8.0
Toplamda 1 oy verildi.
Adblock Tespit Edildi! Adblock ile bu partı izleyemezsiniz. Lütfen reklam engelleyici eklentinizi devre dışı bırakınız ve sayfayı yenileyiniz!
My Man Godfrey
İMDb Puanı 7.9

My Man Godfrey

-

Lüks Hayat

Büyük Buhran'ın en zor zamanlarında, kumar partileri ve gece hayatından başı dönmüş olan Irene Bullock ile kahyalık işinden atılmış olan kimsesiz Godfrey'i şehir çöplüğünde karşılaşır. Godfrey, Irene'i tipik aylak zenginler olarak bulmaktadır. Ancak çok geçmeden Irene, Godfrey'i yardımseverliğiyle etkiler. Uşakla patron arasındaki bu yoğun romantizm, uşağın sırlarla dolu geçmişine bakılmaksızın dışarıda devam eder. Godfrey, ailenin yeni kahyası olarak işe alınır. Godfrey, bu bozulmuş ailenin zenginliğini elde tutabilmesi için sağduyusuyla yardımcı olacaktır. Fakat merak edilen, bu adamın esrarengiz geçmişidir...
  1. Altyapı Senfonileri: Kent Filmlerinden Siyasal Kurmacaya
      3 ay Önce   89
    Altyapı Senfonileri: Kent Filmlerinden Siyasal Kurmacaya Kent ve onun yansıması, iki savaş arası avangard sinemada özel bir rol oynar. 1920’ler ve 1930’lardaki şehir senfonisi dalgası için kentlilik, modernliğin bir simgesini, modern yaşamın gerçekleştiği en son ve en eksiksiz biçimi temsil eder. Kentler, modern dünyanın çeşitli unsurlarının toplayıcısıdır; modernitenin en yüksek biçimlerini oluşturur ve aynı zamanda onu hızlandırırlar. Kent filmleri, hareket, enerji, ritimler, ışık, ürünler, mimari ve sakinler arasındaki bağlantıları açığa çıkarır. Peki modern çağın bu özelliklerini bizzat kentsellik dışında gözlemlemek mümkün müdür? Sonuçta, şehir yerine fabrika işlemlerini, barajları, enerji üretimini, ulaşımı ve yolculuk temalarını – başka bir deyişle altyapıları – aynı görsel sözlükle betimleyen çok sayıda iki savaş arası film vardır. Bu filmleri ayrı bir tür olarak yorumlamak belki de mümkündür. Daha sonraki şehir senfonilerinde olduğu gibi, bu yapımların bir kısmı belirli endüstriyel komisyonlarla ya da çeşitli devlet programları gibi toplumsal angajmanların parçası olarak üretilmiştir. Dolayısıyla altyapı politikalarının araçları olarak görülebilirler. Her ne kadar yalnızca basit öğretici veya eğitici filmler gibi görünseler de, gelişkin sinema dilinin yöntemlerini kullanmaları veya doğrudan dönemin sanatsal açıdan seçkin yönetmenlerine sipariş edilmeleri nedeniyle sinemasal nitelikleri açısından tanınırlar. Bu metin, bu tür filmler için “altyapı senfonisi” terimini önermekte ve onları 1930’lar ile 1940’larda özgül bir iletişim aracı olarak, 1950’ler sonu ile 1960’lara doğru belgesel ve eğitim türlerine dönüşümlerini ve 1980’lerde Doğu Bloku distopik senfonileri biçiminde aldıkları son hallerini incelemektedir.
Yorum Alanı