Cezayir Özgürlük Savaşçıları ile olan ilişkisi yüzünden Fransa Özel Gizli Birliği tarafından takip edilen bir aydın, uzun süre evli olduğu eşinden ayrılır ve Cezayir kökenli bir kadın ile ilişki yaşamaya başlar. Ancak her iki tarafta aşırılık yanlısı taraflarca hedef haline gelir. Melankoli ve Politik Yorgunluk İçinde Bir Aşk Portresi1. Tematik Derinlik ve Tarihsel Arka PlanGarrel, 1968 sonrası Fransız solunun dağılan ideallerini, bireysel yalnızlık ve aşkın kırılganlığı üzerinden irdeler. Film, bir fotoğrafçı (Mireille Perrier) ve eski bir devrimci (Maurice Garrel) arasındaki tutkulu ama yıkıma giden ilişkiyi anlatırken, "gece" metaforuyla politik umutların karardığı bir dönemi simgeler. 1970'lerin terör eylemleri sonrası "yenilmiş" aktivistlerin iç göçü, Garrel'in karakteristik siyah-beyaz görsel diliyle bütünleşir.2. Biçimsel Özellikler ve Estetik Görsellik: Siyah-beyaz kullanımı, Jean-Luc Godard'ın "À bout de souffle"undaki gibi bir gerçekçilik değil, daha çok bir rüya kaydı hissi verir. Uzun plan sekanslar ve loş ışık, karakterlerin içsel kaosunu yansıtır. Diyaloglar: Minimalist ve şiirsel. Örneğin, "Özgürlük artık gecenin renginde" gibi replikler, politik dilin kişisel çöküşe dönüşümünü vurgular. Müzik: Deneysel jazz ve sessizlik anları, gerilimi artırır.3. Karakterler ve Psikolojik Katmanlar Kadın karakter (Anne), aktif bir sanatçı olmasına rağmen, erkeğin geçmişinin gölgesinde kalır. Garrel'in feminist eleştirilere açık bu tutumu, filmdeki "devrimci erkek melankolisi" klişesini güçlendirir. Erkek karakter (Claude), kaçışı ve eylemsizliği seçerek, 68 kuşağının çözülüşünü temsil eder. Onun afyon bağımlılığı, politik idealizmden bireysel uyuşukluğa geçişin metaforudur.4. Eleştirel Zayıflıklar Politikanın Silikleşmesi: Garrel, tarihsel bağlamı kişisel dram uğruna fazla arka plana atar. Militan şiddet gibi temalar yüzeysel kalır. Kadın Bakışının Eksikliği: Anne'nin arzusu, erkeğin krizine hizmet eden bir araç gibi işlenir. Bu, Garrel'in diğer filmlerinde de (örn. "Les Amants Réguliers") tekrarlanan bir sorundur.5. Sonuç: Neden İzlenmeli?"Liberté, La Nuit", devrimci romantizmin çöküşünü şiirsel bir dille anlatan, görsel olarak çarpıcı bir film. Godard'ın politik didaktizminin aksine, Garrel yenilginin estetiğini yaratır. Ancak, karakterlerin derinliksizliği ve politik analiz eksikliği, onu "tam anlamıyla başyapıt" olmaktan alıkoyar.

Paris, 1947… Fransız Milli Emniyet Teşkilatı’nın en ünlü müfettişi olan Roger Borniche (Alain Delon) asla silah taşımayan, meslektaşlarının kaba kuvvet ve işkenceye dayanan metotlarını benimsemeyen bir polistir. Gözünü kırpmadan adam öldüren, Fransa’nın en ürkütücü canisi Émile Buisson (Jean-Louis Trintignant) gözaltında tutulduğu psikiyatri kliniğinden kaçıp ta onu bulma görevi Borniche’e verilince, idealist müfettiş bunu, daha insani ve metodik yaklaşımının üstünlüğünü kanıtlamak için bir fırsat olarak görür.

Michelangelo Antonioni'nin yönettiği Identificazione Di Una Donna (Identification of a Woman) - Bir Kadının Tanımlanması, Niccolò adında bir yönetmenin sanatsal ve erotik bilinci, bedensel ve ruhsal açıdan ortaya koyma yolculuğunu konu ediniyor.Karısı tarafından terk edilen Niccolò, ondan haber alamamakta ve ne olduğunu bilmemektedir. Bir süre sonra kendisini, iki gizemli kadın ile ilişki içerisinde bulur. Bu süreçte Niccolò aynı zamanda yeni filmi için doğru konuyu ve kadın oyuncuyu bulmaya da çaba sarf edecektir. Peki ya kendisini terk eden ve kayıplara karışan kadını bulabilecek midir?

Genç yönetmen Moe, büyük bir krizle yüzleşmek zorundadır. Film çekme hayalleri suya düşerken, bir yandan da arkadaşları tutuklanır. Kahire sokaklarında, asabi bir taksi şoförü ve bir seks işçisiyle birlikte çıktığı yolculuk, Moe’nun fildişi kulesinden inip şehrin farklı bir yüzünü tanımasını sağlar.Ahmad Abdalla’nın Mısır toplumundaki huzursuzlukları mizahla ele alan filmi, sınıfsal uçurumlar ve toplumsal cinsiyet gibi meselelere yoğunlaşıyor. Bir taksinin içine, siyasi çalkantılarla boğuşan Kahire sokaklarının karmaşasını sığdıran film, anlattığı şehrin kaotik ve canlı ruhunu aksettiriyor.