Göç temalı filmlerden biri olan Otobüs (1974), Yönetmen Tunç Okan’ın gazetede okuyup son derece etkilendiği gerçek bir olaya dayanır. Film; İsveç’e kaçak olarak götürülen işçi adaylarının Stockholm’e vardıktan sonra başlarından geçen olayları, burada yaşadıkları şaşkınlığı, çaresizliği ve kültür şokunu anlatır. Ülkemizde uzun süre yasaklı olan yapım, gösterildiği dönemde farklı uçlarda eleştirilere maruz kalır. Kimilerine göre Türk insanı bu filmde kötülenip aşağılanmış, kimilerine göre ise yerli sinemada gerçeküstü bir üslup denenmiştir.ilm, içindeki birkaç küçük diyaloğa rağmen -simgesel üslubu sayesinde- çokça şey söylemeyi başarır. Uzun süren sessizlik, zaman zaman kahkahalarla ve haykırışlarla bozulur. Sembolik sahnelerin yanında görüntüye eşlik eden müzik, başarılı bir atmosferin oluşmasını sağlar.Tunç Okan, gerek oyuncu gerekse anlatım ve görüntü seçimleri ile zamanının oldukça ötesinde bir yönetmen olduğunu kanıtlar. Filminde son derece alışılmadık, kalıpların dışında, derinlikli bir çalışma ortaya koyar. Yasa dışı göç olgusu üzerinde önemle durur. Şansını ülke dışında arayan umut yolcularının çektikleri çileyi, maruz kaldıkları sahtekârlıkları kendine has bir yöntemle beyaz perdeye aktarır.Otobüs, amatör bir ruhla oluşturulmuş, cesur bir söylemi olan özgün bir eserdir. Popüler sinemanın hiçbir unsurunu içinde barındırmadığı gibi senaryosunda tam olarak bir başrol kavramı da yoktur. Filmde yer alan tüm oyuncular, birer tip ya da eğretileme unsuru olarak boy gösterir. Yolcuların çoğu, rollerine bir ad verilmemiş erkek oyuncular tarafından canlandırılır. Erkek egemen özellikler gösteren filmde kadınlar, görünmeyen birer aktör; yani ana, eş ve memleketin simgesi olarak kullanılır.  Tunç Okan’ın kadın imgesi üzerindeki iki farklı bakış açısı dikkat çekicidir. Anadolu kadını, farklı zamanlarda gösterilen aynı kısa görüntü üzerinden, çile çeken, cefakâr bir figür olarak betimlenirken Avrupalı kadın daha karanlık ve karikatürize bir çerçevede ele alınır.Film mutlu sona ulaşmaz. Bu nedenle izleyicide huzurlu bir tatmin duygusu oluşturmaz. İyi ve kötü üzerine fikir yürütmek için zaman kaybetmez; daha çok doğu-batı arasındaki çelişkiler üzerinde durur. Ülkeler arasındaki ekonomik uçuruma, ahlaki yozlaşmaya ve kültürel çatışmaya dikkat çeker. Yenileşmeyi savunan moderniteyi, onun “eskiyle” olan mücadelesini ve bu mücadelenin insani duygular üzerinde yarattığı yıkımı, sinema dilinin imkânları ile oldukça çarpıcı bir biçimde aktarır.Yönetmen ve filmi hakkında söylenenler bir yana, Otobüs; kendini eleştirenlere en güzel cevabı yurt dışından aldığı ödüllerle verir. Türk Sinemasını pek çok uluslararası festivalde taçlandırır. Sicilya’da düzenlenen Taormina Film Festivali’nde büyük ödülü (altın charybe), Çekoslavakya’da düzenlenen Karlovy Vary Film Şenliği’nde Uluslararası Sanat ve Deneme Sineması ödülü, Dünya Sinema Kulüpleri Federasyonu’nun Don Kişot ödülünü evine götüren film, aynı zamanda Strasbourg (Fransa) İnsan Hakları Film Festivali ödülü, Portekiz’de Santarem Festivali büyük ödülü ile birlikte Sinema Eleştirmenleri özel ödülünü kazanarak hak ettiği değeri uluslar arası...

Olaylar 1944 senesinde Nazi Almanya'sının kontrolünde Kuzey İtalya'da kurulmuş kısa ömürlü bir kukla devlet olan Faşist Salo Cumhuriyeti'nde geçer. Şehrin ileri gelen seçkinlerinden 4 sefih 9 kız 9 da erkek 18 genç insanı yakalayıp bir şatoya kapatırlar. Beraberlerindeki 4 yaşlı fahişe ile beraber bu genç kölelere bir dizi fiziksel, ruhsal ve cinsel işkence uygularlar.

Almanya'da 1970'lerde geçen Baader Meinhof soruşturmaları esnasında, insanların özel hayatlarının hiçe sayılması ve mahkeme tarafından suçsuz bulunmuş kişilerin bile medya aracılığıyla hayatlarının karartılması sonucu, medyanın haber oluşturma özgürlüğü ile bireyin özel yaşamının çatışması teması işlenir. Görünüşte tek suçu bir anarşistin sevgilisi olmak olan Katharina Blum, soruşturma kapsamında giderek tüm kişisel değerlerinin ayaklar altına alınması, en yakın çevresi ve bütün bir toplum karşısında savunmasız bırakılması sonucu nasıl bir tepki gösterecektir?

Monty Python and the Holy Grail, (Monty Python ve Kutsal Kâse), İngiliz komedi grubu Monty Python'ın 1974 yapımı filmidir. Film, Kral Arthur efsanesi ve Kutsal Kâse arayışını hicivsel olarak işler. Filme yakın plandan bakınca aslında söz konusu olan, Fransız-İngiliz ilişkileri gibi ya da "medya gerçeği" ve "gerçek" arasındaki farklılaşma gibi durumlardır.

Wenders'in "yol üçlemesi" olarak da anılan bir dizi filmin ikincisidir ve diğer iki filmin aksine renkli çekilmiştir.Senaryosunu avangart romancı ve oyun yazarı Peter Handke'nin yazdığı film, Goethe'nin 1795'te yayımlanan ve ikinci romanı olan Wilhelm Meister’in Çıraklık Yılları'nın modern çağa taşınmış serbest bir uyarlamasıdır."Filmde, yazar olmak için yaşadığı kasabayı, baskıcı annesini ve sıkıcı yaşantısını geride bırakan yalnız bir adamın Almanya'yı katederken yolda tanıştığı bir grup tuhaf (ve yine yalnız) insanla olan ilişkileri anlatılır. Adamın düşünceleri sıklıkla dış ses olarak verilir."Mignon rolü 1959 doğumlu Nastassja Kinski'nin sinemadaki ilk gerçek rolüdür ve adı jenerikte Nastassja Nakszynski olarak geçer (bu onun gerçek adıdır). Deutscher Filmpreis veya Bundesfilmpreis olarak da bilinen Alman Film Ödülleri'nin neredeyse tamamı bu filme verilmiştir.

1700'lerin tam ortasındayız. Genç bir İrlandalı olan Redmond Barry, bir subayı düelloda öldürünce kaçıp yeni bir hayat kurmak ister. Serüvenler sonucu kendisini savaşın ortasında Prusya ordusunda bulur. Savaştan sonra casuslukla görevlendirilip İrlandalı bir Şövalye'nin peşine takılır. Onunla birlikte Prusya'dan kaçar ve kumarbazlığa başlayarak Avrupa'nın kalburüstü sosyetesine burnunun ucunu sokmayı başarır. Fakat gözü daha yükseklerdedir.

20.yüzyılın başlarında bir gazetenin düzenlediği organizasyona 9 kişi katılır. Organizasyon 700 millik bir dayanıklılık yarışıdır. Yarışa, bayan Jones, bir Meksikalı, bir İngiliz, genç bir kovboy,İki arkadaş,Sam Clayton ve Luke Matthews katılmaktadır. Bu zorlu dayanıklılık sınavında tüm bireyler birbirine saygı duymayı öğreneceklerdir

Macera türünün klasikleri arasında gösterilen The Man Who Would Be King, usta sinemacı John Huston’ın yönettiği sürükleyici bir yapım. Rudyard Kipling’in bir öyküsünden esinlenilerek çekilen film, 1880’lerde Hindistan’da geçiyor.

40′lı yaşlarının başındaki fabrika işçisi bir kadının çocuk sahibi olma isteğini anlatıyor bize. Zaten evli olan sevgilisi çocuk yapmaya yanaşmayınca o da farklı çözümler bulmaya çalışıyor. Bu arada da isyankar olarak görülen genç bir kızla tanışıyor ve aralarında bir dostluk kuruluyor.

Jeanne Dielman, 23, Quai Du Commerce, 1080 Bruxelles (Jeanne Dielman, 23 Commerce Quay, 1080 Brussels) filminde; Jeanne Dielman’ın kocasının ölümünden itibaren, yani altı yıldır rutini hiç değişmez. Her gün erken kalkar, oğlunu hazırlar, okula gönderir. Sonrasında ev işlerini yapar, alışverişe gider. Öğleden sonraları bir erkekle para karşılığı seks yapar. Ardından akşam yemeğini hazırlar.Sinema tarihini değiştirmiş bir klasik olarak kabul edilen Jeanne Dielman, izleyiciye bir kadının donuk ev hayatını 195 dakika boyunca deneyimleme olanağı vererek cinayetle yemek pişirmeyi, dramatikle dramatik olmayanı aynı değerde temsil eder. Sadece öyküsüyle değil, biçimsel olarak da yeni bir anlatım önerir.