Macar sinemasının büyük görsel şairi Zoltán Huszárik, 1965 yılında "Elégia" adlı rapsodik kısa filmiyle orantısız derecede büyük bir etki yarattı. At ve insan arasındaki ilişkiyi sözcükler olmadan inceleyen bu yapıt, tek başına olağanüstü bir yeteneğin sinyalini veriyordu. Bu durum, ilk uzun metraj filmiyle daha da pekişti; film anında Macar sinemasının büyük klasiklerinden biri olarak selamlandı ve bu statüsünü bugüne dek korudu.Bir zamanlar filme alınamaz (ve çevrilemez) kabul edilen Gyula Krúdy'nin 20. yüzyıl eşiğindeki zampara Szindbád hakkındaki öyküleri, somut anlatıdan ziyade uçucu izlenimlerden oluşur. Film de aynı özelliktedir: Szindbád (Macaristan'ın Marcello Mastroianni'si Zoltán Latinovits), güzel kadınların ve iştah açıcı yemeklerin (filmin restoran sahnesi tüm zamanların unutulmazlarındandır) hüküm sürdüğü dizginsiz bir hazcılık ve duyusallıkla yaşamaya çalışırken, giderek yalnız ve sevgisiz ölmeye kendini hazırladığının farkına varır."Szindbäd'ı sinema tarihinin en güzel renkli filmlerinden biri olarak tanımlamak, sadece filmi görmemiş olanlara abartı gibi gelebilir: kanıt, filmin her bir büyüleyici karesine basılmıştır. Görüntü yönetmeni Sándor Sára'nın zaten etkileyici olan tekniği bu filmde mutlak sınırlarına zorlanmış, jenerikteki isminin Huszárik'in kendisi kadar ön planda yer alması da bu durumu yeterince açık bir şekilde ifade etmiştir.

Miklós Jancsó Macar sinemasının gösterişli şovmeniyse, onunla hemen hemen aynı dönemde eser veren Károly Makk incelik, içe bakış ve sade, süssüz bir üslubu tercih etmiştir. Makk, Macaristan dışında çoğu gösterilmeyen onlarca filme imza atmıştır; ancak "Love" onun uluslararası ününü pekiştiren yapıt olmuş ve o tarihten beri yerel "en iyi 10" listelerinde neredeyse daimi bir yer edinmiştir.Film, özellikle Stalinist dönem ve hemen sonrasındaki siyasi muhalefet gibi dikenli bir konuyu ele almasıyla Macaristan'da büyük bir arınma etkisi yaratmış; ancak aynı zamanda, totaliter rejim altında hayatta kalmaya çalışırken insanların bir zorunluluk olarak birbirine söylemek durumunda kaldığı yalanlar üzerine keskin bir yorum olarak çok daha geniş ölçekte takdir görmüştür."Love", farklı kuşaklardan iki büyük Macar aktrisi Lili Darvas ve Mari Törőcsik'i, doksanlı yaşlarındaki bir anne ile gelini olarak bir araya getirir. Gelin, kayınvalidesinin son aylarını kolaylaştırmak için, kocasının (Makk'ın düzenli başrol oyuncusu Iván Darvas, akrabalık bağı yok) Amerika'da çok daha başarılı alternatif bir hayat sürdüğünü uydurur; oysaki kocası aslında on yıl hapis cezası çeken bir siyasi mahkûmdur. Bu durum, gelinin işini kaybetmesine, kıymetli eşyalarını satmasına ve sürekli gözetim altında tutulmasına yol açar; ki bunun onu anlaşılır biçimde bir çöküşün eşiğine getirmesi kaçınılmazdır.

Herbert Bock, büyük bir eğitim hastanesinde başhekim olarak görev yapmaktadır. İktidarsızlık sorunu vardır. Karısı onu terk etmiştir ve çocukları da onunla görüşmemektedir. Komplikasyondan ziyade, tedavi hataları sonucu hastalar ölmeye başladığında, intihar fikri aklını kurcalamaya başlar. Bu sırada, Barbara Drummond koma halindeki babasını, bir klinik yönetmekte olduğu Siyu kabilesi rezervasyonuna geri götürmek için hastaneye geldiğinde, karanlık bir figür hastaları ve hastane personelini sinsice takip ederken, hastalara duygusal destek için Herbert ile bir araya gelirler.

Paris’te çekilen belgesel, 20. yüzyıl Amerikan edebiyatının dev figürlerinden James Baldwin’in portresini çıkarırken, siyahların düşünsel tarihine ve siyasi hareketlerine dair geniş bir tablo çıkarıyor. Efsanevi yazar, Paris’in pek çok farklı noktasından izleyiciye sesleniyor.

Boşanmış çalışan kadın Alex ve varlıklı Yahudi aile doktoru Daniel Hirsh sadece aynı telesekreter servisini değil, aynı zamanda ruh haline göre aralarında yatak değiştiren genç Bob Elkinin iyiliklerini de paylaşıyorlar. Hem Alex hem de Dr. Hirsh birbirlerinin varlığından haberdarlar ancak Elkini tamamen kaybetme riskinden sebep bu durumu bilerek yaşamayı tercih ediyorlar. Ancak Londrada yağışlı bir kış hafta sonu zor olabilir.

Paris'te bir banliyöde yaşayan ve zamanla iletişimleri kopan eşlerden Julien, eve bir kedi alır ve ona tutkuyla bağlanır. Kocası Clemence'in kediden nefret etmesi üzerine ilişkileri daha da geriler. Kocasıyla neredeyse hiç konuşmayan Julien, çareyi kağıtlara notlar yazmakta bulacaktır. Georges Simenon'un aynı adlı romanından beyaz perdeye uyarlanan Le Chat, iki yaşlı çiftin yıllar geçtikçe iletişim kuramamalarını konu ediniyor.

La Veuve Couderc, Georges Simenon'un aynı adlı romanından uyarlanan 1971 yapımı bir Fransız filmidir. Film, 1973 yılında Türkiye'de "Kaçak" adıyla gösterilmiştir. Eleştirmenler tarafından genellikle karakter derinliği ve görsel anlatımı açısından olumlu yorumlar almıştır. Bir kaçak mahkum olan John, Dul Couderc'in çiftliğine sığınır. Yaşlı kadının sevgilisi olur ve kaçak olduğunu itiraf eder. Dulun kayınvalidesi onu küçümser.

Harry Kümel'in yönettiği, başrolünde Orson Welles'in yer aldığı Malpertuis: The Legend of Doom House, Belçikalı yazar Jean Ray'in yazdığı gotik bir korku romanından beyazperdeye aktarıldı. Genç bir denizci olan Jan, karaya döner ve çocukluğunun evini ararken gizemli bir şekilde kaçırılır. Malpertuis adlı izole eski bir malikanede uyanır ve burada kendisini kız kardeşi Nancy dahil olmak üzere çeşitli akrabaların yanı sıra garip bir tahnitçi ve Lampernisse adında bir deli adam da dahil olmak üzere çeşitli akrabaların arasında bulur. Konak, ailesine ait koridorlar, merdivenler ve gizli odalardan oluşan bir labirente dönüşür .1972 Cannes Film Festivali'nde prömiyeri yapılan filmin İngilizce versiyonu, Amerikalı dağıtımcı tarafından orijinal 1971 versiyonundan kurgulandığı ve The Legend of Doom House adını verdiği için 100 dakikaydı. Daha sonra diğer distribütörler tarafından daha da düzenlendi. Belçika Kraliyet Film Arşivi, yönetmen Harry Kümel ile birlikte 1973'te "yönetmenin kurgusu" olarak vizyona giren filmin kesilmemiş Flaman versiyonunu restore etmek için çalıştı. Bu versiyon 20 dakika daha uzun ve kurgulanmış olan filmin en iyi sahnelerinden bazılarını içeriyordu. Bu sürüm daha eksiksiz olmasına rağmen, Orson Welles'in orijinal sesi maalesef eksik kalmıştır.

Şık, yakışıklı ve 70'lere uygun bir çift, kaçarak evlendikten sonra abartılı ve ıssız bir sahil oteline gelirler. Stefan zengin ve mutlu bir İngiliz'dir ama içinde gizli bir sadizm damarı vardır; Valarie ise zeki ama aşağı (İsveç) kandandır. Onu ürkütücü otelde yanında tutmak için annesiyle ilişkisi ve evliliklerini ona söyleme planları hakkında sürekli yalan söyler. Bu arada kendisinden yaşça büyük, baskın ve şımartılmış bir hanım evladıyla gizemli telefon konuşmaları yapar. İki yeni konuk gelir; Macar kontes Elizabeth Bathory ve onun şehvetli çırağı Ilona. Şehirde kanı çekilmiş bakire cesetleri ortaya çıkmaya başlar. Dikkatli bir dedektif otelin etrafında pusuya yatmış, tek şüphelisi olan Kontes'le alay etmektedir.

Duke Anderson (Sean Connery) sayısız kasa soygunundan 10 yıl içeride yattıktan sonra salıverilir. Ancak hiç zaman kaybetmeden bir sonraki işini planlar. New York’un doğu yakasındaki bir apartmana milyon dolarlık soygun.. Duke ve tayfası soyguna başlamak üzereyken, her hareketleri bir grup dedektif tarafından kayda alınır. Kayıtların ortaya çıkmasıyla, New York 5. Cadde, polis ve Duke’un tayfası arasında nefes kesici bir aksiyona sahne olacaktır.