18. yüzyılda Venedikte yaşayan Francesca Bruni, kimsenin cazibesine karşı koyamadığı Casanovaya gönlünü kaptırmayan tek kadındır. Bu güne kadar hiç kimse tarafından reddedilmeyen yakışıklı Casanova ise bu durum karşısında bir şok yaşamaktadır. Ve en kötüsü bu kadına aşık olmuştur. Bir yandan Francescayı etkilemek için çabalar, bir yandanda zindanlarda çürümemek için kendisine düşman edindiği Katolik kilisesinden kaçmaya çalışmaktadır.

Sorunların bir türlü azalmak bilmediği, aksine alevlenerek artış gösterdiği bir aileyi merceğine alan filmin başrollerinde parçalarına ayrılmış bir aile bulunuyor. Alkol problemleri nedeniyle sahip olduğu maddi-manevi her şeyi kaybeden bir çiftlik sahibi, yıllar önce oğlunu kaybederek büyük bir acı yaşamıştır. Bu şoku bir türlü atlatamayan talihsiz baba, oğlunun ölümünden gelinini sorumlu tutmuş; bu nedenle de yıllarca onunla ve torunuyla görüşmeyi reddetmiştir. Bu süreçte kendine kızmayı ve kendine küsmeyi de ihmal etmeyen baba, yıllar sonra geçmişi tartıp geleceği değiştirmek aşamasındadır.

Genç bir kadının yeniden aşık olma çabalarını anlatan Safe Haven, The Notebook ve Dear John gibi popüler filmlerin arkasındaki yazar Nicholas Sparks’ın romanından uyarlanmıştır. Gizemli bir genç kadın küçük bir Kuzey Carolina kasabasına gelince, birbirine bağlı insanlardan oluşan kasaba halkının içine girmek istememesi kadının geçmişine dair sorular sorulmasına neden olur. Genç kadın yavaş yavaş yeni hayatına alışmaya başlar ve iki çocuklu dul bir mağaza sahibi olan Alex ile bir ilişkiye başlama cesaretini kazanır. Ancak karanlık sırlar yeni hayatına o kadar korkunç bir şekilde girer ki fedakarlığın ne demek olduğunu bir kez daha anlamak ve aşkın gücüne güvenmek zorunda kalacaktır...

Derin bir şekilde duygusal... Olağanüstü bilgece... Brit Marling ve William Mapother’ın rol aldıkları filmde, iki insanın trajik bir kazadan sonra birbirlerinin dünyalarına girmeleri anlatılıyor. Onların birbirine yakın dramları ikinci bir Dünya’nın keşfedilmesinden sonra biter ve yeni paralel dünya kışkırtıcı ve inanılmaz olasılıkları ortaya çıkarır. Yeni bir Dünya yeni bir hayat yaşama şansı mıdır? Yeni bir kader mi? Yeni bir insan olmak mı?

Dışavurumculuğa yeni bir boyut getiren çalışmalarıyla sanat tarihine geçen Amerikalı sanatçı Jackson Pollock’un problemlerle dolu yaşam öyküsü, filmde Pollock’u canlandıran usta oyuncu Ed Harris’in ilk yönetmenlik denemesinin konusunu oluşturuyor...

Hank Marshall, 1950'lerin Amerikasında silah testi yapmak için görevlendirilen, sert, kare çene, kasıntı Ordu mühendis ve nükleer bilim uzmanı. Hank, birkaç farklı nedenden ötürü, Ordu tarafında bir diken oldu. Üstatlarının aksine görüşlerini savunması ve endişelerini sızdırmak istediği halde atmosferik testlerin açık sözlü muhalifi ... ve raporları. Diğer sorun karısı Carly. Kişisel hayatında tahribat yaratan ve her ordu üssünde entrikayı artıran şehvetli ve uçucu.

Maine’de bir adada yaşayan iki yaşlı kız kardeşin değişen dünyayı seyretmelerinin hikâyesi.İngiliz yönetmen Lindsay Anderson’dan filmografisinde hayli farklı bir yerde duran bir yaşlılık, değişim ve sevgi hikâyesi. 1963 tarihli ilk uzun metrajlı filmi ve İngiliz sinemasının Yeni Dalga akımının en başarılı örnekleri arasında yer alan muhteşem “This Sporting Life” ile başarılı bir çıkış yapan Anderson’ın filmi sinemanın “tarihi” oyuncularından aldığı destekle ilgi çeken ama sonuçta yeterince çarpıcı olamayan bir çalışma. Kadrosunda Lillian Gish gibi sessiz sinema döneminden başlayarak sinemanın klasik yıldızlarından biri olmuş bir isim, Bette Davis gibi klasik Hollywood sinemasının dev oyuncularından biri, Vincent Price adında korku filmlerinin dev bir örneği ve Ann Sothern gibi yine sessiz sinema zamanlarında oyunculuğa başlamış başarılı bir karakter oyuncusu olan bir film aslında sadece bu niteliği ile bile sinemaseverlerin ilgisini hak ediyor.“Er ya da her şeyin öldüğü” bir dünyada iki kız kardeşin bu hikâyesi, kendi küçük dünyalarında yaşayan ve dışarıdan nerede ise tamamen soyutlanmış bir hayat süren karakterleri üzerinden artık var olmayan ve tekrar ortaya çıkması mümkün olmayan bir döneme ağıtlar yakıyor bir bakıma. Günümüzden altmış yıldan daha öncesine ait bir sahne ile başlayan film artık balinaların görünmediği bir dünyayı anlatırken hüzün tonunu sürekli muhafaza ediyor ve oyuncularının karizmasına dayanarak hikâyesini götürmeye çalışıyor. Başta Lillian Gish olmak üzere kadro kendilerine yüklenen “ağır” rolü başarı ile yerine getiriyor aslında. Gish göründüğü her sahneye sıcaklık, nostalji ve duygusallık getirirken, Davis güçlü ve aykırı sinemasal kişiliğinin bir benzerini yine etkili bir biçimde tekrarlıyor bu filmde. Oscar’a aday olan oyunu ile Sothern ise tam bir karakter oyuncusu olduğunu kanıtlıyor bir kez daha. Evet oyuncular güçlü ama David Berry’nin kendi oyunundan senaryolaştırdığı filmin hikâyesi biraz fazlası ile monoton ilerliyor ve iniş çıkışlarının azlığı ile zaman zaman bir tiyatro oyunu seyrettiğiniz havasını doğuruyor. Özellikle yönetmenin “Brittania Hospital” gibi absürtlüğün çarpıcı örneklerinden birinin sahibi olduğunu düşündüğünüzde hikâyenin düzlüğü hayli şaşırtıcı. Senaryoda Anderson’ı çekenin ne olduğunu anlamak zor bu nedenle. Gish ve Davis’in ikili sahnelerinde ve özellikle Gish’in yıllar önce ölen kocasının fotoğrafını koyduğu masada bir kadeh içki ile evlilik yıl dönümünü kutlamasında veya iki kadının kendi odalarında artık dokunmanın imkânsız olduğu bir geçmişe daldıkları yalnızlık anlarında filmin hissettirdiği duygusallık zirveye çıkıyor ama bir yandan da buna benzer sahneleri pek çok filmde gördüğünüz düşüncesinin ortaya çıkmasına engel olmak kolay değil.Anderson senaryodan kaynaklanan statikliği kırmak için özel bir çaba sarfetmemiş gibi görünüyor. Kameranın dışarı çıktığı anlar var ama bu sahneler hikâyeye bir açılım getirmediği gibi filmin “nefes” almasını da sağlamıyor. Karakterlerine yeterince...

Özel dedektif Harper, yasak aşk yaşadığı zengin kadından acil buluşma mesajı alır. Buluştuğunda öğrenir ki kadının işten çıkarılan şoförü kadına, kocasına ihanetini anlatacağı bir mektup yazacaktır. Harper da ortalarda görünmeyen bu adamın peşine düşer. Ancak işin içerisinde başka işler vardır...

Paul Newmanı küçük bir çocukken, Apaçiler kaçırmış ve kendilerinden biri gibi büyütmüşlerdir. Ailesinden bir arazinin miras kalması üzerine beyaz adamlığa geri dönmesinin ardından, Newman kendisini New Mexicoda bir at arabasında bulur; yanında alıngan bir dul rolünde Diane Cilento, fırsatçı bir Kızılderili simsar rolünde Fredric March ve Meksikalı araba sürücüsü rolünde Martin Balsamdan oluşan karışık bir yolcu grubu vardır. Grup, yolculuğun ortalarına doğru Richard Booneun canlandırdığı bir başka yolcuyla işbirliği içindeki bir çete tarafından durdurulur. Newman, Apaçi eğitimini gözler önüne sererek birkaç çete üyesini öldürür ama bazıları Kızılderililere nefretini açıkça belirttiği için yolculara daha fazla yardım etmeye gerek görmez.

Almanya’daki bir Amerikan üssünden dört Amerikalı askerin bir Alman kıza tecavüz etmesi ile gelişen olayların hikâyesi.Bütün yönetmenlik kariyeri boyunca babası ünlü Avusturyalı tiyatro adamı Max Reinhardt’ın sanatsal başarısının gölgesinde kalmaktan kurtulamamış, oysa mütevazi ölçüler içinde kalsa da sinemasal başarısı ile dikkat çeken bir isim filmin yönetmeni Gottfried Reinhardt. Alman yazar Gregor Dorfmeister’in “Das Urteil – Hüküm” adlı romanından uyarlanan film temel olarak filmin adının da belirttiği gibi bir kasabanın insafsızlığına/vicdansızlığına odaklanan bir mahkeme filmi havasında olsa da suçluların İkinci Dünya Savaşı’nda ülkeyi “kurtaran” Amerikalılar, kurbanın ise “kurtarılan” taraftan olması ile farklı okumalara da imkân veriyor. Hikâyenin eksik bıraktığı nokta ise yine filmin adının gösterdiği gibi, kasaba halkına konsantre olurken suçluları savunan Amerikalı askeri avukatın askerleri olası bir idam kararından kurtarmak için saptığı belki hukuksal olarak doğru ama etik açıdan yanlışlığı tartışılmaz yolun neden oldukları.Küçül kasaba hayatının insanı zaman zaman cendereye alan boğuculuğunun bir örneği sergileniyor bu filmde. Kıskançlıktan nefrete, gururdan muhafazakârlığa uzanan farklı duygular ile hareket eden kasaba halkının davranışları ve mahkemedeki ifadeleri kurbanın trajik sonununun hazırlayıcısı gibi görünüyor ama hikâye bu duyguların ortalığa dökülmesini sağlayan temel faktörün avukatın hırslı savunması olduğunun yeterince altını çizmiyor. Müvekkillerini idamdan kurtarmaya çalışması anlaşılır ve vicdani açıdan elbette tartışılmayacak bir seçim ama hikâye burada en az kasabanın insafsızlığı kadar önemli olan temayı oldukça ihmal ediyor ve bu seçim de filmi etik açıdan hayli sorgulanır bir duruma getiriyor. Bu problemin yanısıra hikâyedeki karakterlerin (belki romandan da kaynaklanan bir şekilde) yeterince derinleştirilemediğini ve dolayısı ile farklı okumalara açık olan yapının arkasında sağlam durulamadığını da belirtmek gerek.Kirk Douglas’ın avukat rolünde kimi sahnelerde hayli parlayan oyununa kurban rolündeki Christine Kaufmann’ın incelikli oyunu ile eşlik ettiği filmde Dimitri Tiomkin’in biraz fazla kullanılmış olsa da caz esintili orijinal müziği ve yine onun Oscar adayı olan “Town Without Pity” şarkısının Gene Pitney yorumu dikkat çekiyor. Çekiyor ama şarkının sözlerinin fazlası ile filmin mesajını vermesinin rahatsız ediciliği de ortada. Görsel bir sanat olan sinemada filmin başında şarkıyı tüm sözleri ile duymamız ve yaratıcılarının bu sanat eserinden nasıl bir ders çıkarmamız gerektiğini bize nerede ise dikte etmesi pek hoş değil elbette. Filmin karakterlerinden biri olan haber patlatma peşindeki Alman gazetecinin zaman zaman anlatıcı rolü üstlenmesi filmin aksayan yönlerinden bir diğeri. Bu anlatıcı Alman karakterlerin kendi aralarındaki Almanca konuşmalarını çevirmek gibi bir işlev bile üstleniyor bazen ki filmin genelinde zaten gereksiz olan ve hikayeye bir zenginlik katmayan anlatıcının bir de böyle bir rol üstlenmesi hayli garip duruyor. Neyse ki bu çevirmenlik birkaç sahne ile...