Kiku ve Isamu, yönetmenliğini Tadashi Imai'nin üstlendiği 1959 yapımı ödüllü bir Japon drama filmidir. Film, İkinci Dünya Savaşı sonrası Amerikan işgali altındaki Japonya'nın en hassas ve derin toplumsal sorunlarından birini ele alır. Film, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından kırsal bir Japon köyünde, büyükanneleriyle birlikte yaşayan melez iki kardeşin (Kiku ve Isamu) hikayesini anlatır. Çocukların anneleri Japon bir seks işçisidir, babaları ise işgal döneminde ülkede bulunan Afro-Amerikalı (siyahi) askerlerdir. Dönemin muhafazakar ve homojen Japon toplumunda, hem ten renkleri hem de kökenleri nedeniyle bu iki çocuk sürekli olarak ırkçılığa, ayrımcılığa ve zorbalığa maruz kalırlar. Ancak film, sadece çekilen acılara odaklanmak yerine; çocukların (özellikle de abla Kiku'nun) hayata tutunma çabasını, neşesini, direncini ve büyükanne ile aralarındaki güçlü sevgi bağını insani ve sıcak bir dille işler.Japon sinemasında melez (özellikle siyahi-Japon karışımı) çocukların uğradığı sistematik ayrımcılığı direkt olarak merkezine alan ve bu konuyu cesurca işleyen ilk majör yapımlardan biridir. Çıktığı dönem büyük ses getiren film, Japonya'nın en prestijli sinema ödüllerinden biri olan Mainichi Film Ödülleri'nde "En İyi Film" ödülünü kazanmıştır. Ajitasyondan uzak, samimi, gerçekçi ve hümanist yaklaşımı sayesinde sinema eleştirmenleri tarafından "ilerici ve dönemin ötesinde bir başyapıt" olarak değerlendirilir.

Chiyari Fuji (Fuji Dağı'nda Kanlı Mızrak / Bloody Spear at Mount Fuji), usta yönetmen Tomu Uchida tarafından yönetilen, Japon sinemasının Altın Çağı'na ait 1955 yapımı son derece önemli bir jidaigeki (dönem/samuray) filmidir. Wikipedia Yönetmen Uchida'nın İkinci Dünya Savaşı sonrasında Mançurya'da geçirdiği on yıllık esaret ve zorunlu dönemin ardından çektiği ilk büyük başyapıtıdır. Ayrıca filmin yapım aşamasında Yasujiro Ozu ve Hiroshi Shimizu gibi dönemin dev yönetmenleri de Uchida'ya destek vermiştir.Film, Tokugawa şogunluğu döneminde geçmektedir. Alkol problemi olan, iyi niyetli ancak zayıf karakterli genç bir samuray olan Sakawa Kojuro ve ona eşlik eden iki sadık hizmetkarının (mızrak taşıyıcısı Gonpachi ve genç Genta) tarihi başkent Edo’ya (Tokyo) doğru yaptıkları seyahati merkezine alır.  Yolculuk esnasında gruba; kızını yoksulluk yüzünden fuhuşa satmak zorunda kalan bir baba, kimliğini gizleyen bir hırsız, gezgin bir müzisyen ve mızrak taşıyıcısı olmaya özenen yetim bir çocuk (Jiro) dahil olur. Film, Edo yolundaki bu heterojen grup üzerinden feodal Japonya'nın alt sınıflarına dair derin ve insani bir toplumsal panorama sunar. Chiyari Fuji, klasik samuray filmlerinin kalıplarını yıkan, toplumsal gerçekçi ve eleştirel yapısıyla mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. 

Konu, bir tayfun rayları mahvettiğinde duran bir yolcu treniyle ilgilidir. Yolcular bir servis otobüsüne bindiriliyor ve otobüs daha sonra bir çift sadist gangster tarafından ele geçirilir.

Fuefuki nehri üzerindeki köprünün yanında yaşayan çok fakir bir köylü ailesinin en büyük oğlu, feodal Japonya'nın tarlalarını harap eden sürekli iç savaşlar zamanında, sefil durumundan kaçmak için bir savaş ağası olarak hizmet etmeye karar verir ve kısa süre sonra onun peşinden onun peşinden gelir. küçük kardeşler. Ailenin tüm erkekleri bu trajik ölüm yolunu seçmese de, ailenin kadınları önümüzdeki beş nesil boyunca kaybın acısına katlanmak zorunda kalacaklar.

Japonya işgal edilmişdir. Bu işgal sadece toprak ve yönetim alanında değil, aynı zamanda kültürel alandadır. Gençler, Amerikan filmleri izleyip, onlar gibi giyinip, onlar gibi davranmaktadırlar. Hatta kendilerine İngilizce adlar takmışlardır. Filmin temel meselesi aslında bu asimilasyon ve dejenerasyon süreçlerinin eleştirisidir.

Eşini savaşın bitmesine yakın kaybeden Hirayama, oğlu Kazuo ve kızı Michiko ile birlikte savaş sonrası Tokyo'da kendi halinde bir dul olarak yaşamaktadır. Dostlukları senelerdir devam eden en yakın arkadaşları Kawai ve Horie ile sık sık bir barda bir araya gelmektedirler. Son buluşmaya, eski öğretmenleri Sakuma da gelir. Sohbet esnasında Sakuma'nın halen daha evlenmemiş bir kızının olduğu ve babasına bakmak için bekar kaldığını öğrenirler. Hirayama bunun üzerine kendi kızının da aynı kaderi paylaşacağı tedirginliğiyle, Michiko'nun artık kendilerini düşünmeyi bırakıp evlenmesi ve bir hayat kurması gerektiğine karar verir...Usta yönetmen Yasujirô Ozu'nun son filmi olan Sanma No Aji (An Autumn Afternoon) - Bir Güz Öğleden Sonrası, yaşlılığın, ailevi görevlerin ve yalnızlığın öyküsünü huzurlu ve derinden etkileyici bir şekilde anlatıyor.

Savaş sonrası Japonya, kritik bir dönemden geçmektedir ve ekonomik açıdan ayakta durmak hiç de kolay değildir. Senelerce fahişe olarak çalışmış ve artık bir bar işletmeye başlamış olan orta yaşlı Keiko, müşterileri memnun etmek için çalışmaktadır. Onunla aynı barda çalışmış olan başka bir kadın, kendisine yeni bir bar açmış ve çoğu müşterisini çalmıştır. Keiko'nun barında işler hiç de iyi gitmemektedir. Üstelik müşterilerinden birine aşık olmuştur fakat yaşadığı hayat tarzı, evlenmesine izin verir cinsten değildir...Mikio Naruse'nin yönettiği Onna Ga Kaidan Wo Agaru Toki (When a Woman Ascends the Stairs) - Basamaklarda Bir Kadın, Keiko üzerinden yıkık ve burk bir Japonya portresi çiziyor bizlere.

Bay Gondo ulusal ayakkabıcılık şirketinde payı olan bir iş adamıdır. Bir gün şirketteki payını arttırıp şirketteki en büyük söz sahibi olabilmek için alnının teriyle biriktirdiği her şeyi şirket hisseleri için yatırır ve evini ipotek ettirir. Aynı dönemde çocuğu kaçırılır fakat çocuk bay Gondo nun değil onun hizmetinde çalışan başka bir şahsa aittir. Çocuğu kaçıran kişi ise bu yanlışı fark eder ve daha önce istediği fidyeyi yine bay Gondo dan ister. Bay Gondo parayı verip vermemesi konusunda teredütte kalır.