Film; bir karı koca, eşini trafik kazasında kaybetmiş bir kadın ve küçük bir kulübede yalnız yaşayan bir adamdan oluşan 4 ana karakterin öyküsü anlatıyor. Bu dört ana karakter bazen beraber yemek yer, bazen birbirlerine gidip gelir ama hepsi o kadar yalnızdır ki... Ne evlilik, ne flört, hiçbir şey insanın yalnızlığına çare değildir...

Hristiyanlık tarihine klasik Hollywood gözüyle değil de sadelik ve özü arayan değişik ve cesaretli bir gözle bakan Scorsese'nin bu filmi de tıpkı uyarlandığı Kazancakis'in romanı gibi şimşekleri üzerine çekmişti. Kitap Roma Katolik Kilisesi tarafından derhal yasaklı kitaplar listesine alınmış, hem de Kazancakis 1957 seneninde can verdiğinde Ortodoks Kilisesi defin izni vermediği için cenazesi Kandiye'yi çevreleyen Venedik surlarının dibine gömülmüştü.Film de roman gibi özellikle radikal Hristiyan gruplarca şiddetle protesto yapılmış, hem de Paris'te filmin gösterildiği bir sinema salonu Molotov kokteyli atılarak yakılmak istenmişti. İngiliz televizyonlarında gösterildiğinde ise seyircilerden şikayet alma rekorunu kırmıştı. İstanbul Festivali'nde gösteriminin yapldığı Emek Sineması'na bomba ihbarları yapılmıştı.

In Which We Serve - Denizler Hâkimi, Bombalanan İngiliz destroyeri HMS Torrin'den sağ kurtulanlar can kurtaran botunda ilerlerken, geçmişe dönerek savaş gemisinin hikayesinin anlatıldığı, dönemin İngiltere'sinin ruh halinin yansıtıldığı 1942 yapımı usta yönetmen David Lean ve Noel Coward'ın birlikte çektiği filmidir.

Bütçesinin mütevazılığına rağmen görsel ihtişamıyla nefes kesen bir başyapıt olan Orson Welles’in Othello’su, yönetmenin dünyanın öbür ucuna bile gitse vizyonunu gerçekleştirme konusundaki benzersiz inatçılığının bir kanıtıdır. Shakespeare’in yaratıcı dehasına duyduğu tutku dolu bağlılıkta eşsiz olan Welles, bu kadim kıskançlık, bağnazlık ve öfke trajedisine dahice bir görsel yaklaşım getirirken, Venedikli Mağribi canlandırdığı devasa oyunculuğuyla da perdeyi sarsar. Masum Desdemona rolündeki Suzanne Cloutier ve kurnaz Iago karakteriyle Micheál MacLiammóir’in eşlik ettiği bu unutulmaz performans, üç yıl boyunca İtalya ve Fas’ta çekilmiş, sayısız lojistik zorluğa göğüs germiştir. Macbeth ve Gecenin Sesi (Chimes at Midnight) ile birlikte Welles’i sinemanın Shakespeare yorumcusu olarak en cüretkâr ismi yapan bu ateşli bağımsız yapıt, sanatçının “ne pahasına olursa olsun” manifestosudur.

İki alkolik, zevk meraklısı, işsiz, aktör arkadaş Withnail ve Marwood, bir kenar mahalledeki evlerinde sefalet içinde yaşarlar. Paraları yoktur, dahası ne yemek bulabilirler, ne ısınabilirler. Yaşadıkları ortamdan, uyuşturucu satıcılarından ve İrlandalı bir adamın yaptığı tacizlerden uzaklaşmak için Withnailin gay amcası Montynin kır evine giderler. Bir süreliğine de olsa sefaletlerinden uzaklaşacağını düşünen ikilinin hava şartlarından, komşularından ve Monty amcanın gayliğinden dolayı başına gelecekler vardır. Traji ve komedi öğelerini birleştiren film, Bruce Robinstonun 1960 sonlarında yaşadığı hayatı konu alır.

Maurice ve Dora evli bir çifttir. Bir gün Maurice, Dora'nın başka bir adamın yemek teklifini kabul edip onun yanına gittiğini öğrenir. Kıskançlıktan gözü dönen Maurice, silahını kaptığı gibi evi basar. Ancak adam çoktan ölmüştür...

Film, Amerika nın bunalım döneminde küçük bir çocuğun yaşadıklarını anlatıyor. Annesi bir sanatoryuma yatırılan ve babası satış temsilcisi olarak sürekli seyahat etmek zorunda kalan küçük Aaron , eski püskü bir otelde kalmaya başlar. Burada hem kendisi gibi olan diğer çocuklarla anlaşmayı öğrenmeli hem de hayatta kalabilmek için mücadele etmek zorundadır.

Sınırda kaçakçılık yapan Hıdır, ektiği toprak çoraksa ve sürdüğü tarla kumsa yapabileceği tek işi yapmaktadır. Karşı taraftan buraya koyun gibi hayvanları kaçırarak hayatını kazanmaya çalışan Hıdır ve Hıdır'ın köyü, askerin gözünde bir suçludan başka bir şey değildir. Toprak ağalarının gözünde ise kullanılıp kenara atılabilecek bir araçtır sadece Hıdır. Çapraz ateş altında kalan Hıdır, yaşamak için kendi alanını açmaya çalışır. Bunu da temizlediği mayın bölgelerinde yapmaya çalışır.Lütfi Akad'ın ilk toplumsal gerçekçi filmlerinden biri olan Hudutların Kanunu, Yılmaz Güney'in eserinden sinemaya uyarlanmış ve başrolünü de Yılmaz Güney'in oynadığı bir film olmuştur.2011 Cannes Film Festivali'nde Martin Scorsese önderliğindeki Dünya Sinema Vakfı tarafından restore ettirilerek yeniden izleyiciyle buluşturulan Hudutların Kanunu (The Law of the Border), Türkiye Sinema Tarihinin en önemli filmlerinden biri olarak yerini almıştır.

Jan-Erik Widgren, bir lisenin son sınıfında okuyan kendi halinde bir gençtir. Arkadaşlarıyla birlikte gayet sıradan görünen Widgren’in okulundaki Latince öğretmeni Caligula, hem genç Widgren’in, hem de arkadaşlarının korktuğu sert, kuralcı ve hastalıklı bir adamdır. Ders esnasında öğrencilere baskı yapan bu adam, Widgren’in hayatında çok tuhaf bir biçimde yer edecektir. Bertha adında genç bir kıza aşık olan Widgren, bu kızın bir takım psikolojik sorunları olduğunu farkeder. Bu sorunların kaynağı sadist bir adamdır ve bu adam da  Widgren’in Latince öğretmeni Caligula’dan başkası değildir.

Bu zarif ve rahatsız edici cinayet gizeminde Stellan Skarsgård, genç bir kızın ölümünü araştırmak üzere Norveç'in kuzeyindeki küçük bir kasabaya gelen, geçmişi karanlık İsveçli esrarengiz bir dedektifi canlandırıyor. İğrenç cinayeti çevreleyen gerçekleri derinlemesine araştırdıkça, kendi şeytanları ve zalim gece yarısı güneşi ona zarar vermeye başlar. Erik Skjoldbjærg'in tüyler ürpertici prosedürünün başarısı, İskandinav kara filmlerine ve seri katil kurgularına duyulan uluslararası açlığı önceden haber verdi ve film Skarsgård'ın en iyi performanslarından birini sunuyor.

Bir ülkenin kanlı tarihi, Guatemalalı usta yönetmen Jayro Bustamante’nin halk korkusunu ve yakıcı siyasi yorumları büyüleyici bir şekilde birleştiren filminde, mevcut durumu gözler önüne seriyor. Film, otoriter lider Efraín Ríos Montt'un insanlığa karşı işlediği suçlardan dolayı gerçek hayatta yargılanmasını temel alıyor. Artık yaşlanan bu kötü şöhretli eski askeri diktatör, Guatemala'nın Maya topluluklarına karşı işlenen zulümler nedeniyle yargılanıyor. Hukuki sonuçlar ve halkın adalet talepleriyle mücadele ederken, o ve ailesi, esrarengiz yeni hizmetçi (María Mercedes Coroy) tarafından getirilen giderek daha tuhaf ve rahatsız edici olaylar dizisiyle baş başa kalır. Bustamante, filmdeki şokları daha da güçlü kılan bir ölçülülükle, toplu zararlara ve ölümü asla kabul etmeyen geçmişin huzursuz hayaletleriyle yüzleşen bir ulusun dehşet verici bir tasvirini yaratıyor.

Hiroshi Shimizu'nun hüzünlü ve bir o kadar da neşeli savaş zamanı aşk hikayesinde, iki yaralı ruh nazik ve çekingen bir romans yaşar. Bir asker (Chishu Ryu), filme adını veren nesne yüzünden ayağını yaralayınca bir kaplıca kasabasında kalmak zorunda kalır. Kısa süre sonra nesnenin sahibi olan güzel kadını (Kinuyo Tanaka) bulur ve kendini ona vurulmuş halde bulur.

Yönetmen Albert ve Allen Hughes ile senarist Tyger Williams, 1990’ların Los Angeles’ındaki Watts sokaklarında hüküm süren o kaderci ve amansız yaşam ile ölüm döngüsünü beyaz perdeye aktardıklarında henüz yirmili yaşlarının başındaydılar; ancak Amerikan sinemasında ve hip-hop kültüründe adeta bir deprem etkisi yarattılar.1965 ve 1992 isyanlarının karanlık gölgesinde büyüyen genç Caine (Tyrin Turner), uyuşturucu baronu babasının (Samuel L. Jackson’ın tüyler ürperten kısa rolüyle) ve ne zaman ne yapacağı belli olmayan ele avuca sığmaz dostu O-Dog’un (Larenz Tate) pençesinde şekillenir. Kendisini korumaya çalışan büyükanne ve büyükbabasının tüm çabalarına, sadık sevgilisi Ronnie’nin (Jada Pinkett) direnişine rağmen, Caine kurtulmak isteyip istemediğinden bile emin olamadığı kanlı bir suç sarmalına doğru sürüklenir.Hughes kardeşlerin rap kliplerinden süzülen devingen ve çarpıcı görsel estetiğini sert bir realizmle harmanlayan Menace II Society, umutsuzluğun insan ruhunda açtığı derin yaraları gözler önüne seren, sarsıcı ve ibretlik bir başyapıttır.

Alman Yeni Sineması'nın ikonu Rainer Werner Fassbinder, genç kariyerinde yeni bir dönemi, çarpıcı filmi "Dört Mevsim Satıcısı"nı (The Merchant of Four Seasons) çekerek başlattı. İşini sürdürmekte güçlük çeken, eski bir polis ve savaş gazisi olan meyve satıcısının çöküşünü anlatan bu ıstıraplı ama aynı zamanda iğneleyici bir mizah anlayışına sahip filmde Fassbinder, başkahramanın kendini yıkıma sürükleyen hikayesini izler. Fassbinder, önceki keskin üsluplu ve hızlı çekilmiş erken dönem filmleriyle beğeni toplamıştı; ancak bu filmde daha fazla zaman harcayarak yeni bir tarz oluşturdu. Yeni keşfettiği idolü Douglas Sirk'ün eserlerinden etkilenerek, daha karmaşık bir senaryo ve anlatı yapısı ile kameranın daha sofistike kullanımını içeren bu yeni tarzın sonucu, titizlikle hazırlanmış ve amansız bir sosyal taşlama oldu.

Şeytan Ruhlu İnsanlar olarak Türkçe’ye geçen Les Diaboliques, korku gerilim türünün en başarılı örneklerinden biridir. 1955 yapımı film, ‘’eskiler daha iyiydi’’ savını destekleyici nitelikte. Film noir, yani kara fi lm sayılan Les Diaboliques, fi lmde geçen olayların tuhaf oluşu, zalim karakterleri ve kafa karışıklığı yaratması ile, bu kategoriye dahil olmuştur. Filmin daha sonra 1996 yılında Sharon Stone’un oynadığı bir versiyonu daha yapılmıştır ama Henri-Georges Clouzot’unki gibi bir başarıya ulaşamamıştır asla.Film, Pierre Boileau ve Thomas Narcejac’ın birlikte yazdıkları Celle Qui N’était Plus (1952) isimli romandan uyarlanmıştır. Hatta söylentiye göre, romanın fi lm haklarını satın almak isteyen bir diğer isimde A. Hitchcock’tur ama birkaç saatle bunu kaçırmıştır. Bu filmden sonra Hitchcock’un namı Psycho (1960)’yu çekene kadar Clouzot’ta kalmıştır.Les Diaboliques, Michel, kalp hastası eşi Christine ve metresi Nicole arasında Fransa’da bir yatılı okulda geçer. İki kadında birbirinden haberdardır ve Michel hem karısına hem de ilk günden itibaren Nicole’e zalimce davranır. Bütün bunlardan usanan iki kadın, Michel’i ortadan kaldırmak üzere bir plan yaparlar. Önce zehirleyip, sonra banyo küvetinde adamı boğarlar. Cesedi ise cinayet olduğunun fark edilmemesi adına, okulun havuzuna atarlar fakat sonrasında ceset bir türlü bulunamaz.Siyah beyaz olmasının da getirdiği kasvetli yapısı, karakterlerin kimi zaman tedirgin edici sakinliğiyle, kimi zaman da bakışlarındaki korkuyla, özellikle de Christine’in yaşadıklarıyla izleyiciyi filmin içine sürüklüyor. Film, bir de korku-gerilim fi lmi olunca, kalp hastası bir karakterin olması, her an beklenmedik bir şeyler olabileceği izlenimi yaratıyor, o yüzden fi lmden kopamayarak pür dikkat izliyorsunuz filmi. Zaten film de izleyicinin dikkatini dağıtmadan, izleyiciyi akıştan koparmadan izlettriyor kendini, 114 dakika boyunca su gibi akıyor zaman.Filmdeki küvet sahneleri ve Hitchcock’un Psycho (1960)’sunda geçen duş sahneleri birçok kişiyi derinden etkilemiş olacak ki, bu konuda Hitchcock’un bir mektup aldığı söylenir. Mektupta, mektubu yazan adamın kızının fi lmlerden çok etkilendiği; bu yüzden banyo yapamayıp, duş alamadığı ve bu durumdan çok müzdarip olduğunu anlatır ve ne yapacağını sorar Hitchcock’a. Ve yine söylenenlere göre Hitchcock şu cevabı verir: ‘’Kuru temizlemeciye gönderin.’’ Les Diaboliques, takdir ve olumlu eleştirilerin dışında, 1955’te en iyi yabancı dilde film kategorisinde “New York Film Eleştirmenleri Ödülü”nü almıştır. Bunun dışında Edgar Allan Poe ve Louis Delluc olmak üzere 2 ödülü daha vardır. Film izlerken gerilmeyi seviyorsanız, bu siyah beyaz Fransız filmi size beklediğinizden çok daha fazlasını verecektir.

Kiralık katil Jef Costello, cinayet işlerken görülür. Fakat gece kulübünün piyanisti Valérie, polise yalan söyler ve Jef’e yardımcı olur. Jef’in kız arkadaşı Jane de onunla olduğunu söyleyince polis onu serbest bırakır. Jef’in evine gelen karanlık bir tip, ona silah zoruyla bir iş daha verir ve öder.

Fransız sinemasının iki dev ismi Claire Denis ve Juliette Binoche, gerçek aşkın ele avuca gelmez doğasına ve onun peşinde kendimize ne denli ihanet edebileceğimize dair bu keskin bakışta ilk kez bir araya geliyor. Binoche, zengin katmanlarla örülü performansıyla; Parisli başarılı bir ressam olan, ancak dışarıdan görünen bağımsızlığı asıl arzusunu —gerçek bir gönül bağını— gizleyen Isabelle’e hayat veriyor.Isabelle, birbiri ardına yanlış adamların kollarına atılırken; içindeki derin özlemi, kırılganlığı ve direnci de gözler önüne seriyor. Denis’nin kadim dostu ve çalışma arkadaşı Agnès Godard’ın imzasını taşıyan buğulu tonlardaki sinematografisi ve Gérard Depardieu’nün muzip varlığıyla renklenen İçimdeki Güneş (Let the Sunshine In), şu sarsıcı gerçekte hüzünlü bir mizah buluyor: Kaç yaşında olursak olalım, hepimiz aşkın karşısında birer budalayız.

16. yüzyılda Prenses Yuki Akizuki düşman bölgelerinden geçmektedir. Krallığı tekrar inşa etmek için gerekli olan altınıyla birlikte karavanında yolculuk etmektedir. Ona bu yolculuğunda güvenilir bir asker olan General Rokurota Makabe eşlik etmektedir. Yolda iki tane serseriyle karşılaşırlar. Tahei ve Matakishi adlı bu serserilere kendilerinin düşman bölgesinden geçişlerinde yardım etmeleri karşılığında altın önerilir. Tahei ve Matakishi de bu teklifi kabul eder.

Dört yıllık evlilikleri boyunca birbirlerinden uzaklaşan bir adam ile bir kadın, adamın doğum yeri olan La Pointe-Courte adlı küçük bir balıkçı köyünü ziyaret ederler. Köyde bulundukları süre boyunca iş, eğlence, evlilik, doğum ve ölümün basit izleği çevrelerinde sürüp gider. Bu durum, yavaş yavaş çiftin hayata bakışını değiştirecek ve yeniden bir araya geleceklerdir.Fransız Yeni Dalga akımının ilk örneği olarak kabul edilen La Pointe-Courte - Paralel Yaşamlar, yönetmen Agnès Varda'nın geniş bir toplumsal-siyasal konular yelpazesini içeren bu ilk sinemasal çabası, aslında iç içe geçmiş, paralel olarak gelişen iki film olarak ele alınıyor.

Çekingen ve aykırı bir yönetmen olan Anna Silver, yeni filminin tanıtımını yapmak için bir Avrupa turuna çıkar. Yol boyunca birçok farklı insanla karşılaşır ve daha çok onların anlattıklarını sessizce dinler. Köln'de, Brüksel'de ve Paris'te karşılaştıkları Anna'ya, Avrupa'nın hala savaşın etkilerini atamadığını ve toplumların giderek homojen bir hale geldiğini düşündürecektir.

Politik açıdan solcu görüşü benimsediğini çekincesizce ortaya koyan; yaşam ve ölümlülük üzerine düşüncelerden sanatın toplumdaki rolüne saparken toplum dışına itilmişlere ve marjinallere saygılarını sunan belgesel, çok farklı konulara değiniyor. Bununla birlikte Varda, filmin kendisinden uzaklaşmasına izin vermiyor; izleyici, sanki bir yolcu koltuğunda oturmuş, usta bir kaptanla aydınlatıcı bir yolculuğa çıktığı hissine kapılıyor. Filmdeki en muhteşem anlardan birinde, yönetmen Varda, ağaçtan olgun incirleri toplayıp oracıkta yerken, varlıklı ve bencil insanların açgözlülüğüyle ilgili bir tirada başlıyor. Beylik Marksist teoriyi ezbere okumak yerine sadece bir gözlemini dile getiriyor: ‘iyi olmak istemiyorlar.’ Merkezinde, semt pazarları kapandıktan sonra yiyecek bulmak için artıkları toplayan veya çöplükleri karıştıran modern zamanların rençperlerinin bulunduğu bu acımasız gerçek, belgesel boyunca yankılanıyor.

Milanolu bir sanayici, durup dururken fabrikasını işçilerine hibe eder. Film, bu garip cömertliği doğuran olayları anlatır. Bundan kısa süre önce, sanayicinin evinde kalmak üzere yakışıklı ve garip bir delikanlı gelmiştir. Delikanlı ev sahiplerinden hiçbir talepte bulunmaz, ama bütün ev halkı onun cazibesine kapılmakta gecikmez. Bir süre sonra misafir aniden evden ayrılınca, burjuva ailesinin üyelerinin ve köy kökenli hizmetçilerinin hayatı altüst olur.

Yıl 1932 ve kiracı-çiftçi nişanlısı Çin'de kavga eden bir kadın, savaştan sakatlanarak dönen toprak sahibinin oğlu tarafından tecavüze uğrar ve ardından onunla zorla evlendirilir. Otuz yılı aşkın bir süredir sunulan dört bölümde, çocukları kendi aşk arayışlarını üstlenirken, ebeveynler birbirlerini olabildiğince perişan etmeye çalışıyor.

Film, 1866 yılında Avusturya işgalinin son günlerinde Venedik'te işgalcilere karşı tepkilerin dorukta olduğu bir zamanda, direnişin başındaki Kont Ussoni'nin evli yeğeni Kontes Livia Serpieri'nin, Avusturyalı Teğmen Franz Mahler'le yaşadığı yasak aşkı konu ediniyor.Başta İtalya olmak üzere birçok ülkede sansüre uğrayan Senso - Günahkar Gönüller, 1968 yılında ABD'de kesilerek gösterilebildi.

Genç ve güzel bir kont kızı olan Bayan Julie, omuzlarında püriten yetiştirilme tarzının verdiği, doğal insan içgüdülerini bastıran bir yük taşımaktadır. Bir yaz dönümü gecesi babası evden uzaktayken Julie, artık bu durumu daha fazla kaldıramayacağına karar verir. Malikânenin sakinleri şöleni kutlarken, Julie nişanlısını aşağılar ve babasının uşağı Jean'la flört etmeye başlar. Jean, çocukluğundan beri ona nasıl hayran olduğunu anlatır. Sonunda Julie ve Jean, bu kokuşmuş yerden kaçma kararı alacaktır...August Strindberg'in 1888'de yazdığı, cinsel alçalma üzerine tutkulu ve acımasız draması, dünyanın en önemli oyunlarından birisi olarak kabul edilmektedir. Alf Sjöberg'in bu oyundan uyarlanan filmi Fröken Julie (Miss Julie) - Bayan Julie, Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Fransa'nın kuzeyinde giderek fakirleşen bir kasaba olan Bailleul'de yaşayan 19 yaşındaki Freddy, epilepsi hastası bir gençtir. Freddy ve arkadaşları, vakit öldürmek için gün boyu motosikletle dolaşıp işsizlik sigortasıyla yaşamakta ve sıkıntılarını geçirmek için de Arap göçmenlere sataşmaktadır. Ancak günün birinde bir Arap göçmeninin Freddy'nin kız arkadaşı Marie'ye evlenme teklifi etmesi, herkesin tepesini arttıracaktır.Fransız gençliğinin ne kadar bencilce büyüdüğünü, bu bencillikle beraber işsiz ve tembel bir topluluğun aynı zamanda aşırı ırkçı olarak yetiştiğini anlatan, tek zevki araba ve motosiklet olan gençliğin sevgisiz seks ile duygularının, insanlığının köreldiğini bizlere gösteren Bruno Dumont'ın bu filmi, 1997 Fransa'sını anlatsa da günümüz Türkiye'sini özetliyor adeta. Film, toplamda 14 ödül kazandı.

Çizgi roman yaratıcısı Holden (Ben Affleck), aşık olduğu Alyssa'nin (Joey Lauren Adams) lezbiyen olduğunu öğrenince, her şeyin düşündüğü gibi iyi gitmediğini anlar. Yakın arkadaşı Bankynin (Jason Lee) yardımı olmadan Alyssa ile bir ilişkiye başlar. Her ne kadar Alyssanın ondan gerçekten hoşlandığını düşünse de, Alyssanın geçmişinin ilişkilerini bozucağını düşünmektedir.

Merak Ediyorum (Sarı) ile aynı karakterler, oyuncular ve ekiple aynı film, ancak bazı farklı sahneler ve farklı bir politik eğimle. Mavi'deki politik odak noktası kişisel ilişkiler, din, hapishaneler ve seks. Mavi'de ilk versiyonda yer alan sınıf bilinci ve şiddet karşıtı röportajların çoğuna yer verilmemiştir. Sarı ve Mavi İsveç bayrağının renkleridir.

Üniversite öğrencisi Shiro, uçarı arkadaşı Tamura ile yolculuk yaparken, sarhoş bir yakuzaya çarpıp kaçar. Bir süre sonra, Shironun nişanlısı Yukiko, bir trafik kazasında ölür. Shiro, babasının İhtiyarlar Derneği Başkanı olduğu Tenjoen eyaletine, ölmekte olan annesinin ziyaretine gider. Dernek, babasının metresinin, ihmalkar bir doktorun, sarhoş bir ressamın ve şehvet düşkünü bir polisin de müdavimi olduğu bir yerdir. Shiro, Yukikoye benzeyen ressamın kızı Sachikoya aşık olur. Bununla birlikte, Tamura ile Yakuzanın kindar kadınlarının gelmesiyle, olaylar tamamen karmaşıklaşır. Shiro, Sachkonun akrabası olduğunu ve ekibin çoğunun anlaşılmaz bir şekilde zehirlenerek toplu ölümlerin yaşandığını fark eder. Bu arada birkaç karakter kendini cehennemde bulur. Orada Shiro, kötü ruhların günahkarlara grotesk işkencesi sırasında, Yukikoyla ölen doğmamış çocuğunun ruhunu kurtarmak için inanılmaz bir çaba sarfeder.

18 yaşındaki tecrübesiz bir oyuncu olan Maria Enders, MalojaSnake adlı oyundaki Sigird karakteriyle büyük bir şöhret kazanmıştır. Oyun gereği Sigird, Helena adlı orta yaşlı bir oyuncunun bunalıma girerek intiharına sebep olmaktadır. 20 yıl sonra Maria şöhretinin doruğunda bir aktristir, ancak Jo-Ann Ellis adlı genç bir aktris onun tahtını tehdit etmektedir. Sanki ona şöhret kapılarını açan oyundaki roller değişmiş, kendisi Helena olmuştur. Bu zor zamanlarında yanındaki tek kişi, asistanı Valentinedir.

Nazi Almanya’sının tıpkısının aynısı bir başka diktatörlükte, kararları ve yönetimi ile ülkesini kırıp geçiren Diktatör Adenoid Hynkel, ülkede kendisine ikizi kadar çok benzeyen son derece saf karakterli bir Yahudi berberin yaşadığından habersizdir.Hynkel’in askerleri Yahudileri teker teker toplama kamplarına götürmek üzere toplarken Yahudi Berber’in Hynkel’e olan benzerliği nedeni ile onu Büyük Diktatör zannederler ve bu benzerlik büyük bir karışıklık yaşanmasına neden olur.Charles Chaplin’in Nazi Almanya’sını ve Hitler’i hicvettiği bu eğlenceli komedi, sinema tarihinin en başarılı hiciv örnekleri arasında yer alıyor.

Iwao Enokizu açıklanamayan dürtülerle vahşi cinayetler işleyen orta yaşlarında bir adamdır. Sonunda tüm Japonya Polisi'nin aradığı bir kaçağa dönüşmüş fakat bir şekilde yakalanmamayı başarmıştır. Bu sırada randevuevi işleten bir kadınla tanışmış ve birbirlerine aşık olmuşlardır. Ancak bu şartlarda daha ne kadar beraber olabilirler?

Zamanın Akışında" film projeksiyon makinesi tamircisi Bruno ve otostopta aldığı intihar eğilimli Robert"in uzun yolculuklarının hikayesidir. Bruno iki Almanya"nın sınırındaki kasabaları gezmekte ve film makinelerini tamir etmektedir. Robert ise içindeki çözümsüzlüğü yolculukla çözmeye çalışmaktadır. İkisi küçük kasabalara girdikçe bu garip sessiz yerlerdeki sinema salonlarının terk edildiğini kalanların da Amerikan filmlerine yöneldiğini görürüz.Film Alman Sineması ve yaşamının amerikanlaşmasını, taşranın durağan görüntüleri eşliğinde lirik, durgun bir dille işlemektedir. "Kings of the Road" adıyla bilinen bu film Wenders"in son dönemde çektiği müzik ve görüntü şiirselliğini birleştiren filmlerinden farklı fakat son derece etkileyici bir çalışma.

Genç bir kadın aşık olduğu yakışıklı Maxim De Winter'la evlendikten bir süre sonra Maxim'in eski eşi Rebecca'nın birkaç ay önce gizemli bir biçimde ölmüş olduğunu öğrenir ve kocası ile olan ilişkisinin her zaman Rebecca'nın gölgesinde kalacağının farkına varır. Film boyunca adı telafuz edilmeyen kadın, aynı zamanda kendisini evin yeni kadını olarak kabul etmek istemeyen hizmetçi Mrs. Danvers'ın kıskanç ve takıntılı tavırları ile başa çıkmaya mecburdur. Alfred Hitchcock'un Daphne Du Maurier'ın bir romanından uyarladığı Rebecca yönetmenin aynı zamanda ilk Amerikan yapımı filmi olma özelliğini taşıyor. 1940'ta En İyi Film dalında Akademi Ödülü'nü kazanan filmin yapımcısı David Selznick'in bir önceki filmi Rüzgar Gibi Geçti de, aynı dalda ödül sahibi olmuş ve efsaneleşmişti.

İnsanın insana yaptığı zalimliğin belgelenmesi, tarihin kendisi kadar eskiye dayanır. Yine de tüm bu belgeler dünyayı, Holocaust’un (Yahudi soykırımı) zalimliklerine, insana hâlâ ürküntü veren o korkunç olaylar dizisine hazırlayamamıştır. Zamanın, hatıraları ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar bir şekilde sildiğinin bilincinde olan sinemacı Alain Resnais (daha sonra Hiroshima, mon amour-Hiroşima Sevgilim ve L’Année dernière Marienbad-Geçen yıl Marienbad’da gibi filmlerle yönetmen olarak daha da büyük bir ün kazanır), Nazi zulmünü filme almaya karar verdi; hem bu zulüm gelecek kuşaklara aktarılabilsin hem de birbirimize neler yapabildiğimizi hatırlatan kalıcı bir yapıt olsun diye.

Teksas Korucuları ile yaşanan ve bir kanun adamının ölümüyle sonuçlanan şiddetli bir anlaşmazlığın ardından kaçmak zorunda kalan Meksika asıllı Amerikalı çiftçi Gregorio Cortez, at sırtında günlerce sürecek devasa bir insan avından kurtulmak üzere umutsuz bir firara girişir. Bir halk türküsünde (corrido) efsaneleşen bu tarihi hadiseye yeni bir ışık tutmak isteyen yapımcı ve başrol oyuncusu Edward James Olmos; Chicano sinemasının bu öncü, bağımsız ve köşe taşı niteliğindeki yapımını yönetmesi için toplumsal gerçekçiliğin usta ismi Robert M. Young ile el ele verir. Bakış açısını sürekli olarak av ile avcı arasında değiştiren The Ballad of Gregorio Cortez, hem heyecan dolu bir takip filmi hem de incelikli bir usul hikâyesidir. Film, Cortez’i çevreleyen önyargı ve efsane katmanlarını tek tek soyarak; kanun tarafından zulme uğrayan, destanlarla ise adeta başkalaşan sıradan bir adamın gerçek hikâyesini gün yüzüne çıkarır.

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

Bu sarsıcı olduğu kadar lirik ilk uzun metrajlı filmiyle Jan Němec, Çekoslovak Yeni Dalgası’nı var eden radikal yönetmenler arasındaki en tavizsiz vizyoner olduğunu kanıtlamıştır. Arnošt Lustig’in bir romanından uyarlanan Gecenin Elmasları, toplama kampı sevkiyatından kaçıp kendilerini çevreleyen ormanlara sığınan iki çocuğun izini sürer. Burası, hayatta kalmanın çıplak ve sert gerçekliği ile rüyaların, anıların ve görsel şiir parçalarının iç içe geçtiği düşmanca bir coğrafyadır. Çekoslovak sinemasının en nüfuzlu görüntü yönetmenlerinden Jaroslav Kučera ve Miroslav Ondříček’in can yakıcı görselliğiyle birleşen filmde Němec; parçalı kurgu, eksiltili anlatım ve sürrealist imgeleri ustalıkla kullanır. Bu yalın hikâyeyi bağlamından koparıp soyutlayarak, karanlığın ve sisin içinde yitip gitmiş bir bilincin yaşadığı o panik dolu hezeyanı iliklerimize kadar hissettirir.

Varlıklı bir Amerikalı işadamı olan Bay Greenleaf, Avrupa’da sorumsuz ve şımarık bir hayat yaşayan oğlu Philippe ’i (Maurice Ronet) tekrar Amerika’ya geri dönmeye ikna etmesi için Tom Ripley (Alain Delon) ’i görevlendirir. Bu görevinin karşılığında Tom 5000 dolar alacak ve tüm masrafları karşılanacaktır. Avrupa’da yaşadığı rahat hayatı bırakmaya hiç de niyeti olmayan maceracı ruhlu Philippe, Tom’u sürekli oyalamaya başlar. Kızgın Güneş, 1960 Fransa İtalya ortak yapımı psikolojik gerilim filmdir. Özgün adı Plein soleil olan film İngilizce konuşulan ülkelerde Purple Noon adı ile gösterilmiştir. Film Türkiye’de Eylül 1961’de gösterime girmiştir.

Kanun kaçağı Wade yakaladığında Evans, bu azılı katili mahkemeye götüremeye gönüllü olur. 3:10 Yuma trenine canlı olarak teslim etmek üzere hareket ettiklerinde, Evans ve Wade birbirlerine saygı duymaya başlarlar. Ancak, Wadein çetesi ve her köşede bekleyen tehlikeler yüzünden, yolculuk kaderlerine doğru bir göreve dönüşür.