Alisa Lebow, kendisini en çok etkileyen Chantal Akerman filmleri üzerinden yönetmenin sinema tarihindeki yerini tartışıyor. Bu yazıyı yazarken içimde bir

Dile kolay; 60’lı yıllardan bu yana sürekli başrolde kalan, ürettikleri hep merakla, heyecanla izlenen en önemli İtalyan yönetmenlerden biriydi Bernardo

İtalyan sinemasının 1960’larda yapıtlar vermeye başlayan Yeni yeni-Gerçekçilik (Neo neo-Realismo) akımının bir üyesi olarak nitelendirilebilecek Ermanno Olmi, 24 Temmuz 1931’de

Sanat sineması dendiğinde akla gelen ilk isimlerden biri olan Avusturyalı özgün yönetmen Michael Haneke; filmlerinde modern toplumun çelişkilerini ve çıkmazlarını

Fernando Ezequiel 'Pino' Solanas (d. 16 Şubat 1936; Olivos, Buenos Aires - ö. 6 Kasım 2020; Paris) Arjantinli film yönetmeni,

Margarethe von Trotta, Alman film yönetmeni, senarist ve oyuncudur. Yeni Alman Sineması hareketinin "öncü gücü" olarak anılıyor. Von Trotta'nın kapsamlı

1908’de doğdu. Sanat ve mühendislik okudu. Tati, görsel komedi sanatını yeni bir yoğunluk, detay zenginliği ve yeni bir kompozisyon netliği

“Filmlerim ailem gibi fakirdir ama uzun ömürlüdür” demişti Raúl Ruiz. Sinema tarihinin biraz adalet duygusu olsa, Şilili yönetmenin adını da

Senegal doğumlu Ousmane Sembène, babasının mesleği olan balıkçılık yerine birçok meslek yapmış, daha sonra Fransız Ordusuna katılmış ve işçi hareketinde aktif

Rengârenk ve zamansız dünyalarıyla, hikâyeleri ifadesiz yüzlerinde gizli karakterleriyle Wes Anderson, daha ilk filmlerinden itibaren Amerikan bağımsız sinemasının en nevi