Maya Deren'in yönettiği Ritual in Transfigured Time, bir görüntüyü daha fazla bağlamsallaştırmak için uzayı ve zamanı çarpıtan düzenleme teknikleriyle ilgili bir deney.

The Champion, Charles Chaplin'in yazdığı, yönettiği ve rol aldığı 1915 yapımı sessiz bir filmdir. Chaplin'in Essanay Studios' daki üçüncü fimidir.Chaplin, buldog köpeğiyle sokakalarda amaçsızca dolaşırken bir at nalı bulur. Şans getirdiğine inandığı nalı cebine attığı sırada boks eğitimi veren ve o sırada boksör arayan bir yere geldiğini fark eder, hemen boksörlük için başvurur. Fakat antrenman maçı sırasında güçlü bir boksör tarafından dövülen diğer adayları izlerken aynı akıbete uğramamak için cebindeki nalı boks eldivenin içine koymaktan başka çare bulamaz. Eldivendeki nal sayesinde boksörü yener ve oraya kabul edilir. Bir sonraki maçı dünya şampiyonluğu içindir. Bu maçta şike yapıp yenilmesi için bir kumarbazdan (Leo White) para alır. Bu sırada eğitimcisinin kızına (Edna Purviance) da aşık olur. Maç sırasında yenilmek üzereyken sahibinin dövülmesine üzülen buldoğun rakip boksöre saldırmasından faydalanarak onu döver ve maçı kazanır.

Bruno, kız arkadaşı Rosette'in dairesine gelmesini beklemektedir. Onu çok sevdiği için çok rahatsızdır, ancak buluşmaları gereken HER SEFERİNDE en az 45 dakika geç kalması onu çileden çıkarmaktadır ve bu da onun bu kadar bencil biriyken onu nasıl sevebildiğini ve buna katlandığı için kendisine nasıl saygı duyabildiğini merak etmesine yol açmaktadır. Beklerken bu konuyu arkadaşı Pierre ile tartışır ve bu sefer bu kadar geç kalırsa ilişkiyi sonlandırma kararı aldığını açıklar. Ve Rosette geldiğinde...

Film Steven Jay Schneider tarafından düzenlenen ‘Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film’ arasında yer alıyor. The Smiling Madame Beudet (La Souriante Madame Beudet, 1922) erken dönem Fransız avangard sinemasının en önemli, feminist sinemanın ise ilk örneklerinden sayılır. Fransız empresyonizminin ve sonrasında sürrealist sinemanın öncülerinden Germaine Dulac ise, Alice Guy Blaché’nin ardından, bilinen ikinci Fransız kadın yönetmendir. The Smiling Madame Beudet, evlendiği kaba adamdan tiksinen ve mahkûm olduğu ev hayatına dayanamayan, hayatta kalabilmek için zengin hayal gücüne sığınan Madam Beudet’nin hikâyesini anlatır. Dulac’ın kullandığı hızlı ve yavaş çekimler, üst üste bindirmeler, görüntüye yaptığı manipülasyonlar filmin dokusunu Madam Beudet’nin ruh haline büründürmeyi mükemmelen başarır. Madam Beudet’nin gündüz düşleriyle mecbur bırakıldığı hayatın üst üste bindirilmiş görüntüleri empresyonist sinemanın en rafine örneklerinden birini çıkarır karşımıza.Dişil söylemin ön planda olmasına rağmen yine de önlenemez bir melankoli ile harmanlanmış olan Güler Yüzlü Madam Beudet, toplumun kadına bakış açısını nesnel bir alanda tartışmaya açmaz. Olayları duygusal ve psikolojik olarak yorumlayan Dulac, daha çok sembolizmden faydalanarak kadın olmak ve kadınlık deneyiminin izlerini sürer. Kadına birey olarak değer vermeyen, ancak “eş” olduğunda bir anlam atfeden anlayışa karşı döneminin süslü kıyafetlerinden uzak, hayal kuran, arzuları olan güçlü bir kadın imgesi yaratan Dulac, karşısına da kaba saba ve sığ erkek figürünü temsilen kocasını yerleştirir. Karikatürize edilmeden duyarsızlığının altı çizilen erkek, basit ve sık tekrarlanan şakaları gibi sıradandır. Diğer taraftan Madam Beudet 1920’lerin başında modern bir kadın olsa da, aynı zamanda orta yaşlı ve hayattan beklentisi kalmamış bir kadındır. Arzuladığı yaşamdan çok uzak olduğunun bilincinde olması, çevresine katlanmasını daha güç bir konuma sokmaktadır. Eskiden tolere ettiğini düşündüğümüz olaylar artık bir ıstırap haline gelmektedir. Kocasını öldürme çabası da bunun bir sonucu olarak filmde kendine yer bulur.

Wong Kar-Wai, 2046'daki fütüristik ruh halini yeniden canlandırıyor ve Philips'in yeni LCD teknolojisi Aurea'nın reklamını yapmak için gösteriş ve ihanetle ilgili bir casus hikayesinden vazgeçiyor.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği 1936 yapımı Kagamijishi (‎The Lion Dance), bir kabuki dansçısı hakkında kısa bir belgesel çalışması.