István Gaál, Roma'daki Centro Sperimentale'de iki yıl eğitim almıştır ve ilk uzun metraj filmi, İtalyan yeni gerçekçiliğinin ve Michelangelo Antonioni'nin "L'avventura" (1960) gibi daha modernist türevlerinin belirgin etkisini taşır. Nitekim "Current", bir grup arkadaşın nehir kenarındaki bir gezinti sırasında içlerinden biri olan Gabi'nin gizemli bir şekilde ortadan kaybolmasıyla yaşamlarının kalıcı biçimde değişmesini betimlemesiyle, Antonioni'nin filmine güçlü bir benzerlik gösterir.Temel fark, bu karakterlerin Antonioni'nin kahramanlarından çok daha genç, hatta bazılarının henüz ergenlik çağını aşmamış olması ve dolayısıyla planlanandan çok daha hızlı büyümek zorunda kalmalarıdır. Her biri, ortadan kayboluşa kendi bireysel dünya görüşlerini yansıtan farklı bir tepki verir (grupta bir biyolog, bir fizikçi ve bir heykeltıraş bulunur) ve kolektif olarak yaşananlara anlam vermeye çalışır.Gaál ve görüntü yönetmeni Sándor Sára, sürekli akan bir nehrin ağırlık kazandığı çarpıcı doğa çekimleri tasarlarken, kapalı mekânlarda da eşit derecede yenilikçi bir yaklaşım sergilemişlerdir. Nesneler o denli aşırı yakın planla çekilmiştir ki, biçim ve dokunun neredeyse soyut bir incelemesine dönüşürler. Zoltán Huszárik filmin yardımcı yönetmeniydi ve Sára'nın kayda değer görüntü oluşturma becerilerini birkaç yıl sonra bu kez renkli olarak çekilen "Szindbád" (1971) filminde sınırlarına taşıyacaktı.

Macaristan'ın değişen ve çalkantılı tarihi, bu kasvetli dramda 30 yıllık bir dönem boyunca üç adamın gözünden görülüyor. Üçü de 1960'ların ortasında geriye dönüşlerle hayatlarının en önemli anlarını hatırlıyorlar. Saygıdeğer üçlünün hikâyesi 1930'larda başlıyor, İkinci Dünya Savaşı ve 1956'daki komünist işgalden sonraki on yıl boyunca devam ediyor.

Miklós Jancsó'nun yönettiği Igy Jöttem (My Way Home) - Evimin Yolu; henüz 17 yaşındaki öğrenci bir gencin, üşümemek için bulduğu Alman üniformasını giyip uyuması ve Sovyet askerlerine esir düşmesini konu ediniyor.

Avusturya baskısına karşı 1848 Devrimini inceleyen bu tarihsel filmde, ihanete uğrayan isyancı mahkumlardan oluşan bir grubun sorgulanması konu edilir. Politik baskılara rağmen pek de örtük olmayan bu Stalinizm eleştirisinin yapımcılığını Studio IV, Mafilm, Macaristan Devleti Yapım Ajansı üstlenmiş.Modern bir belgesel tarzında çekilen Szegénylegények (The Round-Up) - Umutsuzlar, 1966 yılında düzenlenen Cannes Film Festivali'nde gösterildiğinde olay yaratmış, yetenekli genç yönetmen Miklós Jancsó'nun uluslararası üne kavuşmasını sağlamıştı.

Rus Devrimi’nin 50. yılı vesilesiyle çekilen bu Macar-Sovyet ortak yapımı Csillagosok, Katonák (The Red and the White) - Kızıllar ve Beyazlar, komünizm yanlısı ‘Kızıllar’ın ve karşı devrimci ‘Beyazlar’ın karşı karşıya geldiği Rus İç Savaşı’nı, gönüllü olarak Kızıllar’ın yanında yer alan Macarlar’ı takip ederek anlatıyor.Yönetmenin böylesine tarafsız bir bakış açısıyla çektiği, iki tarafın da daha acımasız, daha masum ya da daha kahraman olarak resmedilmediği bir propaganda filminin Sovyet yönetiminin beklentileriyle uyuşmadığını ve sonucunda yasaklandığını tahmin etmek zor değil. Macar yönetmen Miklós Jancsó, bugün hak ettiği değeri göremeyen onlarca ustadan sadece biri...