Bir zamanlar ABD’nin kanayan yarası olan Kuzey-Güney iç savaşı filmin konusunu oluşturmakta. Dört yıl süren bu iç savaş büyük yıkımlara yol açmış, hatta ABD’nin ikiye bölünmesine ramak kalmıştı. “Rüzgâr Gibi Geçti” filmi bu iç savaşta daha çok cephe gerisindeki güneyli halkın yaşadıklarını anlatmaktayken, “Gettysburg” filmi ise cephedeki olaylara eğiliyor. İç savaşın kaderini belirleyen Gettysburg Savaşı çok kanlı bir savaş olmuş ve her iki taraftan da yaklaşık 50 bin kişi ölmüştü.

Yönetmen Gregg Araki’nin pembe dizi unsurlarını bilimkurgu patlamalarıyla, bağımsız sinema havalarıyla ve ışıltılı pop-art yergisiyle harmanladığı bu rengârenk, kaleydoskopik yolculuktan yayılan feromonları adeta burnunuzda hissedebilirsiniz. Araki, dünyanın sonunun geleceğinin kehanet edildiği günde Los Angeles'lı gençlerin uyuşturucu, seks, ölüm ve uzaylı kaçırılmasıyla patlayan hayatlarını "Gençlik Kıyameti Üçlemesi"nin yakıcı finalinde bir araya getiriyor.

Gregg Araki, tekinsiz bir Amerikan çölünün sınırlarında; metamfetamin ve hazır yiyeceklerle beslenen bu çılgın kaçamakla cehenneme doğru bir yolculuğa çıkıyor. Kaliforniyalı sakin bir genç ile onun hırçın, küfürbaz sevgilisi, tehlikeli derecede baştan çıkarıcı bir serseriyle yolları istemeden kesiştiğinde kendilerini giderek daha şiddetli, marjinal ve kara mizah dolu bir maceranın içinde bulurlar. Ölü sayısı arttıkça, aralarındaki erotik gerilim de tırmanır. İlk kez hatırı sayılır bir bütçeyle çalışan Araki, shoegaze tarzı müziklerle bezeli bu şoke edici yapımda, cesurca stilize edilmiş ışıklandırmalar ve sanat yönetimi kullanarak gerçeküstü bir atmosfer yaratıyor; hiçliğe doğru savrulan genç hayatların çarpıcı bir güncesini sunuyor.

Punk nihilizmi ile ifadesiz bir ironinin çılgın bir karışımı olan bu yapıt, Gregg Araki’nin "Gençlik Kıyameti Üçlemesi"nin ilk halkası olarak Jean-Luc Godard’ın klasikleşmiş Masculin féminin filmine cüretkâr ve kuir bir yorum getiriyor. On beş kesik ve hırçın bölümden oluşan Totally Fed Up***; bitmek bilmeyen ahlakçılık çağında eşcinsel büyümenin getirdiği yabancılaşmayı, toplumsal ve ailevi dışlanmayı, arzuyu ve kalp kırıklıklarını göğüsleyen bir grup dışlanmış Los Angeleslı kuir gencin hayatına balıklama dalıyor. Hayata karşı derme çatma bir aile kurarak tutunmaya çalışan bu gençleri merkezine alan film, hem ötekiliğe adanmış başkaldıran, ham bir marş hem de Amerikan usulü homofobiyle öfkeli bir hesaplaşma niteliği taşıyor. Araki’nin 1980’lerin gençlik komedilerine verdiği bu yanıt, gençlik buhranını ve sancılarını hâlâ teni morartan sarsıcı bir dolaysızlıkla yakalıyor.

Evinde babasının zorbalığına maruz kalan, okulunda ise yönünü kaybetmiş bir hâlde oradan oraya savrulan Diana Guzman (Michelle Rodriguez), teselliyi doğup büyüdüğü Brooklyn’in beklenmedik bir köşesinde bulur: Yıllara meydan okuyan, emektar bir boks salonu. Burada gücünü doğru yere yönlendirmeyi öğrenir, aidiyet duygusunu keşfeder ve rakip bir boksöre gönlünü kaptırır. Karyn Kusama’nın bu duru ve yalın ilk uzun metrajlı filminde Rodriguez; toplumun dayattığı beklentilere ve kendi içindeki şeytanlara meydan okuyan genç bir kadını canlandırırken, yay gibi gergin öfkesi ve derin kırılganlığıyla perdede devleşiyor. Kusama; Diana’nın bu kendini keşfetme yolculuğunun tüm duygusal ağırlığını ve hareket hâlindeki bedenlerin dinamik heyecanını yakalayarak, ödün vermeyen, tamamen kendine özgü bir büyüme hikâyesi inşa ediyor.

1843 yılında Missouriden yola çıkan bir göçmen kafilesi, William Tadlock liderliğinde 2.500 kilometre uzaklıktaki Oregon’a ulaşmayı hedefler. Zorlu çöller, kanyonlar ve Kızılderili topraklarından geçilecek bu tehlikeli yolculukta rehber olarak tecrübeli Dick Summers tutulur. Ancak Tadlock’un acımasız ve takıntılı liderliği, özellikle Lije Evans ile çatışmalara yol açar. Gerilim giderek artar ve kaçınılmaz bir yüzleşmeye dönüşür.

Gizemli bir yabancı at sırtında Teksas Panhandledaki küçük bir yerleşime gelir ve küçük bir savaşa neden olur. 19. yüzyılın ortalarında geçen hikayede, toplumdaki beyaz göçmenler ile yerel Kiowa Kızılderili halkı arasında zaten bir düşmanlık hakimdir. Zachary ailesi, kendilerini bu husumetin tam ortasında bulur. Evin hanımı Matilda (Lillian Gish) bir sır saklamaktadır: evlatlık kızları Rachel (Audrey Hepburn) aslında bir Kiowa çocuğudur. Zachary ailesinin üç erkek çocuğu, aileye karşı görevleri ve Kiowaya karşı düşmanlıkları konusunda farklı fikirlere sahiptir. Ben (Burt Lancaster) açıkça Rachela aşıktır; kardeşlerden Cash (Audie Murphy) Kızılderililerden nefret eder ve en küçükleri de (Doug McClure) ihtiyaç anında ailesini korur. At sırtındaki yabancı hiç akla gelmeyen bir şey yaparak, Rachelın bir Kiowa olduğunu herkese söyler. Zachary ailesinin sırrı sonunda açığa çıkar ve savaş başlar.

Film Japonlara esir düşmüş İngiliz ve Amerikalı askerlerin Singapurdaki Changi kampındaki son günlerini anlatıyor. Filmde Japonları neredeyse hiç görmüyoruz. karaborsanın, yalanın dolanın gırla gittiği, yüce askeri değerlerin, rütbelerin hiç bir anlam ifade etmediği kampın kralı amerikalı onbaşı king rolünde George Segal [ki kendisini just shoot menin babası olarak hatırlayabilirsiniz], kingin gerçek hayatta aynı salonlarda bulunmasının pek mümkün olmadığı kankası pete marlowe rolünde james fox ve bu ikisine beslediği düşmanlıkla ayakta duran sevimsiz teğmen grey rolünde tom courtenay harikalar yaratıyorlar.

1940’ların Mississippi Deltası’nda, biri beyaz toprak sahibi diyen, diğeri ise siyahi yarıcı iki çiftçi aile, İkinci Dünya Savaşı’nın altüst oluşları ve Jim Crow Güneyi’nin zehirli nefreti arasında hayatta kalma mücadelesi verirken, paylaştıkları o acımasız toprağa zincirlenmiştir. Her iki aile de cepheye birer delikanlı uğurlar; savaştan ruhlarında ve bedenlerinde derin yaralarla dönen bu iki genç, aralarında ortak bir bağ kurduğunda ise tüm topluluk kökünden sarsılır.Yazar ve yönetmen Dee Rees, senarist ortağı Virgil Williams ile birlikte, geçmişin acı tarihi gerçeklerine zamansız bir ağırlık kazandırarak nev-i şahsına münhasır bir Amerikan trajedisi dokuyor. Carey Mulligan, Mary J. Blige, Jason Mitchell, Rob Morgan, Garrett Hedlund, Jason Clarke ve Jonathan Banks’ten oluşan oyuncu kadrosunun iliklere işleyen performanslarıyla hayat bulan ve Rachel Morrison’ın karanlık bir parıltı taşıyan sinematografisiyle beslenen Mudbound, Hillary Jordan’ın romanından uyarlanan, köklere ve miras kalan acılara dair sarsıcı, insani bir ağıttır.

Drylongso, Amerikalı sanatçı ve yönetmen Cauleen Smith tarafından yönetilen, senaryosu Smith ile Salim Akil tarafından yazılan 1998 yapımı bağımsız bir Amerikan büyüme-drama (coming-of-age) filmidir. 1990'ların Kendin Yap (DIY) sinema kültürünün kayıp hazinelerinden biri olarak kabul edilen film, dönemin Afro-Amerikan gençliğinin karşı karşıya kaldığı toplumsal sorunları özgün bir dille ele alır.1990’ların 'Kendin Yap' sinema kültürünün yeniden keşfedilen bir hazinesi olan, Cauleen Smith imzalı Drylongso; ırksal adaletsizliğe yönelik keskin bir bakışı, sevgiyle ve el emeğiyle dokunmuş bir dostluk, cinayet gizemi ve aşk hikayesinin içine nakşediyor. Çevresindeki genç siyah erkeklerin maruz kaldığı ölüm oranlarının ürkütücülüğü karşısında dehşete düşen Oaklandlı (Kaliforniya) gözü pek sanat öğrencisi Pica (Toby Smith); onların varlığını Polaroid karelerde ölümsüzleştirmeye çalışırken, bir yandan istismara uğradığı ilişkisinden kaçan bir kadınla (April Barnett) sarsılmaz bir dostluk kuruyor; diğer yandan ise aşkı, kalp kırıklığını ve şiddetin gündelik gölgesini deneyimliyor. Doksanlı yılların Oakland kentindeki o capcanlı topluluk ruhunu büyük bir maharetle yakalayan Smith; hem Siyah kadın yaratıcılığına adanmış, sinemada eşine az rastlanır bir saygı duruşu hem de kaybedilen bir Afro-Amerikan kuşağı için derin bir ağıt inşa ediyor.