Ünlü şarkıcı Dino, bir TV çekimine giderken yol çalışmasından dolayı ufak bir kasabadan geçer. Şarkı yazıp ünlü olmayı kafaya takmış iki kafadar, Dino'nun arabasını bozup kumpas kurarlar ve olaylar gelişir...Her ne kadar komedi filmi olsa da kafada ciddi ahlaki soru işaretleri ve tartışmalar yaratabilecek düzeyde olan Kiss Me, Stupid - Öpsene Budala, vizyona girdikten sonra Katolik kilisesi tarafından eleştiri yağmuruna tutulmuş ve Vatikan tarafından da yasaklanmıştı.

Bu sarsıcı olduğu kadar lirik ilk uzun metrajlı filmiyle Jan Němec, Çekoslovak Yeni Dalgası’nı var eden radikal yönetmenler arasındaki en tavizsiz vizyoner olduğunu kanıtlamıştır. Arnošt Lustig’in bir romanından uyarlanan Gecenin Elmasları, toplama kampı sevkiyatından kaçıp kendilerini çevreleyen ormanlara sığınan iki çocuğun izini sürer. Burası, hayatta kalmanın çıplak ve sert gerçekliği ile rüyaların, anıların ve görsel şiir parçalarının iç içe geçtiği düşmanca bir coğrafyadır. Çekoslovak sinemasının en nüfuzlu görüntü yönetmenlerinden Jaroslav Kučera ve Miroslav Ondříček’in can yakıcı görselliğiyle birleşen filmde Němec; parçalı kurgu, eksiltili anlatım ve sürrealist imgeleri ustalıkla kullanır. Bu yalın hikâyeyi bağlamından koparıp soyutlayarak, karanlığın ve sisin içinde yitip gitmiş bir bilincin yaşadığı o panik dolu hezeyanı iliklerimize kadar hissettirir.

14. yy'da Japonya'da Nanboku-chō döneminde Kuzey ve Güney hükümdarlıkları arasında uzun süreden beri devam eden iç savaş sırasında zorla askere alınan ama bir daha geri dönmeyen savaşçı Kichi'nin yaşlı annesi ve karısı, insan boyundaki yabani otlarla (susuki otları) kaplı bataklık bir bölgede fakirlik içinde hayatta kalmaya çalışırlar. Kichi'nin dönmesini beklerken o bölgeden gelip geçen, yolunu kaybetmiş yaralı askerleri sazlıklarda tuzağa düşürerek öldürürler, sonra da üzerilerinde ne var ne yok soyarlar, çıplak cesetlerini de bataklıktaki derin bir kuyuya atarlar. Askerlerin değerli silah ve zırhlarını da yiyecek karşılığında civardaki bir tüccara satarak geçimlerini sürdürürler. Bir gün oğluyla birlikte savaşa gitmiş olan komşularından Hachi savaştan kaçarak gelir ve yaşlı kadına oğlunun öldüğünü kendi gözleriyle gördüğünü söyler. Gelinini yanında tutan tek şeyin oğlunun bir gün çıkıp geleceği umudu olduğunu çok iyi bilen yaşlı kadın bu haberle yıkılır. Yakınlardaki kendi kulübesine yerleşen bu güvenilmez, çıkarcı asker kaçağı gelinine asılmaya başlar, gelin de ona karşı ilgisiz değildir. Her üçü birlikte askerleri öldürüp soymayı sürdürürlerken gelini ve Hachi arasında başlayan cinsel yakınlaşma yaşlı kadını kaygılandırır. Gelini kendisini terk ettiği taktirde bu işi yalnız başına sürdüremeyip aç kalacağı endişesine kapılan yaşlı kadın bu birlikteliğe engel olmak için çareler aramaya başlar, hatta bu hoyrat, kaba saba adama gelini yerine kendisiyle yatmasını bile teklif eder ama ret cevabı alır. Bir sonraki aşamada ise gelinine, yaptığı zina yüzünden (Kichi'nin ölüp ölmediği bile kesin değildir) cehennemde çekeceği ızdıraplarla ilgili korkunç hurafeler anlatmaya başlar, yani onu elinde tutabilmek için dini inançlarını kullanmaya kalkar. Bu da fayda etmeyince ikilinin geceleri buluşmalarını engellemek ve gelinini adamdan uzak tutmak için son bir çözüme baş vurur: öldürdüğü Samuraylardan birinin korkutucu maskesini alarak kendi yüzüne takar. Maske sayesinde gece karanlığında şeytani bir yaratığın görünümünü kazanan yaşlı kadın, ölmüş kocasını aldattığı için cezalandırılacağı inancına kapılan gelinini korkutmayı başarır. Ama bu kez daha da garip bir şey olur. Maskeyi yüzünden bir daha çıkaramaz ve maskeyle birlikte bir şeytan ruhu içine girer...Japonca’da 'şeytan kadın' anlamına gelen Onibaba, Budist bir hikayeye dayanan ve Japon korku sinemasının ilk örnekleri arasında yer alan başarılı bir korku filmi.

Önemli bir müzik eleştirmeni olan Cornelius, seçkin bir çellist olan Felix'in biyografisini yazmaktadır. Bir grup kadın Cornelius'un çevresini sarar. Belli ki kadınlardan her biri, büyük müzisyenin metresidir.

İkinci Dünya Savaşı sonrası Tokyo'nun karanlık karaborsalarında ve bombalanmış barakalarında, zorlu bir fahişe grubu, bir kaos dünyasında, zayıf dostlukları ve düzenin bir görüntüsünü sürdürerek, kurtlar sofrasında varlığını sürdürür. Ancak bir dönek eski asker aralarında tökezlediğinde, şehvetler ve sadakatler çatışır ve trajik sonuçlar doğurur. Vizyon sahibi yönetmen Seijun Suzuki, Gate of Flesh ile parlak renkler ve ham duygularla dolup taşan bir sosyal eleştiri ve özlü drama fırtınası sunuyor.

Fransa'da 1960'larda "burjuva sineması"nı yıkarak yerine "modern sinema"nın temellerini atan 'anarşist' sinemacı, Yeni Dalga akımının önemli ve ilginç yönetmeni Jean-Luc Godard'ın senaryosunu yazıp yönettiği "Evli Bir Kadın", yönetmenin henüz politik filmlerine başlamadığı ilk dönem filmlerinden biridir. Godard aynı zamanda filmin anlatıcısıdır. Başrollerinde Bernard Noël, Macha Méril ve Philippe Leroy'un oynadıkları filmin siyah beyaz görüntülerini Raoul Coutard çekmiştir.Filmde, Paris'te yaşayan evli ve çalışan bir kadının başka bir adamla aşk yaşarken gebe kalması üzerine aşığı ve kocası arasında bir seçim yapma durumunda kalması anlatılır. Godard bu bildik aşk üçgeni konusu üzerinden modern kültürde kadının rolünü sosyolojik açıdan irdeler, tüketim toplumunda aşkın yerini araştırır.

Benim Tatlı Meleğim, gürültülü, neşeli bir müzikal; Broadway ve Hollywood gösterisinin tuhaf bir birleşimi; stüdyo sistemi ve bunun deneyimli ustalarının yeni bir dünyaya uygun yeni film yapma arayışlarında bulunduğu bir dönem olan 1960 ortalarına ait gerçek bir sanat eseri. Dahası "ölü süresi" ve mağaramsı mekânıyla (o zamanların genç, modernist "Cahiers du Cinéma" yazarı André Téchiné filmin bu "şaşırtıcı boşluğuna" hayran kalmıştı) ve George Bernard Shaw'un Pygmalion'una dayanan inkâr edilmez derecede etkileyici temel öyküsüyle gerçek bir çağdaş efsane oluşturacak nitelikte bir film.Öykünün merkezinde, önüne geçilmesi zor, nefretten aşka dönüşen bir ilişki vardır: hırçın dilbilimci Henry Higgins'la (Rex Harrison) onun "toplumsal deneyi" için seçtiği sokak kızı Eliza Dolittle'ın (Audrey Hepburn) ilişkisi. Eliza'nın bu imtihanının her adımında (Higgins'in zorlu eğitimine direnen fakir bir kızken, ona yavaşça âşık olan bir iş arkadaşıyken ve en nihayetinde yüzeysel taliplerini defetmeye çalışan göz alıcı bir Leydi'yken), onunla aynı duyguları paylaşırız.

Britanya İmparatorluğu ile Zulu Krallığı arasındaki savaş Güney Afrika’daki Zulu topraklarında sürmektedir. Film bu savaş sırasında yaşanmış 8 çatışmanın ikincisi olan 22 Ocak 1879 tarihli Rorke Geçidi çatışmasının öyküsünü anlatır. Filmin hemen başında bu çatışmalardan ilki olan Isandlwana çatışmasında Zuluların büyük bir İngiliz garnizonunu tamamen imha etmeleri gösterilir. Sıra yolları üzerindeki Rorke Geçidinde daha küçük bir İngiliz ileri karakoluna gelmiştir. Saldırı planını Zuluların bir düğün törenindeyken öğrenen misyoner Otto Witt (Jack Hawkins) ve kızı Margareta (Ulla Jacobsson) derhal birliğe gelerek tehlikeyi haber verirler.139 kişiden oluşan birliğin başında züppe görünüşlü deneyimsiz Teğmen Gonville Bromhead (Michael Caine) vardır. Kendisine kalsa mantıklı bir kararla bölgeyi terkederek çekilecek olan Bromhead, komutayı çok az farkla kendisinden kıdemli olan ve bölgeye köprü yapımı için gönderilmiş yine savaş deneyimi olmayan Ordu Mühendisi (İstihkâmcı) Teğmen John Chard’a (Stanley Baker) bırakmak zorunda kalır. Chard bölgede kalıp karakolu savunma kararı alır. 4-5 bin üstün yetenekli savaşçıdan oluşmuş Zulular karşısında bu intihar gibi bir karardır.Silah olarak ellerinde sadece mızrakları ve önceki saldırıdan ele geçirdikleri az sayıda tüfekleri olan sayıca kalabalık Zulu ordusu karşısında tek avantaj olarak ateşli silahlara sahip olan sayıca az İngilizler müthiş bir direniş gösterirler. İki gün boyunca Zuluların dahice askeri taktiklerine karşı azimle karşı koyarlar. İngilizler neredeyse tükenmek üzereyken ve Zuluların son bir saldırıyla onları tamamen imha etmeleri mümkün gözüküyorken inanılmaz bir olay gerçekleşir ve Zulular İngilizlerin kahramanlıklarına övgü yapan şarkılar söyleyerek çekilirler ve giderler. İngiliz karakolunda danışman olarak bulunan ve Zuluları çok iyi tanıyan bir Afrikaner olan Josef Adendorff (Gert Van den Bergh), Zuluların, İngilizlerin kahramanca direnişlerini takdir ettikleri için savaşmayı bırakıp çekildiklerini açıklar.

Her şey bir cenaze töreninde başlar. Edie ve Margaret fiziksel olarak tıpa tıp benzeyen ikiz kardeşlerdir ve 18 yıldır görüşmemişlerdir. Margaret vurdum duymaz, zengin ve duygusuz, Edie ise hassas ve para sorunları olan zıt karakterde iki kardeştir. Bundan yirmi yıl önce Edie, Margaret’in kocası Frank DeLorca’ya âşık olmuş fakat kardeşi Margaret Frank DeLorca ile evlenerek çok lüks bir hayat sürmüştür. İşte bu iki kız kardeşin 18 yıl önce karşılaştığı cenazeyse beklenmedik bir zamanda ölen Margaret’in kocası Frank DeLorca’nın cenazesidir. Bu cenazeden sonra bir araya gelen kız kardeşlerin hayatı bir anda değişir, ama ne değişim. Üst üste işlenen cinayetler ve ardı ardına gelen entrikalar. Her şey cenazeden sonra bir anda çığrından çıkar.Filmi baştan sona merakla izlettiren iyi bir senaryo ve her iki rolde de mükemmel bir oyunculuk sergileyen Bette Davis. Dönemin teknik olanaklarının çok üzerinde bir yapım var karşımızda, özellikle aynı oyuncunun karşılıklı oynadığı ikiz sahnelerinin başarısından dolayı yönetmen Paul Henreid büyük övgü almıştı.Film ilk kez 1946 yılında A Stolen Life (Çalıntı Hayat) adıyla Meksika yapımı olarak seyirciyle buluşmuş ve başarısı üzerine 1964 yapımı bu Amerikan versiyonu çekilmişti. Dead Ringer adıyla çekilen film, gerek oyuncu kadrosu gerekse yönetimiyle ve teknik başarısından dolayı gişede büyük başarı elde etmiştir.

Soğuk Savaş döneminde Ruslara saldırmak için bahane aramakta olan çılgın general Jack D. Ripper, Rusların ‘Amerikan halkının vücut sıvılarını kirlettiği’ gerekçesiyle SSCB’ne sürpriz bir nükleer saldırı yapmaya karar verir. Nükleer silahlarla yüklü bir Amerikan uçağı Rus sınırına yakın bir bölgede Soğuk Savaş döneminin tipik devriye uçuşlarından birini yapmaktayken mürettebat Ripper’dan SSCB’ne saldırı emrini alır.Fakat Rus büyükelçisi DeSadesky Amerikan makamlarına Rus savunma teknolojisinin geldiği son noktanın ürünü olan ‘Doomsday Device’dan bahsettiğinde ve Başkan’ın danışmanlarından eski Nazi bilimadamı Dr. Strangelove buluşun varlığını onayladığında durum daha da tehlikeli bir hal alır; ‘Doomsday Device’, SSCB’ne yapılacak herhangi bir nükleer saldırıda dünyadaki tüm canlıların yok olmasını sağlayacak bir karşı tehtid silahıdır…