Film Japonlara esir düşmüş İngiliz ve Amerikalı askerlerin Singapurdaki Changi kampındaki son günlerini anlatıyor. Filmde Japonları neredeyse hiç görmüyoruz. karaborsanın, yalanın dolanın gırla gittiği, yüce askeri değerlerin, rütbelerin hiç bir anlam ifade etmediği kampın kralı amerikalı onbaşı king rolünde George Segal [ki kendisini just shoot menin babası olarak hatırlayabilirsiniz], kingin gerçek hayatta aynı salonlarda bulunmasının pek mümkün olmadığı kankası pete marlowe rolünde james fox ve bu ikisine beslediği düşmanlıkla ayakta duran sevimsiz teğmen grey rolünde tom courtenay harikalar yaratıyorlar.

En önemli Shakespeare uyarlamalarından biridir ve Orson Welles’in belki de son başyapıtıdır. Bu filmde her şeyden biraz var: komedi, sanatsal kamera açıları, heyecan verici savaş sahneleri ve Orson Welles’in Shakepeare’in hikayelerinden keşfettiği akıcı hikaye anlatımı. İmkansızlıklar film kalitesini düşürmüş olsa da, bu filmi bir başyapıt olmaktan alıkoymuyor.

Bir kargo uçağı Sahara çölünde düşer. Sağ kurtulanlar ellerindeki çok az mühimmatla yaşamaya çalışırlar. Hem doğa şartları hem de bedevilerin saldırılarına karşı direnmek zorundadırlar.Yiyecek ve suları tükenmek üzereyken çılgınca bir fikre kapılırlar: uçağın enkazından yeni bir uçak yapmak!James Stewart ve Richard Attenborough gibi isimleri bünyesinde barındıran, güçlü bir film.

The Beatles dolu bir komedi filmi. İster Help! albümlerindeki parçalardan oluşan soundtracki olsun, ister Ringonun peşine düşen Doğulu ekip olsun, the Beatles hayranıysanız sizi çok eğlendireceği garanti!

Cengiz Han Chinggis Khaan)(ya da doğum adıyla Temuçin), (doğum tarihi: 1162 – ölüm tarihi: 18 Ağustos 1227).Moğol Börçigin ailesinden siyasetçi, asker ve han. Moğol kabilelerini buyruğu altında birleştirerek Moğol İmparatorluğu'nu (1206-1368) kurmuştur.Bu imparatorluk Dünya tarihinin bitişik sınırlara sahip en büyük imparatorluğudur. Timuçin ismiyle Moğol Devleti hükümdarı akrabası olarak doğmuş, meritokratik (liyâkata bağlı) oldukça güçlü bir ordu kurmuş ve tarihin en başarılı ordu liderlerinden biri olmuştur.

Tarihin sürekliliği ile çöküşünü, baskı mekanizmalarının gücünü ve hesaplaşmanın yarattığı dehşeti; sadakat, ihanet ve intikam temaları üzerinden ele alan bir yapıt. Cesur ve sinematik bir kurgusal oyun alanında, Heinrich Böll’ün Dokuz Buçukta Bilardo adlı romanı; bir Alman ailesinin birkaç nesle yayılan yaşam öyküsünü ileriye doğru taşırken, metni kırılmalara, bloklara, kesintilere ve ani dönüşlere ayırır. Kölnlü bir mimar ailesi olan Fähmel'lerin hikayesi üzerinden, 1914 ile 1954 yılları arasındaki yarım asırlık Alman tarihi anlatılır. Büyükbaba Heinrich 1907'de görkemli bir manastır inşa eder; oğlu Robert, İkinci Dünya Savaşı'nın son günlerinde Wehrmacht askeri olarak bu manastırı havaya uçurur; torun Joseph ise savaş sonrası manastırın yeniden inşasında görev alır. Film, II. Dünya Savaşı sonrasındaki "ekonomik mucize" (Wirtschaftswunder) Almanyası'nın geçmişteki Nazizm, militarizm ve faşizm suçlarıyla gerçek anlamda yüzleşmediğini savunur.Straub ve Huillet ikilisi, ana akım sinemanın tüm anlatı kurallarını reddederek sinema tarihinin en katı "Brechtçi sinema" örneklerinden birini ortaya koymuşlardır: Zaman Kırılmaları: Film, geleneksel geri dönüş (flashback) tekniklerini, dönem kostümlerini veya dekor değişikliklerini kullanmaz. Geçmiş ve şimdiki zaman aynı sahnede, hiçbir görsel uyarı olmaksızın iç içe geçer.  Kompakt Süre: Koca bir nehir romanı, gereksiz her türlü süslemeden arındırılarak sadece 55 dakikalık son derece yoğun bir süreye sığdırılmıştır. Yabancılaştırma Efekti: Amatör oyuncular tercih edilmiş, duygusal abartıdan kaçınılmış ve metinler düz bir tonda, adeta bir mahkeme tutanağı gibi "alıntılanarak" okutulmuştur.Filmin adı, Bertolt Brecht'in bir şiirine ve Böll'ün metnine referans verir. "Uzlaşılmamış" ifadesi, faşizmin tortularını temizlemeden normalleşen burjuva toplumuyla uzlaşmayı reddetmeyi simgeler. "Şiddetin hüküm sürdüğü yerde yalnızca şiddet çare olur" alt başlığı ise, kurumsal ve tarihsel şiddete karşı sessiz kalmanın imkansızlığına vurgu yapar.

İngiltereye yeni dönen bir kadın, daha ilk günün arifesinde küçük kızını kaybeder. arama tarama çalışmaları fayda vermeyince olaya polis de dahil olur. ancak sorun şudur ki kimse kadının yanında bir kız çocuğu görmemiştir. böylece insanların aklında yavaş yavaş böyle bir kız çocuğu gerçekten var mıydı şüphesi uyanmaya başlar... Hem Otto Preminger hem de eleştirmenler tarafından önemsiz bir film olarak kabul edilmiştir. Ama bir kült klasiği olmayı başarmıştır.

Stodge City, Rumpo Kid ve çetesinin pençesindedir. Yanlış anlaşılmalar sonucu, Marshal P. Knutt adındaki bir sıhhi tesisat mühendisi, bir federal şerif (marshal) ile karıştırılır. İşine sadık biri olan Marshal, kasabanın Rumpo’dan kurtulmasına yardım etmeye çalışır ve büyük bir hesaplaşma kaçınılmaz hale gelir. Marshal’ın elinde iki kozu vardır: İntikam peşindeki Annie Oakley ve kendi sıhhi tesisat uzmanlığı.Carry On Cowboy (1965), efsanevi İngiliz komedi serisi "Carry On"un 11. filmi ve serinin en sevilen örneklerinden biridir. Film her ne kadar Vahşi Batı'da geçse de, çekimlerin çoğu İngiltere'deki Pinewood Stüdyoları ve çevresinde yapılmıştır. Örneğin, at arabası sahneleri Surrey’deki çamurlu arazilerde çekilmiştir. Film, klasik Western türünün tüm klişeleriyle (düellolar, salon kavgaları, Kızılderili baskınları) dalga geçen bir parodi niteliğindedir. Özellikle Jim Dale'in "acemi kahraman" performansı, eleştirmenler tarafından kariyerinin en iyilerinden biri olarak kabul edilir.

Intimní osvětlení (Samimi Aydınlatma), 1965 yapımı bir Ivan Passer filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın diğer politik ve sert örneklerinin aksine, bu film sinema tarihinin en zarif, insancıl ve "küçük" anlara odaklanan başyapıtlarından biri olarak kabul edilir.Filmin Konusu ve TemasıFilm, büyük bir dramatik olay örgüsü üzerine değil, iki eski dostun yıllar sonra bir araya geldiği bir hafta sonuna odaklanır: Buluşma: Şehirde yaşayan başarılı bir çelist olan Petr, genç sevgilisiyle birlikte taşradaki eski müzisyen arkadaşı Bambas'ı ziyarete gider. Zıtlıklar: Bambas, yerel bir bando şefi olmuş, evi çoluk çocukla dolmuş, gündelik telaşların ve yerel bir cenazede çalma gibi sıradan işlerin içinde kaybolmuştur. Petr ise daha "seçkin" bir hayat sürmektedir. İçerik: Film boyunca bu iki eski arkadaşın geçmişi yad etmelerini, yemek masası sohbetlerini, aile içi küçük sürtüşmeleri ve aslında her iki tarafın da birbirinin hayatına duyduğu gizli iç çekişleri izleriz.Öne Çıkan Özellikler Gündelik Hayatın Şiiri: Film, "hiçbir şeyin olmadığı" anların güzelliğini yakalar. Ivan Passer, büyük ideolojik söylemler yerine insanların tavuk peşinde koşması veya komik bir yemek yeme sahnesi gibi sıradan durumlarla hayatın absürtlüğünü ve sıcaklığını anlatır. Amatör Oyuncular: Passer, doğallığı korumak için filmde profesyonel olmayan oyunculara yer vermiştir. Bu sayede film, bir kurgudan ziyade gizli bir kamerayla kaydedilmiş gerçek bir yaşam kesiti hissi verir. Müzik: Filmin ruhunda müzik vardır; ancak bu müzik sadece icra edilen bir sanat değil, karakterlerin arasındaki bağı temsil eden bir unsurdur. Siyasi Alt Metin: Doğrudan bir rejim eleştirisi yapmasa da, bireyin özel alanına ve gündelik mutluluk arayışına odaklanması, o dönemin kolektivist baskısı altında başlı başına insancıl bir "direniş" olarak görülmüştür.Sinema Tarihindeki YeriIntimní osvětlení, Milos Forman'ın yakın dostu olan Ivan Passer'in yönettiği tek Çek yapımı uzun metrajlı filmdir (daha sonra ABD'ye göç etmiştir). Birçok eleştirmene göre, "en az malzemeyle en büyük etkiyi yaratan" nadir filmlerden biridir.

...a pátý jezdec je Strach (Ve Beşinci Atlı Korkudur), 1964 yapımı (bazı kaynaklarda 1965), yönetmenliğini Zbyněk Brynych'in üstlendiği Çek Yeni Dalgası'nın en önemli başyapıtlarından biridir. İkinci Dünya Savaşı dönemindeki Nazi işgali altındaki Prag’ı konu alan film, alışılagelmiş savaş filmlerinden farklı olarak fiziksel şiddetten ziyade "korku"nun insan psikolojisi üzerindeki tahribatına odaklanır.Eleştirmen Roger Ebert, filmi "neredeyse kusursuz bir çalışma" olarak nitelendirmiştir. Film, sadece Nazi dönemini değil, aynı zamanda yapıldığı dönemin baskıcı rejimlerini ve toplumsal paranoyayı eleştiren zamansız bir başyapıt olarak kabul edilir.