Abschied von gestern (Anita G.) (Türkiye'de bilinen adıyla Düne Veda), 1966 yapımı bir Batı Almanya dram filmidir. Yönetmen Alexander Kluge'nin ilk uzun metrajlı filmi olan bu yapım, Yeni Alman Sineması akımını başlatan ve uluslararası alanda bu akıma rüştünü ispatlayan en önemli eser olarak kabul edilir. 1966 Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan ödülünü kazanmıştır.Film, 22 yaşındaki Yahudi asıllı bir genç kız olan Anita G.'nin hikayesini ele alır:Doğu’dan Batı’ya Kaçış: Daha iyi bir yaşam umuduyla Leipzig'den (Doğu Almanya) kaçarak Batı Almanya'ya gelen Anita, burada beklediği özgürlüğü ve huzuru bulamaz.Uyum Sağlama Mücadelesi: Batı'nın kapitalist düzenine ve bürokrasisine ayak uydurmakta zorlanır. Bir iş arkadaşının paltosunu çaldığı için yargılanır ve şartlı tahliye edilir.Toplumsal Yabancılaşma: Anita, sürekli iş değiştiren, kalacak yer bulamayan ve yasalarla başı dertten kurtulmayan bir "tutunamayan" figürüdür. Film boyunca toplumun ona karşı soğukluğu ve geçmişi unutma çabası vurgulanır.Bir dizi başarısız ilişki ve hamilelikten sonra, polisten kaçarken sonunda teslim olur.Sinematik ve Tarihsel Önemi Avan-Garde Tarzı: Film; klasik anlatı yapısını kırarak belgesel parçaları, felsefi yazılar (intertitles), röportajlar ve ani kurgu geçişleri (jump cuts) gibi deneysel yöntemler kullanır.Geçmişle Hesaplaşma: Kluge, Anita üzerinden savaş sonrası Almanya’nın "geçmişten kopma" (düne veda etme) arzusunu ve bu geçmişin aslında bugünü nasıl şekillendirdiğini sorgular. Filmin meşhur sorusu şudur: "Dün, yarın gelecek mi?".Oberhausen Manifestosu: Bu film, 1962'de "Eski sinema öldü!" diyen Oberhausen Bildirisi'nin sinemadaki en somut ve başarılı ilk yansımasıdır