Ian McEwan’ın büyük beğeni toplayan romanından uyarlanan bu yapıtta, oyun yazarı ve senarist Harold Pinter, güç, kontrol ve haz ile acı arasındaki o korkutucu derecede ince çizgiye dair bu büyüleyici çalışmaya kendi alametifarikası olan huzursuz edici diyalogları ve sinsice tırmanan tehdit hissini üflüyor. İlişkilerini düzeltmek için Venedik’te tatil yapan güzel İngiliz çift rolünde Rupert Everett ve Natasha Richardson birer avı canlandırırken; Christopher Walken ve Helen Mirren ise onları görkemli, eski dünya esintili saraylarının tekinsiz ağına düşüren avcılar olarak karşımıza çıkıyor. Ortaya çıkan ise; görüntü yönetmeni Dante Spinotti’nin zarifçe kayan takip sahneleri, Angelo Badalamenti’nin haz dolu müzikleri ve kesintisiz bir erotik ve duygusal gerilimin büyüleyici dörtlü dansını koreografi gibi işleyen Paul Schrader’ın titiz yönetimiyle, ihtişamlı bir dehşet atmosferine bürünen, huzursuz edici ve mazoşist bir baştan çıkarma hikayesidir.

Jake Van Dorn, geziye gönderdiği kızının kaybolduğuna dair bir telefon alır. Polisle irtibata geçmesine rağmen kendi çabalarıyla da aramayı sürdürür. Bir özel dedektif tutar. Dedektif, araştırmaları sonucunda kızın bir porno filmde oynadığını keşfetmiştir. Polisten umudu kesen Jake, onu bulmak için California'ya gider ve nerede olduğuna dair bilgi almak için şehrin her yerini gezer...

Fed up with mistreatment at the hands of both management and union brass, and coupled with financial hardships on each mans end, three auto assembly line workers hatch a plan to rob a safe at union headquarters.

Paul Schrader'in Japon yazar-eylemci Yukio Mishima hakkındaki sıra dışı filmi, Japonca çekilmiş (Roy Schneider'in az miktardaki İngilizce dış sesine rağmen) zengin bir Amerikan sanat filmi, yani bir anomalidir. Mishima bir narsist, devrimci bir vatansever, samuray özentisi ve muhtemelen 20. yüzyılın en önemli Japon yazarıdır. Taksi Şoförü'ndeki Travis Bickle'nin yaratıcısının, kendini ruhen Mishima'ya yakın gördüğü aşikârdır ama film sadece bir saygı gösterisi değildir. Schrader, Mishima'nın takındığı pek çok maskeyi büyük bir zeka ve açıklıkla ortaya döker.Film, yazarın çocukluğunu gösteren siyah beyaz sekanslarla ve Temple of the Golden Pavillion (Altın Sayvanlı Tapınak), Kyoko's House (Kyoko'nun Evi) ve Runaway Horses (Kaçak Atlar) kitaplarından esinlenen stüdyoya bağlı, son derece stilize üç sahnelemeyle, Mishima'nın (Ken Ogata) son meydan okuyuşuna (sanatla eylemciliği bağdaştırmaya yönelik, bir generali kaçırmayı içeren gösterişli bir teşebbüs) dek gelişen olayları dokur. Yapım yönetmenleri Francis Ford Coppola ve George Lucas'in (tanınmış bir sinema aşığı) desteğiyle gerçekleştirilen Mishima, karmaşık ve gayret gerektiren bir film olduğu kadar, aydınlatıcı ve anlaşılırdır. Film, Eiko Ishioka'dan nefes kesici yapım tasarımı, John Bailey'den ışıltılı görsel yönetim ve Philip Glass'tan güçlü, çarpıcı film müzikleri sunar.