Carl Denham yönetimindeki bir film ekibi, yerlilerce düzenlenen garip bir kurban törenine şahit olur ve engellemek için müdahale eder. Sarışın başrol oyuncusu Ann Darrowu gözlerine kestiren yerliler daha sonra kampı basıp genç kadını kaçırırlar. Anni zincire vurup, tanrı olarak tapındıkları Kong isimli dev bir gorile kurban etmeye kalkışırlar.Dev canavar kendisine ikram edilen Anna aşık olur ve durumdan vazife çıkaran Darrow ve ekibince etkisiz hale getirip, bir Broadway şovuna meze edilmek üzere gemiyle New Yorka taşınır. Oysa aşk her şeyden güçlüdür!

İki arkadaş Roy Collins ve Gilbert Bowen balık tutmak için Meksika’ya doğru yolculuğa çıkarlar. Gece yolda otostop çeken bir adamı arabalarına alırlar. Bu adam, polislerin her yerde aradığı katil Emmett Myers’tır. Myers, elindeki silahıyla arabanın arka koltuğunu mesken edinir ve bu iki arkadaşı da kaçış planına rehine olarak ortak edince yolculuk tehlikeli bir hal alır.

Axel Nordman'ın ailesiyle ilgili sorunları vardır. Polis olan babası ile anlaşamamakta, küçük kardeşinin trafik kazasında ölmesinden kendisini sorumlu tutmaktadır. Babası ile hiç konuşmaya Alex, ailesini terk eder ve yeni bir hayata başlamak için New York'a gelir. Axel North adıyla bir antrepoda işe başlar. Şefi olan Charles, Axel'i durmadan çalıştırmakta, mobbing uygulamakta ve ücretinden komisyon almaktadır. İş yerindeki bir başka şef olan Tommy, Axel'e yardımcı olur ve kendi grubuna geçirir. Ancak Charles'ın Tommy ve Axel'i rahat bırakmaya niyeti yoktur. Charles, Axel'in gerçek soyadının "Nort" değil de "Nordman" olduğunu ve asker kaçağı olduğunu öğrenir. Bunu kullanmaya kalkan Charles, olayları trajik bir sona sürükleyecektir.

“Bu alçak gönüllü genç kadının içinde iki farklı karakter birbirine üstünlük sağlamaya çalışıyordu, gerçek ve korkunç bir şekilde”Çoklu kişilik bozukluğu olan bir kadının farklı karakterleri arasında gidip gelen hayatının gerçek hikâyesi.Asıl olarak senaryo yazarlığı ile tanınan Nunnally Johnson’dan bir psikolojik dram. İki farklı karakter arasında sıkışan bir kadının finale doğru sayısı üçe çıkan karakterlerinin içinde kaybolup gitmesinin bu hikâyesi sinemasal özelliklerinden çok konusunun ilginçliği ve Joanne Woodward’ın hak ettiği ödüllere boğulmuş oyunu ile dikkat çeken bir çalışma.Nunnally Johnson toplam sekiz filmden oluşan yönetmenlik kariyerinde en çok bu çalışması ile dikkat çekmiş ama film onun yönetmenliğinden pek de yarar görmüşe benzemiyor. Gerçek bir hikâyeye dayanan ve hastanın tedavisi ile uğraşmış iki doktorun yazdığı kitabın kronolojik ve biraz düz bir uyarlaması karşımızdaki. Senaryoyu da yazan Johnson’ın bu tercihi muhtemelen hikâyenin gerçekliğini daha da ön plana çıkarma çabasının bir sonucu. Zaten filmin başında Amerikalı gazeteci ve televizyoncu Alistair Cooke hikâyenin gerçekliğini vurgulayan bir kısa konuşma yapıyor ve film boyunca zaman zaman dış ses olarak hikâyeye kısa açıklamalar getiriyor. Bu dış ses, pek çok filmde olduğu gibi burada da gereksiz kesinlikle ve her ne kadar yönetmenin hikâyenin gerçekliği üzerine yüklenme çabasının sonucu olsa da filme herhangi bir katkıda bulunmuyor.Hikâye gerçek ve ilginç, ve hayli düz olsa da akıcı bir şekilde ilerliyor ve kendisini seyrettiriyor ama filmin sinema sanatı açısından bakıldığına akılda iz bırakan bir yanı yok. Bunun tek istisnası Joanne Woodward’ın oyunu. Üç farklı karakteri (cinselliği bastırılmış ev kadını, ilişkilerinde baştan çıkarıcılığa soyunan bir rahat kadın ve adeta üçünün ortasında durur gibi görünen bir üçüncü kadın; hikâyede ilkinin soyadı “White”, ikincisinin ki “Black” olunca üçüncü de “Gray” soyadına sahip olmalı sanırım, her ne kadar film bunu dillendirmese de) inandırıcılıktan uzaklaşmayan ve ikna edici oyunu ile filmin tüm yükünü sırtlanıyor. Yine de belirtmek gerekir ki onun bir karakterden diğerine geçiş yaptığı sahnelerin çoğunda yönetmen görüntüyü keserek bir başka karakteri kısa süreliğine karşımıza getiriyor ve oyunculuğun görsel bütünlüğüne engel oluyor. Bu ”kesme” karakterler arası geçişi görselleştirmenin zorluğundan ve dolayısı ile ikna edici olamama endişesinden kaynaklanıyor muhtemelen.Özetle, ilginç hikâyesi, Woodward’ın oyunu ve bir gerçek hikâye izliyor olmanın verdiği ilave motivasyonla ilgiyi hak eden bir çalışma. Hikâye David Cronenberg veya David Lynch’in elinde nasıl bir biçim alırdı diye düşünmek hayli eğlenceli olabilir aslında. Bu durumda labirentler içinde kaybolur muyduk bilmiyorum ama sinema sanatı açısından daha çekici bir sonuca ulaşacağımızdan eminim.www.gurkankilicaslan.com'dan alınmıştır.

Çalıştığı binada elektrikler ansızın kesilince, David Stillwell merdivenlerden aşağı inmeye başlar. Çekici bir kadın da ona katılır. El feneri sayesinde kadını görebilmekte, ama kadın onu görmemektedir. Bununla beraber,onu sesinden tanıdığını söyler ve sanki tanıması gerekirmiş gibi Binbaşı dediği birisinden söz eder.David, binadan çıktığında işlerin giderek karıştığını fark eder: bir adam pencereden atlayarak intihar etmiş gibi görünmektedir. Evine vardığında ise, işler tehlikeli bir hâl alır. İki gün içerisinde David'in karşısına tombul bir haydut, bağa gözlüklü kaba bir bakımcı, sinir bozucu bir ruh doktoru ve acemi ama kurnaz bir özel hafiye çıkacaktır. Bu arada çekici kadınla sık sık karşılaşmaktadır...