Donen genç yaşta dansa ilgi duydu ve Broadway'de dansçı olarak çalışmaya başladı. 1940’ların başında Gene Kelly ile tanışması kariyerinde dönüm noktası oldu. Kelly ile birlikte sinema müzikalinin en yaratıcı ve sinematografik biçimlerini geliştirdiler. Donen, klasik Hollywood müzikalini sahne estetiğinden çıkarıp, kamera hareketi, montaj ve mekân kullanımıyla zenginleştirerek sinematik bir biçime kavuşturdu.
Donen’in sineması:
Hareket, ritim ve koreografiye büyük önem verir; dans sahneleri sinematik anlamda da “hareketin şiiri” gibidir.
Mizah ve romantizm genellikle iç içedir.
Kamera, bir dans partneri gibi işler: karakterlerle birlikte “dans eder.”
1960’larda klasik müzikal türü zayıflarken, Donen romantik komedilerde biçimsel yenilikler aradı (örneğin Two for the Road’daki kırık zaman yapısı).
Ödüller ve Miras
1998’de Akademi Onur Ödülü aldı. Tören sırasında Gene Kelly’nin ünlü “Singin’ in the Rain” dansını mizahi biçimde yeniden canlandırması, sinema tarihine geçti.
Stanley Donen, müzikal sinemayı sahneyle sinemanın kusursuz bir sentezi haline getiren yönetmen olarak kabul edilir.