Abschied von gestern (Anita G.) (Türkiye'de bilinen adıyla Düne Veda), 1966 yapımı bir Batı Almanya dram filmidir. Yönetmen Alexander Kluge'nin ilk uzun metrajlı filmi olan bu yapım, Yeni Alman Sineması akımını başlatan ve uluslararası alanda bu akıma rüştünü ispatlayan en önemli eser olarak kabul edilir. 1966 Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan ödülünü kazanmıştır.Film, 22 yaşındaki Yahudi asıllı bir genç kız olan Anita G.'nin hikayesini ele alır:Doğu’dan Batı’ya Kaçış: Daha iyi bir yaşam umuduyla Leipzig'den (Doğu Almanya) kaçarak Batı Almanya'ya gelen Anita, burada beklediği özgürlüğü ve huzuru bulamaz.Uyum Sağlama Mücadelesi: Batı'nın kapitalist düzenine ve bürokrasisine ayak uydurmakta zorlanır. Bir iş arkadaşının paltosunu çaldığı için yargılanır ve şartlı tahliye edilir.Toplumsal Yabancılaşma: Anita, sürekli iş değiştiren, kalacak yer bulamayan ve yasalarla başı dertten kurtulmayan bir "tutunamayan" figürüdür. Film boyunca toplumun ona karşı soğukluğu ve geçmişi unutma çabası vurgulanır.Bir dizi başarısız ilişki ve hamilelikten sonra, polisten kaçarken sonunda teslim olur.Sinematik ve Tarihsel Önemi Avan-Garde Tarzı: Film; klasik anlatı yapısını kırarak belgesel parçaları, felsefi yazılar (intertitles), röportajlar ve ani kurgu geçişleri (jump cuts) gibi deneysel yöntemler kullanır.Geçmişle Hesaplaşma: Kluge, Anita üzerinden savaş sonrası Almanya’nın "geçmişten kopma" (düne veda etme) arzusunu ve bu geçmişin aslında bugünü nasıl şekillendirdiğini sorgular. Filmin meşhur sorusu şudur: "Dün, yarın gelecek mi?".Oberhausen Manifestosu: Bu film, 1962'de "Eski sinema öldü!" diyen Oberhausen Bildirisi'nin sinemadaki en somut ve başarılı ilk yansımasıdır

Die Artisten in der Zirkuskuppel: Ratlos (Türkçe adıyla Sirkin Tepesinde Artistler: Şaşkın), 1968 yapımı, Batı Alman yapımı deneysel bir dram filmidir. Alexander Kluge tarafından yazılıp yönetilen bu yapım, "Yeni Alman Sineması" akımının en önemli ve simge eserlerinden biri olarak kabul edilir.Film, babası bir trapez kazasında ölen Leni Peickert'in hikayesini anlatır:Miras ve İdealler: Leni, babasından kalan mirası kullanarak sirk dünyasında bir devrim yapmak ister. Amacı, sirki sadece basit bir eğlence aracı olmaktan çıkarıp, sosyal ve sanatsal derinliği olan bir "reform sirki" haline getirmektir.Çatışma: Leni'nin bu idealist vizyonu, kapitalist düzenin gerçekleri ve meslektaşlarının isteksizliğiyle çarpışır.Başarısızlık ve Deneyim: Sirk iki kez iflasın eşiğine gelir. Sonunda Leni, hayallerini gerçekleştiremeyince televizyon dünyasına geçer; ancak bu süreçte edindiği deneyimler onun sanata bakışını şekillendirir.Film, yönetmen Alexander Kluge'nin o dönem Alman sinemasını modernize etme çabalarının ve bu süreçte yaşadığı hayal kırıklıklarının bir simgesi olarak görülür. Sirk, toplumdaki değişim sancılarını ve idealizm ile ticari gerçekler arasındaki çatışmayı temsil eden bir metafordur.