Sanat sineması dendiğinde akla gelen ilk isimlerden biri olan Avusturyalı özgün yönetmen Michael Haneke; filmlerinde modern toplumun çelişkilerini ve çıkmazlarını

Sinema tarihindeki büyük yönetmenlerin çoğu, sadece unutulmaz filmler yaratmakla kalmayıp aynı zamanda oyuncuları için ödüllü performanslar çıkarma konusunda da büyük

Thomas William Powell ve Mabel'in (kızlık soyadı Corbett) oğlu. Michael Powell her zaman bir film bağımlısı olduğunu itiraf etti. Kısmen

Ritwik Kumar Ghatak (1925-1976), yalnızca Hint sinemasının değil, dünya sinema tarihinin de en özgün, en politik ve en trajik yönetmenlerinden

Prag ve Stuttgart Üniversitelerinde eğitim gören Emeric Pressburger, Macaristan ve Almanya'da gazeteci, Berlin ve Paris'te yazar ve senarist olarak çalıştı.

Rengârenk ve zamansız dünyalarıyla, hikâyeleri ifadesiz yüzlerinde gizli karakterleriyle Wes Anderson, daha ilk filmlerinden itibaren Amerikan bağımsız sinemasının en nevi

Dreyer, münzevi kişiliğiyle Danimarka sinemasının en büyük ismidir. Ama aynı zamanda, sinemayı sanata dönüştüren ve sinemadan sanatsal deha için yeni

“Filmlerim ailem gibi fakirdir ama uzun ömürlüdür” demişti Raúl Ruiz. Sinema tarihinin biraz adalet duygusu olsa, Şilili yönetmenin adını da

Glauber de Andrade Rocha (14 Mart 1939 - 22 Ağustos 1981), Brezilyalı film yönetmeni, oyuncu ve senaristti. Brezilya sinemasının en

Senegal doğumlu Ousmane Sembène, babasının mesleği olan balıkçılık yerine birçok meslek yapmış, daha sonra Fransız Ordusuna katılmış ve işçi hareketinde aktif