Bir denizci subay Pearl Harbor'dan sonra yeni bir göreve terfi ettirilir ve kendini kanıtlamak için yeni bir şans elde eder.

Film, Macar tarihinin en utanç verici dönemi olan Macar Nazi Örgütü "Arrow Cross"un terör estirdiği seneler olan 1944-45 kışında bir avuç insanın hayatlarının tepetaklak olmasının öyküsünü anlatır. Üç adam; saatçi Gyurica, doğramacı Kovacs ve kitap satıcısı Kiraly, her akşam bir bardak şarap eşliğinde gevezelik etmek için Budapeşte'nin işçi sınıfının oturduğu bir semtindeki, "arkadaşları" Bela'nın meyhanesinde toplanırlar. Çok çalışan bu dürüst ve sıradan insanlar, hayattan beklentileri ve istekleri üzerine konuşurlar. Aynı mantığı paylaşan ve yüreklerini birbirlerine açan bu insanlar, ahlak, güç, yardımseverlik ve günahkarlık üzerine yeterince açık bir şekilde fikirlerini söylerler. Yüksek şeylerde gözleri yoktur, tüm istedikleri "bu kanlı savaş"tan sıyrılmaktır. Bir akşam meyhanede beliren bir adam, bu küçük gruba katılır; tek bacaklı bir fotoğrafçı ve neredeyse göze çarpmayacak kadar silik olan bu adamın adı Keszi'dir. Saatçinin aralarında yeni birinin olduğu konusunda uyarılarda bulunmasına rağmen her zamanki gevezeliklerini sürdürürler. Fakat bir noktada, fotoğrafçı ilgi odağı olur. Saatçi, sohbeti ahlaki bir konuya çekmiştir. "Diyelim ki" der arkadaşlarına "şu anda burada bulunan herkese ya bir esir ya da elinde tüm güçleri toplamış bir bey olmak fırsatı tanınıyor, hangisini seçerdiniz?" Bu film, sinir bozucu bir itiraf. "Küçük insan"ın sabrı, yardımseverliği ve inancı üzerine bir hesaplaşmadır. Ve aynı zamanda Tiran ve Şeytan hakkında acımasız bir hükümdür.

bAmerikan Ordusu ve Vietnam Savaşı, fakat bu kez Stanley Kubrick bakış açısıyla. Filmin başlarından ortalarına kadar askeri disiplinin farklı kişiliklerdeki askerler üzerinde nasıl bir etki yarattığını izliyoruz. Bu etki daha çok psikolojik bir tahribat olarak yorumlanabilir. Filmin geri kalanında savaş alanındayız ve tüm gerçekliği ile savaşı hissediyoruz . Filmin, esas olarak bir savaş filmi olması dışında özetlenebilecek bir konusu yok fakat bu konunun işlenişi savaşın insanları ne hale getirdiğini anlatmaya yetiyor. Kurguda kullanılan savaş bunu göstermek için bir araç sadece. Bu yüzden, bir 'Rambo' filmi beklentisi içinde olmayınız.

Britanya İmparatorluğu ile Zulu Krallığı arasındaki savaş Güney Afrika’daki Zulu topraklarında sürmektedir. Film bu savaş sırasında yaşanmış 8 çatışmanın ikincisi olan 22 Ocak 1879 tarihli Rorke Geçidi çatışmasının öyküsünü anlatır. Filmin hemen başında bu çatışmalardan ilki olan Isandlwana çatışmasında Zuluların büyük bir İngiliz garnizonunu tamamen imha etmeleri gösterilir. Sıra yolları üzerindeki Rorke Geçidinde daha küçük bir İngiliz ileri karakoluna gelmiştir. Saldırı planını Zuluların bir düğün törenindeyken öğrenen misyoner Otto Witt (Jack Hawkins) ve kızı Margareta (Ulla Jacobsson) derhal birliğe gelerek tehlikeyi haber verirler.139 kişiden oluşan birliğin başında züppe görünüşlü deneyimsiz Teğmen Gonville Bromhead (Michael Caine) vardır. Kendisine kalsa mantıklı bir kararla bölgeyi terkederek çekilecek olan Bromhead, komutayı çok az farkla kendisinden kıdemli olan ve bölgeye köprü yapımı için gönderilmiş yine savaş deneyimi olmayan Ordu Mühendisi (İstihkâmcı) Teğmen John Chard’a (Stanley Baker) bırakmak zorunda kalır. Chard bölgede kalıp karakolu savunma kararı alır. 4-5 bin üstün yetenekli savaşçıdan oluşmuş Zulular karşısında bu intihar gibi bir karardır.Silah olarak ellerinde sadece mızrakları ve önceki saldırıdan ele geçirdikleri az sayıda tüfekleri olan sayıca kalabalık Zulu ordusu karşısında tek avantaj olarak ateşli silahlara sahip olan sayıca az İngilizler müthiş bir direniş gösterirler. İki gün boyunca Zuluların dahice askeri taktiklerine karşı azimle karşı koyarlar. İngilizler neredeyse tükenmek üzereyken ve Zuluların son bir saldırıyla onları tamamen imha etmeleri mümkün gözüküyorken inanılmaz bir olay gerçekleşir ve Zulular İngilizlerin kahramanlıklarına övgü yapan şarkılar söyleyerek çekilirler ve giderler. İngiliz karakolunda danışman olarak bulunan ve Zuluları çok iyi tanıyan bir Afrikaner olan Josef Adendorff (Gert Van den Bergh), Zuluların, İngilizlerin kahramanca direnişlerini takdir ettikleri için savaşmayı bırakıp çekildiklerini açıklar.

Suriye'de çatışmalar hala devam etmektedir. Tüm bu karmaşanın ortasında bir apartman dairesinde ise hayatta kalmaya çalışanlar vardır. Kocasına erişemeyen Oum?un tek derdi, ailesini ve komşularını bir gün daha keskin nişancıların kurşunlarından ve savaşın tehlikelerinden korumaktır. Dışarıdan ne zaman ani bir tehlike belirse, Oum baskın otoritesiyle evdeki kayın babasından kızlarına kadar herkesi yönlendirir. Peki bir gün evi silahlı adamlar bastığında ve onlarla tek başına yüzleşmek zorunda kaldığında yeniden bu kadar güçlü kalabilecek midir?

A Tale of Archery'de genç, çekingen okçu Kazuma (Akitake Kôno), önceki şampiyonu (Kazuma'nın babası) intihara sürüklediği söylenen gizemli bir figür olan Hoshino Kanzaemon'un kırdığı okçuluk rekorunu kırmaya çalışır. Çok fazla ham yeteneğe sahip olan Kazuma, aynı zamanda çok korkaktır, kendini nazik Okinu (Kinuyo Tanaka) tarafından işletilen bir handa saklar ve genellikle her türlü yüzleşmeden kaçınır. Gizli tavrına rağmen, yerel halkın çoğu Kazuma'nın amacını biliyor ve hayatına kast ediliyor. Kazuma'nın okçuluk becerilerini geliştirmesine yardım etmeyi teklif eden bir samuray olan Karatsu Kanbei (Kazuo Hasegawa) tarafından kurtarılır, ancak çok geçmeden bu özverili yabancının potansiyel olarak gölgeli birkaç gizli amacı olduğu anlaşılır.

Fuefuki nehri üzerindeki köprünün yanında yaşayan çok fakir bir köylü ailesinin en büyük oğlu, feodal Japonya'nın tarlalarını harap eden sürekli iç savaşlar zamanında, sefil durumundan kaçmak için bir savaş ağası olarak hizmet etmeye karar verir ve kısa süre sonra onun peşinden onun peşinden gelir. küçük kardeşler. Ailenin tüm erkekleri bu trajik ölüm yolunu seçmese de, ailenin kadınları önümüzdeki beş nesil boyunca kaybın acısına katlanmak zorunda kalacaklar.

Nazilerin Genç ve İdealist Teğmeni Wisse, Stalingrad'ı kuşatan Alman 6. Ordu'sunun kanat koruma birliğinde görevlidir. Nasyonal Sosyalizme tüm inancı ile bağlı Teğmen Wisse ve birliği, Stalingrad Cephesinde ağır bir savaş vermektedir. Ancak Alman ordusu gerek gıda, gerek diğer imkânlar bakımından soğuk kış şartlarına hiç de uygun değildir...Frank Wisbar'ın yönettiği Hunde, Wollt ihr Ewig Leben (Stalingrad: Dogs, Do You Want to Live Forever?) - Köpekler, Sonsuza Dek Yaşamak mı İstiyorsunuz?, genç bir Alman teğmenin savaş kavramıyla mücadelesini konu ediniyor.

Fransa'nın küçük bir kasabasında yaşayan ve aynı kadına aşık olan iki erkeğin cephede yeniden yan yana gelmelerini ve savaşın etkisiyle yaşadıkları dönüşümü konu edinen J'accuse (I Accuse) - Suçluyorum!, savaşın bireyler üzerinde yarattığı dehşet ve yıkıcılığını yansıtmayı başaran ilk filmlerden biri olmasıyla da sinema tarihinde önemli bir yere sahiptir.1. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru St. Mihiel'de çekilmiş gerçek savaş sahneleri de içeren film, filmin uzunluğu (orijinali 6 saat) ve izlenmesi için özel film projeksiyonuna sahip olunması gerektiğinden dolayı çoğu kişiye ulaşamamış ve bu da filmin başarısını gölgelemiştir.

Gunga Din - Fedailer Alayı (Fedailer Mangası), Hindistan'da Thuggee tarikatının yükselişe geçtiği dönemde geçiyor ve orada görev yapan üç askerin hikayesi ele alınıyor. Üç asker arkadaşın içlerinden biri evlenmeye ve orduyu bırakmaya karar verir ve bu andan itibaren ikisi zorlu bir görevin ortasında kalır. Son görevlerine çıkan ikili kendilerini İngiliz ordusuna kurulan bir tuzağın içinde bulurlar.

The Red Badge of Courage - Kanlı Zafer, Amerikan İç Savaşı'na katılan genç bir askerin gözünden, savaşa bizzat cepheden tanıklık etmenin insanların duygu değişimine etkisini konu ediniyor.

Michiro Maruyama'nın aynı adlı romanından uyarlanan Anatahan filminde bir anlatıcı bize; 12 Japon denizcinin 1944 yılının haziran ayında bir adada karaya vurmalarını ve bu ıssız, terk edilmiş adada 7 yıl mahsur kalmalarını anlatıyor. Adanın tek sakinleri terk edilmiş ekim alanlarından sorumlu bir yönetici ve genç, çekici bir Japon kadındır. Adada disiplini ve düzeni eski yönetici memur sağlamaktadır fakat onun yaşadığı itibar ve otorite kaybı sonrası disiplin ve mantığın yerini güç ve kadın için olan mücadele alacaktır.

Yönetmen Yulia Solnsteva bir kez daha merhum eşi Alexandre Dovchenko'nun senaryosunu yazdığı ancak çekmeye ömrü yetmediği bir filmi yönetiyor. Bu savaş zamanı dramında, İkinci Dünya Savaşı'nın şiddetli stres zamanlarında hem sivillerin hem de askerlerin kahramanlıklarına vurgu yapılıyor. Aksiyonun merkezinde, fedakarlıkları ve kahramanlıkları çok daha büyük bir grup adına konuşan özellikle bir adam var.

Gerçeklere dayanan İkinci Dünya Savaşı hikâyesi, 1944 Noel arifesinde Alman bir anne ve oğlunun savaş cephesindeki bir kulübeye sığınmasını konu alıyor. Üç Amerikan askeri ve ardından üç Alman askeri tarafından işgal edildiğinde, askerleri bir akşam için farklılıklarını bir kenara bırakmaya ve bir Noel yemeğini paylaşmaya ikna etmeyi başarır.

Babası ve üvey annesi ile birlikte yaşayan ve çocukluktan ergenliğe adım atan Gyuri Körves tüm Avrupa’yı saran karanlık bulutların kendisi için nasıl kabus dolu günler getireceğinden habersizdir. Gyuri ve ailesi Polonya’da Yahudilere yapılan insanlık dışı muameleden haberdardır ancak tehlikenin kendi kapılarına dayandığını yeni yeni idrak etmektedirler. Yahudilerin okula gitmesi, seyahat etmesi, izinsiz çalışması ya da üzerlerinde Yahudi olduklarını belli edecek sarı “Davut Yıldızı” olmadan dışarı çıkmaları yasaklanmıştır. Gyuri bir gün işe giderken tramvay yerine otobüse biner ancak bu basit seçim Gyuri’ye pahalıya mal olur ve delikanlı göz altına alınarak bir trene atılıp Auschwitz-Birkenau kampına gönderilir. Toplama kamplarında hayatta kalmak da en az ölmek kadar zordur. Tarihe tüm toplama kamplarının içinde en çok insanın öldürüldüğü kamp olarak geçen Auschwitz’de kader, hayat, umut gibi kavramlar anlamlarını yitirmiştir.

"Before the Rain" (Yağmurdan Önce), 1994 yapımı, Makedon yönetmen Milcho Manchevski tarafından yazılıp yönetilen bir filmdir. Film, Balkanlar'daki etnik çatışmaları ve insan ilişkilerini ele alan, üç bölümden oluşan döngüsel bir anlatıya sahiptir. Hem eleştirmenlerden büyük beğeni toplamış hem de uluslararası alanda birçok ödül kazanmıştır.

Bir İdam Mahkumu Kaçtı, sinemada minimalizmin tadına varmak isteyenler için en iyi başlangıç noktası. Filmin büyük bölümü, Fontaine'i (François Leterrier) hücresinde yalnız başına, kendisi gibi tutsak olanlarla iletişim kurarken ve özgürlüğüne doğru adım adım ilerlerken gösterir. Bütün Bresson filmleri gibi bu film de, Bresson'un uzun çalışmalardan sonra geliştirdiği, "sinematograf" üzerine kuramlarını ortaya koyar: Dramatiklikten tamamen uzak bir oyunculuk sergileyen amatör oyuncular; görüntü dışı seslere ve onların aktardığı bilgiye olağanüstü bir vurgu; son ve görkemli ana kadar müziğin kullanılmaması. Fransız sinemasının diğer muhteşem hapishane filmleri olan Jaques Becker'in Le trou (Delik, 1960) ve Jean Genet'nin Un chant d'amour (Aşk Şarkısı, 1950) filmleri gibi, Bir İdam Mahkumu Kaçtı da insan ruhunun çektiği acıların ve kurtuluşa yönelten dürtülerin olağanüstü güçlü bir alegorisini sunar. Aynı zamanda, Hitchcock'un en iyi işleriyle boy ölçüşebilecek, diken üzerinde tutan, seyreltilmiş, kuşkulu bir gerilim biçimi elde eder.Bir İdam Mahkumu Kaçtı, uzun yıllar boyunca varoluşsal ve tinsel boyutlarından ötürü takdir topladı; yakın zamanlardaysa, Bresson'un Fransız Direniş Hareketi'ndeki deneyiminin bir yansıması olarak filmin politik boyutları ön plana çıkarıldı ve işlediği "boyun eğdirilerek özgürlüklerin sınırlanması" ve "acı çeken ruhlar" temalarıyla, Bresson'un meslek yaşamına, toplumsal temelli bir önem atfedildi.

1930’ların İtalya’sında geçen filmde hayat dolu bir Yahudi muhasebeci olan Guido Orefice (Roberto Benigni), güzeller güzeli öğretmen Dora’ya (Nicoletta Braschi) vurulur ve tüm engellere rağmen evlenirler. Ardından bir de çocuk sahibi olan çiftin hayatlarındaki tüm pürüzler ortadan kalktığında İkinci Dünya Savaşı patlak verir ve Almanlar İtalya’yı esir alır. Yahudi oldukları için toplama kampına götürüldüklerinde Guido, oğlu Giosué’ye (Giorgio Cantarini) esir kampının ve savaşın bir oyun olarak söyleyecek; oğlu, oyunu başarıyla tamamlarsa ödül olarak çok istediği bir oyuncak tankı hediye edecektir.

2. Dünya Savaşı’nda, Amerika’nın sabrının taşmasına neden olan Pearl Harbor baskınını, hem Japonlar’ın hem de Amerikalılar’ın bakış açılarıyla anlatmayı deneyen, gösterişli bir ortak yapım. Baskının öncesi ve sonrasında yaşanan olaylar dizisini de perdeye taşıyan “Tora! Tora! Tora!”, özellikle o ünlü saldırı sahnelerinde ürkütücü bir gerçekçiliği yakalamayı başarıyor. Film, 1939 yılında Amiral Isoroku Yamamoto’nun (Yamamura), Japon Kraliyet Donanması’nın komutasını üzerine almasıyla başlar. Eğitimini Harvard’da tamamlamış, ateşli bir milliyetçi olan komutan, önceleri Amerika’yla yapılacak bir savaşa karşı olmasına karşın, zamanla fikrini değiştirir. Japonya’nın, Asya’nın en güçlü devleti olma arzusu onu da etkiler ve vargücüyle Amerikalılar’la savaşmaya hazırlanır. Öte yandan ABD cephesinde, Japonya’nın egemenliğine karşı çıkma hazırlıkları başlar. Yamamoto bunun üzerine, Pearl Harbor limanındaki donanmayı vurmayı hedefler.

2. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın yenilgiye uğramasının ardından, Mayıs 1945'te bir grup genç Alman savaş esiri Danimarkalı yetkililerce ülkeye getirilir. Görevleri Danimarka'nın batı sahilindeki yaklaşık iki milyon kara mayınını temizlemektir... Çıplak elleriyle... - Film gerçek olaylardan uyarlanmıştır.

Hakları için savaşan bir grup tarım işçisi, isteklerine verilecek yanıtı inatçı ve karamsar bir havada beklemektedir. Zamanlarını şarkı söyleyip dans ederek geçirirler. Çiftliğin kahyası onlar için bir şölen düzenler ve fikirlerini değiştirmeleri için onlara çuval çuval buğday verir. Ama nafile… Jandarmalar da ellerinde tehditkar silahlarla çevrelerinde boşuna dolaşır. Hakları için savaşan işçiler, askerleri kardeşleri olarak görür. Askerler, işçileri tatlı sözlerle kandırmaya çalışırlar. Başka silahlar devreye girer, rahip işçilerin yanına gelerek şeytanı kovmak için dualar okur. Tehditler gittikçe ciddileşir. Derken son bir öneri daha yapılır...Miklós Jancsó'nun yönettiği Még Kér a Nép (Red Psalm) - Kızıl İlahi, Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Gezici bir tiyatro kumpanyasının 1939 ve 1952 yılları arasında Yunanistanda çıktıkları uzun turne sırasında uğradıkları her ada, köy ve kasabada Kadın Çoban Golfo adlı aynı kırsal oyunu sergilerlerken, gerçek hayatta kendi aralarında yaşadıkları birtakım olayların da klasik bir Yunan trajedisi olan Oresteiayı andırması konu edilir. Bu bağlamda Yunanistanın çalkantılı yakın tarihine dramatik ve alegorik bir yolculuk yaparlar. Bu tarih Nazi işgalinin sürdüğü 2. Dünya Savaşı yıllarından başlayıp, Kralcılar ve Komünistler arasında geçen yıkıcı Yunan İç Savaşını da içine alan süreyi kapsar. Brechtvari bir anlatım tarzıyla filmde zaman bir ileri bir geri sıçrar durur. Yunanistanın en eski tarihi (bir anlamda mitoloji) ile yakın tarihi (1939 - 1952 arası) arasındaki zamanda gidip gelmeler tiyatro aracılığıyla yapılır.

Viet Congluların tecavüzüne uğrayan Le Ly, köyünü terk etmek zorunda kalır ve Saygon'da bir ailenin yanında iş bulur. Ancak burada da ev sahibinin tecavüzüne uğrar ve hamile kalır. Vietnam'da görevli Amerikalı asker Steve Butler'a aşık olunca birlikte ülkeyi terk edip ABD'ye giderler. Ancak Le Ly için yeni bir hayata başlamak da hiç kolay olmayacaktır.Heaven & Earth - Cennet ve Yeryüzü, Oliver Stone’un "Platoon" ile başlayıp "Born on the Fourth of July" ile devam ettiği 'Vietnam Üçlemesi'nin son filmi olma özelliğini taşıyor.

Savaş karşıtı olmasının ötesinde anti-militarist bir film olan Attack - Hücum, daha çekim aşamasında ABD ordusunun tepkisini çekmiş ve filme hiçbir askeri destekte bulunulmamıştı. Heyecan dolu sahneleri, tartışma yaratan senaryosu ve militarizme getirdiği etkili eleştirisiyle güçlü bir film.

Bir grup gönüllü sağlık kuruluşu üyesi, Kosovanın dağlık bölgesindeki bir su kuyusuna kimliği meçhul kişiler tarafından atılmış cesedi çıkarmak için bölgeye giderler. Eğer ceset 24 saat içinde çıkarılırsa teorik olarak kuyu kirlenmemiş olacak ve su, cıvardaki köy halkı tarafından kullanılabilecektir. İlk ceset çıkarma denemesinde ekibin kullandığı halat kopunca, etraftaki köylerde yeni ve sağlam bir halat aramaya başlarlar. Ancak Kosovadaki iç savaşın henüz tam olarak bitmediği, sadece ateşkes ilan edilip barış görüşmelerinin devam ettiği netameli bir dönemdedirler. Bu sebeple hem yeni halat bulmak, hem de cesedi kuyudan çıkarmak için yöre halkı, çeteler, hatta BM askerlerini bile ikna etmeleri gerekecektir.

Liza, İkinci Dünya Savaşı'nda Auschwitz toplama kampında gardiyanlık yapmış, savaşın ardından geçmişini unutmaya çalışan bir kadındır. Liza yıllar sonra bir gezi esnasında, bir zamanlar kamptaki tutsaklardan biri olan Marta ile karşılaşır ve karanlık geçmişi tekrar hafızasında canlanmaya başlar. İşin en zor yanı ise kocasına itiraf etmek zorunda olduğu gerçeklerdir...Andrzej Munk’un son yönettiği film olan Pasazerka (Passenger) - Yolcu, yönetmenin ani ölümü ile birlikte yarım kalmış ve Witold Lesiewicz tarafından tamamlanmıştır. Film, Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

Göreve çağrıldığını duyan genç Tom Beddows (Brian Stirner) orduda eğitime başlar ve İkinci Dünya Savaşının en büyük muharebelerinden biri olan D-Day çıkarmasına katılmaya hazırlanır. Yönetmen Stuart Cooperın düşündürücü dramasında, görüntü yönetmeni John Alcottun uzman becerileri sayesinde otantik arşiv görüntüleri kusursuz bir şekilde filme entegre edilmiştir. Filmde, küresel çatışmanın enginliğine kıyasla bir adamın önemsizliği işlenmiştir.

2. Dünya Savaşı sırasında bir avuç İtalyan askeri Ege Denizi’nde ufak bir adaya gönderilir. Amaç hem adayı işgal altında tutmak hem de olabilecek saldırılardan korumaktır.Neyle karşılaşacaklarını bilmeyen İtalyanlar adaya büyük korku içinde inerler fakat sahilden bakıldığında ada ıssız gibi görünmektedir. Önceleri duruma şaşıran İtalyanlar daha sonra adanın keyfini çıkarmaya başlarlar. Gelenlerin düşmanca yaklaşımlar içinde bulunmadığını anlayan ve sığınıklarda saklanan Yunanlar ise yavaş yavaş ortaya çıkarlar ve hayat sanki bir savaş yaşanmıyormuşçasına devam etmeye başlar.Farklı milletlerden bu insanlar birbirleriyle öyle çabuk anlaşır ki İtalyanlar asker olduklarını bile unuturlar. Hayatı başka insanların gözlerinden görmeye başlayınca da dostluk, aşk, düşmanlık, sevgi gibi temel kavramlar üzerine yeni tecrübeler kazanmaya başlarlar. Aslında bu savaş ne güzeldir öyle değil mi?

Keith Carradine, Napolyon Fransasında kendi halinde efendi bir atlı suvaridir. Harvey Keitel ise kuduz köpek gibi karşısınana çıkıpta dallamaca laf edeni (etmeyeni de) düelloya davet eden bir başka çılgın süvaridir. Gün gelir, bir düello sonrasında Carradine Keitel'e generalin emrini iletmekle görevlendirilir; böylelikle seneler boyunca sürecek bir kavga başlamış olur. bir türlü birbirlerini öldüremezler. Carradine'in pek umurunda değildir mesele ama, kariyerinde ilerledikçe ve görüp geçirdikçe, en olmadık yerlerde birden karşısına çıkar Keitel, ve düelloya davet eder kendisini.

Rosenstrasse - Güller Sokağı, 2. Dünya Savaşı sırasında Yahudi erkekler ile evlenmiş Aryan (Arî, saf Alman) kadınların, kocalarının toplandıkları binanın önünde yaptıkları eylemi konu alır. Film Ruth isimli bir kadının kocasını kaybetmesi ile başlar ve sonra kızı onun geçmişini araştırmaya başladıkça, İkinci Dünya Savaşı'nda başına gelenleri anlatır.

Bir Lady, üç kardeşi evlat edinir. Kardeşlerden biri olan Beauu Geste, asker olmak istemektedir. Bunlardan kardeşleri de etkilenir ve üçü birden lejyona yazılırlar. Ancak başlarında bulunan çavuş onlara çok sert davranmaktadır. Öte yandan üç kardeşi evlat edinen kadının bazı sorunları vardır...

27 Ocak 1945'te Auschwitz'den kurtarılmasına rağmen, Levi o yılın 19 Ekim'ine kadar Torino'ya ulaşmadı. Eski toplama kampı mahkumları için bir Sovyet kampında biraz zaman geçirdikten sonra, Rusya'daki İtalyan Ordusundan İtalyan eski savaş esirlerinin eşliğinde zorlu bir eve dönüş yolculuğuna başladı. Torino'ya yaptığı uzun demiryolu yolculuğu onu Polonya'dan Rusya, Romanya, Macaristan, Avusturya ve Almanya üzerinden dolambaçlı bir rotaya götürdü.

Fransa adına 2. Dünya savaşına katılan Afrika kökenli siyahi askerler, Almanların Fransa'dan kovulmasından sonra Dakar'daki bir askeri kampa getirilirler. Hepsi kendilerine ödenmesi gereken aylıkları ve harçları aldıktan sonra köylerine döneceklerdir. Birkaç haftalık bu bekleyiş sırasında siyahi askerlerle beyaz Fransız subaylar arasında sürekli küçük sürtüşmeler olur. Sıra alacakları paranın ödenmesine geldiğindeyse, kendilerine vadedilen miktarın yarı yarıya azaldığını öğrenirler. İtirazları komutanlık tarafından dikkate alınmayınca da, hep birlikte protesto gösterisine başlarlar. Ama bu başkaldırı, onlar açısından hiç de iyi sonlanmayacaktır.Afrika sinemasının babası olarak görülen Ousmane Sembene'nin yönettiği Camp de Thiaroye, Venedik Film Festivali'nde 6 ödül birden kazanmıştı.

Çocukken ailesiyle birlikte Nazilerden kaçıp Sovyetler Birliği'ne kaçan Gregor Hecker, zafer kazanan Sovyet taburlarıyla birlikte 1945'te Almanya'ya döner. Şimdi on dokuz yaşındadır ve bir askerdir. Ülkenin durumuna tanık olup Almanlarla karşı karşıya geldikçe, asker yoldaşlarından farklılaşır. Bu yenik ülke, aynı zamanda onun ana vatanıdır. Yavaş yavaş, bu insanların vatandaşları olduğunu ve kendisinin hem galipler hem de mağluplar tarafında yer aldığını anlamaya başlar...Tüm zamanların en önemli 100 Alman filmi arasında yer alan ve yönetmen Konrad Wolf'un kendi otobiyografisini beyaz perdeye yansıttığı Ich War Neunzehn (I Was Nineteen) - 19 Yaşındaydım, 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Alman kimliğinin şiirsel bir incelemesi niteliğinde.

İngiliz ve Alman pilotlar birbirlerini vurur ve daha sonra kendilerini aynı kulübede bulurlar. Norveç’in vahşi doğasında zorlu kış koşullarına dayanabilmek için, bir arada kalmak zorundadırlar. İşte bu, uzun ve benzeri görülmemiş bir dostluğun başlamasına neden olacaktır.

Kihachi Okamoto'nun yönettiği Nihon No ichiban Nagai Hi (Japan's Longest Day) - Japonya'nın En Uzun Günü, Hiroşima ve Nagazaki'de atom bombalarının patlamasının ardından, Japon ordusu ve hükümetin nasıl bir karar alması gerektiğini tartışmalarını konu ediniyor.Japonya'nın teslim oluşunun yıldönümüne yakın bir tarihte vizyona giren film, Japonya'da o yılın en çok izlenen ikinci filmi olmuştu.

Dünya prömiyerini 64. Locarno Film Festivali'nde gerçekleştiren 4 Tage im Mai (4 Days in May) - Mayıs’ta 4 Gün, 2. Dünya Savaşı'nın son günlerinde Almanya'nın kuzeyindeki bir yetimhaneyi işgal eden Rus bir askerle, yetim bir çocuk arasındaki dostluğu konu ediniyor.

İkinci Dünya Savaşı yıllarıdır. Hikayenin kahramanı Georgy Makharashvili üzüm yetiştiriciliğiyle uğraşan bir köylüdür. Cephede yaralanarak Dubovo’da hastaneye kaldırılan tank şoförü oğlunu, Goderdzi’yi bulmak ve köyüne geri getirmek için yola çıkmak üzeredir. Yolculuk öncesi karısının tembihlerini dinler. Köydeki herkes yaşlı adamın etrafına toplanır. Geleneksel bir uğurlamanın ardından yaşlı Georgy yola çıkar.

2. Dünya Savaşı sırasında, Londra sivil itfaiye birimlerinden birine yeni bir adam katılır. Adam, birim çalışanı itfaiyeciler ile tanışır ve daha sonra ekip ile ilk görevine çıkar. Görev, Londra rıhtımının yakınlarında Trinidad Sokağı'ndaki patlayıcı deposunu kurtarmaya çalışmaktır.