Bamako, çoğu filmden fazlasıyla, fikirler üzerine kurulu bir filmdir. Temel fikir şudur: Dünya Bankası'nın zengin güçlerin çıkarlarına hizmet eden ve kıtanın sömürüsünü devam ettiren politikaları sonucunda, borç Afrika'yı ezip geçmektedir. Mali özelinde bu sömürü, altın ve pamuk (başka yerlerde pirinç, kahve, kakao ile elmas, kalay, kereste) üzerinden işler; ayrıca devletin başarısızlığı, neoliberalizm, düşük yaşam beklentisi, yetersiz eğitim ve sağlık hizmetleri gibi sorunları da kapsar. Bir sahnede, Bamako'nun gençlerinin, ucuz bir Hollywood kovboy filminin taklit versiyonunu izlediğine tanık oluruz; onların hayal gücünü, bu ucuz taklitlerden oluşan ölü bir sinemanın ele geçirdiğini görürüz.Bamako'nun her hikaye dizisinde ötem tema* işlenir; anlatı boyunca, sona ermekte olan bir aşkın akıldan çıkmayan şarkısı yankılanır. Dünya Bankası mahkeme salonunda suçlanırken, savcı tarafından Adalet gibi yüce ideallerin retoriği tekrarlanırken, uyuşuk/tepkisiz figürler avlunun dışında isteksizce dinler. Bu, Sissako'nun Afrika'yı genelde sunuş şekli değildir; kendisi geçmişte, Avrupa ile Afrika arasındaki eşitsiz servet dağılımının gölgesine rağmen, kıtanın büyüleyici ve hayranlık uyandırıcı olduğunu açıkça ifade etmiştir. Ötem tema: Eserin sadece "ne anlattığı" değil, "aslında ne hissettirdiği" ve "hangi büyük soruları sordurduğu" ile ilgilidir. Eserin ruhu ve derinliğini oluşturan katmandır.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup sıradan insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Mariayı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.

Çocukluğunda sünnet edilmiş Afrikalı bir kadın olan Collé, yaşadığı köyde çocuk yaştaki kızların “sünnet adeti”ne karşı kendi çapında savaş açar. Kendisi de aynı törenin kurbanı olan Collé, bu yüzden doğum sırasında iki çocuğunu kaybetmiştir. Yanına sığınan altı küçük kızın sünnet edilmesine izin vermemek amacı ile Müslümanlık öncesi inanca ait Mooladé ruhunu çağırır ve evinin etrafında bir kalkan oluşturur.Ousmane Sembene'nin yönettiği Moolaadé - Koruma, Cannes Film Festivali'nde iki ödül birden kazanmıştı. Filmin toplam 6 ödülü bulunuyor. Aynı zamanda film, 82 yaşındayken çektiği son filmi olma özelliğine sahip.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği 'Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup 'sıradan' insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Maria'yı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.