Lorraine Hansberry’nin ölümsüz eseri Güneşte Bir Leke (A Raisin in the Sun), Broadway’de sahnelenen bir siyahi kadına ait ilk oyun olma özelliğini taşır. Prömiyerinden iki yıl sonra, Daniel Petrie yönetmenliğinde beyaz perdeye aktarılan bu yapımda, Sidney Poitier ve Ruby Dee’nin de aralarında bulunduğu orijinal kadro rollerini yeniden canlandırır. Eser, Chicago’da daracık bir apartman dairesinde yaşayan Afrikalı-Amerikalı bir ailenin, ertelenmiş hayallerle örülü, derinden sarsıcı hikâyesini anlatır. Younger ailesi, yaşamlarını değiştireceğini umdukları bir hayat sigortası çekini beklerken, paranın nasıl kullanılacağına dair çatışmalar baş gösterir. Hansberry’nin kuşaklar arası çatışma ve konut ayrımcılığı üzerine keskin gözlemlerini canlı bir biçimde yansıtan Petrie’nin filmi; yüzyıl ortası Amerika’sında siyahi yaşamının içindeki yüksek riskleri, değişen akımları ve deneyim çeşitliliğini tüm çıplaklığıyla yakalar.

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

1951 yılında Teksas'ta "Anarene" isimli küçük ve önemsiz bir kasabada yoksul bir çevreden gelmiş olan lise öğrencileri Sonny ve Duane günlerini okul takımında futbol oynayarak, yaşlı kurt 'Aslan' Sam'in salonunda bilardo oynayarak, kasabanın tek sinemasında film seyrederek ve tabii bir de kızların peşinde koşarak geçirirler. Duane, kasabanın zengini petrolcü Gene Farrow ve Lois Farrow (Ellen Burstyn)'un kızları okulun en popüler kızı Jacy ile çıkmaktadır. Sonny ise okulun futbol koçu Popper'un ilgi yoksunu karısı Ruth ile ilişkiye girer. Bu ölü kasabada gençler için bir gelecek yoktur. Çokları hayatını kazanmak için büyük şehirlere göçmüştür. Gençlikten olgunluğa doğru geçerken gitmekle kalmak arasında kararsız bu iki genç hem dostları hem de akıl hocaları olan 'Aslan' Sam 'den yalnızlık, hayat ve kıskançlık hakkında esaslı dersler alırlar.

Walter Winchell tarzı sansasyonel bir köşe yazarı olan J.J. Hunsecker yazılarıyla birçok kişinin kaderini belirlemektedir. Hunsecker kızkardeşi Susan'a kur yapma cüretini gösteren caz gitaristi Steve'i hedef seçer.

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

Yalnızca şimdiye dek çekilmiş en iyi konser filmlerinden biri olmakla kalmayan The Last Waltz, Amerikan rock müziğinin hayati bir dönemine hem coşkulu hem de hüzünlü bir veda busesi niteliğindedir. Efsanevi müzik grubu the Band’in 1976 Şükran Günü'nde, San Francisco’daki Winterland Ballroom’da verdiği veda konserini ölümsüzleştirmek üzere davet edilen Martin Scorsese, müzik belgeseli türüne yepyeni bir soluk getirdi. Görüntü yönetmeni Michael Chapman liderliğindeki yedi kameramandan oluşan (aralarında dünyaca ünlü sinematograflar Vilmos Zsigmond ve László Kovács'ın da bulunduğu) dev kadrosu ve göz alıcı tiyatral setleri tasarlayan yapım tasarımcısı Boris Leven ile Scorsese; izleyiciyi sahnenin tam kalbine, müziğin ta içine çeken, görkemli ve sarmalayıcı bir evren yarattı. Başta the Band olmak üzere Bob Dylan, Joni Mitchell, Van Morrison, the Staple Singers, Muddy Waters ve Neil Young gibi döneme yön veren bir dizi dev sanatçının icra ettiği bu müzik; rock and roll’un insanı kendinden geçen o büyüleyici gücünün adeta kutsal bir tezahürü olarak yaşamaya devam ediyor.

Film, bir cellâdın kızına âşık olan bir mezarcının öyküsünü ele alıyor. Almanya’ya eğitimini bitirip dönmeye çalışan José Luis Rodríguez, bürokratik engellerle karşılaşınca kayınpederinin işini devralmaya mecbur kalır ve cellât olur. Aslında idam cezasına karşı bir eleştiri olarak çekilen bu film, komedi unsurlarını o kadar güzel kullanmıştır ki sonradan niyeti anlaşılınca bazı ülkelerde gösteriminde sorunlar yaşansa da 1963 yılında Venedik Film Festivalinde gösterildiğinde aslında eleştiri için yapıldığı anlaşılmamıştır. O sene film aynı zamanda En İyi Film adayı da olmuştur.

İkinci Dünya Savaşı sırasında, Fransa’da şehir dışında rahipler tarafından yürütülen bir yatılı okulunda iki küçük çocuk arkadaş olur. Bunlardan biri Fransız Julien Quintin, diğeri ise Almanlardan okul görevlileri tarafından saklanan Yahudi Jean Bonnet’tir. Başlarda birbirine düşman olan bu iki çocuğun zamanla aralarında duygusal bir bağ doğar ve bir sırrı paylaşırlar. Hoşçakalın Çocuklar, bu iki çocuğun ilişkisine tanıklık eden Louis Malle’in perspektifinden yaklaşır.

Yönetmen Jean-Pierre Melville, her zamanki ölçülü üslubu ve acımasız detaycılığıyla, hapisten kaçan ve son bir soygun işine bulaşan Fransız suç dünyasının efsanevi ismi Gu (unutulmaz Lino Ventura) ile onu amansızca takip eden şık müfettiş Blot’un (Paul Meurisse) paralel izlerini takip eder. Le deuxième souffle (İkinci Nefes), gölgelerde geçen bir hayatın hüznünü, yalnızlığını ve heyecanını metodik bir gerilimle ve ürpertici bir gerçeklikle yansıtır. Film, Melville’in çektiği en nefes kesici soygun sahnelerinden birini barındırır.

"La Dolce Vita", Roma şehir yaşantısının modern yozluğunu ve sofistike ahlak çöküntüsünü yüksek sosyetenin peşinde koşan bir gazetecinin gözünden anlatır. Genç gazeteci Marcello Rubini gerçek bir eser yaratmanın düşüyle yaşar; fakat çalıştığı bulvar gazetesinin ona sağladığı para ve prestijden de vazgeçemez. Günlerini Roma'nın en şık caddesi Via Veneto'da, bir sonraki skandalın peşinde koşarak geçirir. Filmde Marcello'nun yedi günü ve gecesini, birlikte olduğu farklı kadınlarla ilişkilerini, arka planda 1960'ların gençlik ve heyecanıyla kaynayan Roma sokakları ve sosyete yaşantısından kesitlerle izleriz. Marcello seks, içki, partiler ve alemlerle dolu bir dünyada savrulurken bile aslında haz almadığı bu "tatlı hayat"ı sonuna kadar yaşamaya devam eder. Onunki ruhsuz ve heyecansız bir varoluştur. İtalyan sinemasının ilk 3,5 saatlik filmi olan "Tatlı Hayat" gösterime girmesiyle birlikte büyük skandallara ve polemiklere yol açmış, Vatikan tarafından yasaklanmaya çalışılmış, halk tarafından kucaklanmıştır. Fellini "Tatlı Hayat"ı yaratırken hiçbir ahlaki ya da eleştirel kaygı taşımadığını, tek amacının şartlara rağmen yaşamın kendine özgü, yumuşak bir akışı olduğunu anlatmaya çalıştığını söylemiştir. Başka bir deyişle, eleştirmenleri ve gazetecileri hayal kırıklığına uğratma pahasına da olsa, bilinçli bir ironi sergilememiş ve tatlı hayattan çok hayatın tatlılığından bahsetmek istemiştir. Fellini, "Tatlı Hayat" filmiyle hem ticari hem de sanatsal başarı kazanmıştır. Film, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ve New York Film Eleştirmenleri Birliği'nin En İyi Yabancı Film ödüllerine layık görülmüş, En İyi Kostüm dalında Oscar® Ödülü almıştır.

Belediyenin en yüksek mevkisinde bulunan valimsi bir adamın kaçırılacağını ortada komplolardan bahseden 9 samurayı dinleyen bir yabancının devreye girmesiyle başlar. Lakin bu valinin yeğeni olan iori yanındaki 8 samuray ile amcasını kurtarmaya çalışır ve sonradan kendilerine yardımcı olacak Sanjuro’ya rastlarlar. Yorgun samuray Sanjuro, amcası kaçırılan bir genç ile ona amcasını kurtarmakta yardım etmeye kararlı ancak tecrübesiz arkadaşlarına öğretmenlik yapar. Gençler başta Sanjuro’ya güvenmeseler de ondan başka çareleri olmadığının farkındadırlar. Zamanla Sanjuro liderlik ve dövüş yetenekleri ile her bir gencin birer samuray olmasına katkıda bulunur.

Kenji Mizoguchi’nin 1950’lerin ilk yarısında ortaya koyduğu geç dönem başyapıtlarından biri olan Chikamatsu’nun Hikâyesi (diğer adıyla Çarmıha Gerilen Aşıklar), toplumsal baskı ve zulmün gölgesinde hayata tutunmaya çalışan yasak bir aşkın dokunaklı ve zarif bir anlatısıdır. On sekizinci yüzyıl klasik Japon dramasına dayanan film, haksız yere suçlanan bir Kyoto’lu hattat eşi ile onun çırağının başına gelen adaletsizliklerin izini sürer. Kaderin birbirine bağladığı bu iki "kara sevdalı", kendilerine biçilen ölüm cezasından kaçmak için amansız bir firara girişir. Usta sinematograf Kazuo Miyagawa’nın bir resim tablosunu andıran büyüleyici görüntüleriyle hayat bulan ve toplumsal baskıya karşı incelikli bir eleştiri sunan bu film, Akira Kurosawa tarafından “Sadece Mizoguchi’nin imzasını taşıyabilecek muazzam bir başyapıt” olarak nitelendirilmiştir.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği Tokyo Boshoku (Tokyo Twilight) filminde; iki kız kardeş babalarının yanında yaşamaktadır. Kardeşlerden küçüğü beklenmedik şekilde hamile kalmıştır ve sevgilisini aramaktadır. Evin büyük kızı kocasıyla sorunları nedeniyle yanına bebeğini alarak baba evine sığınmıştır. Bu sorunların ortasında kendilerini küçük yaştayken terk eden ve ölü olarak düşündükleri annelerinin şehre döndüğünü öğreneceklerdir.

Cary Grant ve ona eşlik eden müthiş bir oyuncu kadrosu, Joseph Kesselring’in 1941 tarihli Brodway oyunundan Frank Capra’nın uyarladığı bu komedi klasiğinde kırıp geçiriyor. Yorgun tiyatro eleştirmeni Mortimer Brewster’ın (Grant) şüpheli şahıslara zehirli içki içiren iki halası (Josephine Hull and Jean Adair), Boris Karfoff’a benzeyen sosyopat bir kardeşi (Raymond Massey), kendini Teddy Roosevelt sanan bir başka çatlak kardeşi, yeni evlendiği sabırsız bir eşi ve herşeyi yoluna sokmak için sadece bir gecesi vardır. Bu sirkin ortasında Cary Grant’in yüzü bir palyaço gibi şaşkın ifadeler alır, doğal atletik yapısı lastik bacaklı bir balerin gibi şekilden şekle girerken gülmekten öleceksiniz.

16. yüzyılda Prenses Yuki Akizuki düşman bölgelerinden geçmektedir. Krallığı tekrar inşa etmek için gerekli olan altınıyla birlikte karavanında yolculuk etmektedir. Ona bu yolculuğunda güvenilir bir asker olan General Rokurota Makabe eşlik etmektedir. Yolda iki tane serseriyle karşılaşırlar. Tahei ve Matakishi adlı bu serserilere kendilerinin düşman bölgesinden geçişlerinde yardım etmeleri karşılığında altın önerilir. Tahei ve Matakishi de bu teklifi kabul eder.

Film, dört ana bölümden oluşuyor. Sırasıyla, barlarda fahişeliğe zorlanan genç bir kadının; şeker kamışı tarlasının uluslararası bir Amerikan şirketine satıldığını öğrenen ihtiyar bir çiftçinin; emperyalizme karşı isyan bayrağı açan devrimci bir öğrencinin ve son olarak, başta silahlı mücadeleye karşı olsa da, devlet terörü karşısında gerilla harekete katılmayı seçen yoksul bir köylünün hikayelerine tanık oluyoruz. Tüm bu episodlar, Küba’yı temsil eden, şairane dış sesle birbirine bağlanıyor. Yer yer Sovyet propaganda filmlerinin, özellikle de Eisenstein’ın etkisinin hissedildiği filmin en büyük özelliği, devrime giden yolda kahramanlaşan isimlere hiç yer vermeden, tamamen sıradan insanların hikâyelerine odaklanması.

Bu film, Haziran 1973'te Kentucky, Harlan County'deki Eastover Madencilik Şirketi'nin Brookside Madeni'ne karşı kömür madencilerinin grevini belgelemektedir. Eastover'ın sözleşme imzalamayı reddetmesi (madenciler Amerika Birleşik Maden İşçileri'ne katıldığında) bir yıldan fazla süren ve silahlı şirket haydutları/iş kırıcıları ile grev yapan madenciler ve onları destekleyen kadın halk arasında şiddetli çatışmalar içeren greve yol açmıştır. Yönetmen Barbara Kopple, bize madencilerin tarihsel sıkıntıları ve UMWA'nın tarihi hakkında biraz arka plan bilgisi vererek grevi perspektife oturtmaktadır. 2004 yılında New York Women in Film & Television ile ortaklaşa Academy Film Archive tarafından korunmuştur.Barbara Kopple'ın Akademi Ödülü kazanan belgeseli, efsanevi country ve bluegrass sanatçıları Hazel Dickens, Merle Travis, Sarah Gunning ve Florence Reece'in yer aldığı tüyler ürpertici bir film müziği eşliğinde, hayatta kalmak için mücadele eden bir topluluk ile kâra adanmış bir şirket arasındaki on üç aylık mücadelenin yürek burkan bir kaydı.

A Face in the Crowd, Arkansas’ta bir ayyaş hücresinde keşfedilen gürültücü eğlence dünyası figürü Larry “Lonesome” Rhodes’un (Andy Griffith) yükseliş ve çöküş öyküsünü kayıt altına alıyor. Onu keşfeden ise kendi hırslarının peşindeki yerel radyo yapımcısı Marcia Jeffries’dir (Patricia Neal). Rhodes’un karizması ve kurnazlığı, onu kısa sürede televizyon yıldızlığının zirvesine ve siyasi bir demagogluğa taşırken; Marcia’yı da kendi elleriyle yarattığı bu manipülatif ve gerici canavarla yüzleşmek zorunda bırakır.Elia Kazan’ın yönettiği ve senaryosunu Budd Schulberg’in kaleme aldığı bu keskin yergi, Griffith’in alışılagelmişin dışındaki uğursuz bir rolde cazibesini bir silah gibi kuşandığı olağanüstü ilk sinema performansına ev sahipliği yapıyor. Film, gösterime girdiği dönemde beklenen ilgiyi göremese de; sonraki nesiller, eserin Amerikan yaşamındaki medya ve siyaset arasındaki o zehirli yakınlığa dair yaptığı tekinsiz ve ileri görüşlü teşhisi hayranlıkla karşılamıştır.

Dull and plain Catherine lives with her emotionally distant father, Dr. Sloper, in 1840s New York. Her days are empty -- filled with little more than needlepoint. Enter handsome Morris Townsend, a dashing social Babası Dr. Sloper ile beraber bir malikanede yaşayan Catherine’e, ölen annesinin mirası kalmıştır. Yüksek miktardaki bu miras Catherine’i “evlenilecek uygun aday” gibi gösterse de babası Dr. Sloper onu çirkinliği ve zerafet yoksunluğu sebebiyle sürekli aşağılamaktadır. Tanıştığı Morris, Catherine’e hiç tatmadığı aşk ve sevgiyi vadederken, onu uygun bir damat adayı olarak görmeyen babası bu evliliğe karşı çıkacaktır.Döneminin kadına bakışını da anlatan film, özellikle Catherine’e biçilen görev ve kadının erkekten bağımsız olarak kararlarını almasını göstermesi açısından dikkate değerdir. William Wyler’ın, Henry James’in “Washington Square” isimli romanından beyazperdeye uyarladığı The Heiress - Miras, gerçek bir klasik.

Yoksul sinema tutkunu Hüseyin Sabzian, otobüste yaşlı bir kadınla tanışır ve kendisini ünlü İranlı yönetmen Mohsen Makhmalbaf olarak tanıtır. Kadın, buna inanarak, adamı ailesiyle tanıştırmak üzere evine davete eder. Sabzian da, aileyi, yeni çekeceği filme para yardımı yapmaları şartıyla, filminde oynamaya ikna eder. Fakat, zengin Ahankhah ailesi, evi soyacağından şüphelenerek, adamı polise ihbar eder. Sabzian tutuklanır, sorgulama ve yargılanma süreci başlar.

Gururlu, eksantrik ve asosyal bir adam olan Monsieur Hire (Michel Simon), her zaman kendi kabuğuna çekilmiş bir hayat sürmüştür. Ancak yaşadığı Paris banliyösünde bir kadının ölü bulunmasıyla birlikte, kasabaya yeni gelen güzel bir kadına (Viviane Romance) karşı içsel bir çekim hissetmeye başlar. Bu süreçte, komşularının onun hakkında en kötüsünü düşünmeye dünden razı olduklarını acı bir şekilde fark eder ve nihayetinde işlemediği bir cinayetin zanlısı durumuna düşürülür. Georges Simenon’un bir romanından uyarlanan ve Julien Duvivier’nin Hollywood’dan Fransa’ya dönüşünden sonra çektiği ilk film olma özelliğini taşıyan bu yapıt, usta yönetmenin şiirsel gerçekçilikteki maharetini çok daha karanlık ve karamsar bir atmosferde sergiliyor. İki başrol oyuncusunun derinlikli performanslarıyla ivme kazanan bu gerilim dolu kara film örneği Panique; hem kışkırtılmış bir kalabalığın linç kültüründeki tehlikeleri gözler önüne seriyor hem de Duvivier’nin yurttaşlarının savaş sırasındaki tutumlarına dair keskin bir alegori sunuyor.

Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaimenin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider. Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridianayı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır.

Calvero adlı bir komedyen, bir gün bir balerini intihar etmek üzereyken kurtarır ve ona destek olur. İki ortak komedyenin arasındaki sorunlarda böylelikle açığa çıkacaktır...Charles Chaplin'in Amerika'da çektiği son filmi olan Limelight - Sahne Işıkları, müzikhol komedyenlerinin dramını konu ediniyor. Aslında filmin önemli bir anlamı da, dönemin sessiz sinemadan gelme iki ünlü ismini bir araya getirmesi; Charlie Chaplin ve Buster Keaton...

Laura Manion eve döndüğünde kocasına tecavüze uğradığını söylüyor. Kocası tecavüzcüyü öldürdükten sonra bu cinayetin meşru olduğunu savunuyor. Savunma avukatı Paul Biegler (James Stewart) de mahkemede bu doğrultuda bir savunma yapıyor. Sonuçta film bu tip bir cinayet sebebinin haklı olup olmadığını tartışıyor. Tecavüz olayı, cinayete motivasyon sağlar mı ?

Küçük bir adanın tek yaşayanları anne, baba ve iki çocuktan oluşan dört kişilik bir Japon ailesidir. Ailenin iki çocuğundan büyük olanı, her sabah anne veya babası tarafından kayıkla kasabadaki okula götürülmekte ve akşam alınmaktadır. Çocuğun bırakılış ve alınışlarında da mutlaka iki kova su getirilmektedir. Günlerden bir gün çocuk hastalanır ve baba, doktor için kayıkla kasabaya geçer ancak adaya döndüklerinde her şey için çok geçtir. Tekrar gündelik yaşamlarına dönen anne, baba ve küçük çocuğun adadaki hayatları aynı şekilde devam ederken, bir sabah aniden annenin kadere karşı koyan çığlığı belirir...Hadaka No Shima (The Naked Island) - Çıplak Ada, yönetmenin tabiriyle 'doğaya karşı karıncalar gibi çalışan ve mücadele eden insanları perdeye aktaran' sinemasal bir şiirdir.

Gözden düştüğü hissine kapılan orta yaşlı bir şair olan Orphée (Jean Marais)nin küçümsediği genç rakibi bir trafik kazasında ölünce onun patroniçesi olan güzel Prenses Ölüm (María Casares) ile tanışır ve ondan çok etkilenir. Bu arada ihmal ettiği eşi Eurydice (Marie Déa) de benzer bir kazada ölünce Orphée, onu geri getirebilmek için ölüler diyarına iner.

Boksör Jake La Motta’nın (Robert De Niro) kendi ağzından anlattığı şampiyonluklardan bar komedyenliğine uzanan hırslı hayat hikayesi. Usta yönetmen Martin Scorsese’nin yönettiği bu film protesto amacıyla siyah-beyaz çekilmiştir, aynı zamanda sinema eleştirmenleri ve yönetmenleri tarafından tüm zamanların en iyi filmleri içinde ilk 10 sıradadır.Sağlam performans da böyle birşey olsa gerek. Robert De Niro, Martin Scorsese’yle beraber gerçekleştirdiği başyapıtlardan Kızgın Boğa’da orta sıklet boks şampiyonu Jake La Motta’yı öyle bir canlandırdı ki, onu artık Robert De Niro’dan ayrı düşünmek zor. La Motta’nın otobiyografisinden serbest bir şekilde uyarlanan Kızgın Boğa, aslında bir yandan da spor filmi klişelerini altüst eden bir şaheser. Boks ringlerindeki sertlikle boksörün kendi iç huzurunu bulma mücadelesi yan yana gelince, sinema tarihinin en vurucu sporcu karakterlerinden biri ortaya çıkıyor.

Ben, iki kişinin öldüğü bir soygunun faili olarak idam cezasına çarptırılır. Ancak para ortaya çıkmamıştır çünkü Ben, tutuklanmadan önce parayı sadece küçük oğlu John'un bildiği bir yere saklamıştır. Para, John'un geleceğini garanti altına almak için yerinde beklemektedir. Bu sırada bir rahip çıkagelir. Sağ ve sol kollarında 'SEV' ve 'NEFRET ET' yazılı dövmeler bulunan ve daha önce çeşitli suçlar işlemiş olan rahip Powell, Ben'in hücre arkadaşıdır ve paranın peşindedir. Tüm denemelerine rağmen paranın yerini öğrenemeyen rahip, Ben'in uykusunda sayıkladığı bir cümleden yola çıkarak paraya ulaşmaya çalışacaktır.

Yeraltı çizgi roman sanatçısı R. Crumb’ın çalışmalarını bilenler, birkaç tahtasının eksik olduğunu tahmin edebilir ve gerçekten de haklı çıkabilirler. Oysa ki Terry Zwigoff’un, Crumb’ın hayatını anlatan bu hüzünlü ve büyüleyici belgeselinin en büyük keşiflerinden biri, R. Crumb’ın, hepsi de beklenmedik yetenek ve yaratıcılık sahibi olan ancak bu yaratıcılık gücünü birbirinden son derece farklı hal ve dışavurumlara akıtan üç kardeşten en az acayibi, ve en iyi uyum göstereni olması. Kardeşlerden biri, zamanının çoğunu San Francisco sokaklarında meditasyon yaparak geçiriyor. Diğeriyse, evinde annesiyle gizlenerek klinik depresyon ve delilikle mücadele eden bir münzevi. Bu iki kardeş de en az R. Crumb kadar sanata yatkın ve yetenekli; ve filmin büyük kısmı, paylaştıkları görece sıradan çocukluk evresinin üç kardeşi nasıl farklı yönlere itmiş olduğunu gözler önüne seriyor.

Karin, kocası Martin, babası David ve kardeşi Minus'la beraber bir adada tatil yapmaktadır. Karin, hastalığından dolayı birkaç ay akıl hastanesinde kalmıştır. Kocası Martin, karısını çok sevmesine karşın onunla iletişim kurmakta ve ona ulaşmakta güçlük çekmektedir. Babası David, kendi dünyasına kapanmış bir yazardır. Duygusal olarak izole bir ortamda yetişen Minus, sevgi ve şefkate açtır. Aile içinde gelişen beklenmedik olaylar, bütün ilişkileri kökten değiştirecektir.Ingmar Bergman, dokuz kez Oscar®'a aday gösterilmiş, insan ruhunun hem karanlık ve umutsuz, hem en eğlenceli ve umut dolu yanlarını aynı ustalık ve derinlikle filmlerine yansıtmış bir yönetmendir. Filmleri, gerek görsel gerekse karakter derinliği ve olay örgüsü açısından modern sinema yönetmenleri için çok önemli bir ilham kaynağı olmuştur.

2. Dünya Savaşı sırasında, İngiliz pilot Peter ve Amerikalı kadın subay June telsizde tanışır ve birbirlerinden etkilenirler. Uçağı yara alan Peter paraşütsüz olarak atlamak zorunda kalır ama kurtulur. Bir sahilde kendine gelir, June’la tanışır ve birbirlerine aşık olurlar. Bu arada Öteki Dünya’da, Peter’ın oraya geçişini sağlamakla görevli 71 Nolu Yönetici’nin sis yüzünden onu bulamadığı anlaşılır. Yönetici canını almak üzere Peter’la iletişime geçer, ama o dünyayı bırakmak istemez. Arada oluşan 20 saatlik kayma sırasında aşık olmuştur ve bu onun kabahati değildir… Peter’ın talebi üzerine, Öteki Dünya’daki Temyiz Mahkemesi genç adamın durumunu görüşmek üzere toplanır.

Şeytan Ruhlu İnsanlar olarak Türkçe’ye geçen Les Diaboliques, korku gerilim türünün en başarılı örneklerinden biridir. 1955 yapımı film, ‘’eskiler daha iyiydi’’ savını destekleyici nitelikte. Film noir, yani kara fi lm sayılan Les Diaboliques, fi lmde geçen olayların tuhaf oluşu, zalim karakterleri ve kafa karışıklığı yaratması ile, bu kategoriye dahil olmuştur. Filmin daha sonra 1996 yılında Sharon Stone’un oynadığı bir versiyonu daha yapılmıştır ama Henri-Georges Clouzot’unki gibi bir başarıya ulaşamamıştır asla.Film, Pierre Boileau ve Thomas Narcejac’ın birlikte yazdıkları Celle Qui N’était Plus (1952) isimli romandan uyarlanmıştır. Hatta söylentiye göre, romanın fi lm haklarını satın almak isteyen bir diğer isimde A. Hitchcock’tur ama birkaç saatle bunu kaçırmıştır. Bu filmden sonra Hitchcock’un namı Psycho (1960)’yu çekene kadar Clouzot’ta kalmıştır.Les Diaboliques, Michel, kalp hastası eşi Christine ve metresi Nicole arasında Fransa’da bir yatılı okulda geçer. İki kadında birbirinden haberdardır ve Michel hem karısına hem de ilk günden itibaren Nicole’e zalimce davranır. Bütün bunlardan usanan iki kadın, Michel’i ortadan kaldırmak üzere bir plan yaparlar. Önce zehirleyip, sonra banyo küvetinde adamı boğarlar. Cesedi ise cinayet olduğunun fark edilmemesi adına, okulun havuzuna atarlar fakat sonrasında ceset bir türlü bulunamaz.Siyah beyaz olmasının da getirdiği kasvetli yapısı, karakterlerin kimi zaman tedirgin edici sakinliğiyle, kimi zaman da bakışlarındaki korkuyla, özellikle de Christine’in yaşadıklarıyla izleyiciyi filmin içine sürüklüyor. Film, bir de korku-gerilim fi lmi olunca, kalp hastası bir karakterin olması, her an beklenmedik bir şeyler olabileceği izlenimi yaratıyor, o yüzden fi lmden kopamayarak pür dikkat izliyorsunuz filmi. Zaten film de izleyicinin dikkatini dağıtmadan, izleyiciyi akıştan koparmadan izlettriyor kendini, 114 dakika boyunca su gibi akıyor zaman.Filmdeki küvet sahneleri ve Hitchcock’un Psycho (1960)’sunda geçen duş sahneleri birçok kişiyi derinden etkilemiş olacak ki, bu konuda Hitchcock’un bir mektup aldığı söylenir. Mektupta, mektubu yazan adamın kızının fi lmlerden çok etkilendiği; bu yüzden banyo yapamayıp, duş alamadığı ve bu durumdan çok müzdarip olduğunu anlatır ve ne yapacağını sorar Hitchcock’a. Ve yine söylenenlere göre Hitchcock şu cevabı verir: ‘’Kuru temizlemeciye gönderin.’’ Les Diaboliques, takdir ve olumlu eleştirilerin dışında, 1955’te en iyi yabancı dilde film kategorisinde “New York Film Eleştirmenleri Ödülü”nü almıştır. Bunun dışında Edgar Allan Poe ve Louis Delluc olmak üzere 2 ödülü daha vardır. Film izlerken gerilmeyi seviyorsanız, bu siyah beyaz Fransız filmi size beklediğinizden çok daha fazlasını verecektir.

İflasın eşiğindeki tüccar bir oğlu ve üç kızı ile bir köyde yaşamaktadır.Kızlardan kendini beğenmiş,bencil ve şirret olan Felicie ve Adelaide, üçüncü kız Belle üzerinde tahakküm kurmuş ve onu adeta bir hizmetçi gibi kullanmaktadırlar.Bir gün ormanda yolunu kaybeden tüccar karşısına çıkan garip bir şatoya girer. Kızı Belle için bir gül kopardığı esnada şatonun sahibi çıkagelir.Şatonun sahibi sihirli güçlere sahip yarı hayvan yarı insan bir yaratıktır.Tüccara kızlarından birisini kendisine vermediği takdirde onu öldüreceğini söyler.Kızlarından Belle babasını kurtarabilmek için kendini feda eder ve şatoya gider..

Harold 20'li yaşlarında tam olgunlaşamamış, zengin ve ölümü saplantı haline getirmiş depresif bir gençtir. Sürekli olarak cenaze törenlerine katılmakta ve annesinin önünde sayısız kere sahte intihar girişimi sergilemektedir. Katıldığı cenaze törenlerinden birinde 80'ine merdiven dayamış, ama hayattan hala zevk alabilen bir kadın olan Maude ile tanışır ve hayatında köklü bir değişiklik yaşar.

Tanrının Sessizliği üçlemesinin son filmi olan Sessizlik, 2 kız kardeş arasındaki çatışma üzerinden modern dünyada iletişimsizliği konu alıyor. Ester, kız kardeşi Anna ve oğlu, Avrupa’daki yolculukları esnasında, Ester’in hastalığının iyice kötüleşmesiyle, dillerini bile bilmedikleri, isli ve sevimsiz bir şehirde konaklamak mecburiyetinde kalırlar. Yerleştikleri otelde zaman geçtikçe, kız kardeşler arasındaki mesafe ve gerginlik iyice artar. Gösterime girdiğinde ahlaksızlık suçlamalarıyla İsveç parlamentosundan kiliseye kadar birçok kurumdan çok ağır tepkiler alan film, bu sayede müthiş bir gişe başarısına ulaştı.

12 yaşındaki Ivanın çocukluğu, annesi ve ablasının faşistler tarafından gözlerinin önünde öldürüldüğü gün biter. Ivanın babası da savaşta ölmüştür. Yetim kalan ve içinde yanan ateşi dinleyen Ivan ise ölümcül bir görevi üstlenerek casusluğa başlayacaktır * Büyük Rus yönetmen Andrei Tarkovskynin ilk uzun metrajlı filmidir. Sinema dünyasından büyük ilgiyle karşılanmıştır. Dünya çapında tüm eleştirmenleri, dünyada, savaş üzerine çekilmiş en güçlü duygusal film olduğu konusunda hem fikir olmuşlardır * Şiire devam...İntikamın şiirine.

Daha ilk yolculuğunda bir buz dağına çarpıp batan ünlü Titanik gemisinin yaşadığı trajediye anlatan "Titanik Faciası'', Walter Lord' un eserinden uyarlanan ve Goldeen Globes'da" En İyi Yabancı Film'' ödülünü alan filmi.

Alain Leroy, alkol bağımlılığı sebebiyle özel bir hastanede tedavi görmektedir. Oldukça sıkıntılı günler geçirmesine rağmen, eski dostlarıyla tekrar takılmak için hastaneyi terk eder. Ancak arkadaşlarından hiçbiri kendisine yardımcı olmayacak, aksine Alain'in sıkıntısı gün geçtikçe artmaya başlayacaktır.Louis Malle'in yönettiği Le Feu Follet (The Fire Within) - Ateşle Oyun, Venedik Film Festivali'nden iki ödülle dönmüştü.

Büyük Buhran'ın en zor zamanlarında, kumar partileri ve gece hayatından başı dönmüş olan Irene Bullock ile kahyalık işinden atılmış olan kimsesiz Godfrey'i şehir çöplüğünde karşılaşır. Godfrey, Irene'i tipik aylak zenginler olarak bulmaktadır. Ancak çok geçmeden Irene, Godfrey'i yardımseverliğiyle etkiler. Uşakla patron arasındaki bu yoğun romantizm, uşağın sırlarla dolu geçmişine bakılmaksızın dışarıda devam eder. Godfrey, ailenin yeni kahyası olarak işe alınır. Godfrey, bu bozulmuş ailenin zenginliğini elde tutabilmesi için sağduyusuyla yardımcı olacaktır. Fakat merak edilen, bu adamın esrarengiz geçmişidir...

Amerikan yönetmen Stanley Donen'in çektiği sinema filmi "Charade", 1963 senesinde vizyona girdi. Peter Stone ile Marc Behm'in The Unsuspecting Wife adlı hikayesinden uyarlanan filmde Belçikalı aktris Audrey Hepburn, İngiliz aktör Cary Grant, 2000 senesinde hayatını kaybeden aktör Walter Matthau, Oscar Ödüllü aktör George Kennedy, 2002 senesinde hayatını kaybeden aktör James Coburn ve Dominique Minot gibi isimler rol alıyor. Türkçe'ye 'Öldüren Şüphe' olarak çevrilen ve 4 Milyon Dolar gibi bir bütçeyle tamamlanan film, Paris ve Kaliforniya'da çekildi. Genç bir kadın olan Regina Lampert, gittiği tatilde eşi Charles'den boşanmaya karar vermiştir. Kararını uygulamak adına Paris'e döndüğünde kocasının öldürülmüş olduğunu öğrenen Regina, küçük çapta bir şok geçirir. Çok geçmeden kocasının ölmeden evvel ortak hesaplarındaki parayı nakite çevirdiğini ve bu paranın da ölmeden önce ortadan kaybolduğunu öğrenen genç kadın, ne yapacağını bilememektedir.FBI tarafından peşine düşülen kayıp para ve şüpheli gözlerden kaçmaya çalışan Regina, kendisine yardım eli uzatan Peter Joshua'ya güvenmek zorunda kalacaktır.