Richard Linklater'ın yönettiği Slacker, Austin, Teksas'ta eksantrik ve aşırı eğitimli gençlerin oluşturduğu gevşek örgülü bir alt kültürün hayatından bir gün sunuyor. Yazar-yapımcı-yönetmen Linklater ve arkadaşlarından oluşan ekip, sadece 23.000 dolara 16 mm'de çekim yaparak geleneksel bir olay örgüsü fikrini bir kenara atmış, bunun yerine her biri bir diğeri kadar ilgi çekici yüzden fazla karakterden oluşan bir duvar halısı yaratmayı tercih etmiştir. Slacker, agresif ve katılımcı olmayan yeni bir nesle ileri görüşlü bir bakış ve 1990'ların Amerikan bağımsız film hareketinin kilit filmlerinden biri.

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

The Bank Dick (1940), W. C. Fields’in başrolünü oynadığı, tüm zamanların en klasik komedi filmlerinden biridir. Edward F. Cline’in yönettiği film, aile yaşamı ve evliliği, bankacılık uygulamalarını ve küçük kasaba davranışlarını bir dizi kısa skeçle hicveder.Egbert Sousé, bir banka soyguncusu oturduğu bankın üzerinden düştüğünde beklenmedik bir kahramana dönüşür. Artık cesur olduğu düşünülen Egbert'e banka görevlisi olarak iş verilir. Kısa süre sonra, şarlatan J. Frothingham Waterbury bir maden şirketinden hisse satın alması için Egbert'e yaklaşır. Egbert, veznedar Og Oggilby'yi, plan işe yaradığında iade edilmek üzere kendisine borç para vermeye ikna eder. Ne yazık ki banka müfettişi Snoopington sürpriz bir şekilde ortaya çıkar.

Türün kurallarını hiçe sayan bu korku-müzikal karmaşası, Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi. Alternatif bir 1980'ler Polonya'sında karada yaşamı keşfetmek için karaya çıkan etobur bir çift denizkızı kardeşi takip ediyor. Yarı şaşaalı, yarı yıkık dökük bu dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede fenomene dönüşüyorlar. Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi olan bu türe meydan okuyan korku-müzikal karışımı, 1980'lerin alternatif Polonya'sında karadaki yaşamı keşfetmek için kıyıya çekilen bir çift etobur denizkızı kız kardeşi takip ediyor. Baştan çıkarıcı siren şarkıları ve uhrevi auraları, onları Smoczyńska'nın hayalindeki yarı gösterişli, yarı çürümüş dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede sansasyon haline getiriyor. Yönetmen, Hans Christian Andersen'ın "Küçük Denizkızı"na, kız kardeşlerden birinin bir insana âşık olmasıyla aralarındaki bağın sınandığı ve hayatta kalma mücadelelerinin tehdit altına girdiği, içgüdüsel olarak şehvetli, karanlık bir feminist yorum getiriyor. Akılda kalıcı, sentezleyici ağırlıklı bir film müziği, çarpıcı şarkılı danslı numaralar ve özenle tasarlanmış, gösterişli ama kirli mekânlarıyla bir büyüme masalı olan The Lure, ortaya çıkan kadın cinselliği, sömürü ve yetişkinliğin tavizleri temalarını vahşi bir enerji ve özgünlükle keşfediyor.

Roberto Rossellini'nin Descartes'ı anlatan filmi, kahramanının ünlü "Düşünüyorum, öyleyse varım" sözü kadar yalın, saplantı ve varoluşsal kriz üzerine samimi ve psikolojik bir çalışma.

Roberto Rossellini, bu etkileyici ve atmosferik biyografide, dini zulüm ve cehaletin ortasında Tanrı ile bilim arasında bir uyum olduğuna inanan filozof ve matematikçi Blaise Pascal'a hayat veriyor.

Belli bir yerde uzun süre kalamayan Jubal Troop, tesadüf eseri tanıştığı çiftlik sahibi Horgan’ın yanında çalışmaya başlar. Ancak Shep’in karısının Jubal’e gösterdiği yakın ilgi ve çiftlikte çalışan Pinky’nin duyduğu yoğun nefret yüzünden kısa sürede sorunlar çıkar.

Amerikan rüyası, Sean Baker ve Shih-Ching Tsou'nun 11 Eylül sonrası New York'un çeperlerinde yaşam mücadelesi veren belgesiz bir Çinli göçmenin hayatına daldığı ham, vérité (gerçeklik) Take Out filmindeki kadar uzak görünmemiştir. Bir tefecinin şiddetli misillemesiyle karşı karşıya kalan restoran teslimatçısı Ming Ding'in borcunu ödemek için akşama kadar vakti vardır ve çılgın bir gün boyunca bahşiş olarak yeterli parayı kazanmak için zamana karşı yarışırken hem ezici aksiliklerle hem de beklenmedik insanlık anlarıyla karşılaşır. Bu basit kurgudan yola çıkan Baker ve Tsou, New York'u ayakta tutan, çoğu zaman göz ardı edilen hayatlara ve emeğe şefkatli bir ışık tutarak, gündelik hayata dair bir tür neorealist hayatta kalma gerilimi yaratıyor.

1969 yılında Ingmar Berman, görüntü yönetmeni olarak Sven Nykvist ile birlikte adanın geleceğine dair oldukça karamsar bir bakış açısıyla sonlanan Fårö Belgesi filmini çekti. Filmdeki sahnelerden biri bir okul otobüsü ve içindeki genç yolculara aittir. Bergman, on yıl sonra Fårö Document 1979 adlı uzun belgeselinde bunlara ve gerçeklere geri döner.Almanya'da geçirdiği zamanın ortasında Bergman, sevdiği uzak İsveç adasını ve orada yaşayanların sosyoekonomik gerçeklerini incelediği ikinci belgeseli için Fårö'ye döndü. Bir öncekinden daha uzun, daha iyimser ve daha az münzevi olan bu film, adanın 673 sakininin yaşamından bir takvim yılı kesitler sunarken, birçoğunu yorulmak bilmeden koyun kırkarken, çatıları örerken, hayvan keserken ve çeşitli toplumsal ritüelleri yerine getirirken gözlemliyor. Yirmi sekiz saatlik materyalden damıtılan Fårö Document 1979, hayatın döngüsel doğasının lirik bir tasviridir.

Efsanevi film yapımcısı Ingmar Bergman, ölümünden sadece dört yıl önce İsveçli belgeselci Marie Nyreröd ile Fårö Adası'ndaki evinde bir araya gelerek çalışmalarını, korkularını, pişmanlıklarını ve süregelen sanatsal tutkusunu tartıştı. Bu, ünlü münzevi yönetmenin şimdiye kadar katıldığı en nefes kesici samimiyetteki röportaj serisiyle sonuçlandı ve daha sonra uzun metrajlı Bergman Adası filmine dönüştürüldü. Nyreröd'ün derinlemesine, açıklayıcı ve Bergman'ın eserlerinin yanı sıra özel hayatına dair seçkin anekdotlarla dolu filmi, sinemayı dönüştüren bir adama unutulmaz bir son bakış.

Bu zarif ve rahatsız edici cinayet gizeminde Stellan Skarsgård, genç bir kızın ölümünü araştırmak üzere Norveç'in kuzeyindeki küçük bir kasabaya gelen, geçmişi karanlık İsveçli esrarengiz bir dedektifi canlandırıyor. İğrenç cinayeti çevreleyen gerçekleri derinlemesine araştırdıkça, kendi şeytanları ve zalim gece yarısı güneşi ona zarar vermeye başlar. Erik Skjoldbjærg'in tüyler ürpertici prosedürünün başarısı, İskandinav kara filmlerine ve seri katil kurgularına duyulan uluslararası açlığı önceden haber verdi ve film Skarsgård'ın en iyi performanslarından birini sunuyor.

Ronald Neame'in Tunes of Glory filminde, eşsiz Alec Guinness, barış zamanı bir İskoç taburunun viski içen, ayakları yere sağlam basan komutanı Jock Sinclair'i canlandırıyor. Hayatı boyunca askerlik yapmış olan Sinclair, adamlarından saygı ve sadakat beklemektedir. Ancak Basil Barrow (John Mills) -askeri bir ailenin eğitimli, kitaba bağlı çocuğu- Sinclair'in yerine sahneye çıktığında, iki adam hem taburun hem de adamlarının kalplerinin ve zihinlerinin kontrolü için şiddetli bir mücadeleye girişir. James Kennaway'in romanından uyarlanan ve Guinness ile Mills'in kusursuz performanslarıyla dikkat çeken Zafer Tınıları, İngiliz toplumunun kurumsal çelişkilerini ve sınıfsal hiyerarşilerini yorumlamak için askeri hayatın katı katmanlaşmasını kullanarak beklenmedik derecede dokunaklı bir drama imza atıyor. 

Başına buyruk yazar-yönetmen Juzo Itami'nin hareketli ve hüzünlü ilk uzun metrajlı filminde ölüm, Japon tarzı. Şehvet düşkünü babasının ani ölümünün ardından, başarılı bir aktör (Itami'nin eşi ve sık sık birlikte çalıştığı Nobuko Miyamoto) ve kocası (Tsutomu Yamazaki) Tokyo'dan ayrılır ve geleneksel bir cenaze törenine nezaret etmek üzere aile evlerine dönerler. Ormanda yasadışı kaçamaklar, şaşırtıcı derecede materyalist bir rahip (Yasujiro Ozu müdavimi Chishu Ryu) ve sinemanın en epik sandviç teslimini getiren üç günlük yas boyunca, kamusal nezaket ile özel ikiyüzlülük arasındaki gerilimler gözler önüne serilir. Kara komediyi dokunaklı bir aile dramıyla ustaca dokuyan Cenaze, hiçbir şeyin, ölümün kesinliğinin bile sınır dışı olmadığı Japon toplumunda eski ve yeni arasındaki çatışmanın korkusuz bir hicvi.

Henry Hobson, Victoria döneminin sonlarındaki Manchester’da başarılı bir çizme satıcısı, dul bir erkek ve üç kızının babasıdır. Kızların her biri babalarından ayrılıp evlenmek isterler ama Henry hepsini reddeder çünkü evlilik gelenekleri para harcamayı gerektirmektedir.

Yahudi bir kızla bir Nazi subayının trajik aşkı, faşizme ve ırkçı önyargılara yenik düşen insan saflığının bir sembolü olarak sunuluyor.1943'te ücra, sakin bir Bulgar köyünde görev yapan duyarlı sanatçı ve Wehrmacht subayı Walter, savaş alanının dehşetinden uzakta olmaktan memnundur. Tugayı, esir alınan Yunan Yahudilerinin tamamını cehennem gibi bir toplama kampı olan Auschwitz'e sevk ederken, genç Yunan esir Ruth cesaretini toplayıp hamile bir kadın için kendisinden yardım istediğinde Walter'ın dünyası altüst olur. Tehlikeli bir şekilde değişken bir durumun arka planında, Walter Ruth'a aşık olurken, bu beklenmedik çifti yavaş yavaş çatışan duygular ele geçirir. Bu lanetli aşıklar için bir gelecek olabilir mi?

Korku sinemasının en iyi ve en edebi filmlerinden biri olan En Tehlikeli Oyun'da (İnsan Avcısı) Leslie Banks, Fay Wray ve Joel McCrea'nın canlandırdığı, dünyanın en egzotik avı olan misafirlerine düşkün bir büyük avcı rolünde. Film yapımcıları Merian C. Cooper ve Ernest B. Schoedsack, 1933 yapımı King Kong ile tarihe geçmeden önce, Richard Connell'ın bu kısa öyküsünden yaptıkları tüyler ürpertici uyarlamayla izleyicileri büyüledi."The Most Dangerous Game", genel olarak, bugünün seyircisini o zamanlardaki gibi etkileyebilecek bir film değil ama yine de kült bir klasik. Üzüldüğüm en önemli nokta, bugün maalesef bize kadar ulaşmayan, ön seyirci tepkisiyle kesilip atılmış dehşet görüntüleri. 6 dakikalık bu görüntülerin içinde insan başlarıyla dolu av odası duvarları (filmde bir adet gösteriliyor, geri kalan görüntü kesilmiş), bir ağaca okla saplanmış yavaş yavaş ölmekte olan bir deri bir kemik denizci gibi detaylar varmış. Kritik bir başka sahne ise, Zaroff’un her öldürdüğü avını anlattığı sahne. Bugün bunlar olsaydı, filmin çok daha dehşet bir film olacağı açık. 

Jerome Kern ve Oscar Hammerstein II'nin Edna Ferber'in geniş kapsamlı romanından yaptıkları ölümsüz müzikal uyarlama, James Whale'in zarif yönetmenliğinde en sadık ve kalıcı sinemasal muamelesini görüyor. Değişen Amerikan eğlence geleneklerinin ve ırk ilişkilerinin zengin bir portresi olan Show Boat, 1880'lerin Güney'inde ailesinin mütevazı yüzen oyun evinden 1930'ların Kuzey'inin parlak sahne ışıklarına uzanan yolculuğunda, sahnelere hevesli bir aktör olan Magnolia'nın (Irene Dunne) talihini takip ederken elli yılı ve üç kuşağı kapsıyor. Gösteri dünyasının efsanelerinden oluşan oyuncu kadrosunda Helen Morgan, Hattie McDaniel, Charles Winninger ve "Ol' Man River "ın ikonik, ruhu sarsan yorumu Amerikan sahne ve ekranının en büyük zaferlerinden biri olan Paul Robeson yer alıyor.

Michael Roemer'ın yakın çalışma arkadaşı Robert M. Young tarafından hassasiyetle çekilen çığır açan ilk uzun metrajlı filmi, şiddetli önyargılar karşısında insanlığın hâlâ yankılanan bir ifadesidir. Sivil haklar hareketinin doruk noktasında çekilen Nothing but a Man, ayrımcılık ve ekonomik güvencesizliğin gündelik zorluklarıyla yüzleşen güneyli siyahi bir demiryolu işçisinin (Ivan Dixon) yeni eşiyle (cazın büyük ismi Abbey Lincoln) yuva kurmaya ve babasının (Julius Harris) izini sürmeye çalışırken çizdiği dürüst portre aracılığıyla sistematik ırkçılığın bedelini gözler önüne seriyor. Malcolm X'in hayranlığını kazanan ve artık Amerikan sinemasının dönüm noktalarından biri olarak kabul edilen bu hassas film, toplumsal eleştirisini unutulmaz karmaşıklık ve gerçeklikteki karakterlerle temellendiriyor.

Samuray Moritoh Enda, güzel Lady Kesa'yı şiddetli bir ayaklanmadan kurtarmak suretiyle kahramanca bir eylem gerçekleştirir. Samuray, Kesa'ya aşık olur. Ancak Wataru Watanabe adında kendinden yüksek pozisyonda bir başka samurayla evli olduğunu öğrenir. Lady Kesa'ya olan hisleri gittikçe artan samuray neler yapacaktır?Yabancı dilde en iyi film ve en iyi kostüm tasarımı dallarında Akademi Ödülü kazanan Cehennem Kapısı, Teinosuke Kinugasa'nın görsel açıdan görkemli, psikolojik açıdan nüfuz edici bir çalışması. On ikinci yüzyıl Japonya'sında destansı ve şiddetli entrikaların ortasında, bir imparatorluk savaşçısı bir leydiye aşık olur; leydinin evli olduğunu öğrendikten sonra, onun aşkını kazanmak için çılgınca girişimlerde bulunur. Kinugasa'nın renkli sinematografinin Japonya'daki ilk zaferlerinden biri olan filmi, saplantı ve karşılıksız tutkunun unutulmaz, trajik bir öyküsüdür.

La dolce vita'nın Roma'sında hayallerinin peşinden koşan güzeller güzeli, görünüşte özgür Adriana'yı (Divorce Italian Style'dan Stefania Sandrelli) takip eden I Knew Her Well, altmışlı yılların İtalya'sının popüler müzik ve stiline keyifli bir dalış ve cinsel politikaları ile şöhret kültürüne keskin bir eleştiri. Ettore Scola ile birlikte yazdığı senaryodan yola çıkan, adı duyulmamış İtalyan usta Antonio Pietrangeli, hemen her birinde farklı bir erkeğin, yeni bir saç modelinin ve buna uygun bir kıyafetin yer aldığı bir dizi samimi bölüm boyunca, karmaşık ana figüründen asla uzaklaşmayan, ustalıklı, seriokomik bir karakter çalışması oluşturuyor. Onu İyi Tanırdım, komik, trajik ve tümüyle dudak uçuklatan, heyecan verici bir yeniden keşif.

Roma'nın büyüleyici ve görkemli atmosferinde yaşayan Jep Gamberdella, 65 yaşına gelmiş ve sıkça geçip giden gençliğini özlemekte olan bir yazardır. Gençliğinde yazmış olduğu "The Human Camera" ile ihtişamlı bir başarı yakalamış ve Roma yüksek sosyetesine kabul edilerek ihtişamlı bir hayat sürmeye başlamıştır. Hayatı başarılarla geçen Jep, bu süreçte tanıdığı insanların değişimlerine ve insanlıktan çıkma noktasına geldikleri bir krize tanık olur. Hayallerinde masumiyetini koruyan tek şey ise gençlik aşkıdır. Artık yeniden yazma zamanının geldiğine karar verir...Son olarak 2011 yapımı This Must Be the Place filmiyle seyircisiyle buluşan Paolo Sorrentino'nun yazıp yönettiği filmin başrollerini Toni Servillo, Carlo Verdone ve Sabrina Ferilli paylaşıyor.

Tod Browning ile efsanevi başrol oyuncusu Lon Chaney arasındaki işbirliğinin en ünlü ve en sapkın filmi olan Bilinmeyen'de, kolsuz İspanyol bıçak atıcısı Alonzo (hançerlerini ayaklarıyla fırlatır) rolündeki "Bin Yüzlü Adam", güzel asistanına (Joan Crawford) duyduğu alçakça aşkla (tesadüfe bakın ki hiçbir erkeğin elinin değmesine dayanamayan bir kadındır) onu tarifsiz aşırılıklara sürükler. Sadomazoşist saplantı, aldatma, cinayet, şekil bozukluğu ve muhteşem bir Grand Guignol doruk noktası... Brownning, bu korkunç öncülden son damlasına kadar yararlanıyor.

Christine, taksi şöförlüğü yapan bir video sanatçısı. Richard ise karısından ayrıldıktan sonra iki çocuğu ile ayakta durmaya çalışan bir ayakkabı satıcısı. Christine hüzünlü ve şaşkın Richard ile tanışır. Richard ona ayağındaki yarayla ilgili şaşırtıcı bir derinlik taşıyan ilginç bir yorum yapar. Christine bütün gün kadınların ayaklarını elleyen bu adamdan etkilendiğini anlayınca onun gözüne girmek için elinden geleni yapmaya çalışır. Fakat bu o kadar da kolay olmayacaktır. Bu oyun esnasında bir yandan da adamın çocuklarının dünyasına girmeye çalışırız. Büyük oğlan mahallenin kızlarıyla ilk cinsel deneyimini yaşarken, henüz okuma yazma bilmeyen ufaklık da internet aracılığı ile olgun kadınları baştan çıkarmaya çalışır. Bu küçük ama şaşırtıcı film kimi zaman sevimli kimi zaman da şaşırtıcı öykülerden oluşuyor. İşin içinden çıkmak için gerçeküstü bir aşk hikayesi diyebiliriz. Ya da doğrudan Todd Solondz ve Terry Zwigoff gibi yönetmenleri referans verelim. Mümkünse kaçırmayın!

1970'lerde büyük bir Hollywood stüdyosu için film yöneten az sayıda kadından biri olan öncü Joan Micklin Silver, Ann Beattie'nin çok satan romanından uyarlanan bu anti-romantik komedide, aşık memur Charles (John Heard) ve evli ama ayrı yaşayan iş arkadaşı Laura (Mary Beth Hurt) hakkında çetrefilli bir ilişkinin psikolojisini korkusuzca irdeliyor. İlişkilerinin sona ermesinden aylar sonra Charles, belki de hiç yaşanmamış bir aşkı yeniden alevlendirmek için umutsuzca çabalarken anılar peşini bırakmaz. Geçmiş ve bugün arasında ustalıkla geçiş yapan Micklin Silver, erkeklerin arzularını gerçekleştirme fantezisinin bu keskin yapısökümünü standart film-romantizm mecazlarının ötesinde daha karmaşık ve keskin bir şekilde gerçekçi bir şeye yönlendiriyor.

Pierre Etaix'nın ilk uzun metrajlı filmi, kendine özgü yazar-yönetmen yıldızının komik mizahını ve tuhaf cazibesini ortaya koyuyor. Etaix, Buster Keaton'a bir saygı duruşu olarak, ailesinin baskısı altında evlenecek genç bir kadın bulmak için yola çıkan ayrıcalıklı ama korunaklı genç bir adamın (neredeyse sessiz bir performansla Etaix'in kendisi tarafından canlandırılan) bu sevimli hikayesini şekillendirdi - ancak aklını, yüzü yatak odasının duvarlarını süsleyen ünlü şarkıcıdan ayırmakta zorlanıyor.

Pierre Etaix, dört kısa filmden oluşan bu durmaksızın eğlendirici derlemede, 1960'lara kendi çarpık ama zeki perspektifinden bakıyor. Her bir bölüm teknik açıdan etkileyici olduğu kadar isyankâr da: Bir adam uyuyan karısının yanında vampirlerle ilgili bir roman okumaya çalışıyor ama gerçekle kurguyu ayıramıyor; sinemada geçirilen basit bir öğleden sonra tüketim kültürü saldırısına dönüşüyor; sarsıcı derecede gürültülü bir kent manzarası bir şehrin nüfusunu diken üstünde tutuyor; ve kırda geçirilen bir gün piknik yapan şehirli bir çift, bir avcı ve bir çiftçi için farklı anlamlar taşıyor.

Bolluk içerisinde yaşayan, ancak her ne kadar imkanları çok olsa da mutluluğu bulamayan Pierre, ruhsuz ve hiçbir duygu barındırmayan evliliğinde hayatını geçirmektedir. Bir gün, çalıştığı yere sekreter olarak gelen utangaç ve güler yüzlü güzel bir kadına tutulur ve artık hayatı için değişimin vakti geldiğini anlar...Pierre Étaix'in yönettiği Le Grand Amour, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye adayıydı.

Mezuniyet sonrası sıkıntısıyla felç olan bir grup üniversite arkadaşı kampüste kalır ve kendilerini bekleyen gerçek dünya geleceğini inkâr etmek için kendilerine bir topluluk oluştururlar. Akademi Ödülüne aday gösterilen senarist Noah Baumbach'ın komik ve dokunaklı ilk yönetmenlik denemesi, doksanlı yılların Amerikan bağımsız film sahnesinin en önemli olaylarından biriydi ve hermetik eğitim deneyimlerini gündelik sorumlulukla bağdaştıramayan yetişkin adayı bir nesle doğrudan sesleniyor ve ebedi soruyu soruyordu: Buradan nereye gidiyoruz? Baumbach'ın çığır açan filmi, son derece komik ve keskin bir dille yazılmış diyalogları ve yıldız bir oyuncu kadrosuyla dikkat çekiyor.

Yeraltı çizgi roman sanatçısı R. Crumb’ın çalışmalarını bilenler, birkaç tahtasının eksik olduğunu tahmin edebilir ve gerçekten de haklı çıkabilirler. Oysa ki Terry Zwigoff’un, Crumb’ın hayatını anlatan bu hüzünlü ve büyüleyici belgeselinin en büyük keşiflerinden biri, R. Crumb’ın, hepsi de beklenmedik yetenek ve yaratıcılık sahibi olan ancak bu yaratıcılık gücünü birbirinden son derece farklı hal ve dışavurumlara akıtan üç kardeşten en az acayibi, ve en iyi uyum göstereni olması. Kardeşlerden biri, zamanının çoğunu San Francisco sokaklarında meditasyon yaparak geçiriyor. Diğeriyse, evinde annesiyle gizlenerek klinik depresyon ve delilikle mücadele eden bir münzevi. Bu iki kardeş de en az R. Crumb kadar sanata yatkın ve yetenekli; ve filmin büyük kısmı, paylaştıkları görece sıradan çocukluk evresinin üç kardeşi nasıl farklı yönlere itmiş olduğunu gözler önüne seriyor.

Terry Zwigoff’un, Daniel Clowes’ın kült olmuş çizgi romanından uyarlanan ilk kurmaca filmi, bir yandan kasvetli bir mizah anlayışına sahipken diğer yandan son derece sevimli olabilen, ergenlik yabancılaşmasının kendine özgü bir portresidir. Lise mezuniyetini takip eden bıkkınlık dolu aylarda geçen *Ghost World*, tüketim çılgını Amerika’nın kültürel çölünde belirsiz bir gelecekle yüzleşen, kendine gururla “uyumsuz” diyen Enid’in (Thora Birch) hikayesini anlatır. Alaycılığı en yakın arkadaşı Rebecca (Scarlett Johansson) için bile katlanılmaz bir hal alırken, Enid kendini hiç beklenmedik bir ruh ikiziyle bulur: kendisinden yaşça hayli büyük, melankolik bir plak koleksiyoncusu (Steve Buscemi). Tuhaf karakterleri, Oscar’a aday gösterilen unutulmaz diyalogları ve eski tarihli az bilinen parçalardan oluşan eklektik müzik seçkisiyle "Ghost World", 21. yüzyılın en çok sevilen komedilerinden biridir.

Çizgi roman yaratıcısı Holden (Ben Affleck), aşık olduğu Alyssa'nin (Joey Lauren Adams) lezbiyen olduğunu öğrenince, her şeyin düşündüğü gibi iyi gitmediğini anlar. Yakın arkadaşı Bankynin (Jason Lee) yardımı olmadan Alyssa ile bir ilişkiye başlar. Her ne kadar Alyssanın ondan gerçekten hoşlandığını düşünse de, Alyssanın geçmişinin ilişkilerini bozucağını düşünmektedir.

Mary Henry, gizemli koşullar nedeniyle ölümcül bir araba kazasından sağ kurtulan tek kişi olur. Olayı geride bırakmaya çalışarak Utah'a taşınır ve kilise orgcusu olarak işe başlar. Ancak yeni başlangıcı, şeytani bir adamın imgelemleriyle kesintiye uğrar. İmgeler daha sık görülmeye başlayınca, Mary kendini kasabanın eteklerindeki terk edilmiş karnavala çekilmiş bulur. Garip bir şekilde çekici olan karnaval, trajik geçmişinin sırrını barındırıyor olabilir.Endüstriyel film yapımcıları tarafından küçük bir bütçeyle çekilen, ürkütücü derecede etkili B-film klasiği Ruhlar Karnavalı, "bir Bergman görünümüne ve bir Cocteau hissine" sahip olmayı amaçlıyordu - ve çarpıcı bir şekilde kullanılan mekanları ve ürkütücü org müziğiyle bunu başarıyor. Herk Harvey'nin ürkütücü başyapıtı gece televizyonlarında kült bir takipçi kitlesi kazandı ve bugün de sinemacılara ilham vermeye devam ediyor.

Polis memuru Yuen, ortağını kanlı bir saldırıda kaybeder ve onu intikamını almak için yemin eder. Kanunlarla bir şeyin çözülmediğini gören, Yuen intikamını almak için kendisi gibi düşünen Tony ile bir ekip olur. Silah kaçakçılığı yapan ve ortağını öldüren gangsterlerden intikam almak için büyük bir aksiyon-macera başlar * Aksiyon filmlerinin yaşayan en büyük ustalarından biri olan John Woo, ABDye transfer olmadan önce çektiği son Hong Kong yapımı filmidir. Bu Film John Woonun en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmektedir...

İnsanlar, dileklerini şişelere koyup denize atar. Amiro ve onun gibi talihsiz çocuklar ise o şişeleri denizden toplayarak geçinmeye çalışmaktadır...Amir Naderi'nin yönettiği Davandeh (The Runner) - Koşucu, para kazanabilmek için su satıp ayakkabı boyayarak günübirlik işler peşinde olan, bu işleri yaparken de hakkını aramak için sürekli koşmak zorunda kalan, savaşta ailesini kaybetmiş kimsesiz Amiro'nun hayatını anlatıyor. Doğuştan elde edilmiş ve sonradan kazanılmış hakları, statüyü, savaşın geride bıraktığı yıkık hayatları gözler önüne seren film, İran Sineması'nın karanlık yılları kabul edilen 1979-1982 yılları arasından sonra uluslararası camiada beğeni toplamayı başarmıştı.

Yer 1960'lı yılların Amerikası, New York. Manhattan'ın hareketli müzik piyasasında tutunmaya çalışan genç Llewyn Davis, hayatını müzikle kazanmak ve sanatını icra edebilmek için her yolu denemektedir. Halkın önünde saygın bir yere sahip olmak isteyen Davis, bir yandan da şehrin acımasız koşulları altında yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Fakat başını sokabileceği bir evi olmadan eski kız arkadaşı Jean Berkey'in kanepesiyle, kız kardeşinin kendisinden yakınmaları arasında gidip gelir. Dönemin önemli menajerlerinden Bud Grossman'a müziği, plağının bir kopyasını dinletmek tek hedefidir...

Bir zamanların punk grubu Sex Pistolsun basisti Sid Vicious ile sevgilisi Nancy Spungenin biyografisi. Sex Pistols Amerika turnesinden sonra eroin bağımlısı Sid Vicious kendi solo kariyerini düşünürken bir sabah bir otel odasında Nancynin karnında bıçakla küvette ölü bulunur.

İki kız kardeş, karşı cinse merak duydukları ergenlik döneminde, ailece, şirin bir Fransız beldesinde tatile çıkarlar. Tatilde hukuk fakültesi üçüncü sınıf öğrencisi yakışıklı bir İtalyan genci olan Fernando ile tanışırlar. Fernando bir gece Elena’yı, Anais ile paylaştığı odada baştan çıkarır ve Elena ilk cinsel deneyimini yaşar. Hem kız kardeşini hem de bu ilişkiyi kıskanan Anais’e bir köşede sessizde olanı biteni izlemek düşer. Kız kardeşi Elena, erkek vücudunu keşfederken, Anais de şişmanlığıyla yüzleşerek her geçen gün daha da çok içine kapanmaktadır.

Carroll Ballard'ın sinema başyapıtında, bir yabani at, korkunç bir gemi kazasından sonra bir çocuğun hayatını kurtarır ve ikisi beklenmedik bir dostluğa yelken açar. Walter Farley'nin klasik çocuk romanından uyarlanan bu film, ıssız bir adetin berrak sahillerinden, 1940'ların Amerikan banliyösünün yemyeşil çayırlarına ve tozlu yollarına uzanan görsel bir şölendir. Yönetmen Ballard ve görüntü yönetmeni Caleb Deschanel, sürekli yaratıcılık ve saflık barındıran bir film ortaya koymuştur. Film ayrıca, emekli bir jokeyi canlandıran Mickey Rooney'nin unutulmaz yardımcı oyunculuğu ve Carmine Coppola'nın muhteşem bestesiyle de dikkat çeker.

Yıldız oyuncular Katharine Hepburn ve Cary Grant ile yönetmen George Cukor’un The Philadelphia Story (Philadelphia Hikâyesi) filmindeki efsanevi ortaklıklarından iki yıl önce, zamansız yeteneklerini bir araya getirerek hayat verdikleri bu yapım, 1930’lar romantik komedi türünün kusursuz ve nefis bir örneğidir. Philip Barry’nin 1928 tarihli kapalı gişe oynayan tiyatro oyununun bu ikinci sinema uyarlamasında Cary Grant, karizmasının doruğundadır. Canlandırdığı akrobat ruhlu, özgür yaradılışlı karakter, yıldırım aşkıyla nişanlanmasının ardından, kelimenin tam anlamıyla nişanlısının aristokrat ailesinin hayatına paldır küldür dalar. Bu beklenmedik giriş, kızın kuralcı ve muhafazakâr babasıyla bir değerler çatışması yaratırken; ailenin asi, dikbaşlı ve dışlanmış diğer kızı Hepburn’ün ise başkaldıran hayal gücünü ateşler. Işıltılı çehresinin altında hüzünlü akıntılar barındıran Holiday, her yerdeki sıra dışı ruhlara ve imkânsız hayaller kuran düşperestlere adanmış büyüleyici bir övgüdür; aynı zamanda, gerçekten "iyi yaşamanın" ne anlama geldiğine dair derin bir tefekkür sunar.

Jan-Erik Widgren, bir lisenin son sınıfında okuyan kendi halinde bir gençtir. Arkadaşlarıyla birlikte gayet sıradan görünen Widgren’in okulundaki Latince öğretmeni Caligula, hem genç Widgren’in, hem de arkadaşlarının korktuğu sert, kuralcı ve hastalıklı bir adamdır. Ders esnasında öğrencilere baskı yapan bu adam, Widgren’in hayatında çok tuhaf bir biçimde yer edecektir. Bertha adında genç bir kıza aşık olan Widgren, bu kızın bir takım psikolojik sorunları olduğunu farkeder. Bu sorunların kaynağı sadist bir adamdır ve bu adam da  Widgren’in Latince öğretmeni Caligula’dan başkası değildir.