Fransız burjuvazisinin iki yüzlülük ve kokuşmuşluğunun sergilendiği Le Beau Serge - Yakışıklı Serge filminde, Jean-Claude Brialy tüberküloza yakalanması sonucu kasabasına dönmeye karar verdiğinde en yakın arkadaşı Serge'in evlenmiş ve alkol bağımlısı olup mimarlık fikrinden vazgeçmiş olduğunu görür...Yeni Dalga akımının manifestosu sayılan Le Beau Serge - Yakışıklı Serge, Fransız yönetmen Claude Chabrol'un senaryosunu yazıp, 27 yaşındayken aileden kalan bir miras sayesinde çektiği ilk uzun metrajlı filmidir.

Paris'e hukuk okumaya gelen Charles, Paul adlı kuzeninin yanına taşınır. İki kuzen, birbirlerine tamamen zıt karakterdedirler. Charles, Paul'ün çevresinden Florence isimli kıza aşık olur...

Yoksul sinema tutkunu Hüseyin Sabzian, otobüste yaşlı bir kadınla tanışır ve kendisini ünlü İranlı yönetmen Mohsen Makhmalbaf olarak tanıtır. Kadın, buna inanarak, adamı ailesiyle tanıştırmak üzere evine davete eder. Sabzian da, aileyi, yeni çekeceği filme para yardımı yapmaları şartıyla, filminde oynamaya ikna eder. Fakat, zengin Ahankhah ailesi, evi soyacağından şüphelenerek, adamı polise ihbar eder. Sabzian tutuklanır, sorgulama ve yargılanma süreci başlar.

Sedmikrasky (Küçük Papatyalar): her ikisi de Marie adlı, 17 yaşında iki özgür kızın (Jitka Cerhovâ ve Ivana Karbanovâ) hikâyesini anlatır. Kızların bir olay örgüsünden çok, unutulmaz bir edepsizlik sahneleri dizisi oluşturan çeşitli çılgınlıkları arasında, Chytilovânın başını hükümetle belaya sokmasına yol açan birçok penis- karşıtı gagler (salatalık ve muz soymak gibi), çirkin yaşlı adamlara eğilim ve kaliteli yemeklerin ikram edildiği herkese açık (Laurel ve Hardyye rakip olabilecek cinsten) bir parti bulunur. Bu rahatsız edici ama özgürleştirici güç gösterisi, yetenekli yönetmeninin özgürlükle neler yapabileceğini gözler önüne serer. Jacques Rivettenin Celine and Julie Go Boatingi üzerinde büyük bir etkisi olan Sedmikrasky, eleştirmen Ruby Richin de dile getirdiği üzere, Medusanın kahkahası olarak yorumlanabilecek, yıkıcı, canlı, enerjik ve çoğu erkek izleyici için (tehditkâr değilse bile) ürkütücü kadın kıkırdamalarıma dopdolu.Çekoslavakya'nın rejimi destekleyen bir mesajdan yoksun gördüğü için yasakladığı Sedmikrásky (Daisies) - Küçük Papatyalar, Çekoslavakya'nın ilk feminist sinemacısı Vera Chytilová'nın uzun bir süre film yapamamasına sebep oldu. Sovyetler'in Çekoslavakya'ya girmesinden sonra 1969-75 yılları arasında film yapması yasaklanan Chytilová, ancak cumhurbaşkanına yazdığı mektuptan sonra yeniden çalışma izni alabilmişti. Çekoslavakya'da 60'lı yıllarda çekilmiş en anarşik ve cesur film olarak kabul edilen güldürü niteliğindeki bu özgün ve avangart film, aynı zamanda anti-militarist ögeler de içeriyor.

Bu sarsıcı olduğu kadar lirik ilk uzun metrajlı filmiyle Jan Němec, Çekoslovak Yeni Dalgası’nı var eden radikal yönetmenler arasındaki en tavizsiz vizyoner olduğunu kanıtlamıştır. Arnošt Lustig’in bir romanından uyarlanan Gecenin Elmasları, toplama kampı sevkiyatından kaçıp kendilerini çevreleyen ormanlara sığınan iki çocuğun izini sürer. Burası, hayatta kalmanın çıplak ve sert gerçekliği ile rüyaların, anıların ve görsel şiir parçalarının iç içe geçtiği düşmanca bir coğrafyadır. Çekoslovak sinemasının en nüfuzlu görüntü yönetmenlerinden Jaroslav Kučera ve Miroslav Ondříček’in can yakıcı görselliğiyle birleşen filmde Němec; parçalı kurgu, eksiltili anlatım ve sürrealist imgeleri ustalıkla kullanır. Bu yalın hikâyeyi bağlamından koparıp soyutlayarak, karanlığın ve sisin içinde yitip gitmiş bir bilincin yaşadığı o panik dolu hezeyanı iliklerimize kadar hissettirir.

I Bambini ci Guardano (The Children Are Watching Us) filminde; dört yaşındaki bir erkek çocuğun sorumluluklarına dayanamayan genç anne, kocasını ve çocuğunu başka bir erkek için terk eder. Daha sonra geri dönen anne, kocasıyla kısa süre de olsa barış içinde olur ama aşığıyla görüşmeyi de sürdürür.Vittorio De Sica'nın yönettiği, Yeni Gerçekçi akımın ilk örneklerinden biri olarak sayabileceğimiz bir yapım olan film, anne ve baba arasında kalmış dört yaşındaki bir çocuğun gözünden ebeveyn ilişkileri ve aile kavramını irdeliyor.

İtalyan Yeni Gerçekçi akımının usta yönetmeni Vittorio De Sica’nın, uluslararası bir başarıya ulaşan Bisiklet Hırsızları’nın ardından sinemaseverlerle buluşturduğu bu büyüleyici ve neorealist (yeni gerçekçi) masal; hayata dair o bildik şiirsel gerçekliği, zarif bir komedi ve adeta bir masal kitabından fırlamış fantezi unsurlarıyla harmanlıyor. Milan’ın hemen dışındaki bir banliyöde, bir grup evsiz el ele vererek kendilerine derme çatma bir gecekondu mahallesi kurar. Ancak üzerinde yaşadıkları bu arazide petrol bulunduğu anlaşılınca, topluluğu açgözlü müteahhitlerin elinden kurtarmak –kutsal bir esinti yardımıyla– melek yüzlü yetim Totò’ya (Francesco Golisano) düşer. Charles Chaplin ve René Clair’in hayalperest ve muzip dünyasına saygı duruşunda bulunan De Sica ve kendi romanını beyaz perdeye aktaran senarist Cesare Zavattini; sıradan insanların asaletine adanmış, yüreği sevgiyle çarpan bir güzelleme ortaya koyuyor.

Uzun yıllar saklandığı kasabada kimliği belirsiz kişilerce vurularak öldürülen Andersenın olayı sigorta şirketinin en gözüpek çalışanlarından Jim Reardonın ilgisini çeker. Cinayeti araştırmaya başlayan Jim, İsveçli olarak da bilinen Andersenin tanıdıklarıyla konuştukça makdülün karanlık geçmişine tanık olur. Bağlantıları kurdukça geçmişte yaşanan bir hırsızlık olayına ulaşır. Sigorta şirketine 250 bin dolara mal olan bu dava kapanalı altı yıl olsa da Jimin vazgeçmeye niyeti yoktur.

Paris ve Le Havre arasında sefer yapan bir trende, Severine'in kıskanç kocası Roubaud bir cinayet işler. Cinayeti görmemesine karşın daha sonra neler olup bittiğini öğrenen makinist Lantier, zaman geçtikçe Severine'e aşık olur. Ancak bu aşk bir süre sonra yeni cinayetlere zemin hazırlayacaktır...Emile Zola’nın aynı adlı kitabından uyarlanan La Bete Humaine (The Human Beast) - Hayvanlaşan İnsan, güzel ve çekici bir kadın etrafında toplanan erkeklerin kıskançlıklarına yenik düşerek işledikleri suçların yanı sıra, insanların içlerinde gizledikleri şeytanlığa da vurgu yapıyor.

Ergenlik sonrası dünyalarından tam olarak çıkamamış beş genç adamın doğup büyüdükleri küçük sahil kasabasından kaçış ve macera hayallerini konu edinen film, aslında ruhu hep çocuk kalan, sorumluluktan hoşlanmayan, macera ve oyun peşindeki erkek neslinin dünyasına genel bir bakış atıyor. Fausto; kadın düşkünüdür, Alberto; feminen bir soytarıdır, Leopoldo; entelektüeldir ve yazar olmak istemektedir, Riccardo; şarkıcıdır ve Moraldo; içine kapanık ve eleştirel bir tiptir.Ustaca anlatılan basit bir öyküye dayalı I Vitelloni - Aylaklar, genç oyuncularını ve yönetmenini bir anda üne ulaştıracak ve Federico Fellini'ye henüz 33 yaşında iken Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan ödülünü kazandıracaktır.

Eşini savaşın bitmesine yakın kaybeden Hirayama, oğlu Kazuo ve kızı Michiko ile birlikte savaş sonrası Tokyo'da kendi halinde bir dul olarak yaşamaktadır. Dostlukları senelerdir devam eden en yakın arkadaşları Kawai ve Horie ile sık sık bir barda bir araya gelmektedirler. Son buluşmaya, eski öğretmenleri Sakuma da gelir. Sohbet esnasında Sakuma'nın halen daha evlenmemiş bir kızının olduğu ve babasına bakmak için bekar kaldığını öğrenirler. Hirayama bunun üzerine kendi kızının da aynı kaderi paylaşacağı tedirginliğiyle, Michiko'nun artık kendilerini düşünmeyi bırakıp evlenmesi ve bir hayat kurması gerektiğine karar verir...Usta yönetmen Yasujirô Ozu'nun son filmi olan Sanma No Aji (An Autumn Afternoon) - Bir Güz Öğleden Sonrası, yaşlılığın, ailevi görevlerin ve yalnızlığın öyküsünü huzurlu ve derinden etkileyici bir şekilde anlatıyor.

1950'ler Japonyası... Halkın birbirine sıkıca kenetlendiği bir banliyö kasabasında, mahallede tek bir televizyon vardır. Minoru ve Isamu Hayashi kardeşler, her gün sumo güreşi turnuvasını izlemek için çoğu kez İngilizce derslerini kırarlar. Akşam yemeğindeki sohbetleri ise kaçınılmaz bir biçimde anne ve babası onlara bir televizyon alsın diye ardı arkası kesilmeyen yalvarmalara ve öfke krizlerine dönüşür. Ancak babaları buna karşıdır. Televizyonun Japon evindeki varlığının ortaya "100 milyon aptal" çıkaracağını düşünmektedir. Baba, oğullarına bitmek tükenmek bilmeyen bu isteklerine artık son verip bu konuda konuşmamalarını söyleyince, çocuklar konuşmayı hepten kesmeye ant içerler. Ancak bu protestoları sonucunda bütün mahalleyi karışıklığa sürükleyeceklerdir...Yasujirô Ozu'nun yönettiği Ohayô (Good Morning) - Günaydın, konuşmanın gücünü ve havadan sudan söz etmenin nasıl da günlük yaşamımızı kolaylaştırdığını gözler önüne seriyor.

Küçük bir adanın tek yaşayanları anne, baba ve iki çocuktan oluşan dört kişilik bir Japon ailesidir. Ailenin iki çocuğundan büyük olanı, her sabah anne veya babası tarafından kayıkla kasabadaki okula götürülmekte ve akşam alınmaktadır. Çocuğun bırakılış ve alınışlarında da mutlaka iki kova su getirilmektedir. Günlerden bir gün çocuk hastalanır ve baba, doktor için kayıkla kasabaya geçer ancak adaya döndüklerinde her şey için çok geçtir. Tekrar gündelik yaşamlarına dönen anne, baba ve küçük çocuğun adadaki hayatları aynı şekilde devam ederken, bir sabah aniden annenin kadere karşı koyan çığlığı belirir...Hadaka No Shima (The Naked Island) - Çıplak Ada, yönetmenin tabiriyle 'doğaya karşı karıncalar gibi çalışan ve mücadele eden insanları perdeye aktaran' sinemasal bir şiirdir.

Vali Taira, Orta Çağ Japonya'sında özgürlükçü politikaları yüzünden sürgüne gönderilir. Seneler sonra karısı Tamaki, çocukları Zushio ve Anju babalarını görmek üzere sürgün bölgesinde doğru yola çıkarlar. Ancak yolda onları kötü bir sürpriz beklemektedir...Döneminin en yoğun dram filmlerinden biri olan Sanshô Dayû (Sansho the Bailiff) - Efendi Sanso, Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan'ı kazanmıştı.

1923 senesinde, İngiltere kontrolündeki Nijerya'nın küçük Fada kasabasının yargıcı Harry Rudbeck, aynı zamanda İngiltere adına kasaba ve civarının yönetiminden de sorumlu kişidir. Rudbeck'in en büyük arzusu, bir yol açarak bu küçük kasabayı ülkenin kuzeyindeki tek asfalt yoluna bağlamaktadır. Bu çabasındaki en büyük yardımcısı ise, bölgenin tek iyi eğitim görmüş yerlisi olan Mister Johnson'dur. Ancak Johnson, ne yazık ki aynı zamanda bölgenin en uyanık üçkağıtçısıdır. Bir İngiliz gibi giyinmek, yaşamak uğruna herkesten borç alır, yol çalışanlarından haraç keser, gerektiğinde para çalmaktan da çekinmez...

'Breaker' Morant, 19. yüzyılın sonlarında Avustralya’da yaşayan Henry Breaker Morant adlı bir İngiliz’in etrafında şekilleniyor. İngilizlerle Boerler arasında patlak veren savaşta gönüllü olarak çarpışan Morant ve adamları, bir grup mahkumun infaz edilmesine refakat ederler. Ne var ki, bu mahkumlardan biri Alman askeridir ve İngiltere’nin bu yüzden Almanya ile arasını bozmaya hiç tahammülü yoktur.Cannes Film Festivali'nden ödülle dönen ve toplamda 13 ödül kazanmış bir film 'Breaker' Morant.

Çekingen ve aykırı bir yönetmen olan Anna Silver, yeni filminin tanıtımını yapmak için bir Avrupa turuna çıkar. Yol boyunca birçok farklı insanla karşılaşır ve daha çok onların anlattıklarını sessizce dinler. Köln'de, Brüksel'de ve Paris'te karşılaştıkları Anna'ya, Avrupa'nın hala savaşın etkilerini atamadığını ve toplumların giderek homojen bir hale geldiğini düşündürecektir.

La Baie Des Anges (Bay of Angels) filminde; Jean, bir bankada memurdur. Meslektaşı Caron ise bir kumarbazdır ve Jean'a da bu kötü alışkanlığı kazandırır. Daha sonra Jean, Jackie ile tanışır. Onların aşkı, ruletteki şanslarını takip edecektir.Jacques Demy'nin çoğunlukla Nice'in kumarhanelerinde geçen, ince işlenmiş ve duygusal derinliğe sahip bu romantik draması, aşk ve takıntıyı gerçekçi bir karanlıkta incelerken görsel bir şölene dönüşüyor. Sarışın bir peruğuyla Jeanne Moreau, kumar bağımlısı güzel bir kadın olarak en kaygısız performansını sergilerken, Claude Mann onun tehlikeli dünyasına çekilen bir banka memurunu canlandırıyor. Michel Legrand'ın büyüleyici müziğiyle bezeli Bay of Angels (Melekler Koyu), Demy'nin en kasvetli eserleri arasında yer alır.

Bu, klasik bir Fransız peri masalının sevgiyle işlenmiş, son derece egzantrik bir uyarlamasıdır. Jacques Demy, Catherine Deneuve'ü, kendi babası Kral (Jean Marais) tarafından gelen istenmeyen bir evlilik teklifinden kaçınmak için bir mutfak yardımcısı olarak gizlenmek zorunda kalan bir prenses rolünde oynatır. Michel Legrand'ın şarkılarıyla bezeli bu baş aşağı "zenginden fakire düşme" hikâyesi olan Eşek Derisi, samimi ile hiciv arasındaki sınırda konumlanan dokunsal bir fantazi dünyası yaratır ve şık bir peri vaftiz annesi rolünde Delphine Seyrig'in muhteşem oyunculuğuna da yer verir.

1960’ların başında İngiliz Yeni Dalga akımının devrimci filmleri, işçi sınıfı yaşamlarına ve cinsiyetler arası ilişkilere tavizsiz yaklaşımlarıyla büyük ilgi görmüştü. Bu akımın öncü isimlerinden yönetmen Tony Richardson’ın, dönemin en tartışmalı oyunlarından birini sinemaya uyarladığı "A Taste of Honey" (Bir Tadımlık Bal), Rita Tushingham’a yıldızını parlatan ilk rolünde, sanayi kenti Manchester’ın ekonomik çaresizliği ve bencil, ilgisiz bir annenin gölgesinde kendi yolunu arayan asi bir genç kızı anlatır. Toplumun dışladığı insanlarla kurduğu özdeşlik, cinsellik ve ırk meselelerine getirdiği duyarlı ve modern yaklaşım ile Richardson’ın bu klasiği, gerçekçi sinemanın hâlâ şaşırtıcı derecede güçlü bir yapıtı olarak öne çıkar.

Önemli bir müzik eleştirmeni olan Cornelius, seçkin bir çellist olan Felix'in biyografisini yazmaktadır. Bir grup kadın Cornelius'un çevresini sarar. Belli ki kadınlardan her biri, büyük müzisyenin metresidir.

1973 Alman Film Ödülleri: Üstün Başarı Ödülü (Margit Carstensen & Eva Mattes) 1973 Şikago Jüri Özel Ödülü Sadomazoşist tutkuların içe kapalı dünyasında bir aşk krizi yaşanmaktadır. Başarılı moda tasarımcısı Petra von Kant üç yıl önce boşanmıştır. Beraber yaşadığı asistanı Marlene onun hâkimiyetine sessizce tahammül etmektedir. Petra genç Karin’e âşık olur. Karin ise manken olunca özgürlüğünü ister ve tıpkı Marlene gibi o da Petra’yı bırakır. Tutkuyla yarattığı yapay dünya çökünce Petra tamamen yalnız kalır.

1930’ların o sert ve acımasız gangster destanlarının yerini 1940’ların kara filmlerindeki o romantik kaderciliğe bırakmaya başladığı anı mühürleyen High Sierra, aynı zamanda Humphrey Bogart’ı bir yıldıza dönüştüren performansı da içinde barındırır. Afişte adı ilk sırada yer alan Ida Lupino’nun yanı sıra, Roy Earle rolündeki hem katı hem de şefkatli duruşuyla Bogart, başrol kumaşına sahip olduğunu rüştünü ispatlayarak kanıtlar. Lekeli geçmişinin gölgesinde yaşayan kıdemli bir suçlu olan Roy, daha yalın bir hayatın özlemini çekmektedir; fakat şartlı tahliyeyle özgürlüğüne kavuştuktan hemen sonra, Sierra Nevada’da son bir büyük soygun gerçekleştirmek üzere bir hırsızlar çetesine katılır. Sarp dağ manzarasının yarattığı baş dönmesini en etkili şekilde kullanan Raoul Walsh’un kendine has o çarpıcı ve dinamik rejisiyle hayat bulan bu sürükleyici gerilim; Roy ile kendisi gibi geçmişinden kaçmaya can atan bir diğer dışlanmış ruhu, Lupino’nun canlandırdığı Marie’yi, uçurumun kenarında noktalanacak unutulmaz bir finale ve kaderleriyle gerçekleşecek o kaçınılmaz randevuya doğru amansızca sürükler.

Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaimenin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider. Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridianayı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır.

Bir arkadaşlarının Fransız Rivierasındaki müstakil evinde tatil yapmakta olan Marianne (Romy Schneider) ve Jean-Paul (Alain Delon), mutlu ve huzurlu bir çifttir. Ancak bu sessiz ortam, Mariannein eski sevgilisi ve Jean-Paulün dostu Harrynin (Maurice Ronet) beklenmedik ziyaretiyle bozulacaktır. Üstelik Harry yalnız değildir, eski bir ilişkisinden olan ve varlığından daha yeni haberdar olduğu 18 yaşındaki kızı Penelope (Jane Birkin) de yanında gelmiştir. Başlarda herkes birbiriyle iyi geçinse de, zamanla bu 4 yetişkin insanın arasındaki ilişki karmaşık sonuçlar doğuracaktır.

Film, politikayla ilgilenen genç bir erkek ile pop müzikten başka bir şeyle ilgilenmeyen genç bir kadın arasındaki çekingen ilişkiyi anlatır ve her ikisi açısından da cinselliği sorgular. Film bu sorunu, erkeğin ikilemi olarak ele alır. Paul, komünist parti politikasının erkeksi dünyası ile pop kültürü ve tüketimin dişi dünyası arasında sıkışıp kalmıştır. Bu iki dünyanın olumlu yönlerini birleştirme çabası içindedir…Paul askerliği bitince, Paris'e döner. Yeni tanıştığı Madeleine, ona çalıştığı dergide bir iş bulur. Madeleine şarkıcı olmak istemektedir. Paul ve arkadaşları ise zamanlarının çoğunu, politikayla ilgilenerek geçirirler. Dünyanın bir çok bölgesindeki siyasi olayları takip etmektedirler. Paul kaldığı evden çıkarılınca, Madeleine'in yanına taşınır…Jean-Luc Godard'ın en önemli filmleri arasında gösterilen Masculin Féminin - Erkek, Dişi, Berlin Film Festivali'nde üç ödül birden kazanmıştı.

Stephen Neale iki yıl akıl hastanesinde yattıktan sonra kendisini İkinci Dünya Savaşı İngiltere'sinde bulur ancak dışarısı da çok akıllı görünmemektedir. Medeniyete tekrar dahil olmak üzere Londra'ya giderken, ölümcül bir ajan yüzüğü bulur ve kime başvuracağı konusunda en ufak bir fikri bile yoktur...

Hristiyanlık tarihine klasik Hollywood gözüyle değil de sadelik ve özü arayan değişik ve cesaretli bir gözle bakan Scorsese'nin bu filmi de tıpkı uyarlandığı Kazancakis'in romanı gibi şimşekleri üzerine çekmişti. Kitap Roma Katolik Kilisesi tarafından derhal yasaklı kitaplar listesine alınmış, hem de Kazancakis 1957 seneninde can verdiğinde Ortodoks Kilisesi defin izni vermediği için cenazesi Kandiye'yi çevreleyen Venedik surlarının dibine gömülmüştü.Film de roman gibi özellikle radikal Hristiyan gruplarca şiddetle protesto yapılmış, hem de Paris'te filmin gösterildiği bir sinema salonu Molotov kokteyli atılarak yakılmak istenmişti. İngiliz televizyonlarında gösterildiğinde ise seyircilerden şikayet alma rekorunu kırmıştı. İstanbul Festivali'nde gösteriminin yapldığı Emek Sineması'na bomba ihbarları yapılmıştı.

Japonya’nın kültürel gangster filmi türü ‘yakuza filmi’ni bozmak için yola çıkan devrimci bir alt tür örneği. Dünya sinemasında alana dair var olan öğeleri aynı potada eriten “Branded to Kill”, dünyanın en önemli iki kiralık katilinin rekabetine odaklanır. Bunlardan ikinci sırada kalanın psikolojisini Godardiyen bir fetiş unsuruna çevirirken, siyah-beyaz pelikülde biçimci evreler ve katıksız bir anti-kahraman üretmiştir. Hatta David Lynch’den Takashi Miike’ye uzanan geniş bir skalada da iz bırakmıştır.

Johnny Clay, son bir vurgun yaparak emekli olmaya karar veren, daha önceki bir mahkumdur. Bir hipodromu soymaya niyet eden Johnny ve ortağı Nikki sağlam bir plan yaparlar. Buna göre Nikki, dikkatleri başka istikamete çekmek için yarışan atlardan birini vuracak; çıkan kargaşada faydalanan Johnny de bahisleri oynandığı vezneyi soyacaktır. Soygun için ihtiyaç duyulan ekibi toparlayan Johnny, işi en küçük detayına kadar tasarılar fakat yeniden de kimi şeylerin yanlış gitmesine mani olamaz...

Charlie, barlarda piyano çalarak hayatını kazanmaya çalışan bir piyanisttir. En büyük sorunlarından biri mafyayla başı derde giren kardeşi Chicodur. Kardeşini bu belalı adamlardan kurtarmak için ona yardım eden Charlie, bu sefer de kendisini büyük bir belaya bulaştırır. Kardeşine yardım etmesinden dolayı, bu sefer de mafyanın kendi peşine düşmesi ile sıkı bir mücadelenin içine girer. Bu mücadelede ona en çok desek veren de piyano çaldığı barda çalışan Lenadır. Lenanın Charlieye duyduğu büyük aşk, tüm tehlikelerine rağmen sevdiği adamın yanında olmasını sağlar. İkilinin gittikçe artan yakınlaşması ile Charlienin geçmişi hakkındaki bazı gerçekler de ortaya çıkacaktır. Charlie, acaba gerçekten Charlie değil midir?

Köklü ve entellektüel bir aileden gelen Robert Dupea, bir işten başka bir işe geçtiği kötü bir kariyere ve bir kadından başka bir kadına uzanan kötü bir özel yaşama sahiptir. Son olarak bir petrol kuyusunda çalışan Dupea zamanın büyük kısmını içerek, poker oynayarak ve seksi ama aptal kız arkadaşıyla birlikte olarak geçirmektedir. Fakat babasının ölüm döşeğinde bulunması için eve çağrıldığında, Dupea zeki ve güzel bir kadınla karşılaşır ve ona aşık olur.

Temmuz, 1943: Japon ordusu kaçmakta. Burma’daki bir müfreze moral bulmak için şarkı söylemektedir. İlham, kopuzu kendi başına öğrenen kopuzcudan, Mizushima’dan gelir. Savaşın sonunda, müfreze Mudon esir kampından ülkelerine geri gönderilmeyi beklerken, Mizushima, bir dağın etrafını sarması gereken bir Japon topluluğunu ortada kalmaları için ikna etmek üzere gönderilir. Fakat bunu başaramaz, İngilizler saldırıda bulunur, bir çok kişi ölür ve arkadaşları Mizushima’nın öldürüldüğünü sanır. Fakat o kurtulur ve bir Budist rahip kılığına bürünür. Arkadaşlarına katılmak için Mudon yolundayken, sürekli gördüğü ölü Japon askerleri onu çok etkiler. Bunun üzerine, arkadaşları onun kendileriyle birlikte Japonya’ya dönmesini isterken; o, kemik ve bedenleri gömen bir dindar hayatı yaşamaya yemin eder.

Saldırgan mizaçlı senaryo yazarı Dix Steele (Bogart), bir cinayetten sorumlu tutulur ama yan komşusu Laurel Gray (Grahame), suç işlendiği sırada onun orada bulunmadığına dair tanıklık eder. Bu durum ikisi arasında tutkulu bir ilişkinin başlamasına yol açar; ne var ki Laurel, Dix’in vahşi yanıyla karşılaşınca çok korkar ve cinayeti gerçekten onun işleyip işlemediği noktasında şüpheye düşer. Bogart, yıllar boyunca romantik sert adamları canlandırdıktan sonra, bu filmde kendi beyazperde kişiliğinin daha derinlerine iner ve Sam Spade’e ya da Rick Blaine’e yakışmayacak bir nevrotik keskinlik sergiler. Gerek hak edenlere gerekse etmemiş olanlara tekme tokat saldırdığı öfke nöbetlerinde fazlasıyla korkutucu hale gelir.

Truman Capotenun en çok satan romanına dayanan, soğukkanlı bir cinayetin gerçek ve güçlü hikayesi. Başarılı ve saygın Kansas çiftçisi, karısı ve iki genç çocuğu acımasızca ve vahşice katledilirler. İki katilinde suçlarından pişmanlık duyacak kadar bile aklı yerinde değildir. Hikaye suçluların bilinçaltına girer...

Birinci Dünya Savaşında, aristokrat sınıftan gelen Komutan De Boeldieu ile işçi sınıfından gelme Teğmen Marechal, keşif gezisine çıkarlar. Ancak görevlerini başarı ile tamamlayamadan, Alman askerleri tarafından esir alınırlar. Alman Komutan von Rauffenstein da, tıpkı Boeldieu gibi aristokrat bir aileden gelmedir ve esirlerinin kendisi ile birlikte yemek yiyebileceklerini duyurur. Yemek sırasında Boeldieu ile Rauffenstein, aralarındaki ortaklıkları görmeye başlarlar, bunların hepsi de sınıf temellidir. Ancak bu ortaklık, onların esir kampına gönderilmesini engellemez. Komutan ve teğmen, kampta diğer askerler ile arkadaş olur ve onların kaçış planlarına katılırlar. Esir kampından tünel kazarak kaçmayı deneyeceklerdir...

“Cinayet Günlüğü” hikayesi gerçek olaylara dayanan bir polisiye. Başkent yakınlarındaki bir taşra kasabasında yağmurlu havalarda işlenen esrarengiz kadın cinayetlerini çözmeye çalışan 2 polis memurunun başından geçenler konu alıyor... Bu polislerden ilki yakaladıkları şüpheliyi hemen suçlu olarak damgalamak isteyen ve şiddetle itiraf almaya çalışan “geleneksel” polis ve başkentten bu işin çözülmesine yardımcı olması için yollanan şüpheliden delile değil delilden şüpheliye ulaşmaya çalışan analitik düşünce tarzına sahip polis. Fakat olaylar çetrefilleştikçe yavaş yavaş rollerin değişmeye başladığını görürüz.

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

Cenovalı bir siyasi mülteci olan sosyalist profesör Sinigaglia, Torino'daki eski bir arkadaşını ziyaret eder. Şehrin tekstil fabrikasındaki korkunç çalışma koşullarını görünce dehşete düşen profesör, burada kalıp işçileri organize ederek grev üstüne grev yapmalarını sağlar ve bunu yaparken de sık sık kendi güvenliğini tehlikeye atar. Can güvenliği olmamasına ve birkaç kez ölüm tehlikesi atlatmasına karşın hedefinden vazgeçmeyen profesör, hep birlikte güçlü bir sendika oluşturmaya giden yolda fabrika işçilerine örnek olacaktır.19. yüzyılın sonlarında İtalyan emekçilerinin sömürülmesi konusuna cesur, belgesele yakın bir anlayışla yaklaşan I Compagni (The Organizer) - Yoldaşlar, Oscar adaylığının yanı sıra toplam 6 ödüle sahip bir yapım.

Cary Grant ve Katharine Hepburn, Amerikan sinema komedisini absürtlüğün zirvelerine taşıyan o baş döndürücü buluşlar silsilesinde —sinema tarihinin en hızlı ve en komik yapımlarından birinde— dizginleri kopardığında, perdede adeta çılgınca kaotik kıvılcımlar çakıyor.Müzesi için varlıklı bir sosyete mensubundan bir milyon dolarlık bağış koparabilme ümidiyle yanıp tutuşan bahtsız paleontolog (Grant), kendini efil efil ve çılgın bir mirasçının (Hepburn) ağına düşmüş buluyor. Kayıp bir dinozor kemiği, firari bir leopar ve tüm bu kargaşanın ortasında toplumsal cinsiyet rollerini altüst eden bir cümbüş derken, o çılgın aksilikler ardı ardına yığılıyor.Bringing Up Baby'nin o ince zekâ ürünü sofistike diyalogları, doğaçlama hissi veren canlı performansları ve muzip imaları, yönetmen Howard Hawks'un adeta bir şişeye yıldırım hapsetme maharetiyle yakaladığı o komik kaos girdabında muazzam coşkulu bir kıvılcım ile bir araya geliyor.