Nazi işgali sırasında Fransa'nın ufak bir kasabasında yaşayan 18 yaşındaki Lucien Lacombe, direnişe katılmak ister ancak yaşının ufak olması nedeniyle direnişçiler tarafından kabul edilmez. Lucien, bu duruma inat karşı tarafın saflarında yer alacak ve gestapo'ya ajanlık yapmaya başlayacaktır...Oscar adaylığı da bulunan filmin toplam 6 ödülü bulunuyor.

60 yaşına giren babanın doğum günü için tüm aile bireyleri bir araya gelir. Baba, oğlu Christian'dan yeni intihar eden ikiz kardeşleri için ufak bir konuşma yapmasını ister. Christian ise bu konuşma için yeşil ve sarı renklerden oluşan iki adet konuşma kağıdı hazırlamıştır ve babadan bir tanesini seçmesini ister. Seçilen kağıt yeşildir ve adı "gerçekler"dir. Konuşma oldukça dehşet vericidir çünkü Christian, ikiz kız kardeşlerinin intihar sebebinin babası olduğunu, kardeşlerine cinsel tacizde bulunduğunu söylemektedir. Aile bireyleri bu açıklamaya en başta inanmasa da babanın tavrı ve ortaya koyulan deliller olayı doğrular niteliktedir ve işler daha da karmaşık bir hal almaya başlayacaktır...

James Mason, ufak bir şehirde öğretmenlik yapmaktadır. Doktorların verdiği kortizonu kullanan öğretmen, ilaçların sağladığı kendini iyi hissetme duygusuna bağımlı hale gelir. Bu durum onu, karısına, oğluna ve etrafındaki herkese karşı kötü davranan huysuz bir nevrotiğe, megaloman bir zorbaya dönüştürecektir.

1960’ların başı, İtalya... Amiyane tabirle “sonradan görme” diye ifade edilebilecek insanların hızla türediği, köylüleri ve köy yaşantısını küçümsediği ve daha fazlasını kazanmak için kendi benliklerinden bile vazgeçtikleri bir dönemde Giovanni, sıradan bir işçidir. Çalışmak ve sevgilisi Liliana’yla birlikte geceleri dans salonuna giderek dans etmek haricinde yaptığı bir şey yoktur. Bir de yaşlı ve ilgiye muhtaç babası vardır. İşi gibi özel hayatının da bir süre sonra rutine dönüşmesi, ister istemez işine olan yabancılığı gibi eşine de yabancılaşmasına neden olacaktır...Ermanno Olmi'nin yönettiği I Fidanzati (The Fiances), Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Hapisten yeni çıkmış olan yankesici hırsız Skip McCoy (R.Widmark) New York metrosunda kalabalıktan da istifade ederek gözüne kestirdiği Candy’nin (J. Peters) çantasından cüzdanını çalar. Cüzdanda erkek arkadaşı Joey’e (R. Kiley) son kez kuryelik yapan Candy’nin de bilmediği, şirketlerden şantajla para sızdırmak için gizli formüller içeren bir mikrofilm vardır. Tüm bunlardan habersiz Skip’in eline geçmiştir. Metroda Candy’i takip eden federal ajanlar, hırsızlığa şahit olmuş, mikrofilm ilgili adrese ulaşmayınca da Skip’in elinde olduğunu tüm hırsızları çalışma şekillerinden, polisten iyi tanıyan Moe Williams (T. Ritter) sayesinde anlamışlardır. Herkes Skip’in peşindedir artık.

Yasujirō Ozu’nun ustalığının zirvesindeyken imza attığı o tarif edilemez güzellikteki aile dramlarından biri olan Pirinç Üzerine Yeşil Çayın Lezzeti (The Flavor of Green Tea over Rice), sessizce çözülmeye yüz tutan bir evliliğin yüreğe işleyen, eşsiz bir portresidir.Şehirli bir nezaketle yoğrulmuş kadının dünyası, kocasının taşralı sadeliğiyle çarpışırken; sırlar ve aldatmacalar, çocuksuz ve orta yaşlı bu çiftin zaten pamuk ipliğine bağlı ilişkisini iyice gerer. Bu sırada evin içinde, kadının dikbaşlı ve modern yeğeni şahsında vücut bulan kuşaksal bir değişim rüzgârı esmektedir.Büyük usta Ozu'nun aile dinamiklerine duyduğu o bitmek bilmeyen ilgi, bu filmde en canlı hâllerinden birine bürünür. Hikâye; ev ortamından çıkıp savaş sonrası Tokyo’sunun beyzbol stadyumlarına, paçinko salonlarına ve ramen dükkânlarına taşınırken, yapıta nüktedan, şefkatli bir mizah ve hayata dair ferah bir genişlik kazandırır.

Julio, uzun süre önce kaybolan sevgilisi Ligaya'yı bulabilmek için başkent Manila'ya giden Filipinli bir balıkçıdır. Sonrasında şehirde bir inşaatta çok zor şartlar altında işçi olarak çalışmaya başlayan Julio, bir süre sonra burada erkeklerin fahişelik yaptığı bir şebekeyle karşılaşır. Bu esnada sevgilisi Ligaya'nın da bir genelevde çalıştığını öğrenen Julio'nun dünyası yıkılır. Artık Julio için masumiyetini kaybetme zamanıdır...Filipinler sinema tarihinin küresel çapta bilinen ve en başarılı yapımı sayılan filmi Maynila: Sa Mga Kuko Ng Liwanag (Manila in the Claws of Light), toplam 8 ödül kazanmış bir yapım.

Şeytan Ruhlu İnsanlar olarak Türkçe’ye geçen Les Diaboliques, korku gerilim türünün en başarılı örneklerinden biridir. 1955 yapımı film, ‘’eskiler daha iyiydi’’ savını destekleyici nitelikte. Film noir, yani kara fi lm sayılan Les Diaboliques, fi lmde geçen olayların tuhaf oluşu, zalim karakterleri ve kafa karışıklığı yaratması ile, bu kategoriye dahil olmuştur. Filmin daha sonra 1996 yılında Sharon Stone’un oynadığı bir versiyonu daha yapılmıştır ama Henri-Georges Clouzot’unki gibi bir başarıya ulaşamamıştır asla.Film, Pierre Boileau ve Thomas Narcejac’ın birlikte yazdıkları Celle Qui N’était Plus (1952) isimli romandan uyarlanmıştır. Hatta söylentiye göre, romanın fi lm haklarını satın almak isteyen bir diğer isimde A. Hitchcock’tur ama birkaç saatle bunu kaçırmıştır. Bu filmden sonra Hitchcock’un namı Psycho (1960)’yu çekene kadar Clouzot’ta kalmıştır.Les Diaboliques, Michel, kalp hastası eşi Christine ve metresi Nicole arasında Fransa’da bir yatılı okulda geçer. İki kadında birbirinden haberdardır ve Michel hem karısına hem de ilk günden itibaren Nicole’e zalimce davranır. Bütün bunlardan usanan iki kadın, Michel’i ortadan kaldırmak üzere bir plan yaparlar. Önce zehirleyip, sonra banyo küvetinde adamı boğarlar. Cesedi ise cinayet olduğunun fark edilmemesi adına, okulun havuzuna atarlar fakat sonrasında ceset bir türlü bulunamaz.Siyah beyaz olmasının da getirdiği kasvetli yapısı, karakterlerin kimi zaman tedirgin edici sakinliğiyle, kimi zaman da bakışlarındaki korkuyla, özellikle de Christine’in yaşadıklarıyla izleyiciyi filmin içine sürüklüyor. Film, bir de korku-gerilim fi lmi olunca, kalp hastası bir karakterin olması, her an beklenmedik bir şeyler olabileceği izlenimi yaratıyor, o yüzden fi lmden kopamayarak pür dikkat izliyorsunuz filmi. Zaten film de izleyicinin dikkatini dağıtmadan, izleyiciyi akıştan koparmadan izlettriyor kendini, 114 dakika boyunca su gibi akıyor zaman.Filmdeki küvet sahneleri ve Hitchcock’un Psycho (1960)’sunda geçen duş sahneleri birçok kişiyi derinden etkilemiş olacak ki, bu konuda Hitchcock’un bir mektup aldığı söylenir. Mektupta, mektubu yazan adamın kızının fi lmlerden çok etkilendiği; bu yüzden banyo yapamayıp, duş alamadığı ve bu durumdan çok müzdarip olduğunu anlatır ve ne yapacağını sorar Hitchcock’a. Ve yine söylenenlere göre Hitchcock şu cevabı verir: ‘’Kuru temizlemeciye gönderin.’’ Les Diaboliques, takdir ve olumlu eleştirilerin dışında, 1955’te en iyi yabancı dilde film kategorisinde “New York Film Eleştirmenleri Ödülü”nü almıştır. Bunun dışında Edgar Allan Poe ve Louis Delluc olmak üzere 2 ödülü daha vardır. Film izlerken gerilmeyi seviyorsanız, bu siyah beyaz Fransız filmi size beklediğinizden çok daha fazlasını verecektir.

2. Dünya Savaşı sırasında, İngiliz pilot Peter ve Amerikalı kadın subay June telsizde tanışır ve birbirlerinden etkilenirler. Uçağı yara alan Peter paraşütsüz olarak atlamak zorunda kalır ama kurtulur. Bir sahilde kendine gelir, June’la tanışır ve birbirlerine aşık olurlar. Bu arada Öteki Dünya’da, Peter’ın oraya geçişini sağlamakla görevli 71 Nolu Yönetici’nin sis yüzünden onu bulamadığı anlaşılır. Yönetici canını almak üzere Peter’la iletişime geçer, ama o dünyayı bırakmak istemez. Arada oluşan 20 saatlik kayma sırasında aşık olmuştur ve bu onun kabahati değildir… Peter’ın talebi üzerine, Öteki Dünya’daki Temyiz Mahkemesi genç adamın durumunu görüşmek üzere toplanır.

Büyük usta Satyajit Ray, Devi (Tanrıça) filminde bağnazlık ile özgür irade arasındaki çatışmayı gözler önüne sererken, dini ortodoksiye ve ataerkil güç odaklarına karşı son derece modern ve sarsıcı bir başkaldırıda bulunur.On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında, kırsal Hindistan’da geçen hikayede; varlıklı bir feodal toprak ağası (Chhabi Biswas), oğlu (Soumitra Chatterjee) öğrenimini tamamlamak üzere Kalküta’ya gittikten sonra, çok sevdiği gelininin (hüzünlü gözleriyle hafızalara kazınan Sharmila Tagore) Ana Tanrıça'nın yeryüzündeki tecellisi olduğu fikrine kapılır. Bu hezeyan, genç kadın ve çevresindekiler için yıkıcı bir felakete dönüşür.Görüntü yönetmeni Subrata Mitra’nın elinden çıkan zarif ve stilize kompozisyonlar ile gölge-ışık (chiaroscuro) oyunları, bu ailevi trajedinin dışavurumcu şiddetini körükler; yapıtı hem yüce hem de paramparça eden bir deneyime dönüştürür.

Yönetmen Gillian Armstrong, çığır açan ödüllü filminde, genç yazar Miles Franklin'in yirminci yüzyıl Avustralya'sının ünlü erginlenme öyküsü romanından yola çıkarak, dönem romantizminin geleneklerini fütursuzca altüst ediyor. Dik başlı genç Sybylla Melvyn (Judy Davis, yıldızlaşan bir performansla), yazarlık heveslerinin çok az teşvik gördüğü taşradaki boğucu hayatından yakınmakta ve her şeyden önce bağımsızlık arzulamaktadır. Asi cazibesine kapılan yakışıklı bir toprak sahibi (Sam Neill) ona kur yapmaya başlayınca, Sybylla evlilik ihtimalini kendisi için hayal ettiği şanlı iş hayatıyla bağdaştırıp bağdaştıramayacağına karar vermek zorunda kalır. Cömert bir mizah ve genç bir deneyim iştahıyla dolu olan Benim Parlak Kariyerim, ateşli ve özgür bir ruhun ışıltılı bir portresi.

Usta Sovyet yönetmen Mikhail Kalatozov, virtüözlük düzeyindeki görsel yeteneği ve duygusal olarak sarsıcı filmleriyle tanınır; ancak belki de hiçbir filmi, Gönderilmemiş Mektup kadar görsel açıdan büyüleyici değildir. Keşif ve hayatta kalma mücadelesini konu alan bu etkileyici hikâye, elmas bulmak için Sibirya'nın acımasız ve kasvetli vahşetine gönderilen dört kişilik bir jeoloji ekibinin başına gelenleri anlatır. Geniş açı çekimlerin büyüsüne kapılan ve ardı ardına cesur sahneler sunan film (Kalatozov’un sık işbirliği yaptığı görüntü yönetmeni Sergei Urusevsky’nin başarısı), sinema tarihinin büyüleyici bir parçası ve aynı zamanda evrensel bir macera şaheseridir.

Beklenenden daha fazlasına dönüşen tek gecelik bir ilişki hayatlarına anlam vermeye çalışan iki genç adamın alışılmadık aşk hikayesi.Russel, bir Cuma gecesi ’straight’ arkadaşlarının evindeki partiden sonra tek başına bir gey bara gider. Bar kapanmak üzeredir. Glen’le karşılıklı bakışmaları önce bir takip oyununa sonra da Russel’in evinde sonlanan bir gecelik ilişkiye dönüşür. Ertesi sabah ayrılmalarına rağmen ikisi gün boyu birbirlerini düşünmeye devam eder ve böylece onlar için, barlara ve yatak odalarına taşınacak bir hafta sonu başlar. Olabildiğine farklı iki erkeğin kısa bir zaman dilimine sığan birliktelikleri ve birbirlerinin bedenlerine alışma süreçleri, bolca doğaçlama anlarla, asla stilistik olma tuzağına düşmeden, oldukça gerçekçi bir biçimde anlatılıyor. Andrew Haigh, kendinde eksik olan parçaların ötekinde bulunması üzerine, doğaçlamanın ve gündelik detayların ön planda olduğu bir filmle karşımızda. Senenin en önemli filmlerinden biri.

Ondokuzuncu yüzyılın başında , İsveç taşrasını dolaşan küçük bir tiyatro gubu Stockholm’un giriş kapılarından birinde resmi görevliler tarafından alıkonulur. Amaçları Dr Vogler adlı sihirbazın gösterilerini sergileyen grubun foyasını ortaya çıkarmaktır. Görevliler dilsiz olduğu söylenen Dr Vogler’den özel bir gösteri isterler. Böylelikle yaptıklarının toplum sağlığına zararlı olup olmadığını denetleyeceklerdir.

Loretta Castorini, utangaç nişanlısını bekleyen, biraz da evde kalmış, duygusal bir kadındır. Loretta beklediğinin gerçekleşmemesi sonucunda kapıldığı umutsuz duygular sonucunda nişanlısının biraz yabani gibi gözüken erkek kardeşi Ronnye (Nicolas Cage) aşık oluyor. Ronny bir fırın işçisi olup, operaya ve hayata düşkün bir adamdır...

John Sullivan (Joel McCrea) hafif eğlencelik filmlerin unutulmaz yönetmeni iken artık çizgi değiştirmeye karar vermiş ve yoksul insanların, ezilmiş kişilerin sorunlarını anlatmaya heveslenmiştir. Ancak yine de ilk denemesindeki sonuç kendisini tatmin etmez. Fakir ve aç insanların sorunlarını yeterince anlayamadığını düşünmektedir. Bunu nasıl halledeceğini düşünürken çözümü bulur: fakir insanları anlamak için onlardan biri olması gerekmektedir. Sullivan, tüm servetini bir süreliğine bırakır ve gerçek bir fakir gibi yaşamak için cebinde beş parası olmadan yollara düşer. Acaba elinde hiçbir şey olmadan yaşamayı becerebilecek midir?

Film, işsizlik yardımının İngiltere'deki alt sınıfı nasıl etkilediğini anlatıyor. Colin, sosyal konutlarda ailesiyle birlikte yaşamakta ve çıkarcı ağabeyi ile birlikte ergen gibi bir hayat sürmekte, sürekli birbirleriyle uğraşmaktadır. Zengin halaları Colin'e bir iş verince ağabeyi bunu kıskanır ve işte o zaman sorunlar başlar...

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

Stockholm de yaşayan moda fotoğrafçısı Suzanne, Göteborg'da karısı ve çocuklarıyla oturan evli sevgilisini özlediğinden onu görebilmek için yeni bir iş bulur. Öte yandan Suzanne'ın birlikte çalıştığı genç fotomodel Doris, çekim için gittiği Göteborg'da orta yaşlı bir adamla tanışacak ve onunla tutku dolu bir ilişki yaşayacaktır.

Küçük bir Fransız kasabasında polis memuru olan asosyal ve silik kişilikli Pharaon, küçük bir kızın tecavüze uğrayarak öldürülmesi üzerine suçluyu bulmak için görevlendirilmiştir. Bir yandan Joseph ile beraber olan komşusu Domino’ya karşı gizli hisler besleyen Pharaon, görevi bittiği zamanlarda Domino ve Joseph ile birlikte takılmaktadır.Fakat çözmesi gereken cinayet, Pharaon’un içindeki “insanlığa” dair ümitsizlikleri ve korkuları ortaya çıkaracak, bu üç insanın hayatının da etkileneceği bir “insanlık dramı”na dönüşecektir. Cannes Film Festivali’nden “Büyük Ödül, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu” ödülleriyle dönen L’humanite (Humanité), etkileyici görselliğiyle, amatör oyuncularının güçlü performanslarıyla “insanlık” üzerine 2,5 saatlik minimalist bir başyapıt.Bruno Dumont’un bu büyüleyici ikinci uzun metrajlı filmi, derin bir yabancılaşma içindeki bir polis dedektifinin hikayesi üzerinden insanlık durumunun hem mucizevi hem de dehşet verici yönlerini derinlemesine inceliyor. Başroldeki Emmanuel Schotté, hayatındaki bu ilk oyunculuk performansıyla Cannes’da sürpriz bir şekilde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazanırken, silinmez hüzünlü bakışlarıyla hafızalara kazınıyor. Küçük bir kızın cinayetini araştıran dedektif, bu süreçte sarsıcı, adeta bir aydınlanma niteliğinde duygusal ve bedensel bağlar kuruyor. Dumont’un profesyonel olmayan oyuncuları yönetmedeki o eşsiz ustalığını ve beden ile cinselliği amansız bir dürüstlükle gözler önüne serme gücünü kanıtlayan L'humanité; hem nev-i şahsına münhasır bir polisiye anlatı hem de insanoğlunun şefkat yeteneği ile ilkel, bazen de barbarca hayvani içgüdüleri arasındaki o gerilimi sorgulayan kışkırtıcı bir keşif yolculuğudur.

Anton Çehov'un Vanya Dayı adlı oyununu beyaz perdeye uyarlayan Vanya 42.Caddede, oyunun, harcanmış hayatlar, yalnızlık, umut ve umutsuzluk temasını öne çıkartan bir yapım. Eski dostlar bir araya gelir ve Manhattan sokaklarından geçerek ilk buluşmalarına giderler. Daha biz ne olduğunu anlamadan oyun sahnelenmeye başlar. Oyuncular hâlâ sokak kıyafetleri içindedir ve fakat seyirci kendini bir anda Rusyada bulur. Vanya Dayı, yıllardan beri ölmüş kızkardeşinin kocası Serbryakovun malikanesini idare etmiştir. Şimdi, yeni karısı Yelenayla eve gelmektedir.

Katalan mimar Antoni Gaudí (1852 - 1926) dünyanın en şaşırtıcı binalarından, iç mekanlarından ve parklarından bazılarını tasarladı; Japon yönetmen Hiroshi Teshigahara, yirminci yüzyılın ikinci yarısının estetik açıdan en cüretkar filmlerinden bazılarını inşa etti. Burada onların sanatı eşsiz, büyüleyici bir sinema deneyimiyle birleşiyor. Görsel bir şiirden daha az belgesel olan Teshigaharas Antoni Gaudí, izleyicileri Gaudi'nin henüz tamamlanmamış devasa başyapıtı Barselona'daki Sagrada Familia katedrali de dahil olmak üzere gerçekten muhteşem mimarisinde bir tura çıkarıyor. Teshigahara, konusunun organik yüzeylerindeki kıvrımlar kadar cesur ve şehvetli kamera çalışmasıyla Gaudi'yi filmde ölümsüzleştiriyor.

La Baie Des Anges (Bay of Angels) filminde; Jean, bir bankada memurdur. Meslektaşı Caron ise bir kumarbazdır ve Jean'a da bu kötü alışkanlığı kazandırır. Daha sonra Jean, Jackie ile tanışır. Onların aşkı, ruletteki şanslarını takip edecektir.Jacques Demy'nin çoğunlukla Nice'in kumarhanelerinde geçen, ince işlenmiş ve duygusal derinliğe sahip bu romantik draması, aşk ve takıntıyı gerçekçi bir karanlıkta incelerken görsel bir şölene dönüşüyor. Sarışın bir peruğuyla Jeanne Moreau, kumar bağımlısı güzel bir kadın olarak en kaygısız performansını sergilerken, Claude Mann onun tehlikeli dünyasına çekilen bir banka memurunu canlandırıyor. Michel Legrand'ın büyüleyici müziğiyle bezeli Bay of Angels (Melekler Koyu), Demy'nin en kasvetli eserleri arasında yer alır.

20 yaşındaki Lena, gerçeklik ve hayatla ilgili her şey bilmek istemektedir. Her şeyle ve herkesle ilgili bilgi toplayan Lena, bulduklarını büyük bir arşivde saklamaktadır. İlişkilerle, siyasi aktivizmle ve meditasyonla deneyler yapar. Aynı zamanda oyuncular, yönetmen ve çekim ekibi de filmin yapımına dair paralel bir hikaye içerisindedir...1960'lı yılların tüm siyasi yapısını İsveç üzerinden yapan Jag är Nyfiken - En Film i Gult - I Am Curious (Yellow), körü körüne bağlanılacak, totaliterleşecek tüm perspektiflere absürt ve alaycı bir üslupla yaklaşan filmin Amerika'da gösterilmesi yasaktır. Duru bir çıplaklık ve cinsellik sunan, yer yer belgesel, yer yer de mockumentary çizgisine kayan bu özgün yapım, önce 3.5 saat olarak düşünülüp daha sonra İsveç bayrağını da simgeleyerek ikiye bölünen filmin ilk versiyonu olma özelliğini taşıyor.

Yalnız Amerikalı bir kadının birdenbire kendini İtalyan güneşi altında bulmasını ve aşkı keşfetmesini anlatıyor film. Ohio’da sekreterlik yapan, orta yaşlarına yaklaşmış çekici bir kadın olan Jane Hudson, nihayet hayallerindeki yazı yaşamak için Venedik’e gidecek imkânı bulur. Bağımsızlığına düşkün Jane, kolunda kamerası, canı istediği gibi gezer. Ama zamanla fark eder ki, dünyanın en güzel köşelerinden biri olan Venedik gibi bir şehirde bile yalnızlık zamanla insanın canını yakmaya başlamaktadır. Bu farkındalıkla hayatını değiştirmeye karar veren Jane, tam da zamanında, San Marco Plaza’daki küçük bir kahvede Renato de Rossi isimli bir antikacı ile çarpışır ve hayatı değişir.

Kanun kaçağı Wade yakaladığında Evans, bu azılı katili mahkemeye götüremeye gönüllü olur. 3:10 Yuma trenine canlı olarak teslim etmek üzere hareket ettiklerinde, Evans ve Wade birbirlerine saygı duymaya başlarlar. Ancak, Wadein çetesi ve her köşede bekleyen tehlikeler yüzünden, yolculuk kaderlerine doğru bir göreve dönüşür.

Denizci Johannes Blom Sally, denizlerde yedi yıl geçirdikten sonra evine döner. Ama hiçbir şey bıraktığı gibi değildir...Ingmar Bergman'ın ilk dönem filmlerinden biri olan Skepp Till India Land (A Ship Bound for India) - Hindistan'a Giden Gemi 2. Dünya Savaşı ve sonrasında İsveç'te intiharların artması ve dinsel geleneklere bağlılığın sarsılmasını konu ediniyor.

Alain Resnais’in “Geçen Sene Marienbad’da” filminden sonra çektiği “Muriel ya da Dönüş Zamanı”, tıpkı selefi gibi zaman ve bellek üzerine son derece radikal bir düşüncedir. Işıltısı hiç sönmeyen Delphine Seyrig, bu kez Boulogne-sur-Mer’de bir antikacı dükkânı işleten ve geçmişi, bir zamanlar sevdiği adamın yeniden hayatına girmesiyle üzerine çöken bir dul rolünde. Üvey oğlu ise, Fransa’nın yeni sona eren Cezayir Savaşı’ndaki hizmetiyle bağlantılı kendi hayaletleriyle boğuşmaktadır. Jean Cayrol’ün katmanlı senaryosunu, orta sınıf karakterlerin siyasi ve kişisel gerçekliklerini yansıtacak şekilde yenilikçi bir kurguyla işleyen film; parçalı yapısı ve güçlü duygusal etkisiyle izleyiciye geçmişin her daim şimdide yaşadığını hatırlatır.

Üç mahkum hapisten kaçarlar, içlerinde en masumu henüz 23 yaşındaki Bowie’dir, masumiyetini kanıtlamak için çabalamaktadır. Ancak diğer firari arkadaşları tek gözlü Chickamaw ve T-Dub onun hayatını olumsuz yönde etkileyeceklerdir. Kaçtıktan sonra sığındıkları evde, Bowie tanıştığı Keechie’ye aşık olur. Banka soygununuda gerçekleştirirler, Bowie, Keechie ile evlenirde fakat sorunlar bitmez onlar için.

Şeytan, gözünde piskoposun kızının saflığından kaynaklanan bir arpacık taşımaktadır. Bu arpacıktan kurtulmak için Don Juan'ı cehennemden bu kızı baştan çıkarması ve dolayısıyla saflığını kaybetmesi için dünyaya gönderir, ancak Britt-marie, Don Juan'a karşı koyar ve Don Juan kıza aşık olur...

Film, bir kasaba doktorunun Karga imzalı bir tehdit mektubu almasını ve giderek kasabada hemen hemen herkese aynı mektubun gönderilmesinin yarattığı huzursuzluğu anlatıyor.Fransa'da çekilen Le Corbeau - Karga filminin yapımcılığını Nazi Almanya'sı üstlenmiş, üstüne üstlük filmi İsviçre, Çekoslovakya gibi ülkelerde Fransız toplumunun yozlaşmışlığının göstergesi tanıtımıyla gösterime sunmuştur. Bu durumdan dolayı film 2. Dünya Savaşı döneminde direnişçilerin tepkisine ve savaşın bitiminden sonra yönetmen Clouzot ve oyuncu Pierre Fresnay'ın uzun süre sinemadan dışlanmasına yol açmıştır.

1960’ların başında İngiliz Yeni Dalga akımının devrimci filmleri, işçi sınıfı yaşamlarına ve cinsiyetler arası ilişkilere tavizsiz yaklaşımlarıyla büyük ilgi görmüştü. Bu akımın öncü isimlerinden yönetmen Tony Richardson’ın, dönemin en tartışmalı oyunlarından birini sinemaya uyarladığı "A Taste of Honey" (Bir Tadımlık Bal), Rita Tushingham’a yıldızını parlatan ilk rolünde, sanayi kenti Manchester’ın ekonomik çaresizliği ve bencil, ilgisiz bir annenin gölgesinde kendi yolunu arayan asi bir genç kızı anlatır. Toplumun dışladığı insanlarla kurduğu özdeşlik, cinsellik ve ırk meselelerine getirdiği duyarlı ve modern yaklaşım ile Richardson’ın bu klasiği, gerçekçi sinemanın hâlâ şaşırtıcı derecede güçlü bir yapıtı olarak öne çıkar.

Kendini işine adamış bir özel dedektif, eski bir sinema aktrisinin evden kaçan üvey kızını bulma görevini üstlenir. Önceleri basit bir kayıp vakası gibi görünen bu olay kurcalandıkça daha da karmaşık ve tehlikeli hale gelmeye başlayacaktır.

Önemli bir müzik eleştirmeni olan Cornelius, seçkin bir çellist olan Felix'in biyografisini yazmaktadır. Bir grup kadın Cornelius'un çevresini sarar. Belli ki kadınlardan her biri, büyük müzisyenin metresidir.

1923 senesinde, İngiltere kontrolündeki Nijerya'nın küçük Fada kasabasının yargıcı Harry Rudbeck, aynı zamanda İngiltere adına kasaba ve civarının yönetiminden de sorumlu kişidir. Rudbeck'in en büyük arzusu, bir yol açarak bu küçük kasabayı ülkenin kuzeyindeki tek asfalt yoluna bağlamaktadır. Bu çabasındaki en büyük yardımcısı ise, bölgenin tek iyi eğitim görmüş yerlisi olan Mister Johnson'dur. Ancak Johnson, ne yazık ki aynı zamanda bölgenin en uyanık üçkağıtçısıdır. Bir İngiliz gibi giyinmek, yaşamak uğruna herkesten borç alır, yol çalışanlarından haraç keser, gerektiğinde para çalmaktan da çekinmez...

Maurice ve Dora evli bir çifttir. Bir gün Maurice, Dora'nın başka bir adamın yemek teklifini kabul edip onun yanına gittiğini öğrenir. Kıskançlıktan gözü dönen Maurice, silahını kaptığı gibi evi basar. Ancak adam çoktan ölmüştür...

A Face in the Crowd, Arkansas’ta bir ayyaş hücresinde keşfedilen gürültücü eğlence dünyası figürü Larry “Lonesome” Rhodes’un (Andy Griffith) yükseliş ve çöküş öyküsünü kayıt altına alıyor. Onu keşfeden ise kendi hırslarının peşindeki yerel radyo yapımcısı Marcia Jeffries’dir (Patricia Neal). Rhodes’un karizması ve kurnazlığı, onu kısa sürede televizyon yıldızlığının zirvesine ve siyasi bir demagogluğa taşırken; Marcia’yı da kendi elleriyle yarattığı bu manipülatif ve gerici canavarla yüzleşmek zorunda bırakır.Elia Kazan’ın yönettiği ve senaryosunu Budd Schulberg’in kaleme aldığı bu keskin yergi, Griffith’in alışılagelmişin dışındaki uğursuz bir rolde cazibesini bir silah gibi kuşandığı olağanüstü ilk sinema performansına ev sahipliği yapıyor. Film, gösterime girdiği dönemde beklenen ilgiyi göremese de; sonraki nesiller, eserin Amerikan yaşamındaki medya ve siyaset arasındaki o zehirli yakınlığa dair yaptığı tekinsiz ve ileri görüşlü teşhisi hayranlıkla karşılamıştır.

Farklı insanların bir araya geldikleri bir striptiz kulübü. Bu klübün liseli genç kız kıyafeti ile sahne alan dansçısı, o dansçıya tutulmuş olan DJ, DJin hamile karısı, kaybettiği kızını bu striptizci kızda arayan bir mali denetçi, bu denetçinin uğradığı pet-shopun bastırılmış eşcinsel sahibi... Bütün bu farklı insanların striptiz kulübüne gelmesi ve bastırdıkları tutkularının gün yüzüne çıkması.

Carlos Reygadas’ın bu olağanüstü bir özgüven sergileyen ilk uzun metrajlı filminde, bir adam (Alejandro Ferretis) intihar etmek amacıyla Mexico City’den kopup ücra bir köye gider; ancak orada, dindar ve yaşlı bir kadınla (Magdalena Flores) tanışır. Kadının sergilediği dingin insaniyet, adamın arzularını yeniden alevlendirir. Profesyonel olmayan bir oyuncu kadrosu kuran ve çekimlerini görkemli 16 mm CinemaScope formatında gerçekleştiren Reygadas, Meksika kırsalının sert güzelliğini dünyevi bir dokunsallıkla keşfeder; dinin cinsellikle harmanlandığı, yaşamın ölümle iç içe geçtiği, insan deneyiminin hayvani ve ruhani yanlarının birbirinden ayırt edilemez hale geldiği psişik bir manzara kurgular. Yüksek bir tutkunun ve çarpıcı bir görsel şiirselliğin ürünü olan Japón, yönetmeninin özgün sesini tüm dünyaya duyuran, sinemanın keşfedilmemiş topraklarında geçen varoluşçu bir yolculuktur.

Kırsal İngiliz bölge hastanesinde bir postacı ameliyat masasında ölür. Hemşirelerden biri onu kimin öldürdüğünü kanıtlayabileceğini söyler. Şakacı müfettiş Cockrill 5 doktordan ve ameliyathanede bulunan hemşirelerin birinden şüphelenir, fakat 4 tane zehirli ilaç ortadan kaybolmuştur