İtalyan sinemasının 1960’larda yapıtlar vermeye başlayan Yeni yeni-Gerçekçilik (Neo neo-Realismo) akımının bir üyesi olarak nitelendirilebilecek Ermanno Olmi, 24 Temmuz 1931’de

“Filmlerim ailem gibi fakirdir ama uzun ömürlüdür” demişti Raúl Ruiz. Sinema tarihinin biraz adalet duygusu olsa, Şilili yönetmenin adını da

Rengârenk ve zamansız dünyalarıyla, hikâyeleri ifadesiz yüzlerinde gizli karakterleriyle Wes Anderson, daha ilk filmlerinden itibaren Amerikan bağımsız sinemasının en nevi

Çağdaş Fransız sinemasının en önemli isimlerinden Claire Denis (1948) yönetmen, senarist ve oyuncudur. IDHEC, Fransız Film Okulu’ndan mezun oldu. Wim

Senegal doğumlu Ousmane Sembène, babasının mesleği olan balıkçılık yerine birçok meslek yapmış, daha sonra Fransız Ordusuna katılmış ve işçi hareketinde aktif

Tsai Ming-Liang Tayvan Sineması’nın Edward Yang ve Hsiao-Hsien Hou ile birlikte öne çıkan yönetmenlerindendir. Aslen Malezyalı olmasına rağmen üniversitede tiyatro

Sinema tarihindeki büyük yönetmenlerin çoğu, sadece unutulmaz filmler yaratmakla kalmayıp aynı zamanda oyuncuları için ödüllü performanslar çıkarma konusunda da büyük

Prag ve Stuttgart Üniversitelerinde eğitim gören Emeric Pressburger, Macaristan ve Almanya'da gazeteci, Berlin ve Paris'te yazar ve senarist olarak çalıştı.

Paul Thomas Anderson, 1970 yılının sıcak bir yaz günü Hollywood yakınlarındaki ünlü San Fernando Vadisi’nde dünyaya geldi. İbn-i Haldun’a atfedilen “Coğrafya kaderdir” sözüne

Sanat sineması dendiğinde akla gelen ilk isimlerden biri olan Avusturyalı özgün yönetmen Michael Haneke; filmlerinde modern toplumun çelişkilerini ve çıkmazlarını