Macar sinemasının büyük görsel şairi Zoltán Huszárik, 1965 yılında "Elégia" adlı rapsodik kısa filmiyle orantısız derecede büyük bir etki yarattı. At ve insan arasındaki ilişkiyi sözcükler olmadan inceleyen bu yapıt, tek başına olağanüstü bir yeteneğin sinyalini veriyordu. Bu durum, ilk uzun metraj filmiyle daha da pekişti; film anında Macar sinemasının büyük klasiklerinden biri olarak selamlandı ve bu statüsünü bugüne dek korudu.Bir zamanlar filme alınamaz (ve çevrilemez) kabul edilen Gyula Krúdy'nin 20. yüzyıl eşiğindeki zampara Szindbád hakkındaki öyküleri, somut anlatıdan ziyade uçucu izlenimlerden oluşur. Film de aynı özelliktedir: Szindbád (Macaristan'ın Marcello Mastroianni'si Zoltán Latinovits), güzel kadınların ve iştah açıcı yemeklerin (filmin restoran sahnesi tüm zamanların unutulmazlarındandır) hüküm sürdüğü dizginsiz bir hazcılık ve duyusallıkla yaşamaya çalışırken, giderek yalnız ve sevgisiz ölmeye kendini hazırladığının farkına varır."Szindbäd'ı sinema tarihinin en güzel renkli filmlerinden biri olarak tanımlamak, sadece filmi görmemiş olanlara abartı gibi gelebilir: kanıt, filmin her bir büyüleyici karesine basılmıştır. Görüntü yönetmeni Sándor Sára'nın zaten etkileyici olan tekniği bu filmde mutlak sınırlarına zorlanmış, jenerikteki isminin Huszárik'in kendisi kadar ön planda yer alması da bu durumu yeterince açık bir şekilde ifade etmiştir.

Szegénylegények (uluslararası adıyla The Round-Up), Macar yönetmen Miklós Jancsó tarafından yönetilen ve 1966 yılında vizyona giren, dünya sinema tarihinin en önemli başyapıtlarından biri olarak kabul edilen bir filmdir.Konu ve Tarihsel ArkaplanDönem: Film, 1848 Macar Devrimi'nin başarısızlıkla sonuçlanmasından yaklaşık yirmi yıl sonrasını, 1860'lı yılları konu alır.Olay Örgüsü: Avusturya-Macaristan İmparatorluğu yetkilileri, hala serbest olan devrimci partizanları ve haydutları (özellikle efsanevi figür Sándor Rózsa'nın adamlarını) yakalamak için bir toplama kampı kurar.Yöntem: Yetkililer, tutukluların kimliklerini belirlemek ve elebaşlarını bulmak için fiziksel işkenceden ziyade psikolojik baskı, manipülasyon ve ihanete dayalı yöntemler kullanırlar.Sinematografik StilMiklós Jancsó'nun tarzının en belirgin örneği olan bu film şu özellikleriyle öne çıkar:Uzun Planlar: Film, Jancsó'nun imzası haline gelen çok uzun ve kesintisiz çekimlerle (sekans çekimler) doludur.Görsel Dil: Siyah-beyaz çekilen filmde, uçsuz bucaksız Macar ovaları (puszta) bir açık hava hapishanesi gibi kullanılır. Kamera hareketleri karakterlerin etrafında adeta dans eder gibidir.Minimalizm: Diyaloglar oldukça azdır; hikaye daha çok karakterlerin mekandaki konumları ve hareketleri üzerinden anlatılır.Önem ve BaşarılarEleştirel Başarı: Film, 1966 Cannes Film Festivali'nde yarışmış ve Macar sinemasının uluslararası alanda tanınmasını sağlamıştır.Politik Alt Metin: Her ne kadar 19. yüzyılda geçse de, film vizyona girdiği dönemde (1956 Macar Devrimi sonrası) siyasi baskı ve otoriter rejimlerin işleyişine dair çok güçlü bir alegori olarak görülmüştür.Özetle; Szegénylegények, gücün doğasını, ihaneti ve bireyin otorite karşısındaki çaresizliğini soğuk ve sarsıcı bir görsellikle anlatan teknik bir deha eseridir.

Isten Hozta Örnagy úr (The Toth Family) filminde; İkinci Dünya Savaşı esnasında Kuzey Macaristan’daki küçük bir köyde yaşayan Tóth ailesini, oğulları Gyula’nın komutanı olan binbaşı istirahat nedeniyle ziyaret eder. Oğullarının hayatını kolaylaştırma hayalleri kuran aile, ziyaretçi komutanı memnun etme olayını abartınca komik şeyler yaşanacaktır.

Film, Macar tarihinin en utanç verici dönemi olan Macar Nazi Örgütü "Arrow Cross"un terör estirdiği seneler olan 1944-45 kışında bir avuç insanın hayatlarının tepetaklak olmasının öyküsünü anlatır. Üç adam; saatçi Gyurica, doğramacı Kovacs ve kitap satıcısı Kiraly, her akşam bir bardak şarap eşliğinde gevezelik etmek için Budapeşte'nin işçi sınıfının oturduğu bir semtindeki, "arkadaşları" Bela'nın meyhanesinde toplanırlar. Çok çalışan bu dürüst ve sıradan insanlar, hayattan beklentileri ve istekleri üzerine konuşurlar. Aynı mantığı paylaşan ve yüreklerini birbirlerine açan bu insanlar, ahlak, güç, yardımseverlik ve günahkarlık üzerine yeterince açık bir şekilde fikirlerini söylerler. Yüksek şeylerde gözleri yoktur, tüm istedikleri "bu kanlı savaş"tan sıyrılmaktır. Bir akşam meyhanede beliren bir adam, bu küçük gruba katılır; tek bacaklı bir fotoğrafçı ve neredeyse göze çarpmayacak kadar silik olan bu adamın adı Keszi'dir. Saatçinin aralarında yeni birinin olduğu konusunda uyarılarda bulunmasına rağmen her zamanki gevezeliklerini sürdürürler. Fakat bir noktada, fotoğrafçı ilgi odağı olur. Saatçi, sohbeti ahlaki bir konuya çekmiştir. "Diyelim ki" der arkadaşlarına "şu anda burada bulunan herkese ya bir esir ya da elinde tüm güçleri toplamış bir bey olmak fırsatı tanınıyor, hangisini seçerdiniz?" Bu film, sinir bozucu bir itiraf. "Küçük insan"ın sabrı, yardımseverliği ve inancı üzerine bir hesaplaşmadır. Ve aynı zamanda Tiran ve Şeytan hakkında acımasız bir hükümdür.