The Great White Hope (1970), yönetmenliğini Martin Ritt'in üstlendiği, Howard Sackler'in aynı adlı oyunundan uyarlanan bir drama filmidir. Film, 1910'larda geçen gerçek bir hikâyeye dayanır ve Amerikalı boksör Jack Johnson’ın hayatını anlatır. Filmde, Jack Johnson karakteri James Earl Jones tarafından canlandırılmaktadır. Johnson, ilk siyah boks şampiyonu olarak, ırkçılıkla mücadele etmiş ve büyük bir toplumsal tartışmaya yol açmıştır. Eleştiri1. Temalar ve Anlatı: The Great White Hope, ırkçılık, toplumsal cinsiyet, ve bireysel özgürlük gibi güçlü temalarla derinlemesine ilgilenir. Jack Johnson’un spor dünyasında kazandığı başarı, ona sadece zafer değil, aynı zamanda büyük bir düşmanlık ve zorbalık da getirir. Film, dönemin Amerikan toplumunun ırkçılık ve önyargılarla nasıl şekillendiğini sorgular ve Johnson’ın başarıları karşısında beyaz ırkın öfkesini gösterir. Film, siyahilerin toplumdaki yerini, kültürel ve sosyal yapıyı sorgularken, aynı zamanda Jack Johnson’ın başına gelen dramları da anlamaya çalışır.2. Karakter Derinliği ve Performanslar: James Earl Jones'un Jack Johnson performansı çok etkileyici ve derindir. Johnson'ın başardığı şeyler onu bir kahraman yaparken, bu başarılar ona büyük bedeller de ödetir. Jones, bu karmaşıklığı çok iyi yansıtır ve izleyiciye karakterin yalnızlığını, öfkesini ve çaresizliğini gösterir. Ayrıca, oynadığı rolün toplumsal bağlamdaki etkilerini de çok etkileyici bir şekilde ortaya koyar.Yine de film, bu karakterin çevresindeki diğer figürlerle ilişkisini derinlemesine keşfetmekte biraz eksik kalır. Johnson'ın sevgilisi ve beyaz bir kadının (dönemin kural ve sınırları içinde) onunla ilişkisi, dramatik açıdan çok önemli olmasına rağmen, filmde bu ilişkiye dair yeterince detay verilmez.3. Görsel ve Teknik Yönler: Film, 1970’lerin başında yapılmış bir yapım olarak, dönemin sinema dilini ve estetiğini yansıtır. Görsel açıdan, The Great White Hope klasik bir dönem dramasi olarak oldukça sade ve doğal bir yaklaşım sergiler. Özellikle boks sahneleri, dönemin koşullarını ve boks sporunun şiddetini ve duygusal yoğunluğunu izleyiciye güçlü bir şekilde aktarır.4. Sosyal ve Tarihi Bağlam: Film, 1910’lar Amerika’sının ırkçılıkla yoğrulmuş sosyal yapısını yansıttığı için dönemin tarihsel bağlamını iyi bir şekilde aktarır. Johnson’ın hikayesi, sadece kişisel bir zafer değil, aynı zamanda siyahilerin toplumdaki eşitsizliğe karşı verdiği büyük bir direnişin simgesidir. Ancak film, bu derin sosyal eleştiriyi bazen sığlaştırıyor ve bazı eleştirel noktaları tam olarak işleyemiyor.5. Hız ve Tempo: Film, bazen yavaş ilerleyebilir. Özellikle dramatik gelişmelerin çoğu daha çok diyaloglar üzerinden şekillenir ve görsel aksiyon açısından sınırlıdır. Bu, bazı izleyiciler için sıkıcı olabilir, ancak karakterlerin içsel çatışmalarına odaklanarak film kendine özgü bir ritim oluşturur. SonuçThe Great White Hope, hem tarihî hem de toplumsal olarak önemli bir yapımdır. Jack Johnson’ın hayatına dair derin bir drama sunarken, ırkçılık ve toplumsal eşitsizlikle ilgili güçlü bir mesaj verir. James Earl Jones’un...

Monte Walsh, Vahşi Batı döneminin son günleriyle karşı karşıya olan yaşlanan bir kovboydur. Dikenli teller ve demiryolları kovboy ihtiyacını giderek ortadan kaldırırken, Monte ve arkadaşları giderek daha az seçeneğe sahip olurlar. Onlara yeni iş fırsatları sunulur, ancak özledikleri şey açık çayırların özgürlüğüdür. Sonunda, hepsi bildikleri hayatlara veda etmeli ve yeni bir başlangıç ​​yapmaya çalışmalıdır.

Efsanevi rock grubu The Beatles'ın bölünmenin eşiğine geldiği son aylarını takip ediyoruz. Bu arada son iki albümleri "Let It Be" ve "Abbey Road" için müzik yapıyorlar ve sonunda Apple binasının çatısında son bir konserle sona eriyorlar.

Paunvere kilise okulu öğrencileri Arno ve Teele, Toots ve Kiir, Tõnisson ve Imelik bir okul kışı boyunca gerçek dostluktan ilk aşka, kendilerini keşfetmekten yaşam hedeflerini netleştirmeye kadar izlerini gelecek yaşamlarına taşıyacakları duygular yaşarlar.

Lemuel Gulliver (Lubomír Kostelka) bir araba kazası geçirmiştir ve bilinmeyen kırsalda yolculuğuna yaya olarak devam etmektedir. Yolda insan gibi giyinmiş ölü bir tavşan bulur ve yeleğinin göğüs cebinden bir saat alır. Girdiği yarı yıkık ev Lemuel'e çocukluğunu hatırlatır ve yıllar önce boğulan çok sevdiği kız Markéta'nın acı hatırasını canlandırır. Gulliver kendini Balnibarbi'de, kanunlarını ve alışkanlıklarını anlamadığı ve bu yüzden sürekli olarak kamu ahlakına aykırı davrandığı bir ülkede bulur. İnsanlara çenelerini kapalı tutmalarının emredildiği ve ziyaretçilerini de buna uymaya zorladıkları bir gündür. Sert bir sorguya maruz kalır ve elinde saati bulunan tavşan Oscar'ın kendisi olmadığını açıklamakta zorlanır.

Üç genç kızın ünlü olmak için Hollywood’a gelmelerini ve kendilerini 70’lerin drug,sex and rock n roll alemlerinde bulmalarını anlatan 1970 yapımı Russ Meyer filmi. Senaryosu ünlü film eleştirmeni Rober Ebert'e ait.Roger Ebert söyle yazmış; Senaryosunu 1969 yılında yazdığım "Çıplaklar Vadisi" yıllar içinde kült bir film haline geldi. Film hakkında bir değerlendirme yapmam ya da yıldız vermem uygun olmasa da, 1980 yılında filmin 10. yıldönümü vesilesiyle Film Comment dergisi için yazdığım aşağıdaki gözlemleri sunuyorum.10 yıl sonra hatırlandığında, "Çıplaklar Vadisi" giderek daha çok deliler tımarhaneyi ele geçirdiğinde kazara çekilmiş bir film gibi görünüyor. Russ Meyer ve ben "BVD" üzerinde çalışırken projenin ne kadar sıra dışı olduğunu gerçekten anlamamıştım. Ancak geriye dönüp baktığımda, yapım koşullarının neredeyse mucizevi olduğunu görebiliyorum. Bağımsız bir X-rated film yapımcısı ve deneyimsiz bir senarist büyük bir stüdyoya getirildi ve stüdyonun kendi hitlerinden birinin hicvini yapmak için açık çek verildi. Ve "BVC", stüdyonun kendi servetinin o kadar düşük olduğu bir zamanda yapıldı ki, film neredeyse kaderci bir şekilde, stüdyo yöneticilerinin hiçbirinin gerçekten düşünmek istemediği bir kumar olarak görüldü, böylece Ön Büro'dan minimum denetim (hatta biliş) vardı.

1969 yılında “3 Days of Peace & Music” sloganıyla ilk kez gerçekleştirilen Woodstock Festivali müzik dünyasının en önemli dönüm noktalarından biri olarak kabul edilir. Bu festivale ait ‘Woodstock’ belgeseli 1970 yılında gösterime girer ve bir yıl sonra Akademi Ödülleri’nde ‘En İyi Belgesel’ kategorisinde Oscarı kazanır. Yönetmenliğini Michael Wadleigh’in yaptığı belgeselde başta “Jimi Hendrix” olmak üzere: “The Who” , “Crosby, Stills & Nash” , “Joan Baez”, “Richie Havens”, ve “Janis Joplin” gibi birçok önemli müzisyeni dinleme şansına eriştiğimiz gibi o kuşağın yaşam tarzı ve hayat felsefesine tanık oluruz. 1996 yılında ABD Ulusal Film Arşivi’ne alınan yapıt tüm zamanların en iyi müzik belgeseli olarak kabul edilir.

Orta sınıf bir Alman olan Bay R., can sıkıntısı ve umutsuzluk dolu bir hayat sürmektedir. İşinin sıkıcılığı ve aile hayatının hüsranı arasında Bay R. hiçbir yerde huzur bulamaz. Sıradan varoluşunun sebep olduğu gerilim dayanılmaz boyutlara varınca sakin fakat şiddetli bir tepki verir.

Dario Argento, sinemanın en büyük korku ustalarından biri olarak tanınır, ancak bu türde ortaya çıkmadan önce, İtalyan giallo türüne (şiddet içeren, seksi İtalyan polisiye filmleri) ait Noir benzeri polisiye gerilim filmleri yaparak dişlerini kesti. Yönettiği ilk film aynı zamanda bu türün en iyi filmlerinden biri ve İtalyan giallo'nun popülerleşmesine yol açan film olarak kabul ediliyor. “Kristal Tüylü Kuş”, sanatsal yetenek ile kalitesiz sanatın şaşırtıcı ve neredeyse mükemmel bir kombinasyonunu sunan bu ilk film. Tarantino, “Pulp Fiction” ile kendi farklı tarzını geliştirdiğinde doğrudan Argento'ya ve bu filme bakıyordu.Sam Dalmas (Tony Musente), İngiliz model kız arkadaşı Julia (Suzy Kendall) ile Roma'da tatil yapan Amerikalı bir yazardır ve cinayete teşebbüs gibi görünen bir olayla karşılaşır. Saldırı bir sanat galerisinde meydana gelir ve saldırı gerçekleşirken Sam, mekanik olarak çalıştırılan iki cam kapı arasında sıkışıp kalır. Bir kadının, siyah eldivenli, bıçaklı, gizemli bir yağmurluklu saldırgan tarafından saldırıya uğradığına tanık olur. Görünüşe göre kadını kesin bir ölümden kurtaran şey Sam'in yardım çağrısıdır. Bir seri katil Roma'da kol gezmektedir ve polis başlangıçta kadına saldıranın aynı kişi olduğundan şüphelenir ve Sam'i şüpheli biri olarak görür ve soruşturmanın sonuna kadar onun ülkeyi terk etmesine izin vermez. O da bu zamanı cinayetlerle ilgili kendi soruşturmasını yapmak için kullanır ve bu da kendisinin ve Julia'nın katilin hedefi haline gelmesine neden olur. Buna ek olarak Sam, tanık olduğu saldırıya dair geri dönüşler almaya devam ediyor ve saldırıda bir şeylerin tam olarak göründüğü gibi olmadığına dair rahatsız edici bir duyguya sahip.Bu muhtemelen şimdiye kadar izlediğim en Hitchcock'un referans aldığı filmlerden biri. Argento, filmde Hitch'e birçok kez saygı duruşunda bulunuyor. Sam'in şüpheli olarak görülmesinden, kendi güvenliği için çok fazla şey bilmesine kadar, o tipik bir Hitchcock kahramanıdır. İki cam kapı arasında sıkışıp kalan saldırı tanığı, Jimmy Stewart'ın "Arka Pencere"de bir cinayete tanık olmasını anımsatıyor. Hepsinden önemlisi, film, Hitch'in "Psycho" filmi gibi, bir psikiyatristin katilin amacına ilişkin uzun bir açıklamasıyla bitiyor. Ustaya hürmet, üslupla yapılırsa kötü bir şey değildir ve “Kristal Tüylü Kuş” üslupla doludur.Bu filmle Argento, sonunda korku türüne geçtiğinde kendisine çok iyi hizmet edecek bir tarzı keskinleştiriyordu. Kurbanın bakış açısından çekim yapılması cinayet sahnelerine dehşet katıyor. Oradan öldürmenin bakış açısı katilin bakış açısına dönüyor. Sonuç olarak, dengesizlerin zihnine girmeden önce çaresiz kurbanın korkusunu hissetmeme izin verildi. Bu noktada, katilinin gözlerinden ölümünü izlerken hâlâ kurbanın korkusuyla özdeşleşiyordum. Bu, Argento'nun korku türündeki başarılı atılımları sırasında defalarca geri döneceği bir numaraydı.Büyük görüntü yönetmeni Vittorio Storaro ile birlikte çalışan Argento, filmde ölmek üzere olan adamın gözünden görülen...

On dalda Oscar'a aday olarak "en iyi yardımcı kadın oyuncu" kategorisinde Helen Hayes ile ödül kazanan filmde, Lincoln Havaalanı'ndaki insanların 12 saati anlatılmaktadır. Her şeyin birbirine girdiği karlı gecede, heyecan dolu saatler yaşanır. Nebraska’da son 25 yılın en büyük kar fırtınası yaşanmaktadır. Uzun yıllar yaşadığı bunalımlar sonucu, ruhsal dengesini kaybeden D. O. Guerrero, uçağa içinde bomba bulunan bir çantayla biner. Artık uçaktaki tüm yolcuların kaderi, bir pamuk ipliğine bağlıdır.