Rengârenk ve zamansız dünyalarıyla, hikâyeleri ifadesiz yüzlerinde gizli karakterleriyle Wes Anderson, daha ilk filmlerinden itibaren Amerikan bağımsız sinemasının en nevi

Dile kolay; 60’lı yıllardan bu yana sürekli başrolde kalan, ürettikleri hep merakla, heyecanla izlenen en önemli İtalyan yönetmenlerden biriydi Bernardo

Prag ve Stuttgart Üniversitelerinde eğitim gören Emeric Pressburger, Macaristan ve Almanya'da gazeteci, Berlin ve Paris'te yazar ve senarist olarak çalıştı.

Senegal doğumlu Ousmane Sembène, babasının mesleği olan balıkçılık yerine birçok meslek yapmış, daha sonra Fransız Ordusuna katılmış ve işçi hareketinde aktif

Alisa Lebow, kendisini en çok etkileyen Chantal Akerman filmleri üzerinden yönetmenin sinema tarihindeki yerini tartışıyor. Bu yazıyı yazarken içimde bir

“Filmlerim ailem gibi fakirdir ama uzun ömürlüdür” demişti Raúl Ruiz. Sinema tarihinin biraz adalet duygusu olsa, Şilili yönetmenin adını da

İtalyan sinemasının 1960’larda yapıtlar vermeye başlayan Yeni yeni-Gerçekçilik (Neo neo-Realismo) akımının bir üyesi olarak nitelendirilebilecek Ermanno Olmi, 24 Temmuz 1931’de

Fernando Ezequiel 'Pino' Solanas (d. 16 Şubat 1936; Olivos, Buenos Aires - ö. 6 Kasım 2020; Paris) Arjantinli film yönetmeni,

Sanat sineması dendiğinde akla gelen ilk isimlerden biri olan Avusturyalı özgün yönetmen Michael Haneke; filmlerinde modern toplumun çelişkilerini ve çıkmazlarını

Dreyer, münzevi kişiliğiyle Danimarka sinemasının en büyük ismidir. Ama aynı zamanda, sinemayı sanata dönüştüren ve sinemadan sanatsal deha için yeni