Roberto Rossellini'nin Descartes'ı anlatan filmi, kahramanının ünlü "Düşünüyorum, öyleyse varım" sözü kadar yalın, saplantı ve varoluşsal kriz üzerine samimi ve psikolojik bir çalışma.

1900'lerin başında, Avusturyalı bir erkek yatılı okulunda, utangaç ve zeki Törless, sınıf arkadaşlarının sadistik davranışlarını gözlemliyor ve kurban olan bir arkadaşına yardım etmek için hiçbir şey yapmıyor—ta ki işkence çok ileri gidene kadar. Robert Musil'in övgüyle karşılanan romanından uyarlanan Genç Törless, Yeni Alman Sineması hareketini başlattı ve ilk kez yönetmenlik yapan Volker Schlöndorff için 1966 Cannes Film Festivali Uluslararası Eleştirmenler Ödülü'nü kazandı.

Harold Lamb üniversiteye gideceği için o kadar heyecanlıdır ki; harçlık kazanmak için çalışmak, üniversite tezahüratlarını ezberlemek ve bir filmde gördüğü özel bir kendini tanıtma yöntemini öğrenmekle meşguldür. Tate Üniversitesi'ne vardığında kısa sürede şakaların ve alayların hedefi haline gelir. Tek gerçek dostu Peggy'nin yardımıyla, popüler olmak için her türlü çabayı göstermeye karar verir.

"Before the Rain" (Yağmurdan Önce), 1994 yapımı, Makedon yönetmen Milcho Manchevski tarafından yazılıp yönetilen bir filmdir. Film, Balkanlar'daki etnik çatışmaları ve insan ilişkilerini ele alan, üç bölümden oluşan döngüsel bir anlatıya sahiptir. Hem eleştirmenlerden büyük beğeni toplamış hem de uluslararası alanda birçok ödül kazanmıştır.

Kendi hâlinde, yazar olmanın eşiğindeki Zorg (Jean-Hugues Anglade), güneşin kavurduğu bir Fransız sahil kasabasında ele avuca sığmaz, fırtınalı Betty (Béatrice Dalle’in büyüleyici çıkış performansıyla) ile karşılaştığında, her şeyi kasıp kavuran bir aşkın fitili ateşlenir. Bu öyle bir aşktır ki ikili, özgürlüğün, maceranın ve bedensel hazların hedonistçe peşinden koşmak uğruna geleneksel topluma sırtını döner. Ancak gün geçtikçe hırçınlaşan Betty’nin gerçeklikle bağı kopmaya başladığında Zorg, hem kadının pamuk ipliğine bağlı akıl sağlığını hem de birlikte kurdukları o kırılgan hayatı korumak için kendinden hiç beklenmeyecek şeyleri göze alacaktır. Philippe Djian’ın çok satan 37°2 le matin adlı romanından uyarlanan ve burada genişletilmiş yönetmen kurgusuyla sunulan Jean-Jacques Beineix imzalı bu kült sanat filmi; her şeyi yakıp yıkan amansız bir aşkın tutkusu ve mantık sınırlarını aşan hararetiyle kavrulan, baştan çıkarıcı, çılgın ve soluk soluğa bir romantik serüven.

1968 yılında erkek öğrencilerin doldurduğu bir yatılı okuldayız. Eğitmenlerin katı kurallarıyla okulda yaşam oldukça disiplinli bir şekilde kurulmuştur. Mick ve arkadaşları bu baskıcı düzenin dışına çıktıkları, gizli bir kaçamak oadası yapmışlar ve burada özgürce davranmaktadırlar. Özgürlük alanlarını okulun geneline yaymaya kalktıklarında, okulun baskıcı otoritesiyle yüzleşmek zorunda kalırlar. Fakat ezilen öğrencilerin, hem eğitmenleri hem de okulu ziyarete gelen önemli konukları yakından ilgilendiren bir intikam planları vardır...

Johnny çalıntı bir arabayla geldiği Londra’da ilk önce eski sevgilisi Louise’in evine gider. Bir müddet burada kalsa da, hiçbir yere ait olmayan bu adamı bağlayan hiçbir şey yoktur. Johnny bavulunu alır ve Londra sokaklarında dolaşmaya başlar. Canının istediği yerde canının istediği gibi davranmakta, köşe başlarında kitap okumakta ve yeni insanlarla tanışmaktadır…

1800'lerin Japonyası'da Sanjuro isimli gezgin bir samuray, 2 rakip çetenin arasında bölünmüş bir kasabaya gelir. Bir sokak savaşında yeteneklerini sergiledikten sonra, en fazla parayı veren tarafa kılıcını kiralar. Alçak ruhlu ve hain insanlar olan taraflar, Sanjuro'ya ihanet ettikçe o taraf değiştirir. Böylece iki tarafı birbirine kırdırtarak kasabayı bu musibetten temizlemeye başlar. Fakat suç lordlarından birinin kardeşi olan Unosuke kasabaya geldiğinde işler değişir. Zira genç adamın elinde o zaman için görülmemiş güçte modern bir silah vardır: bir tabanca!

Köklü ve entellektüel bir aileden gelen Robert Dupea, bir işten başka bir işe geçtiği kötü bir kariyere ve bir kadından başka bir kadına uzanan kötü bir özel yaşama sahiptir. Son olarak bir petrol kuyusunda çalışan Dupea zamanın büyük kısmını içerek, poker oynayarak ve seksi ama aptal kız arkadaşıyla birlikte olarak geçirmektedir. Fakat babasının ölüm döşeğinde bulunması için eve çağrıldığında, Dupea zeki ve güzel bir kadınla karşılaşır ve ona aşık olur.

In Which We Serve - Denizler Hâkimi, Bombalanan İngiliz destroyeri HMS Torrin'den sağ kurtulanlar can kurtaran botunda ilerlerken, geçmişe dönerek savaş gemisinin hikayesinin anlatıldığı, dönemin İngiltere'sinin ruh halinin yansıtıldığı 1942 yapımı usta yönetmen David Lean ve Noel Coward'ın birlikte çektiği filmidir.

Alain Leroy, alkol bağımlılığı sebebiyle özel bir hastanede tedavi görmektedir. Oldukça sıkıntılı günler geçirmesine rağmen, eski dostlarıyla tekrar takılmak için hastaneyi terk eder. Ancak arkadaşlarından hiçbiri kendisine yardımcı olmayacak, aksine Alain'in sıkıntısı gün geçtikçe artmaya başlayacaktır.Louis Malle'in yönettiği Le Feu Follet (The Fire Within) - Ateşle Oyun, Venedik Film Festivali'nden iki ödülle dönmüştü.

Elaine May, gece vaktinde geçen bir serüven olan Mikey ve Nicky ile eşi benzeri olmayan bir gangster filmine imza atıyor. May; sık sık birlikte çalışan John Cassavetes ve Peter Falk arasındaki o eşsiz kimyadan beslenerek, onları ömürlük dostlukları zehirlenmiş iki küçük çaplı mafya üyesi rolünde bir araya getiriyor. Tek bir geceye yayılan bu huzursuz dramda Nicky (Cassavetes), para çaldığı patronunun başına ödül koyması üzerine bir otel odasına sığınmıştır. Dehşet içinde, kendisini kurtarabileceğine inandığı tek kişiyi, Mikey’yi (Falk) yardıma çağırır. Yıldız oyuncularının ve onlara eşlik eden Ned Beatty, Joyce Van Patten ile Carol Grace’in dinamik enerjisine uyacak şekilde kaleme alınan bu yapıt, ilhamını May’in çocukluğundaki gerçek karakterlerden alıyor. Erkekler arasındaki dostluğun trajediye dönüşen dizginsiz bir portresi olan bu film, Amerikan Bağımsız sinemasının kıymeti bilinmemiş başyapıtlarından biridir.

Tüm filmlerinde olduğu gibi Beyne Vurulan Damga'da da, kendi yaşamından parçaları filmine serpiştiren Guy Maddin, siyah-beyaz ve diyalogsuz bir film ortaya koyuyor.Çocukluk anılarını, bir korku ve bir dedektif filmini, bir de Grand Guignol sevdasını harmanladığı film, dolambaçlı bir senaryonun esrarengiz labirentleri ile birbirine bağlı. Yetişkin Guy Madden, doğup büyüdüğü gizemli adadaki çocukluk günlerini hatırlayıverir. Kız kardeşi, birlikte yaşadıkları diğer yetim çocuklar, zorba bir anne ve kendisini bilime adamış bir baba... Bu hali ile bile yeterince esrarengiz olan yaşayışları, adaya iki yeni yetme dedektifin gelmesi ile daha da ilginç bir hal alır...

Kahya Baines'in karısı aslında kimseyi sevmemektedir ve eşiyle de arası iyi değildir. Günün birinde onun başka bir kadınla ilişkisi olduğunu öğrenir ve ikisine müthiş bir tuzak hazırlamaya başlar...

Küçük bir Fransız kasabasında polis memuru olan asosyal ve silik kişilikli Pharaon, küçük bir kızın tecavüze uğrayarak öldürülmesi üzerine suçluyu bulmak için görevlendirilmiştir. Bir yandan Joseph ile beraber olan komşusu Domino’ya karşı gizli hisler besleyen Pharaon, görevi bittiği zamanlarda Domino ve Joseph ile birlikte takılmaktadır.Fakat çözmesi gereken cinayet, Pharaon’un içindeki “insanlığa” dair ümitsizlikleri ve korkuları ortaya çıkaracak, bu üç insanın hayatının da etkileneceği bir “insanlık dramı”na dönüşecektir. Cannes Film Festivali’nden “Büyük Ödül, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu” ödülleriyle dönen L’humanite (Humanité), etkileyici görselliğiyle, amatör oyuncularının güçlü performanslarıyla “insanlık” üzerine 2,5 saatlik minimalist bir başyapıt.Bruno Dumont’un bu büyüleyici ikinci uzun metrajlı filmi, derin bir yabancılaşma içindeki bir polis dedektifinin hikayesi üzerinden insanlık durumunun hem mucizevi hem de dehşet verici yönlerini derinlemesine inceliyor. Başroldeki Emmanuel Schotté, hayatındaki bu ilk oyunculuk performansıyla Cannes’da sürpriz bir şekilde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazanırken, silinmez hüzünlü bakışlarıyla hafızalara kazınıyor. Küçük bir kızın cinayetini araştıran dedektif, bu süreçte sarsıcı, adeta bir aydınlanma niteliğinde duygusal ve bedensel bağlar kuruyor. Dumont’un profesyonel olmayan oyuncuları yönetmedeki o eşsiz ustalığını ve beden ile cinselliği amansız bir dürüstlükle gözler önüne serme gücünü kanıtlayan L'humanité; hem nev-i şahsına münhasır bir polisiye anlatı hem de insanoğlunun şefkat yeteneği ile ilkel, bazen de barbarca hayvani içgüdüleri arasındaki o gerilimi sorgulayan kışkırtıcı bir keşif yolculuğudur.

Pierre Etaix, dört kısa filmden oluşan bu durmaksızın eğlendirici derlemede, 1960'lara kendi çarpık ama zeki perspektifinden bakıyor. Her bir bölüm teknik açıdan etkileyici olduğu kadar isyankâr da: Bir adam uyuyan karısının yanında vampirlerle ilgili bir roman okumaya çalışıyor ama gerçekle kurguyu ayıramıyor; sinemada geçirilen basit bir öğleden sonra tüketim kültürü saldırısına dönüşüyor; sarsıcı derecede gürültülü bir kent manzarası bir şehrin nüfusunu diken üstünde tutuyor; ve kırda geçirilen bir gün piknik yapan şehirli bir çift, bir avcı ve bir çiftçi için farklı anlamlar taşıyor.

Richard E. Grant, omzunda şeytani, konuşan bir çıban filizlenen, sinirli bir reklam yöneticisi olan Dennis Bagley'i canlandırıyor. Çıban sadece Bagley ile konuşur, dünyanın geri kalanına karşı sessizdir ve büyüyor gibi görünmektedir. Bu iğneleyici hiciv, kült klasik Withnail and I'ın arkasındaki yetenekli ekibi, sözel mızrak dövüşü ve fiziksel komediden oluşan bir güç gösterisi yaratmak için yeniden bir araya getiriyor.

Amerikalı yönetmen Joshua Marston, 2004 yılında genç bir Kolombiyalı kadının uyuşturucu taşıyıcısı olarak çalışmasını konu alan, Oscar'a aday gösterilen çarpıcı filmi Maria Full of Grace ile adını duyurdu. Dikkat çeken bir sonraki filmi The Forgiveness of Blood'da ise kamerasını dünyanın başka bir köşesine, hâlâ aileler arası kan davaları gibi eski geleneklerin sorun yarattığı çağdaş Kuzey Arnavutluk'a çeviriyor. Marston, bu gerçeklikten yola çıkarak, bir arazi anlaşmazlığı yüzünden rakip bir aileyle çatışan babalarının sonucunda şiddet döngüsüyle fiziksel ve duygusal olarak hapsolmuş genç bir kardeş çiftin hikâyesini kurguluyor. The Forgiveness of Blood, gelenek ve ilerlemenin huzursuz bir şekilde bir arada var olduğu bir yeri gerilimli ve derinlemesine ele alışının yanı sıra, dinamik bir olgunlaşma draması niteliği taşıyor.

G. W. Pabst, ilk sesli filmiyle savaş filmini yeni bir çağa taşıdı. Almanya’da ve ötesinde bir kuşağın ruhuna kazınmış kâbusu acımasız bir gerçekçilikle gözler önüne serdi. Fransa’da, I. Dünya Savaşı'nın son aylarında cephede bulunan dört piyade askerinin siperlerine inen Pabst, savaşın dehşetini daha önce görülmemiş bir doğallıkla resmeder. Çatışmaların, topçu bombardımanlarının ve cepheden döndüklerinde onları karşılayan hayal kırıklığının ortasında, bu askerlerin hem bedenlerinin hem de ruhlarının yavaş yavaş nasıl aşındığını sarsıcı bir yoğunlukla anlatır. Savaş karşıtı film klasiklerinin başlangıç noktası olarak, güncelliğini günümüzde bile koruyan unutulmaz bir klasiktir.

Nazi Almanya’sının tıpkısının aynısı bir başka diktatörlükte, kararları ve yönetimi ile ülkesini kırıp geçiren Diktatör Adenoid Hynkel, ülkede kendisine ikizi kadar çok benzeyen son derece saf karakterli bir Yahudi berberin yaşadığından habersizdir.Hynkel’in askerleri Yahudileri teker teker toplama kamplarına götürmek üzere toplarken Yahudi Berber’in Hynkel’e olan benzerliği nedeni ile onu Büyük Diktatör zannederler ve bu benzerlik büyük bir karışıklık yaşanmasına neden olur.Charles Chaplin’in Nazi Almanya’sını ve Hitler’i hicvettiği bu eğlenceli komedi, sinema tarihinin en başarılı hiciv örnekleri arasında yer alıyor.

Çetesinin randevu evi polis tarafından kapatılınca Himori'nin durumu tehlikeye girer. Adadaki Amerikalı askerlere satmak amacıyla domuz eti ticareti yapmaya karar verir. Derken rakip çetelerden birinin elebaşı öldürülür. Durum kontrolden çıkar ve Himori'nin çetesi ikiye bölünür.

1970'lerdeki Latin Amerikan tarihinin belleği niteliğindeki Sıkıyönetim, ABD'nin bu kıtadaki müdahalelerini de çarpıcı bir dille gözler önüne sererken, yakın tarihin ciddi yaralarından birini deşiyor ve bir insanlık suçunun gelecek nesiller tarafından bile unutulmayacağını dehşetle gösteriyordu. Yine olağanüstü oyunculukları ve Theodorakis'in enfes müziğiyle politik sinemanın kilometre taşlarından.Film 1970'de gerçekleşen gerçek olaylara dayanan bir hikâye anlatıyor. 1960-67 seneleri arasında Uruguay'da hükümet karşıtı muhaliflerin işkence edilip mahkemeye bile çıkarılmadan hapse atılıp öldürüldükleri dönemde geçiyor. Uluslararası bir örgüt için çalışan bir adam kaçırılır. Halk, onun daima insanlığın yararına çalışan bir iyiliksever olduğuna inanmıştır. Oysa film boyunca yürütülen araştırmada, bu İtalyan asıllı Amerikalının sanılan kişi olmadığı, tersine ülkede meydana gelen birçok siyasal olaydan sorumlu olduğu anlaşılır.

Manon des Sources (Manon'un Pınarları) Jean de Florette filminin devamıdır... Papet(Yves Montand), Soubeyran ailesinin neslinin devamı için Ugolin'e (Daniel Auteuil) baskı yapmaktadır. Ugolin'in gönlünde güzel Manon (Emmanuelle Béart) bulunmaktadır. İşin dramatik yanı ise Manon seneler evvel arazisini almak istedikleri Jean de Florette'in küçük kızıdır. Manon dağlarda keçilere çobanlık yaparak yaşamaktadır. Vahşi bir yaşam süren Manon'un sosyal ilişkileri sıfırdır. Film teması bu defa aşk ve intikam üzerine kurulmuştur. Manon, ailesinin elinden dalavereyle alınan toprakları geri kazanmak istemektedir, yalnız gerçeği bilen kendisinden başka kimse yoktur. Ugolin için hayattaki en önemli şeyler yetiştirdiği göz alıcı karanfiller ve Manon'dur. Ugolin'in filmdeki rolü ilk filmde olduğu gibi basit düşünen, saf ama amcası Papet'e uyan bir köylüdür. Saf olan aşkı derin bir umutsuzluğa düşer. Filmin can alıcı noktası ikili insan ilişkilerinin doğa ile süslenmesidir. Köy yaşamının zorlukları, susuzluk ve aşk bizi yine ilk filmde olduğu gibi hüzünlü bir yolculuğa çıkarmaktadır...

1977 yılında hayatını kaybeden senarist/yönetmen Howard Hawks’ın, Ben Hecht ve Charles MacArthur’un “The Frontpage” adlı yapımından beyazperdeye aktarılan “His Girl Friday”, 1940 çıkışlı başarılı bir dramatik komedi. 1976 yılında kansere yenik düşen Amerikalı aktris Rosalind Russell, İngiliz aktör Cary Grant ve 1991 yılında akciğer rahatsızlığından hayatını kaybeden Amerikalı aktör Ralph Bellamy’nin başrollerini paylaştığı film, ikinci evliliğine hazırlanan bir kadının eski kocasına yaptığı ziyaretin yarattığı karışıklığını traji komik bir şekilde sunarken, medya camiasına da ince göndermelerde bulunuyor.Walter Burns ve Hildy Johnson, ‘aynı gazetede çalışan evli çift’ olarak bir süre yaşadıysalar da Hildy, gazeteciliği ve gazeteci doğmuş kocasını bırakmaya karar verir. Boşanan çift, uzun süredir görüşmemeişlerdir ve film, bu noktada başlar.Hildy, nişanlısı Bruce ile evliliğin eşiğindedir ve şehri terk etmeden bir kaç saat önce yıllarca çalıştığı gazeteye, eski kocasını görmeye gelir. Uzunca bir süreden sonra Hildy’yi tekrar gören Walter, boşanmalarına rağmen bitmeyen aşkından ve Hildy’nin gazetecilik işinden kopamayacağından bahsedince, aralarında eskilere kadar uzanan bir diyalog doğar. Ama ne var ki, Hildy için hiçbir şey, romantik nişanlısından önemli değildir ve genç kadın gazeteciliği tamamen bıraktığını savunur.Öte yandan şehir, Earl Williams’ın idam kararıyla çalkalanmaktadır. Earl Williams, bir süre önce sahip olduğu her şeyi kaybedince, bir polis memurunu vurarak öldürmüş ve yakalanınca idamla yargılanmış, hakim Williams’ın idam edilmesine karar vermiştir. Akıl hastası olan Williams’ın öldürdüğü iddia edilen polisin ‘siyahi’ olması ve ülke gündemini meşgul eden başkanlık seçimleri, genç adamın suçunun abartılmasına sebep olmuş; Williams’ın ne hastalığına ne de masum olma ihtimaline önem verilmemişti.Walter ise Williams’ın masum olduğunu savunmakta ve idam cezasının kaldırılması için mahkemeyi ikna edici bir kanıt niteliğindeki haberin peşinde koşmaktadır. Olayın gerçekleştiği zamanda, şehirdeki son saatlerini yaşayan Hildy, istemdışı doğan gazetecilik heyecanını bastırmak istediyse de, eski karısının huyunu bilen Walter’ın kurnaz oyunları, Hildy’nin romantik ilişkisini ve tamamen bıraktığını söylediği gazeteciliğe olan nefretini törpüleyerek, genç kadının aklının karışmasına neden olacaktır.

2.Dünya Savaşı nın sonlarına doğru 1944 yılında Nazi işgali altındaki Roma şehrinde yaşayan bir grup insanın hikayesi anlatılır.Gestapo Nazilere karşı yapılan direniş hareketinin lideri olan Giorgio Manfredi (Marcello Pagliero) nin peşine düşmüştür.Yakın arkadaşı Francesco (Francesco Grandjacquet),Francesconun evlenmek üzere olduğu dul Pina (Anna Magnani) ve Rahip Don Pietro Pellegrini (Aldo Fabrizi) birlikte Giorgionun bir an önce Romadan ayrılabilmesi için yeni bir kimlik edinmesine yardımcı olurlar.

La Baie Des Anges (Bay of Angels) filminde; Jean, bir bankada memurdur. Meslektaşı Caron ise bir kumarbazdır ve Jean'a da bu kötü alışkanlığı kazandırır. Daha sonra Jean, Jackie ile tanışır. Onların aşkı, ruletteki şanslarını takip edecektir.Jacques Demy'nin çoğunlukla Nice'in kumarhanelerinde geçen, ince işlenmiş ve duygusal derinliğe sahip bu romantik draması, aşk ve takıntıyı gerçekçi bir karanlıkta incelerken görsel bir şölene dönüşüyor. Sarışın bir peruğuyla Jeanne Moreau, kumar bağımlısı güzel bir kadın olarak en kaygısız performansını sergilerken, Claude Mann onun tehlikeli dünyasına çekilen bir banka memurunu canlandırıyor. Michel Legrand'ın büyüleyici müziğiyle bezeli Bay of Angels (Melekler Koyu), Demy'nin en kasvetli eserleri arasında yer alır.

Politik açıdan solcu görüşü benimsediğini çekincesizce ortaya koyan; yaşam ve ölümlülük üzerine düşüncelerden sanatın toplumdaki rolüne saparken toplum dışına itilmişlere ve marjinallere saygılarını sunan belgesel, çok farklı konulara değiniyor. Bununla birlikte Varda, filmin kendisinden uzaklaşmasına izin vermiyor; izleyici, sanki bir yolcu koltuğunda oturmuş, usta bir kaptanla aydınlatıcı bir yolculuğa çıktığı hissine kapılıyor. Filmdeki en muhteşem anlardan birinde, yönetmen Varda, ağaçtan olgun incirleri toplayıp oracıkta yerken, varlıklı ve bencil insanların açgözlülüğüyle ilgili bir tirada başlıyor. Beylik Marksist teoriyi ezbere okumak yerine sadece bir gözlemini dile getiriyor: ‘iyi olmak istemiyorlar.’ Merkezinde, semt pazarları kapandıktan sonra yiyecek bulmak için artıkları toplayan veya çöplükleri karıştıran modern zamanların rençperlerinin bulunduğu bu acımasız gerçek, belgesel boyunca yankılanıyor.

İki genç adam, sahte bir parayı bir fotoğrafçı dükkanına yutturmayı başarır. Fotoğrafçı da bu parayı, dükkana gelen bir servis şoförüne verir. Bu olay, talihsiz servis şoförü Yvon'un hayatını mahvedecek trajik olaylar zincirini başlatacaktır. Yvon yakalanır ve mahkemeye verilir. Mahkeme sonucunda işini kaybeder ve hapse girer. Ailesi tarafından reddedilen Yvon, kendini dünyada kimsesiz ve dışlanmış olarak bulacak ve dini bir arınma arayışına girecektir...Sisteme başkaldıran yönetmenlerden biri olan Robert Bresson'un yönettiği L'argent - Para, Cannes Film Festivali'nde Grand Prix de Création ödülünü Tarkovsky'nin Nostalghia filmi ile paylaşmıştı.

Roberto kızının doğumundan sonra para kazanmak için Amerika’ya gider. Ülkeye yasadışı giren Roberto, bulduğu her işi yapmaya başlar; çilek, üzüm, marul, salatalık toplar. Otostop çeker, nakliye trenlerine biner, yabancılara güvenir. Stockton yakınlarında sempatik bir garson ona kalacak yer verince ve tarım atıkları toplama işine girince hayatı daha iyi gitmeye başlar. Ancak Roberto bu yabancı topraklarda denge bulabilecek midir?

İki kardeş daha iyi bir hayat için bir karar alır ve yaşadıkları Guatemala'yı terk ederler. Amerika Birleşik Devletleri'ne kaçan ikili, özgürlükler ülkesi diye bilinen bu yerin kendileri için farklı bir senaryosu olduğunu görecektir...

İdi Amin iktidara geldiğinde Hintli bir aile Uganda'dan kovulur. Mississippi'ye taşınırlar ve zaman geçer. Hint kızı siyah bir adama aşık olur ve ilgili ailelerin bunu kabul etmesi gerekir.

Hiçbir yetişkinin hayatta kalmadığı bir uçak kazası sonrasında ıssız bir adaya düşen bir grup küçük çocuk, kendi küçük topluluklarıyla hayatta kalma savaşı verirler. Fakat çocuklar ister istemez iki gruba ayrılmışlardır: Ralphın başında olduğu bir grup sığınak yapmak ve yiyecek toplamak isterken, Jackin grubu eğlenmek ve avlanmak isterler. Bu grup ayrılığı Ralph ve Jack arasında acı bir rekabeti başlatır. Aralarında gelişen bu düşmanlık da sonunda onları kanlı ve korkutucu bir noktaya getirir. William Goldingin Nobel ödüllü romanından uyarlanan bu film medeniyet ve ilkellik arasındaki ayrımı ortaya koyuyor.

Yahudi bir kızla bir Nazi subayının trajik aşkı, faşizme ve ırkçı önyargılara yenik düşen insan saflığının bir sembolü olarak sunuluyor.1943'te ücra, sakin bir Bulgar köyünde görev yapan duyarlı sanatçı ve Wehrmacht subayı Walter, savaş alanının dehşetinden uzakta olmaktan memnundur. Tugayı, esir alınan Yunan Yahudilerinin tamamını cehennem gibi bir toplama kampı olan Auschwitz'e sevk ederken, genç Yunan esir Ruth cesaretini toplayıp hamile bir kadın için kendisinden yardım istediğinde Walter'ın dünyası altüst olur. Tehlikeli bir şekilde değişken bir durumun arka planında, Walter Ruth'a aşık olurken, bu beklenmedik çifti yavaş yavaş çatışan duygular ele geçirir. Bu lanetli aşıklar için bir gelecek olabilir mi?

Artık otuzlu yaşlarında olan ve bir matbaada düzeltmen olarak çalışan serseri Parisli Antoine Doinel'in destanı devam ediyor. Hikayesinin bu aşaması, keman öğretmeni Christine'den dostane bir şekilde boşanmasının kesinleştiği gün başlıyor - Christine ergenlik çağındaki oğulları Alphonse'un velayetini elinde tutacak, Antoine ise tam ziyaret hakkına sahip olacak - yeni kusursuz boşanma yasası kapsamında bunu yapan ilk çift onlar. Bu hareket, ilk ayrılıklarından bu yana geçen üç yılın ardından geldi; bu süre yeniden bir araya gelmeleriyle ve nihayetinde, muhtemelen birbirlerini hala bir dereceye kadar sevmelerine rağmen artık birlikte yaşayamayacaklarının farkına varmalarıyla geçti. Antoine uzun zamandır bir plak dükkânında tezgâhtarlık yapan Sabine ile çıkmaya devam ediyordu. Sabine'le tanışmalarının tesadüfi olmadığını ona söylememiştir, ancak Sabine'i tanıması tamamen tesadüfi bir olaydır ve Antoine bu olayı biraz da takdir-i ilahi olarak görmektedir. Bununla birlikte, ilişkileri kendi sorunlarını yaşamaktadır çünkü Sabine onun kendisine istediği kadar bağlı olmadığını hissetmektedir ve adam hala kendisinden çok şey saklamaktadır. Sabine'le yaşadığı sorunlar ve Christine'den boşanması, Antoine'ın aşk hayatının tüm seyri üzerine düşünmesine neden olur; yayınlanan ilk otobiyografik romanı, bu düşüncelerin çoğunu ve biraz da başarısız bir şekilde kendi kendine terapi olarak kullandığı süreci içerir. Her şeye rağmen, Sabine ile ilişkisi hakkında yazmayı düşünmektedir. Şu anki düşünceleri, muhtemelen ilk aşkı olan, şu anda kendi mesleki ve kişisel sorunlarını yaşayan bir avukat olan Colette ile karşılaşmasıyla noktalanır; ikincisi, kitapçı Xavier ile olan ilişkisiyle ilgilidir.

Boşanmış çalışan kadın Alex ve varlıklı Yahudi aile doktoru Daniel Hirsh sadece aynı telesekreter servisini değil, aynı zamanda ruh haline göre aralarında yatak değiştiren genç Bob Elkinin iyiliklerini de paylaşıyorlar. Hem Alex hem de Dr. Hirsh birbirlerinin varlığından haberdarlar ancak Elkini tamamen kaybetme riskinden sebep bu durumu bilerek yaşamayı tercih ediyorlar. Ancak Londrada yağışlı bir kış hafta sonu zor olabilir.

En İyi Film başta olmak üzere tam 6 Oscar'lı bir başyapıt Ünlü yıldız Margo Channing (Bette Davis), Eve (Anne Baxter) adlı genç bir kızla tanışır Eve, Margo'nun büyük bir hayranıdır ve kısa sürede onun güvenini kazanmayı başarır; hatta onun evine taşınır Oysa masum görünüşlü bu kızın başka amaçları vardır Margo'nun yerini almak isteyen Eve, sinsi planlarını sırayla uygulamaya başlamıştır Margo'nun yıldızı sönerken Eve ise başarıdan başarıya koşmaktadır...

Jeanne Dielman, 23, Quai Du Commerce, 1080 Bruxelles (Jeanne Dielman, 23 Commerce Quay, 1080 Brussels) filminde; Jeanne Dielman’ın kocasının ölümünden itibaren, yani altı yıldır rutini hiç değişmez. Her gün erken kalkar, oğlunu hazırlar, okula gönderir. Sonrasında ev işlerini yapar, alışverişe gider. Öğleden sonraları bir erkekle para karşılığı seks yapar. Ardından akşam yemeğini hazırlar.Sinema tarihini değiştirmiş bir klasik olarak kabul edilen Jeanne Dielman, izleyiciye bir kadının donuk ev hayatını 195 dakika boyunca deneyimleme olanağı vererek cinayetle yemek pişirmeyi, dramatikle dramatik olmayanı aynı değerde temsil eder. Sadece öyküsüyle değil, biçimsel olarak da yeni bir anlatım önerir.

Altına Hücum 1925 ABD yapımı sessiz komedi filmidir. Özgün adı The Gold Rush olan bu siyah beyaz filmin yönetmeni, senaryo yazarı, yapımcısı ve başrol oyuncusu Charlie Chaplin'dir.Daha önce çok sayıda kısa metrajlı ve iki tane de orta metrajlı film yapmış olan Chaplin'in Woman of Paris: A Drama of Fate'ten sonra çektiği ikinci uzun metrajlı filmidir. Bu filminde de öncekilerde olduğu gibi "küçük serseri" Şarlo'yu canlandırmaktadır. Film o tarihte rekor sayılacak bir süre olan 14 ayda ve astronomik sayıcak bir maliyetle tamamlandı. Chaplin filme tam 650.000 dolar harcamıştı.Filmde, birçok maceracının yaptığı gibi Klondike Altına Hücumu hareketinde Alaska'ya altın aramak için giden "Küçük Serseri" Şarlo'nun buradayken çektiği sıkıntılar, düştüğü komik durumlar, hırstan gözleri dönmüş insanların zaaflarını görmesi ve bu arada aşkı bulması anlatılmaktadır. Filmin en unutulmaz sahnelerinden biri de kendi gibi iki altın arayıcıyla beraber kar fırtınasının ortasında uçurumun kenarına sürüklenmiş bir kulübede mahsur kaldıkları sahnedir."Altına Hücum", 1992 yılında Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.

Fransız sinemasının iki dev ismi Claire Denis ve Juliette Binoche, gerçek aşkın ele avuca gelmez doğasına ve onun peşinde kendimize ne denli ihanet edebileceğimize dair bu keskin bakışta ilk kez bir araya geliyor. Binoche, zengin katmanlarla örülü performansıyla; Parisli başarılı bir ressam olan, ancak dışarıdan görünen bağımsızlığı asıl arzusunu —gerçek bir gönül bağını— gizleyen Isabelle’e hayat veriyor.Isabelle, birbiri ardına yanlış adamların kollarına atılırken; içindeki derin özlemi, kırılganlığı ve direnci de gözler önüne seriyor. Denis’nin kadim dostu ve çalışma arkadaşı Agnès Godard’ın imzasını taşıyan buğulu tonlardaki sinematografisi ve Gérard Depardieu’nün muzip varlığıyla renklenen İçimdeki Güneş (Let the Sunshine In), şu sarsıcı gerçekte hüzünlü bir mizah buluyor: Kaç yaşında olursak olalım, hepimiz aşkın karşısında birer budalayız.

Oğlu Esteban’ın üzerinden araba geçmiştir ve Manuela’nın ağlamaktan göz pınarları kurumuştur. Karanlıklar ardında geçmiş ve gelecek iç içe geçer. Aynı gece hastanede Manuela beklerken oğlunun günlüğüne göz atar…Trajik olayın ardından rastlantılar benzer dünyaları olan insanları bir araya getirir ve herkesin birbirini zenginleştirdiği bir paylaşım başlar. İspanyol sinemasının dahi yönetmeni Pedro Almodovar’ın son derece etkileyici bir filmi. Kadınlara ve annelere ithaf edilmiş, son derece hüzünlü ve keyifli bir başyapıt.