ASSA, seksenli yılların ortasında, kış mevsiminde Kırım'da geçiyor. Genç bir müzisyen (Bananan) mafya babasının (Krymov) genç metresine (Alika) aşık olur. Paralel öykü çizgisi 18. yüzyıldaki bir suikast planını içerir.

İkinci Dünya Savaşı'nda Yeni Gine seferine katılan 62 yaşındaki Kenzo Okuzaki, Japon garnizonu kuşatılmışken işlenen zulümlerin, özellikle de birliğindeki iki Japon erin açıklanamayan bir şekilde öldürülmesinin ardındaki gerçeği bulmak için hayatta kalanlar ve akrabalarıyla görüşmeler yapmak üzere yola çıkar.

İstanbullu Muhsin Bey, Türk musikisine ve çiçeklerine düşkün, değerlerine bağlı bir eski usül adamdır. 80’lerde hızla değişen şehire, köyden kente göçün getirdiği kültür erozyonuna yabancı ve ilkeleriyle yaşayan bir adam. Bir gün kaset çıkarmak için şehre gelmiş, yanık sesli türkücü Ali Nazik’le kesişir yolları. Muhsin Bey, Ali’yi şöhretle tanıştırabileceğini düşünür. Bu iki ayrı dünyanın insanı böylece, zorlu bir işbirliğine girerler. Dünyaların ne kadar ayrı olduğunu anlamaları içinse, elbette zaman gerekecektir.

Emrindeki bir grup paralı askerle birlikte 1850'lerde Meksika'yı işgal eden sonra da kendini Nikaragua'nın başkanı ilan eden Amerika'lı maceraperest William Walker'ın (Ed Harris) öyküsünün anlatıldığı film ABD'nin finanse ettiği Contra savaşı henüz devam etmekteyken Nikaragua'da çekilmiştir.

Katie McGovern, çekilmekte olan bağımsız bir filmin hastalanan başrol oyuncusunun boşluğunu doldurma vaadiyle çekim yapmak üzere Dr. Joseph Lewis adlı, tekerlekli sandalyeye mahkum, çılgın bir doktorun uzak ve ıssız bir yerdeki malikanesine götürülür. Ancak Dr.Lewis'in Katie için başka planları vardır.

Kadın yönetmen Kathryn Bigelow'un dikkatleri üzerine çektiği ilk filmi olan Near Dark (Karanlık Bastığında) vampir mitini barındıran bir korku filmi olarak ilginç ve başarılı bir çalışma bulundu. Tek başına bir filmi kotarabilmesine şüpheyle bakılan yönetmene çekimlerden 5 gün sonra isterse işi bırakabileceği teklif edilse de o vazgeçmedi. Genç bir çiftçi hoşlandığı ve baştan çıkarmaya çalıştığı kızın bir vampir olduğunu geç de olsa anlar ve kızın vampir ailesine katılarak karanlık bir maceraya sürüklenir. Birlikte şehir şehir avlanmaya başlayan aile, bir zaman sonra yeni üyesiyle karşı karşıya gelecektir. Genç adam bir karar vermek zorunda kalır, gerçek ailesi mi yoksa ölümsüzlük mü?

Kira Muratova'nın yönettiği Sovyetler Birliği yapımı Dolgie Provody (The Long Farewell), bekar bir annenin, babasıyla yaz tatili geçiren ve kendisinden uzaklaşan oğlu ile arasındaki sorunlara odaklanıyor.

Büyükbaba yatağın ucunda torununa babadan oğula geçen bir masalı anlatmaktadır. O anlatmaya devam ettikçe masal canlanmaya başlar... Prens Humperdinck, güzel prenses Buttercup ile evlenmek istemektedir. Ancak prensesin bu kötü kalpli prenste gönlü yoktur. Bunun üzerine Buttercup kaçırılır. Onu kurtacak kişi çocukluğunda prensese aşık, şimdi ise aranan bir korsan olan Westleydir. Westley prensesin izinden giderken, kötü kalpli şövalyeler, devler ve süper güçlere sahip yaratıklarla savaşmak zorunda kalacaktır.

Bağdat Cafe de olaylar, Mojave Çölünün ortasındaki kuş uçmaz kervan geçmez bakımsız bir motel-cafede geçiyor. Filmi izlerken, esen sıcak rüzgarları, tozu ve ıssızlığı hissediyor insan. Burası, bütün umutların tükendiği bir yer. Yaz sıcağında, klimalı arabanızda mutluluk içinde yol alırken yol kıyısında gözünüze bir an çarpan, sonra kayıp giden görüntülerden biri.

Maine’de bir adada yaşayan iki yaşlı kız kardeşin değişen dünyayı seyretmelerinin hikâyesi.İngiliz yönetmen Lindsay Anderson’dan filmografisinde hayli farklı bir yerde duran bir yaşlılık, değişim ve sevgi hikâyesi. 1963 tarihli ilk uzun metrajlı filmi ve İngiliz sinemasının Yeni Dalga akımının en başarılı örnekleri arasında yer alan muhteşem “This Sporting Life” ile başarılı bir çıkış yapan Anderson’ın filmi sinemanın “tarihi” oyuncularından aldığı destekle ilgi çeken ama sonuçta yeterince çarpıcı olamayan bir çalışma. Kadrosunda Lillian Gish gibi sessiz sinema döneminden başlayarak sinemanın klasik yıldızlarından biri olmuş bir isim, Bette Davis gibi klasik Hollywood sinemasının dev oyuncularından biri, Vincent Price adında korku filmlerinin dev bir örneği ve Ann Sothern gibi yine sessiz sinema zamanlarında oyunculuğa başlamış başarılı bir karakter oyuncusu olan bir film aslında sadece bu niteliği ile bile sinemaseverlerin ilgisini hak ediyor.“Er ya da her şeyin öldüğü” bir dünyada iki kız kardeşin bu hikâyesi, kendi küçük dünyalarında yaşayan ve dışarıdan nerede ise tamamen soyutlanmış bir hayat süren karakterleri üzerinden artık var olmayan ve tekrar ortaya çıkması mümkün olmayan bir döneme ağıtlar yakıyor bir bakıma. Günümüzden altmış yıldan daha öncesine ait bir sahne ile başlayan film artık balinaların görünmediği bir dünyayı anlatırken hüzün tonunu sürekli muhafaza ediyor ve oyuncularının karizmasına dayanarak hikâyesini götürmeye çalışıyor. Başta Lillian Gish olmak üzere kadro kendilerine yüklenen “ağır” rolü başarı ile yerine getiriyor aslında. Gish göründüğü her sahneye sıcaklık, nostalji ve duygusallık getirirken, Davis güçlü ve aykırı sinemasal kişiliğinin bir benzerini yine etkili bir biçimde tekrarlıyor bu filmde. Oscar’a aday olan oyunu ile Sothern ise tam bir karakter oyuncusu olduğunu kanıtlıyor bir kez daha. Evet oyuncular güçlü ama David Berry’nin kendi oyunundan senaryolaştırdığı filmin hikâyesi biraz fazlası ile monoton ilerliyor ve iniş çıkışlarının azlığı ile zaman zaman bir tiyatro oyunu seyrettiğiniz havasını doğuruyor. Özellikle yönetmenin “Brittania Hospital” gibi absürtlüğün çarpıcı örneklerinden birinin sahibi olduğunu düşündüğünüzde hikâyenin düzlüğü hayli şaşırtıcı. Senaryoda Anderson’ı çekenin ne olduğunu anlamak zor bu nedenle. Gish ve Davis’in ikili sahnelerinde ve özellikle Gish’in yıllar önce ölen kocasının fotoğrafını koyduğu masada bir kadeh içki ile evlilik yıl dönümünü kutlamasında veya iki kadının kendi odalarında artık dokunmanın imkânsız olduğu bir geçmişe daldıkları yalnızlık anlarında filmin hissettirdiği duygusallık zirveye çıkıyor ama bir yandan da buna benzer sahneleri pek çok filmde gördüğünüz düşüncesinin ortaya çıkmasına engel olmak kolay değil.Anderson senaryodan kaynaklanan statikliği kırmak için özel bir çaba sarfetmemiş gibi görünüyor. Kameranın dışarı çıktığı anlar var ama bu sahneler hikâyeye bir açılım getirmediği gibi filmin “nefes” almasını da sağlamıyor. Karakterlerine yeterince...